Przedawkowanie leku Ketonal (50 mg/ml)

Przedawkowanie ketoprofenu w postaci roztworu do wstrzykiwań (Ketonal, 50 mg/ml) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Niniejszy artykuł szczegółowo opisuje objawy przedawkowania oraz postępowanie w przypadku wystąpienia zatrucia tym niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym.¹

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie ketoprofenu manifestuje się szeregiem objawów wynikających z jego działania ogólnoustrojowego. U osób dorosłych główne objawy przedawkowania obejmują zarówno manifestacje ze strony ośrodkowego układu nerwowego, jak i przewodu pokarmowego.²

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku rozpoznania przedawkowania ketoprofenu należy natychmiast wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne. W przypadkach ciężkiego zatrucia konieczne jest niezwłoczne przetransportowanie pacjenta na wyspecjalizowany oddział szpitalny w celu wdrożenia leczenia objawowego.³

Należy podkreślić, że dla ketoprofenu nie istnieje specyficzna odtrutka, co oznacza, że leczenie opiera się głównie na postępowaniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe.⁴ Postępowanie medyczne powinno obejmować:

• Monitorowanie funkcji życiowych – regularna kontrola parametrów hemodynamicznych, częstości oddechów, saturacji
• Wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych – szczególnie istotne przy przedłużających się wymiotach i biegunce
• Leczenie objawowe – ukierunkowane na łagodzenie objawów ze strony układu nerwowego i przewodu pokarmowego
• Ochrona błony śluzowej przewodu pokarmowego – ze względu na potencjalne uszkodzenie przez ketoprofen
• Monitorowanie funkcji nerek i wątroby – ze względu na potencjalną nefro- i hepatotoksyczność NLPZ

Uwagi szczególne

Należy pamiętać, że Ketonal w postaci roztworu do wstrzykiwań (50 mg/ml) zawiera w każdej ampułce (2 ml) substancje pomocnicze, które przy przedawkowaniu również mogą przyczynić się do objawów toksycznych: 800 mg glikolu propylenowego, 200 mg etanolu 12,3% (v/v) oraz 40 mg alkoholu benzylowego.⁵ Należy uwzględnić ten fakt w postępowaniu terapeutycznym, szczególnie u pacjentów z niewydolnością wątroby.