Właściwości farmakodynamiczne
Beta-Karoten Amara 10 mg

Beta Karoten – Amara zawiera 10 mg krystalicznego betakarotenu na tabletkę, będącego prekursorem witaminy A (retinolu) z grupy karotenoidów (kod ATC: A11CA02). Konwersja betakarotenu do witaminy A odbywa się głównie w cytoplazmie komórek śluzówki jelita cienkiego (około 75% dawki) oraz w mniejszym stopniu w wątrobie, co umożliwia fizjologiczną regulację poziomu retinolu i zmniejsza ryzyko hiperwitaminozy A. Podstawowym wskazaniem do stosowania betakarotenu jest profilaktyka niedoboru witaminy A, szczególnie u pacjentów z ryzykiem niedoboru tej witaminy.

Właściwości farmakodynamiczne leku Beta Karoten – Amara

Beta Karoten – Amara zawiera jako substancję czynną betakaroten krystaliczny w dawce 10 mg na tabletkę. Betakaroten należy do grupy farmakoterapeutycznej witamin, a dokładniej związków witaminy A, i jest oznaczony kodem ATC: A11CA02.1

Charakterystyka biochemiczna betakarotenu

Betakaroten stanowi najbardziej aktywny prekursor witaminy A wśród karotenoidów, które są naturalnymi barwnikami występującymi powszechnie w warzywach i owocach. Główna przemiana betakarotenu do aktywnej formy witaminy A (retinolu) zachodzi w cytoplazmie komórek śluzówki jelita cienkiego, gdzie około 75% przyjętego betakarotenu ulega konwersji. Dodatkowo, mniejsze ilości betakarotenu są przekształcane do witaminy A w komórkach wątroby.2

Główne wskazania do stosowania

Ze względu na rolę betakarotenu jako prekursora witaminy A, podstawowym wskazaniem do jego stosowania jest profilaktyka niedoboru witaminy A. Konwersja betakarotenu do retinolu zachodzi w sposób fizjologicznie regulowany, co zmniejsza ryzyko hiperwitaminozy A, często obserwowanej przy bezpośredniej suplementacji witaminą A.3

Właściwości antyoksydacyjne

Poza rolą prekursora witaminy A, betakaroten wykazuje istotne działanie antyoksydacyjne, co zostało potwierdzone w badaniach in vitro. Mechanizm działania antyoksydacyjnego betakarotenu obejmuje:4

  • Funkcjonowanie jako wygaszacz stanu singletowego tlenu – betakaroten neutralizuje reaktywne formy tlenu, zapobiegając uszkodzeniom komórkowym
  • Zapobieganie powstawaniu wolnych rodników – zmniejsza inicjację stresu oksydacyjnego
  • Bezpośrednie reagowanie z istniejącymi już wolnymi rodnikami – działa jako zmiatacz wolnych rodników
  • Pełnienie funkcji akceptora elektronów w reakcjach oksydoredukcyjnych

Zastosowanie kliniczne właściwości antyoksydacyjnych

Właściwości antyoksydacyjne betakarotenu znajdują zastosowanie kliniczne, szczególnie u pacjentów z protoporfirią erytropoetyczną. U tych chorych betakaroten zmniejsza nasilenie reakcji nadwrażliwości na światło, objawiających się obrzękiem, rumieniem, świądem i zmianami skórnymi.5

Poza tym zdefiniowanym zastosowaniem klinicznym, inne potencjalne korzyści terapeutyczne wynikające ze stosowania betakarotenu również są przypisywane jego działaniu antyoksydacyjnemu. Mechanizm ten jest przedmiotem licznych badań w kontekście prewencji chorób degeneracyjnych i nowotworowych, choć dowody kliniczne w tych obszarach wymagają dalszej weryfikacji.6

Właściwość farmakodynamiczna Opis działania Zastosowanie kliniczne
Prekursor witaminy A Konwersja do retinolu (75% w śluzówce jelita cienkiego, mniejsze ilości w wątrobie) Profilaktyka niedoboru witaminy A
Antyoksydant – wygaszacz stanu singletowego tlenu Neutralizacja reaktywnych form tlenu Ochrona przed fotouszkodzeniami
Antyoksydant – zapobieganie powstawaniu wolnych rodników Hamowanie inicjacji stresu oksydacyjnego Zmniejszenie nadwrażliwości na światło
Antyoksydant – bezpośrednia reakcja z wolnymi rodnikami Neutralizacja istniejących rodników Redukcja objawów u pacjentów z protoporfirią erytropoetyczną (obrzęk, rumień, świąd)
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl