Dawkowanie leku KETREL XR

Lek KETREL XR (kwetiapina w postaci fumaranu) w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu stosowany jest w różnych wskazaniach psychiatrycznych, przy czym schemat dawkowania różni się w zależności od leczonego schorzenia. Niezbędne jest przekazanie pacjentowi dokładnych informacji dotyczących dawkowania odpowiedniego dla jego jednostki chorobowej.¹

Dawkowanie u dorosłych

Schizofrenia i epizody maniakalne o umiarkowanym i ciężkim nasileniu w przebiegu choroby dwubiegunowej

W leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w chorobie dwubiegunowej produkt KETREL XR należy podawać przynajmniej godzinę przed posiłkiem. Dawkowanie rozpoczyna się od 300 mg (dzień 1.) i zwiększa do 600 mg (dzień 2.). Rekomendowana dawka dobowa wynosi 600 mg, jednak w uzasadnionych klinicznie przypadkach można ją zwiększyć do 800 mg na dobę. Dawkę należy dostosować indywidualnie w zakresie 400-800 mg na dobę, uwzględniając odpowiedź kliniczną i tolerancję leczenia. W terapii podtrzymującej schizofrenii modyfikacja dawki nie jest konieczna.²

Epizody dużej depresji związane z chorobą dwubiegunową

W leczeniu epizodów depresyjnych w przebiegu choroby dwubiegunowej KETREL XR należy podawać raz na dobę przed snem. Dawkowanie w pierwszych czterech dniach terapii wygląda następująco: 50 mg (dzień 1.), 100 mg (dzień 2.), 200 mg (dzień 3.) i 300 mg (dzień 4.). Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg. Badania kliniczne nie wykazały dodatkowych korzyści ze stosowania dawki 600 mg w porównaniu z dawką 300 mg, choć w indywidualnych przypadkach obserwowano poprawę przy wyższej dawce. Jeśli leczenie rozpoczyna się od dawki wyższej niż 300 mg, powinno odbywać się pod nadzorem specjalisty doświadczonego w leczeniu choroby dwubiegunowej. W przypadku problemów z tolerancją leku, można rozważyć zmniejszenie dawki do minimum 200 mg.³

Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej

W celu zapobiegania nawrotom manii, depresji lub epizodów mieszanych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, u pacjentów skutecznie leczonych produktem KETREL XR, należy kontynuować terapię tą samą dawką przyjmowaną wieczorem. Dawkę można dostosowywać w zakresie 300-800 mg na dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta. Kluczowe jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki w leczeniu podtrzymującym.⁴

Terapia wspomagająca w leczeniu ciężkiego epizodu depresyjnego w dużych zaburzeniach depresyjnych (MDD)

W terapii wspomagającej ciężkiego epizodu depresyjnego KETREL XR należy stosować przed snem. Dawkowanie rozpoczyna się od 50 mg na dobę (dni 1. i 2.), następnie zwiększa się do 150 mg na dobę (dni 3. i 4.). W badaniach klinicznych wykazano działanie przeciwdepresyjne po zastosowaniu dawek 150 i 300 mg na dobę w terapii wspomagającej z innymi lekami przeciwdepresyjnymi (takimi jak amitryptylina, bupropion, citalopram, duloksetyna, escitalopram, fluoksetyna, paroksetyna, sertralina i wenlafaksyna) oraz 50 mg na dobę w monoterapii. Ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych przy wyższych dawkach, lekarz powinien zapewnić stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, rozpoczynając od 50 mg na dobę. Decyzja o zwiększeniu dawki ze 150 do 300 mg powinna być oparta na indywidualnej ocenie stanu pacjenta.⁵

Zmiana terapii z kwetiapiny w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu

Pacjentom przyjmującym kwetiapinę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu w dawkach podzielonych można ułatwić dawkowanie, przechodząc na kwetiapinę w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu (KETREL XR). Przejście polega na podaniu równoważnej całkowitej dawki dobowej raz na dobę. W niektórych przypadkach może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki.⁶

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku KETREL XR należy stosować z dużą ostrożnością, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Ze względu na zmniejszony klirens kwetiapiny (o 30-50% w porównaniu z młodszymi pacjentami), konieczne może być wolniejsze zwiększanie dawki oraz stosowanie mniejszych dawek terapeutycznych.⁷

Leczenie u osób starszych należy rozpoczynać od dawki 50 mg na dobę, którą można zwiększać o 50 mg dziennie do osiągnięcia dawki skutecznej, zależnie od indywidualnej odpowiedzi klinicznej i tolerancji.⁸

W przypadku ciężkich epizodów depresyjnych w przebiegu dużych zaburzeń depresyjnych (MDD) u pacjentów w podeszłym wieku, dawkowanie powinno przebiegać następująco: 50 mg na dobę (dni 1-3), 100 mg na dobę (dzień 4), 150 mg na dobę (dzień 8). Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Jeśli konieczne jest zwiększenie dawki do 300 mg na dobę, nie należy tego robić przed 22. dniem leczenia.⁹

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku u pacjentów powyżej 65 lat z epizodami depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej nie zostały zbadane.¹⁰

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego KETREL XR u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej.¹¹

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki.¹²

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Ponieważ kwetiapina jest w dużym stopniu metabolizowana w wątrobie, KETREL XR należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie leczenia. Zalecana dawka początkowa u takich pacjentów wynosi 50 mg na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo o 50 mg na dobę do osiągnięcia dawki skutecznej, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta.¹³

Sposób podawania leku KETREL XR

Produkt leczniczy KETREL XR w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu powinien być podawany raz na dobę, bez pokarmu. Tabletki należy połykać w całości – nie można ich dzielić, żuć ani kruszyć.¹⁴

Szczegółowa tabela dawkowania leku KETREL XR

Podczas ustalania dawkowania dla konkretnego pacjenta, należy uwzględnić czynniki takie jak wiek, choroby współistniejące, wcześniejsze leczenie oraz indywidualną odpowiedź kliniczną i tolerancję leku. Szczególnie istotne jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki w terapii podtrzymującej oraz ostrożne zwiększanie dawki u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka (osoby starsze, pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby).