Przedawkowanie
Fingolimod SUN 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu, leku stosowanego w terapii stwardnienia rozsianego, wiąże się z istotnym ryzykiem kardiologicznym, zwłaszcza w zakresie bradykardii oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Dawki nawet do 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej 0,5 mg) mogą wywołać łagodny ucisk w klatce piersiowej, a także znaczące spowolnienie akcji serca, które pojawia się w ciągu pierwszej godziny po podaniu i osiąga maksimum w ciągu 6 godzin, z możliwym przedłużeniem efektu. Opisywane są również przypadki wolnego przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz przemijającego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego. Wydłużenie odstępu QTc ≥500 ms stanowi dodatkowe zagrożenie arytmogenne przy znacznych przedawkowaniach.
Przedawkowanie Fingolimodu SUN
Przedawkowanie fingolimodu może stanowić poważny problem kliniczny ze względu na jego działanie na układ sercowo-naczyniowy, szczególnie w zakresie rytmu serca i przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Bazując na dostępnych danych klinicznych, pojedyncze dawki fingolimodu nawet do 80-krotności dawki terapeutycznej (0,5 mg) były tolerowane przez zdrowych dorosłych ochotników, jednak nie wyklucza to wystąpienia poważnych działań niepożądanych1.
Objawy przedawkowania
W przypadku przedawkowania fingolimodu mogą wystąpić różne objawy kliniczne. W badaniach z zastosowaniem wysokich dawek leku, przy podaniu 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej), 5 z 6 pacjentów zgłaszało łagodny ucisk lub uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, co klinicznie odpowiadało reaktywności drobnych oskrzeli2.
Głównym zagrożeniem związanym z przedawkowaniem fingolimodu jest jednak jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Fingolimod może wywołać bradykardię, czyli znaczące spowolnienie częstości akcji serca. Efekt ten zazwyczaj pojawia się w ciągu pierwszej godziny od podania leku i osiąga maksimum w ciągu 6 godzin3.
Należy podkreślić, że ujemny efekt chronotropowy fingolimodu (spowolnienie pracy serca) nie ogranicza się tylko do okresu 6 godzin, ale może utrzymywać się dłużej, choć jego intensywność stopniowo maleje w kolejnych dniach leczenia4.
Oprócz bradykardii, przedawkowanie fingolimodu może prowadzić do zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego. W literaturze medycznej opisano przypadki wolnego przewodzenia przedsionkowo-komorowego, a nawet pojedyncze przypadki wystąpienia przemijającego, samoistnie ustępującego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego5.
Postępowanie w przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania fingolimodu, szczególnie jeśli jest to pierwsze narażenie pacjenta na ten lek, kluczowe znaczenie ma wdrożenie odpowiedniego monitorowania kardiologicznego. Należy zastosować:6
- Ciągłe monitorowanie EKG w czasie rzeczywistym
- Cogodzinny pomiar tętna
- Cogodzinny pomiar ciśnienia krwi
Powyższe monitorowanie powinno być prowadzone co najmniej przez pierwszych 6 godzin od przedawkowania.7
Należy przedłużyć monitorowanie co najmniej do następnego dnia w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych stanów po 6 godzinach od przedawkowania:8
- Częstość akcji serca <45 uderzeń na minutę u osób dorosłych
- Częstość akcji serca <55 uderzeń na minutę u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat i starszych
- Częstość akcji serca <60 uderzeń na minutę u dzieci w wieku od 10 do mniej niż 12 lat
- Pojawienie się w zapisie EKG nowego bloku przedsionkowo-komorowego stopnia co najmniej II
- Odstęp QTc ≥500 msec
Monitorowanie powinno być kontynuowane aż do ustąpienia wymienionych objawów. Podobnie, wystąpienie bloku przedsionkowo-komorowego stopnia III w jakimkolwiek momencie leczenia również powinno skutkować przedłużonym do następnego dnia monitorowaniem pacjenta9.
Należy podkreślić, że fingolimod nie jest usuwany z organizmu ani poprzez dializę, ani poprzez wymianę osocza, co znacząco ogranicza możliwości przyspieszonej eliminacji leku w przypadku przedawkowania10. Dlatego leczenie przedawkowania musi opierać się głównie na monitorowaniu i leczeniu objawowym.
Objawy przedawkowania fingolimodu
| Objaw | Opis | Dawka, przy której obserwowano objaw |
|---|---|---|
| Ucisk w klatce piersiowej | Łagodny ucisk lub uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, odpowiadający klinicznie reaktywności drobnych oskrzeli | 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej) |
| Bradykardia | Znaczące spowolnienie częstości akcji serca występujące w ciągu godziny od podania, osiągające maksimum w ciągu 6 godzin i mogące utrzymywać się dłużej | Potencjalnie przy każdej dawce przekraczającej terapeutyczną, nasilenie zależne od dawki |
| Wolne przewodzenie przedsionkowo-komorowe | Spowolnienie przewodzenia impulsów z przedsionków do komór serca | Potencjalnie przy każdej dawce przekraczającej terapeutyczną, nasilenie zależne od dawki |
| Blok przedsionkowo-komorowy | Możliwe wystąpienie przemijającego, samoistnie ustępującego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego | Potencjalnie przy każdej dawce przekraczającej terapeutyczną, w pojedynczych przypadkach |
| Wydłużenie odstępu QTc | Potencjalne wydłużenie odstępu QTc w zapisie EKG, co może prowadzić do zaburzeń rytmu serca | Potencjalnie przy znacznych przedawkowaniach |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania