Przedawkowanie
Fingolimod SUN 0,5 mg

Przedawkowanie fingolimodu, leku stosowanego w terapii stwardnienia rozsianego, wiąże się z istotnym ryzykiem kardiologicznym, zwłaszcza w zakresie bradykardii oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Dawki nawet do 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej 0,5 mg) mogą wywołać łagodny ucisk w klatce piersiowej, a także znaczące spowolnienie akcji serca, które pojawia się w ciągu pierwszej godziny po podaniu i osiąga maksimum w ciągu 6 godzin, z możliwym przedłużeniem efektu. Opisywane są również przypadki wolnego przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz przemijającego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego. Wydłużenie odstępu QTc ≥500 ms stanowi dodatkowe zagrożenie arytmogenne przy znacznych przedawkowaniach.

Przedawkowanie Fingolimodu SUN

Przedawkowanie fingolimodu może stanowić poważny problem kliniczny ze względu na jego działanie na układ sercowo-naczyniowy, szczególnie w zakresie rytmu serca i przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Bazując na dostępnych danych klinicznych, pojedyncze dawki fingolimodu nawet do 80-krotności dawki terapeutycznej (0,5 mg) były tolerowane przez zdrowych dorosłych ochotników, jednak nie wyklucza to wystąpienia poważnych działań niepożądanych1.

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania fingolimodu mogą wystąpić różne objawy kliniczne. W badaniach z zastosowaniem wysokich dawek leku, przy podaniu 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej), 5 z 6 pacjentów zgłaszało łagodny ucisk lub uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, co klinicznie odpowiadało reaktywności drobnych oskrzeli2.

Głównym zagrożeniem związanym z przedawkowaniem fingolimodu jest jednak jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Fingolimod może wywołać bradykardię, czyli znaczące spowolnienie częstości akcji serca. Efekt ten zazwyczaj pojawia się w ciągu pierwszej godziny od podania leku i osiąga maksimum w ciągu 6 godzin3.

Należy podkreślić, że ujemny efekt chronotropowy fingolimodu (spowolnienie pracy serca) nie ogranicza się tylko do okresu 6 godzin, ale może utrzymywać się dłużej, choć jego intensywność stopniowo maleje w kolejnych dniach leczenia4.

Oprócz bradykardii, przedawkowanie fingolimodu może prowadzić do zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. W literaturze medycznej opisano przypadki wolnego przewodzenia przedsionkowo-komorowego, a nawet pojedyncze przypadki wystąpienia przemijającego, samoistnie ustępującego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego5.

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania fingolimodu, szczególnie jeśli jest to pierwsze narażenie pacjenta na ten lek, kluczowe znaczenie ma wdrożenie odpowiedniego monitorowania kardiologicznego. Należy zastosować:6

  • Ciągłe monitorowanie EKG w czasie rzeczywistym
  • Cogodzinny pomiar tętna
  • Cogodzinny pomiar ciśnienia krwi

Powyższe monitorowanie powinno być prowadzone co najmniej przez pierwszych 6 godzin od przedawkowania.7

Należy przedłużyć monitorowanie co najmniej do następnego dnia w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych stanów po 6 godzinach od przedawkowania:8

  • Częstość akcji serca <45 uderzeń na minutę u osób dorosłych
  • Częstość akcji serca <55 uderzeń na minutę u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat i starszych
  • Częstość akcji serca <60 uderzeń na minutę u dzieci w wieku od 10 do mniej niż 12 lat
  • Pojawienie się w zapisie EKG nowego bloku przedsionkowo-komorowego stopnia co najmniej II
  • Odstęp QTc ≥500 msec

Monitorowanie powinno być kontynuowane aż do ustąpienia wymienionych objawów. Podobnie, wystąpienie bloku przedsionkowo-komorowego stopnia III w jakimkolwiek momencie leczenia również powinno skutkować przedłużonym do następnego dnia monitorowaniem pacjenta9.

Należy podkreślić, że fingolimod nie jest usuwany z organizmu ani poprzez dializę, ani poprzez wymianę osocza, co znacząco ogranicza możliwości przyspieszonej eliminacji leku w przypadku przedawkowania10. Dlatego leczenie przedawkowania musi opierać się głównie na monitorowaniu i leczeniu objawowym.

Objawy przedawkowania fingolimodu

Objaw Opis Dawka, przy której obserwowano objaw
Ucisk w klatce piersiowej Łagodny ucisk lub uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, odpowiadający klinicznie reaktywności drobnych oskrzeli 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej)
Bradykardia Znaczące spowolnienie częstości akcji serca występujące w ciągu godziny od podania, osiągające maksimum w ciągu 6 godzin i mogące utrzymywać się dłużej Potencjalnie przy każdej dawce przekraczającej terapeutyczną, nasilenie zależne od dawki
Wolne przewodzenie przedsionkowo-komorowe Spowolnienie przewodzenia impulsów z przedsionków do komór serca Potencjalnie przy każdej dawce przekraczającej terapeutyczną, nasilenie zależne od dawki
Blok przedsionkowo-komorowy Możliwe wystąpienie przemijającego, samoistnie ustępującego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego Potencjalnie przy każdej dawce przekraczającej terapeutyczną, w pojedynczych przypadkach
Wydłużenie odstępu QTc Potencjalne wydłużenie odstępu QTc w zapisie EKG, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca Potencjalnie przy znacznych przedawkowaniach
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl