Dawkowanie i sposób podawania
Pernazinum 100 mg
Lek Pernazinum (perazyna) stosowany jest doustnie w leczeniu ostrych zaburzeń psychotycznych oraz przewlekłej schizofrenii. W ostrych stanach psychotycznych dawka początkowa wynosi 50-150 mg/dobę (dawka pojedyncza), a dawka podtrzymująca dla pacjentów hospitalizowanych to 200-600 mg/dobę w dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę. U pacjentów ambulatoryjnych dawka podtrzymująca nie powinna przekraczać 300 mg/dobę. W terapii przewlekłej schizofrenii stosuje się dawki od 75 mg do 600 mg/dobę podawane w 2-3 dawkach podzielonych, z uwzględnieniem trybu leczenia – wyższe dawki u hospitalizowanych dla szybkiego efektu terapeutycznego, a u ambulatoryjnych stopniowo zwiększane dawki. Maksymalny efekt przeciwpsychotyczny obserwuje się po 1-3 tygodniach terapii. Zaleca się unikanie nagłych zmian dawkowania oraz stopniowe zmniejszanie dawki po uzyskaniu stabilizacji klinicznej.
Dawkowanie i sposób podawania leku Pernazinum
Lek Pernazinum (perazyna) przeznaczony jest do podania doustnego. Dawkowanie należy dostosować w zależności od wskazania, stanu klinicznego pacjenta oraz indywidualnej odpowiedzi na leczenie. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania w poszczególnych stanach klinicznych.1
Ostre zaburzenia psychotyczne, katatonia, pobudzenie psychoruchowe
W początkowym okresie leczenia ostrych stanów psychotycznych przebiegających z pobudzeniem psychomotorycznym oraz objawami maniakalnymi zaleca się podawanie dawki pojedynczej wynoszącej od 50 mg do 150 mg na dobę.2
Dawka podtrzymująca różni się w zależności od trybu leczenia:
- Dla pacjentów hospitalizowanych: od 200 mg do 600 mg na dobę w dawkach podzielonych. W uzasadnionych przypadkach klinicznych dawka może zostać zwiększona do maksymalnie 800 mg na dobę.3
- Dla pacjentów leczonych ambulatoryjnie: do 300 mg na dobę w dawkach podzielonych.4
Przewlekła schizofrenia
W leczeniu przewlekłej schizofrenii stosuje się dawki od 75 mg do 600 mg na dobę, podawane w dwóch lub trzech dawkach podzielonych.5
Schemat dawkowania zależy od trybu leczenia:
- Pacjenci leczeni ambulatoryjnie powinni rozpocząć terapię od mniejszych dawek, które następnie należy stopniowo zwiększać aż do uzyskania pożądanego efektu terapeutycznego.6
- U pacjentów hospitalizowanych zaleca się rozpoczęcie leczenia od większych dawek w celu uzyskania szybkiego efektu terapeutycznego.7
Istotne jest, aby nie wprowadzać nagłych zmian w dawkowaniu, ponieważ zwiększa to ryzyko działań niepożądanych. Należy pamiętać, że maksymalny efekt przeciwpsychotyczny występuje po jednym do trzech tygodni leczenia. Po podawaniu pacjentowi optymalnej dawki przez dłuższy czas, należy stopniowo zmniejszać ją aż do najmniejszej skutecznej dawki leczniczej.8
Dawkowanie w niewydolności narządów
Niewydolność nerek: Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania produktu leczniczego Pernazinum.9
Niewydolność wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wskazane jest zmniejszenie dawek perazyny:
- W umiarkowanej niewydolności wątroby zaleca się stosowanie połowy standardowej dawki dla dorosłych.10
- W ciężkiej niewydolności wątroby zalecane jest przerwanie podawania produktu leczniczego.11
Dawkowanie w grupach szczególnych
Pacjenci w podeszłym wieku: Osoby w podeszłym wieku powinny otrzymywać zmniejszone dawki. Zaleca się stosowanie połowy standardowej dawki dla dorosłych, co zwykle zapewnia pożądane działanie lecznicze u tych pacjentów.12
Dzieci i młodzież: Brak wystarczających danych, które pozwoliłyby ocenić bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Pernazinum u dzieci poniżej 16 lat.13
Wycofywanie leku z kuracji
Leczenie zaburzeń psychotycznych jest terapią długotrwałą. W przypadku uzyskania zadowalającej poprawy klinicznej nie jest wskazane zbyt szybkie redukowanie dawki leku. Dawki należy zmniejszać stopniowo przez okres od kilku do kilkunastu miesięcy. Decyzja o przerwaniu leczenia powinna być oparta na doświadczeniu klinicznym lekarza z uwzględnieniem dotychczasowego przebiegu choroby oraz stanu pacjenta.14
Tabela dawkowania leku Pernazinum
| Wskazanie | Rodzaj dawki | Pacjenci hospitalizowani | Pacjenci ambulatoryjni | Szczególne uwagi |
|---|---|---|---|---|
| Ostre zaburzenia psychotyczne, katatonia, pobudzenie psychoruchowe | Dawka początkowa | 50-150 mg/dobę (dawka pojedyncza) | Stosowana w początkowym okresie leczenia | |
| Dawka podtrzymująca | 200-600 mg/dobę (dawki podzielone) Maksymalnie: 800 mg/dobę |
Do 300 mg/dobę (dawki podzielone) | Dostosowana indywidualnie do stanu klinicznego | |
| Przewlekła schizofrenia | Dawka terapeutyczna | Początkowo wyższe dawki dla szybszego efektu terapeutycznego | Początkowo niższe dawki, stopniowo zwiększane | 75-600 mg/dobę (2-3 dawki podzielone) Maksymalny efekt po 1-3 tygodniach |
| Niewydolność nerek | Bez modyfikacji dawkowania | Standardowe dawkowanie jak u pacjentów bez niewydolności nerek | ||
| Niewydolność wątroby | Umiarkowana: 50% standardowej dawki Ciężka: przerwanie leczenia |
Konieczność ścisłego monitorowania stanu klinicznego | ||
| Pacjenci w podeszłym wieku | 50% standardowej dawki dla dorosłych | Zwykle wystarczająca do uzyskania efektu terapeutycznego | ||
| Dzieci i młodzież (<16 lat) | Nie zalecane | Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa | ||
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania