pacjent naiwny
Pacjent naiwny (ang. naive patient) to termin używany w medycynie do określenia osoby, która nie była wcześniej leczona farmakologicznie z powodu danego schorzenia lub nigdy nie przyjmowała leków z określonej grupy terapeutycznej. Jest to szczególnie istotne w kontekście badań klinicznych oraz przy doborze terapii, gdyż organizm takiego pacjenta nie rozwinął jeszcze mechanizmów adaptacyjnych do konkretnych substancji leczniczych.
W praktyce klinicznej status pacjenta naiwnego ma znaczenie przy wprowadzaniu nowych leków, gdyż odpowiedź terapeutyczna może być silniejsza niż u osób, które wcześniej przyjmowały podobne preparaty. Dotyczy to zwłaszcza chorób przewlekłych, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, choroby psychiatryczne czy zakażenia HIV, gdzie skuteczność terapii może być wyższa u pacjentów nieleczonych wcześniej.
Przy planowaniu leczenia pacjenta naiwnego należy uwzględnić potencjalnie większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych oraz brak danych o indywidualnej tolerancji na daną grupę leków. Z tego powodu często stosuje się ostrożniejsze dawkowanie początkowe i dokładniejsze monitorowanie stanu klinicznego w początkowym okresie terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Abacavir Accord 300 mg
Abacavir Accord, zawierający 300 mg abakawiru w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do skojarzonej terapii przeciwretrowirusowej u pacjentów zakażonych HIV, w tym dorosłych, młodzieży i dzieci. Skuteczność leku potwierdzono głównie u pacjentów wcześniej nieleczonych (naïwnych), stosując dawkowanie dwa razy na dobę w połączeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Tabletki mają wymiary 18,50 mm x 7,30 mm, są żółte, obustronnie wypukłe, z oznaczeniami 'H’ oraz 'A’ i ’26’, i mogą być dzielone, co umożliwia elastyczne dostosowanie dawki.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tenofovir disoproxil Accord 245 mg
Tenofovir disoproxil Accord w dawce 245 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia zakażenia HIV-1 oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW B). W terapii HIV-1 lek stosuje się wyłącznie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi, zarówno u dorosłych, jak i młodzieży (12–<18 lat) z opornością na NRTI lub nietolerancją leków pierwszego rzutu. U dorosłych pacjentów z HIV-1 wskazania obejmują osoby dotychczas nieleczone z miano wirusa >100 000 kopii/ml oraz pacjentów z niepowodzeniem terapii przy miano <10 000 kopii/ml. W przypadku WZW B, Tenofovir disoproxil Accord jest stosowany u pacjentów z wyrównaną i niewyrównaną czynnością wątroby, wykazujących aktywną replikację wirusa, trwałe podwyższenie AlAT oraz potwierdzony stan zapalny i/lub zwłóknienie w badaniu histologicznym. Lek jest również wskazany u młodzieży 12–<18 lat z aktywną immunologiczną chorobą wątroby i umiarkowanym do ciężkiego stanem zapalnym lub zwłóknieniem.
aktywna immunologicznie choroba, aminotransferaza alaninowa, charakterystyka produktu leczniczego, lek przeciwretrowirusowy, nietolerancja laktozy, niewyrównana czynność wątroby, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, oporność na lamiwudynę, oporność wirusowa, pacjent naiwny, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, replikacja wirusa, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wyrównana czynność wątroby, WZW B, zakażenie HIV-1, zwłóknienie wątroby