Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lewodropropizyna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania lewodropropizyny

Lewodropropizyna, substancja czynna zawarta w licznych preparatach przeciwkaszlowych takich jak Adrimax, Contril, LevoDril, Levofree, Levopront, Levosol, Pulmopect, Solvetusan czy Unituss Junior, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym w celu oceny jej bezpieczeństwa. Analizy te obejmowały badania toksyczności ostrej, przewlekłej, a także ocenę potencjału mutagennego i wpływu na rozrodczość.^{1 2}

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Ostre objawy toksyczności u szczurów, myszy i świnek morskich wystąpiły po doustnym podaniu lewodropropizyny w dawkach wynoszących odpowiednio 886,5 mg/kg, 1287 mg/kg i 2492 mg/kg.^{3 4 5}

Podczas badań toksyczności ostrej obserwowano charakterystyczne objawy zatrucia, takie jak: sedacja, rozszerzenie naczyń obwodowych, drżenie oraz drgawki.⁶

Indeks terapeutyczny dla świnki morskiej, obliczony jako stosunek DL50/DE50 po doustnym podaniu leku, zawiera się między 16 a 53 w eksperymentalnym modelu kaszlu indukowanego, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa substancji.^{7 8 9}

Toksyczność przewlekła

Badania toksyczności doustnych dawek wielokrotnych przeprowadzono w okresach od 4 do 26 tygodni. Wykazały one, że dawka dobowa nie wykazująca działania toksycznego wynosi 24 mg/kg.^{10 11 12}

Szczegółowe badania toksyczności przewlekłej (26 tygodni) przeprowadzono na szczurach i psach, którym podawano lewodropropizynę w dawkach 24, 60 i 150 mg/kg/dobę. Obserwowano następujące efekty:¹³

• U psów akumulację pigmentu obserwowano od dawki 24 mg/kg/dobę w błonie nabłonkowej, a w pojedynczych przypadkach także w innych narządach
• Akumulację pigmentu w wątrobie psów odnotowano przy dawce 150 mg/kg/dobę
• Objawy hepatotoksyczne obserwowano u obu gatunków zwierząt (szczury i psy) od dawki 60 mg/kg/dobę
• U szczurów przy wysokich dawkach stwierdzono zmniejszoną masę macicy

¹⁴

Potencjał mutagenny i rakotwórczy

Lewodropropizyna została poddana wystarczającym testom na mutagenność. Przeprowadzone badania nie wykazały potencjału mutagennego substancji, co świadczy o jej bezpieczeństwie genetycznym.¹⁵

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono szczegółowych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego lewodropropizyny.¹⁶

Toksyczność reprodukcyjna

Przeprowadzono również badania wpływu lewodropropizyny na:¹⁷

• Zarodek
• Płód
• Rozwój pourodzeniowy
• Płodność

¹⁸

Badania te nie wykazały żadnych specyficznych zaburzeń, z wyjątkiem opóźnienia wzrostu zarodka występującego u szczurów po podaniu dawki 24 mg/kg.¹⁹

Istotne jest również, że lewodropropizyna przenika przez barierę łożyskową u szczurów i może być wykryta w mleku do 8 godzin po podaniu.²⁰

Podsumowanie danych toksykologicznych

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania lewodropropizyny wskazują na jej stosunkowo szeroki indeks terapeutyczny i niską toksyczność w badaniach ostrej ekspozycji. Badania na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych wykazały, że dawka dobowa lewodropropizyny niewykazująca działania toksycznego wynosi 24 mg/kg, natomiast dawki powodujące objawy hepatotoksyczne to 60 mg/kg/dobę i wyższe. Substancja nie wykazywała potencjału mutagennego w przeprowadzonych testach, a jej wpływ na rozrodczość ograniczał się do opóźnienia wzrostu zarodka u szczurów przy dawce 24 mg/kg.^{21 22}