Przedawkowanie
Fingolimod MSN 0,5 mg
Przedawkowanie fingolimodu, nawet do 80-krotności zalecanej dawki terapeutycznej 0,5 mg, jest generalnie dobrze tolerowane u zdrowych dorosłych, jednak wiąże się z istotnym ryzykiem kardiologicznym. Najczęstszym objawem jest bradykardia pojawiająca się zwykle w ciągu pierwszej godziny po podaniu, z maksymalnym spowolnieniem akcji serca do 6 godzin, które może utrzymywać się dłużej. Dodatkowo obserwuje się łagodny ucisk w klatce piersiowej, odpowiadający reaktywności drobnych oskrzeli, szczególnie przy dawce 40 mg. Fingolimod może także indukować zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym przemijające pełne bloki przedsionkowo-komorowe, a także wydłużenie odstępu QTc, potencjalnie do wartości ≥ 500 ms, co zwiększa ryzyko poważnych arytmii.
Przedawkowanie fingolimodu
Przedawkowanie fingolimodu stanowi istotne zagrożenie kliniczne, szczególnie w kontekście jego wpływu na układ sercowo-naczyniowy. Doświadczenia kliniczne wskazują, że pojedyncze dawki nawet do 80 razy większe od zalecanej dawki terapeutycznej (0,5 mg) były generalnie dobrze tolerowane przez zdrowych dorosłych ochotników. Niemniej jednak, nawet przy zastosowaniu dawki 40 mg, u większości badanych (5 z 6 pacjentów) obserwowano łagodny ucisk lub uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, co klinicznie odpowiadało reaktywności drobnych oskrzeli.1
Wpływ na układ krążenia
Najistotniejszym niebezpieczeństwem związanym z przedawkowaniem fingolimodu jest jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Fingolimod wywołuje bradykardię, której początek obserwuje się zazwyczaj w ciągu pierwszej godziny po podaniu, natomiast maksymalne spowolnienie częstości akcji serca występuje w okresie do 6 godzin po przyjęciu leku. Co istotne z klinicznego punktu widzenia, negatywny efekt chronotropowy może utrzymywać się dłużej niż przez 6 godzin, choć jego nasilenie stopniowo maleje w kolejnych dniach leczenia.2
Oprócz bradykardii, raportowano również przypadki zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, w tym pojedyncze przypadki występowania przemijającego, samoistnie ustępującego pełnego bloku przedsionkowo-komorowego.3
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku przedawkowania fingolimodu, szczególnie jeśli jest to pierwsze narażenie pacjenta na lek, kluczowe jest wdrożenie odpowiedniego monitorowania stanu klinicznego. Zaleca się prowadzenie ciągłego (w czasie rzeczywistym) badania EKG oraz wykonywanie cogodzinnych pomiarów tętna i ciśnienia krwi przez co najmniej 6 godzin od momentu przyjęcia leku.4
Monitorowanie należy przedłużyć co najmniej do następnego dnia w następujących przypadkach:<sup data-drug="Fingolimod MSN" data-section="Przedawkowanie" title="Ponadto, jeśli po 6 godzinach częstość akcji serca wynosi < 45 uderzeń na minutę u osób dorosłych, < 55 uderzeń na minutę u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat i starszych lub 5
- Gdy po 6 godzinach częstość akcji serca wynosi:
- < 45 uderzeń na minutę u osób dorosłych
- < 55 uderzeń na minutę u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat i starszych
- < 60 uderzeń na minutę u dzieci w wieku od 10 do mniej niż 12 lat
- Gdy zapis EKG po 6 godzinach od podania pierwszej dawki wskazuje na wystąpienie nowego bloku przedsionkowo-komorowego stopnia co najmniej II
- Gdy odstęp QTc wynosi ≥ 500 ms
- W przypadku wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia w jakimkolwiek momencie leczenia
Monitorowanie powinno być kontynuowane aż do ustąpienia niepokojących objawów. Warto podkreślić, że fingolimod nie jest usuwany z organizmu ani poprzez dializę, ani poprzez wymianę osocza, co ogranicza możliwości aktywnej eliminacji leku z organizmu w przypadku przedawkowania.6
Objawy przedawkowania fingolimodu
| Objaw przedawkowania | Opis | Związek z dawką |
|---|---|---|
| Bradykardia | Zmniejszenie częstości akcji serca, zazwyczaj występuje w ciągu jednej godziny od podania, z najsilniejszym efektem w ciągu 6 godzin | Nawet dawka terapeutyczna (0,5 mg) może wywołać bradykardię, efekt nasila się przy wyższych dawkach |
| Ucisk w klatce piersiowej | Łagodny ucisk lub uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, odpowiadające reaktywności drobnych oskrzeli | Obserwowany u 5 z 6 pacjentów przy dawce 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej) |
| Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego | Wolne przewodzenie przedsionkowo-komorowe, możliwość wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego (w tym pełnego) | Ryzyko wzrasta wraz z dawką, ale może wystąpić nawet przy pierwszej dawce terapeutycznej |
| Blok przedsionkowo-komorowy | W ciężkich przypadkach może dojść do pełnego bloku przedsionkowo-komorowego, zazwyczaj przemijającego i samoistnie ustępującego | Ryzyko wzrasta przy przedawkowaniu, szczególnie niebezpieczny jest blok III stopnia |
| Wydłużenie odstępu QTc | Wydłużenie odstępu QTc w zapisie EKG, potencjalnie do wartości ≥ 500 ms | Ryzyko wzrasta wraz z dawką |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania