oligohydrosis
Oligohydrosis to stan medyczny charakteryzujący się zmniejszonym wydzielaniem potu przez gruczoły potowe. Jest łagodniejszą formą anhydrozy, czyli całkowitego braku wydzielania potu. Stan ten może dotyczyć całego ciała lub tylko określonych jego obszarów.
Przyczynami oligohydrozy mogą być zaburzenia neurologiczne, uszkodzenia skóry, choroby autoimmunologiczne, niektóre leki (np. antycholinergiczne, przeciwhistaminowe), zaburzenia metaboliczne, a także choroby genetyczne. W praktyce klinicznej obserwuje się ją również przy niewydolności autonomicznego układu nerwowego oraz w przebiegu neuropatii cukrzycowej.
Oligohydrosis stanowi istotny problem kliniczny, ponieważ pot odgrywa kluczową rolę w termoregulacji organizmu. Pacjenci z tym zaburzeniem są narażeni na przegrzanie organizmu (hipertermię) podczas wysiłku fizycznego lub przebywania w wysokich temperaturach. Diagnostyka obejmuje testy potliwości (np. test jodowo-skrobiowy Minora), badania neurologiczne oraz wykluczenie schorzeń podstawowych. Leczenie koncentruje się na identyfikacji i eliminacji przyczyny oraz edukacji pacjenta dotyczącej unikania przegrzania.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Topiramat wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 70 mL/min) i wątroby, ze względu na zmniejszony klirens leku. Nagłe odstawienie może prowadzić do nasilenia lub pojawienia się nowych napadów padaczkowych. Istotne jest monitorowanie nawodnienia pacjenta, aby zmniejszyć ryzyko kamicy nerkowej oraz działań niepożądanych związanych z hipertermią i oligohydrozą, szczególnie u dzieci. W trakcie terapii obserwowano ryzyko zaburzeń nastroju, w tym myśli i zachowań samobójczych (0,5% vs. 0,2% w grupie placebo). U pacjentów z predyspozycjami do kamicy nerkowej (np. hiperkalciuria, wywiad rodzinny) należy zachować ostrożność. Występują także ryzyka okulistyczne, takie jak nagła krótkowzroczność i wtórna jaskra z zamkniętym kątem przesączania, wymagające natychmiastowego odstawienia leku i obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.
arytmia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dieta ketogenna, duszność, dysfagia, encefalopatia, hiperamonemia, hiperkalciuria, hipertermia, jadłowstręt, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kamica nerkowa, kamień nerkowy, klirens kreatyniny, krótkowzroczność, kwas walproinowy, kwasica metaboliczna hiperchloremiczna, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, luka anionowa, napad padaczkowy, nefrokalcynoza, nudności, oddech Kussmaula, oligohydrosis, osteopenia, padaczka, tachykardia, wada wrodzona, wymioty, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie pola widzenia -
Leksykon leków
Topiramat, substancja czynna leku Etopro, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko zwiększenia częstości napadów padaczkowych, zwłaszcza przy nagłym odstawieniu lub zmianie dawki. Konieczne jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjentów, aby zmniejszyć ryzyko kamicy nerkowej oraz działań niepożądanych związanych z hipertermią, zwłaszcza u dzieci. U pacjentów z predyspozycjami do kamicy nerkowej (np. wcześniejsze epizody, hiperkalciuria) oraz z zaburzeniami czynności nerek (CLCR ≤ 70 mL/min) i wątroby topiramat należy stosować ostrożnie, dostosowując dawkowanie. Istotnym działaniem niepożądanym jest ryzyko wystąpienia zespołu nagłej krótkowzroczności i wtórnej jaskry z zamkniętym kątem przesączania, objawiającego się nagłym spadkiem ostrości widzenia, bólem gałki ocznej i podwyższeniem ciśnienia wewnątrzgałkowego, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i interwencji okulistycznej.
anhydraza węglanowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, encefalopatia, hiperamonemia, hiperkalciuria, hipertermia, hipohydroza, jaskra z zamkniętym kątem, kamica nerkowa, kamień nerkowy, kolka nerkowa, krótkowzroczność, kwas walproinowy, kwasica metaboliczna, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, napad padaczkowy, nefrokalcynoza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, oddech Kussmaula, oligohydrosis, osteopenia, topiramat, wada wrodzona, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia nastroju, zaburzenia pola widzenia, zaburzenie neurorozwojowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
