zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I
Wskazanie

Zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I (ChAD typu I) to ciężka choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem naprzemiennych epizodów maniakalnych i depresyjnych. Epizody maniakalne cechują się podwyższonym nastrojem, wzmożoną energią, zmniejszoną potrzebą snu, nadmierną pewnością siebie, zwiększoną aktywnością oraz często ryzykownymi zachowaniami. Epizody depresyjne natomiast objawiają się obniżonym nastrojem, utratą energii, zaburzeniami snu, zmniejszonym apetytem, trudnościami w koncentracji i myślami samobójczymi.

W leczeniu ChAD typu I stosuje się kilka grup leków. Stabilizatory nastroju stanowią podstawę terapii – najczęściej stosowane są: lit (Lithium Carbonicum GSK), walproiniany (Depakine, Convulex), karbamazepina (Tegretol, Amizepin) oraz lamotrygina (Lamitrin, Lamotrix). W przypadku epizodów maniakalnych skuteczne są leki przeciwpsychotyczne drugiej generacji: olanzapina (Zyprexa, Olzapin), kwetiapina (Ketrel, Kventiax), risperidon (Rispolept, Orizon), aripiprazol (Abilify, Aripriprazol Glenmark), a także kariprazyna (Reagila). W epizodach depresyjnych stosuje się kwetiapinę, olanzapinę w połączeniu z fluoksetyną (Symbyax) lub leki przeciwdepresyjne pod ścisłą kontrolą specjalisty.

Największe trudności w leczeniu ChAD typu I obejmują zapewnienie stabilizacji nastroju i zapobieganie nawrotom. Często problemem jest nieregularne przyjmowanie leków przez pacjentów, szczególnie podczas remisji lub w fazie maniakalnej, gdy pacjenci mogą negować chorobę. Wyzwaniem jest również leczenie stanów mieszanych, gdzie objawy manii i depresji występują jednocześnie. Innym problemem jest leczenie współistniejących uzależnień, które dotykają około 60% pacjentów z ChAD. Ponadto, długotrwałe stosowanie niektórych stabilizatorów nastroju wiąże się z koniecznością regularnego monitorowania parametrów laboratoryjnych ze względu na potencjalną toksyczność (szczególnie w przypadku litu i walproinianów).

Kompleksowe podejście do leczenia ChAD typu I wymaga połączenia farmakoterapii z psychoedukacją, psychoterapią oraz wsparciem społecznym. Nowoczesne strategie leczenia kładą nacisk na wczesną interwencję, która może znacząco poprawić rokowanie i jakość życia pacjentów. Terapia powinna być dostosowana indywidualnie, uwzględniając specyfikę objawów, historię choroby, współistniejące schorzenia oraz preferencje pacjenta.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl