Przedawkowanie
Pernazinum 100 mg

Przedawkowanie dimaleinianu perazyny, substancji czynnej preparatu Pernazinum, stanowi poważne zagrożenie dla życia i zdrowia pacjenta. Dawka toksyczna wynosi kilka lub kilkanaście gramów perazyny i może wywołać objawy neurologiczne (dyzartria, ataksja, zaburzenia widzenia, drżenia mięśniowe, stan splątania), kardiologiczne (zatrzymanie akcji serca, zapaść naczyniowa, arytmie) oraz oddechowe (duszność, bezdech). Dodatkowo obserwuje się zaburzenia metaboliczne, głównie hipertermię. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż mogą prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia i niewydolności oddechowej.

Przedawkowanie leku Pernazinum

Przedawkowanie dimaleinianu perazyny (substancji czynnej preparatu Pernazinum) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Przypadkowe lub celowe zażycie kilku lub kilkunastu gramów perazyny może prowadzić do rozwinięcia się szeregu niebezpiecznych objawów zatrucia, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. 1

Objawy przedawkowania

Zatrucie perazyną może manifestować się szeregiem objawów neurologicznych, kardiologicznych oraz oddechowych. Szczególnie niebezpieczne są objawy związane z układem sercowo-naczyniowym oraz oddechowym, które mogą bezpośrednio zagrażać życiu pacjenta. 2

Kategoria objawów Objawy przedawkowania Opis Dawka toksyczna
Objawy neurologiczne Trudności w mówieniu Dyzartria – zaburzenia artykulacji mowy, bełkotliwa mowa Kilka lub kilkanaście gramów perazyny
Niezborność ruchów Ataksja – zaburzenia koordynacji ruchowej, niestabilność chodu
Zaburzenia ostrości widzenia Pogorszenie widzenia, podwójne widzenie, zaburzenia akomodacji
Drżenia mięśniowe Mimowolne drżenia różnych grup mięśniowych
Stan splątania Dezorientacja, zaburzenia świadomości, niemożność logicznego myślenia
Objawy kardiologiczne Zatrzymanie akcji serca Ustanie czynności elektrycznej i mechanicznej serca, nagłe zatrzymanie krążenia
Zapaść naczyniowa Gwałtowny spadek ciśnienia tętniczego krwi, niewydolność krążenia
Zaburzenia rytmu serca Arytmie, potencjalnie zagrażające życiu zaburzenia przewodnictwa
Objawy oddechowe Duszność Subiektywne uczucie braku powietrza, trudności w oddychaniu
Bezdech Zatrzymanie oddechu, brak spontanicznej czynności oddechowej
Zaburzenia metaboliczne Zaburzenia termoregulacji Najczęściej hipertermia (podwyższenie temperatury ciała), rzadziej hipotermia

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania perazyny konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego leczenia. Postępowanie obejmuje zarówno działania mające na celu usunięcie niewchłoniętej jeszcze substancji z przewodu pokarmowego, jak i leczenie objawowe rozwijających się powikłań. 3

Eliminacja toksyny z organizmu

Pierwszym krokiem w postępowaniu przy zatruciu perazyną jest próba eliminacji niewchłoniętej jeszcze substancji z przewodu pokarmowego. Zaleca się:

  • Płukanie żołądka wodnym roztworem węgla aktywowanego – procedura ta jest szczególnie skuteczna, gdy zostanie przeprowadzona w ciągu pierwszych godzin od momentu przedawkowania 4
  • Podanie środków przeczyszczających – przyspiesza pasaż jelitowy i ogranicza wchłanianie toksyny 5

Leczenie objawowe

Równolegle należy wdrożyć leczenie objawowe, ukierunkowane na najpoważniejsze zaburzenia:

  1. Zapaść naczyniowa – w przypadku jej wystąpienia należy:
    • Podawać dożylnie płyny izotoniczne w celu zwiększenia objętości krwi krążącej 6
    • Ważne: nie należy stosować amin sympatykomimetycznych (np. adrenaliny, noradrenaliny) ze względu na możliwość wystąpienia reakcji paradoksalnych 7
  2. Zaburzenia oddychania – przy ciężkich zaburzeniach oddechowych wskazane jest:
    • Zastosowanie oddychania kontrolowanego (wentylacja mechaniczna) 8
    • Monitorowanie parametrów oddechowych
  3. Zaburzenia rytmu serca – w ich leczeniu zaleca się:
    • Podawanie propranololu (beta-blokera) 9
    • Ciągłe monitorowanie EKG
  4. Drgawki – w przypadku wystąpienia napadów drgawkowych:
    • Leczenie diazepamem 10

Monitorowanie pacjenta

Pacjent po przedawkowaniu perazyny wymaga ścisłego monitorowania funkcji życiowych ze względu na ryzyko nagłego pogorszenia stanu zdrowia. Szczególną uwagę należy zwrócić na:

  • Funkcje układu sercowo-naczyniowego (ciśnienie tętnicze, tętno, EKG)
  • Funkcje oddechowe (częstość oddechów, saturacja)
  • Stan neurologiczny (świadomość, objawy neurologiczne)
  • Temperaturę ciała (ze względu na możliwe zaburzenia termoregulacji) 11

W przypadku zatrucia perazyną zaleca się leczenie pacjenta w warunkach oddziału intensywnej terapii, ze względu na ryzyko nagłego zatrzymania krążenia, bezdech oraz inne zagrażające życiu powikłania. Monitorowanie stanu pacjenta powinno być kontynuowane przez co najmniej 24-48 godzin po zatruciu, z uwagi na możliwość wystąpienia opóźnionych objawów toksyczności.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl