Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Symquel XR 200 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny, substancji czynnej preparatu Symquel XR, obejmowały szerokie spektrum testów in vitro i in vivo, które nie wykazały działania genotoksycznego, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany takie jak zmiana pigmentacji tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy oraz obniżenie stężenia T3 i parametrów hematologicznych u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i zaćmę u psów. W modelu królików stwierdzono zwiększoną częstość przykurczu w stawach nadgarstka i skokowym przy dawkach zbliżonych do maksymalnych dawek terapeutycznych u ludzi, jednak znaczenie tych obserwacji dla bezpieczeństwa klinicznego pozostaje niejednoznaczne.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Kompleksowa ocena bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny (substancji czynnej preparatu Symquel XR) obejmuje szerokie spektrum badań przedklinicznych przeprowadzonych zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Dane te dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem leku przed wprowadzeniem go do praktyki klinicznej.1

Badania genotoksyczności

W kompleksowych badaniach genotoksyczności przeprowadzonych zarówno w modelach in vitro jak i in vivo nie stwierdzono genotoksycznego działania kwetiapiny. Jest to istotna informacja z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku, ponieważ wyklucza potencjalne ryzyko mutagennego działania substancji czynnej.2

Obserwacje narządowe u zwierząt laboratoryjnych

W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, którym podawano dawki kwetiapiny mogące mieć znaczenie kliniczne, zaobserwowano pewne zaburzenia, które jednak dotychczas nie zostały potwierdzone w długotrwałych badaniach klinicznych u ludzi.3 Zmiany obserwowane u różnych gatunków zwierząt obejmowały:

  • U szczurów – zmiana pigmentacji tarczycy4
  • U małp Cynomolgus – hipertrofia komórek pęcherzykowych gruczołu tarczowego, zmniejszenie stężenia T3, zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz zmniejszenie liczby białych i czerwonych krwinek5
  • U psów – zmętnienie soczewki i zaćma6

Toksyczność rozwojowa

W badaniach toksycznego działania kwetiapiny na zarodki i płody przeprowadzonych na modelach królikach stwierdzono zwiększoną częstość występowania przykurczu w stawach nadgarstka i skokowym. Te zaburzenia rozwojowe obserwowano przy dawkach wywołujących działania niepożądane u samic, takie jak zmniejszenie przyrostu masy ciała.7 Istotny jest fakt, że efekty te obserwowano przy stężeniach leku u samic królika zbliżonych lub nieznacznie większych niż stężenia osiągane u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki leczniczej. Należy jednak podkreślić, że znaczenie tej obserwacji dla bezpieczeństwa stosowania leku u ludzi nie zostało jednoznacznie określone.8

Wpływ na płodność

Badania płodności przeprowadzone na szczurach wykazały kilka istotnych zmian związanych z podawaniem kwetiapiny:9

  • Nieznaczne zmniejszenie płodności samców
  • Występowanie ciąż rzekomych
  • Przedłużenie fazy międzyrujowej
  • Wydłużone przerwy przed kojarzeniem się
  • Zmniejszony odsetek ciąż

Istotne jest, że te zaburzenia są związane ze zwiększonym stężeniem prolaktyny i należy je interpretować z ostrożnością w kontekście bezpieczeństwa dla ludzi. Ze względu na występujące różnice gatunkowe w hormonalnej kontroli reprodukcji, powyższe obserwacje nie odnoszą się bezpośrednio do działań, jakie mogą wystąpić u ludzi.10

Przedstawione dane przedkliniczne stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa kwetiapiny, wskazując na potencjalne obszary ryzyka, które wymagają szczególnej uwagi podczas monitorowania pacjentów w praktyce klinicznej, zwłaszcza w aspekcie funkcji tarczycy, parametrów hematologicznych oraz narządu wzroku.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl