Dawkowanie i sposób podawania
Lamitrin 100 mg

Lamitrin, zawierający lamotryginę w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest stosowany doustnie w leczeniu padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Dawkowanie musi być dostosowane do wieku pacjenta, stosowanych leków współistniejących oraz stanu czynnościowego wątroby i nerek. W leczeniu monoterapią dawka początkowa wynosi 25 mg/dobę, zwiększana do 100–200 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 500 mg/dobę w razie potrzeby. W terapii skojarzonej z walproinianem dawki początkowe są niższe (12,5 mg/dobę), a dawki podtrzymujące wynoszą 100–200 mg/dobę. W przypadku stosowania induktorów glukuronidacji (np. fenytoina, karbamazepina) dawki początkowe i podtrzymujące są wyższe (do 700 mg/dobę). U dzieci dawki są obliczane na kg masy ciała, z maksymalną dawką podtrzymującą do 400 mg/dobę, a u pacjentów z niewydolnością wątroby dawki należy zmniejszyć o 50–75% w zależności od stopnia niewydolności (Child-Pugh B lub C). Należy unikać rozgryzania tabletek i stosować ostrożne zwiększanie dawki, zwłaszcza po przerwach w leczeniu przekraczających pięciokrotny okres półtrwania lamotryginy, aby zminimalizować ryzyko ciężkich wysypek.

Pobierz ChPL PDF Lamitrin – Tabletki – 100 mg
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Lamitrin
    1. Ponowne rozpoczynanie leczenia
  2. Dawkowanie w leczeniu padaczki
    1. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży w wieku 13 lat i powyżej w leczeniu padaczki
    2. Dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 12 lat w leczeniu padaczki
    3. Dzieci w wieku poniżej 2 lat
  3. Dawkowanie w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych
    1. Schemat zwiększania dawki do całkowitej podtrzymującej dawki stabilizującej
    2. Dostosowanie dawki po odstawieniu jednocześnie stosowanych leków
    3. Dostosowanie dawki po dołączeniu innych leków
  4. Przerwanie stosowania produktu Lamitrin
  5. Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
    1. Kobiety stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne
    2. Stosowanie atazanawiru/rytonawiru
    3. Stosowanie lopinawiru/rytonawiru
    4. Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
    5. Pacjenci z niewydolnością nerek
    6. Pacjenci z niewydolnością wątroby
    7. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. napad częściowy
  2. napad toniczno-kloniczny
  3. napad uogólniony
  4. typowy napad nieświadomości
  5. zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I
  6. zespół Lennoxa-Gastauta
Substancja czynna
  1. lamotrygina
Kategoria leku
  1. leki normotymiczne
  2. leki przeciwpadaczkowe

Dawkowanie i sposób podawania leku Lamitrin

Produkt leczniczy Lamitrin w postaci tabletek zawiera jako substancję czynną lamotryginę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Tabletki powinny być przyjmowane doustnie i połykane w całości – nie należy ich rozgryzać ani rozkruszać.1

W przypadku gdy obliczona dawka lamotryginy (np. w leczeniu dzieci z padaczką lub pacjentów z niewydolnością wątroby) nie odpowiada określonej liczbie całych tabletek, należy podać dawkę odpowiadającą mniejszej liczbie całych tabletek.2

Ponowne rozpoczynanie leczenia

Gdy leczenie lamotryginą jest ponownie rozpoczynane po wcześniejszym przerwaniu, należy zachować szczególną ostrożność przy zwiększaniu dawki do dawki podtrzymującej. Jest to związane z ryzykiem wystąpienia ciężkiej wysypki przy stosowaniu dużych dawek początkowych i zbyt szybkim zwiększaniu dawek.3

Im dłuższy czas upłynął od ostatniej dawki, tym większą uwagę należy zwrócić na stopniowe zwiększanie dawki. Jeżeli przerwa w stosowaniu lamotryginy jest dłuższa niż pięciokrotny okres półtrwania leku, należy zastosować właściwy schemat zwiększania dawki.4

Nie zaleca się ponownego rozpoczynania leczenia produktem Lamitrin u pacjentów, którzy przerwali leczenie z powodu wystąpienia wysypki, chyba że potencjalne korzyści przeważają wyraźnie nad ryzykiem.5

Dawkowanie w leczeniu padaczki

W leczeniu padaczki należy uwzględniać zalecane schematy dawkowania, które różnią się w zależności od wieku pacjenta oraz stosowanych jednocześnie innych leków przeciwpadaczkowych. Z uwagi na ryzyko wystąpienia wysypki, nie należy przekraczać zalecanych dawek początkowych i tempa zwiększania dawek.6

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży w wieku 13 lat i powyżej w leczeniu padaczki

Schemat dawkowania Tygodnie 1 + 2 Tygodnie 3 + 4 Zwykle stosowana dawka podtrzymująca
Monoterapia 25 mg/dobę (raz na dobę) 50 mg/dobę (raz na dobę) 100–200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą można zwiększać dawkę o maksymalnie 50-100 mg co jeden do dwóch tygodni, aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi na leczenie.

U niektórych pacjentów wymagane było zastosowanie dawki 500 mg/dobę w celu uzyskania pożądanej odpowiedzi na leczenie.
Leczenie skojarzone z walproinianem (inhibitor glukuronidacji lamotryginy)

Ten schemat dawkowania powinien być zachowany w leczeniu skojarzonym z walproinianem bez względu na inne stosowane jednocześnie leki.

 12,5 mg/dobę (podawane jako 25 mg co drugi dzień) 25 mg/dobę (raz na dobę) 100–200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą można zwiększać dawkę o maksymalnie 25-50 mg co jeden do dwóch tygodni, aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi na leczenie.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy

Ten schemat dawkowania należy stosować w leczeniu skojarzonym bez walproinianu, ale z:
– fenytoiną
– karbamazepiną
– fenobarbitalem
– prymidonem
– ryfampicyną
– lopinawirem/rytonawirem

 50 mg/dobę (raz na dobę) 100 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 200–400 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)

Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą, można zwiększać dawkę o maksymalnie 100 mg co jeden do dwóch tygodni, aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi na leczenie.

U niektórych pacjentów wymagane było zastosowanie dawki 700 mg/dobę w celu uzyskania pożądanej odpowiedzi na leczenie.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy

Ten schemat dawkowania należy zastosować w leczeniu skojarzonym z innymi lekami, które w znaczącym stopniu nie hamują ani nie indukują glukuronidacji lamotryginy.

 25 mg/dobę (raz na dobę) 50 mg/dobę (raz na dobę) 100−200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą, można zwiększać dawkę o maksymalnie 50-100 mg co jeden do dwóch tygodni, aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi na leczenie.

U pacjentów przyjmujących produkty lecznicze o nieznanych interakcjach farmakokinetycznych z lamotryginą, należy zastosować schemat leczenia jak dla lamotryginy w leczeniu skojarzonym z walproinianem.7

Dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 12 lat w leczeniu padaczki

Schemat dawkowania Tygodnie 1 + 2 Tygodnie 3 + 4 Zwykle stosowana dawka podtrzymująca
Monoterapia w leczeniu typowych napadów nieświadomości 0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 0,6 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 1–15 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą można zwiększać dawkę o maksymalnie 0,6 mg/kg/dobę co jeden do dwóch tygodni, aż do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie, maksymalna dawka podtrzymująca: 200 mg na dobę.
Leczenie skojarzone Z walproinianem (inhibitor glukuronidacji lamotryginy)

Ten schemat dawkowania powinien być zachowany w leczeniu skojarzonym z walproinianem bez względu na inne stosowane jednocześnie leki.

 0,15 mg/kg/dobę (raz na dobę) 0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę) 1–5 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą można zwiększać dawkę o maksymalnie 0,3 mg/kg/dobę co jeden do dwóch tygodni, aż do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie, z maksymalną dawką podtrzymującą 200 mg/dobę.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy

Ten schemat dawkowania należy stosować w leczeniu skojarzonym bez walproinianu, ale z:
– fenytoiną
– karbamazepiną
– fenobarbitalem
– prymidonem
– ryfampicyną
– lopinawirem/rytonawirem

 0,6 mg/kg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 1,2 mg/kg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 5–15 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą, można zwiększać dawkę o maksymalnie 1,2 mg/kg/dobę co jeden do dwóch tygodni, aż do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie, z maksymalną dawką podtrzymującą 400 mg/dobę.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy

Ten schemat dawkowania należy zastosować w leczeniu skojarzonym z innymi lekami, które w znaczącym stopniu nie hamują ani nie indukują glukuronidacji lamotryginy.

 0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 0,6 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 1–10 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą, można zwiększać dawkę o maksymalnie 0,6 mg/kg/dobę co jeden do dwóch tygodni, aż do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie, z maksymalną dawką podtrzymującą 200 mg/dobę.

U pacjentów w wieku od 2 do 6 lat prawdopodobnie wymagane będzie zastosowanie dawek podtrzymujących z górnego zakresu zalecanego przedziału dawkowania. Należy monitorować masę ciała dziecka i dostosowywać dawkę w przypadku jej zmiany.8

Dzieci w wieku poniżej 2 lat

Produkt Lamitrin nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat ze względu na ograniczone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa. Dostępne dane dotyczą jedynie dzieci w wieku od 1 miesiąca do 2 lat z napadami częściowymi, natomiast brak jest danych dla dzieci poniżej 1 miesiąca.9

Dawkowanie w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych

Schemat zwiększania dawki do całkowitej podtrzymującej dawki stabilizującej

U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi ważne jest stopniowe zwiększanie dawki aż do osiągnięcia stabilizującej dawki podtrzymującej w ciągu sześciu tygodni. Schemat zwiększania dawki przedstawia poniższa tabela:10

Schemat dawkowania Tygodnie 1 + 2 Tygodnie 3 + 4 Tydzień 5 Docelowa dawka stabilizująca (Tydzień 6)*
Lamotrygina stosowana w monoterapii LUB w leczeniu skojarzonym BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy 25 mg/dobę (raz na dobę) 50 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 100 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 200 mg/dobę – zwykle stosowana dawka docelowa zapewniająca optymalną odpowiedź kliniczną (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

Dawki w zakresie 100–400 mg/dobę stosowano w badaniach klinicznych.
Leczenie skojarzone Z walproinianem (inhibitor glukuronidacji lamotryginy)

Ten schemat dawkowania powinien być zachowany w leczeniu skojarzonym z walproinianem bez względu na inne stosowane jednocześnie leki.

 12,5 mg/dobę (podawane jako 25 mg co drugi dzień) 25 mg/dobę (raz na dobę) 50 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 100 mg/dobę – zwykle stosowana dawka docelowa zapewniająca optymalną odpowiedź kliniczną (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)

W zależności od odpowiedzi klinicznej można zastosować maksymalną dawkę 200 mg/dobę.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy

Ten schemat dawkowania należy stosować w leczeniu skojarzonym bez walproinianu, ale z:
– fenytoiną
– karbamazepiną
– fenobarbitalem
– prymidonem
– ryfampicyną
– lopinawirem/rytonawirem

 50 mg/dobę (raz na dobę) 100 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 150 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 300 mg/dobę w tygodniu 6., zwiększona do zwykle stosowanej dawki docelowej 400 mg/dobę w tygodniu 7., jeśli konieczne do uzyskania optymalnej odpowiedzi klinicznej (w dwóch dawkach podzielonych)

* Dawka docelowa może być różna w zależności od odpowiedzi klinicznej

Dostosowanie dawki po odstawieniu jednocześnie stosowanych leków

Po osiągnięciu docelowej dawki podtrzymującej, w przypadku odstawienia innych leków stosowanych jednocześnie, dawkę lamotryginy należy dostosować według poniższej tabeli:11

Aktualnie stosowana dawka stabilizująca lamotryginy (przed odstawieniem) Tydzień 1 (rozpoczynanie odstawiania) Tydzień 2 Tydzień 3 i następne*
Odstawienie walproinianu (inhibitor glukuronidacji lamotryginy), w zależności od początkowej dawki lamotryginy:
100 mg/dobę 200 mg/dobę Należy kontynuować leczenie dawką 200 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)
200 mg/dobę 300 mg/dobę 400 mg/dobę Należy kontynuować leczenie dawką 400 mg/dobę
Odstawienie induktorów glukuronidacji lamotryginy (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon, ryfampicyna, lopinawir/rytonawir), w zależności od wyjściowej dawki lamotryginy:
400 mg/dobę 400 mg/dobę 300 mg/dobę 200 mg/dobę
300 mg/dobę 300 mg/dobę 225 mg/dobę 150 mg/dobę
200 mg/dobę 200 mg/dobę 150 mg/dobę 100 mg/dobę
Odstawianie leków, które w znaczącym stopniu NIE hamują ani nie indukują glukuronidacji lamotryginy:
Należy kontynuować leczenie dawką docelową uzyskaną w trakcie etapu zwiększania dawek (200 mg/dobę; w dwóch dawkach podzielonych) (zakres dawek 100–400 mg/dobę)

* Dawka może być w razie potrzeby zwiększona do 400 mg/dobę

Dostosowanie dawki po dołączeniu innych leków

W przypadku dołączenia do leczenia innych produktów leczniczych, należy dostosować dawkę lamotryginy zgodnie z poniższą tabelą:12

Aktualna stosowana dawka stabilizująca lamotryginy (przed dołączeniem) Tydzień 1 (rozpoczynanie dołączania) Tydzień 2 Tydzień 3 i następne
Włączenie do terapii walproinianu (inhibitor glukuronidacji lamotryginy), w zależności od początkowej dawki lamotryginy:
200 mg/dobę 100 mg/dobę Należy kontynuować leczenie dawką 100 mg/dobę
300 mg/dobę 150 mg/dobę Należy kontynuować leczenie dawką 150 mg/dobę
400 mg/dobę 200 mg/dobę Należy kontynuować leczenie dawką 200 mg/dobę
Włączenie do terapii induktorów glukuronidacji lamotryginy u pacjentów NIE przyjmujących walproinianu (fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon, ryfampicyna, lopinawir/rytonawir), w zależności od początkowej dawki lamotryginy:
200 mg/dobę 200 mg/dobę 300 mg/dobę 400 mg/dobę
150 mg/dobę 150 mg/dobę 225 mg/dobę 300 mg/dobę
100 mg/dobę 100 mg/dobę 150 mg/dobę 200 mg/dobę
Dołączenie do terapii leków, które w znaczącym stopniu NIE hamują ani NIE indukują glukuronidacji lamotryginy:
Utrzymywać dawkę docelową uzyskaną w trakcie etapu zwiększania dawek (200 mg/dobę; zakres dawek 100–400 mg/dobę)

Przerwanie stosowania produktu Lamitrin

W przypadku pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi możliwe jest nagłe przerwanie leczenia, bez konieczności stopniowej redukcji dawki. Badania kliniczne wykazały, że nie zwiększa to częstości, nasilenia czy rodzaju działań niepożądanych w porównaniu z placebo.13

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Kobiety stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne

Stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych (kombinacja etynyloestradiolu/lewonorgestrelu) powoduje około dwukrotne zwiększenie klirensu lamotryginy, co może prowadzić do zmniejszenia jej stężenia we krwi. Po dostosowaniu dawki często konieczne jest stosowanie większych (nawet dwukrotnie) dawek podtrzymujących lamotryginy.14

W tygodniu, w którym następuje przerwa w stosowaniu tabletek antykoncepcyjnych, obserwuje się dwukrotne zwiększenie stężenia lamotryginy w osoczu, co może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych zależnych od dawki. Zaleca się stosowanie antykoncepcji bez tygodniowej przerwy (np. hormonalne środki antykoncepcyjne podawane w sposób ciągły) lub rozważenie innych metod antykoncepcji.15

W przypadku pacjentek rozpoczynających stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych podczas leczenia lamotryginą (bez induktorów glukuronidacji), zaleca się zwiększenie dawki lamotryginy o 50-100 mg/dobę co tydzień, w zależności od odpowiedzi klinicznej.16

U pacjentek przerywających stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych podczas leczenia lamotryginą (bez induktorów glukuronidacji), zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki lamotryginy o 50-100 mg/dobę co tydzień przez 3 tygodnie.17

Stosowanie atazanawiru/rytonawiru

W przypadku dołączenia lamotryginy do leczenia atazanawirem/rytonawirem, nie powinno być konieczne dostosowanie schematu dawkowania na etapie zwiększania dawki.18

Natomiast u pacjentów już przyjmujących dawki podtrzymujące lamotryginy i niestosujących induktorów glukuronidacji może być konieczne zwiększenie dawki lamotryginy po dołączeniu atazanawiru/rytonawiru lub jej zmniejszenie w przypadku zakończenia leczenia tymi lekami.19

Stosowanie lopinawiru/rytonawiru

Podobnie jak w przypadku atazanawiru/rytonawiru, nie jest konieczne dostosowanie schematu dawkowania lamotryginy na etapie jej zwiększania, gdy jest dołączana do leczenia lopinawirem/rytonawirem.20

U pacjentów przyjmujących już dawki podtrzymujące lamotryginy i niestosujących induktorów glukuronidacji może być konieczne zwiększenie dawki lamotryginy w przypadku dołączenia lopinawiru/rytonawiru lub jej zmniejszenie w przypadku zakończenia leczenia tymi lekami.21

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

U pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) nie ma potrzeby dostosowywania zalecanego schematu dawkowania, ponieważ farmakokinetyka lamotryginy u tych pacjentów nie różni się znacząco od farmakokinetyki u młodszych dorosłych.22

Pacjenci z niewydolnością nerek

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania produktu Lamitrin u pacjentów z niewydolnością nerek. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek dawka początkowa powinna być dostosowana do rodzaju jednocześnie stosowanych leków. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek skuteczna może być zmniejszona dawka podtrzymująca.23

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby należy zmodyfikować dawkowanie:24

  • W umiarkowanej niewydolności wątroby (stopień B według klasyfikacji Child-Pugh) – dawka początkowa, dawka w okresie zwiększania i dawka podtrzymująca powinny być zmniejszone o około 50%
  • W ciężkiej niewydolności wątroby (stopień C według klasyfikacji Child-Pugh) – dawka początkowa, dawka w okresie zwiększania i dawka podtrzymująca powinny być zmniejszone o około 75%

Dawki w okresie zwiększania i dawki podtrzymujące należy zawsze dostosować do indywidualnej reakcji klinicznej.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl