Dawkowanie i sposób podawania – Epitrigine 50 mg tabletki 50 mg

Dawkowanie i sposób podawania
Epitrigine 50 mg tabletki 50 mg

Epitrigine (lamotrygina) jest stosowana w leczeniu padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta, masy ciała oraz stosowanych leków współistniejących. U dorosłych i młodzieży (≥13 lat) dawka początkowa w monoterapii wynosi 25 mg/dobę, zwiększana do 50 mg/dobę w 3-4 tygodniu, a dawka podtrzymująca mieści się w zakresie 100–200 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 500 mg/dobę w celu uzyskania odpowiedzi terapeutycznej. W leczeniu skojarzonym z walproinianem dawka początkowa jest niższa (12,5 mg/dobę), a zwiększanie dawki odbywa się wolniej (maksymalnie o 25–50 mg co 1–2 tygodnie). U dzieci (2–12 lat) dawki są obliczane na podstawie masy ciała, z dawką podtrzymującą do 15 mg/kg/dobę (maksymalnie 200 mg/dobę). W przypadku stosowania induktorów glukuronidacji (np. fenytoina, karbamazepina) dawki są odpowiednio wyższe, a w przypadku zaburzeń czynności wątroby dawki początkowe i podtrzymujące należy zmniejszyć o 50–75% w zależności od stopnia uszkodzenia (Child-Pugh B lub C). Przerwanie i ponowne wprowadzenie lamotryginy wymaga ostrożności, szczególnie ze względu na ryzyko ciężkich wysypek skórnych, a dawkowanie powinno być stopniowe, zwłaszcza jeśli przerwa przekracza 5 okresów półtrwania leku.

Pobierz ChPL PDF Epitrigine 50 mg tabletki – Tabletki – 50 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Epitrigine (lamotrygina)

Ponowne rozpoczynanie leczenia

Dawkowanie w leczeniu padaczki

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 13 lat
Dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku 2-12 lat
Dawkowanie u dzieci poniżej 2 lat

Dawkowanie w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Rozpoczęcie leczenia i ustalenie dawki podtrzymującej
Dostosowanie dawki w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych
Dostosowanie dawki po dodaniu innych leków w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych
Odstawianie Epitrigine w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych
Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Szczególne grupy pacjentów

Pacjentki stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne
Stosowanie z inhibitorami proteazy
Pacjenci w podeszłym wieku
Zaburzenia czynności nerek
Zaburzenia czynności wątroby

Sposób podawania

Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

lamotrygina

Kategoria leku

Dawkowanie i sposób podawania leku Epitrigine (lamotrygina)

Tabletki produktu leczniczego Epitrigine należy połykać w całości. Nie należy ich żuć ani rozkruszać. W przypadku gdy obliczona dawka lamotryginy nie odpowiada liczbie całych tabletek (np. przy leczeniu dzieci z padaczką lub pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby), należy podawać dawkę odpowiadającą mniejszej ilości całych tabletek.¹

Ponowne rozpoczynanie leczenia

Przy ponownym wprowadzaniu leku u pacjentów, którzy przerwali leczenie lamotryginą, lekarz powinien ocenić konieczność stopniowego zwiększania dawki do dawki podtrzymującej. Jest to szczególnie istotne ze względu na ryzyko wystąpienia poważnej wysypki skórnej, związanej z dużymi dawkami początkowymi i szybszym niż zalecane zwiększaniem dawki. Im dłuższa przerwa od ostatniej dawki, tym dokładniej należy rozważyć stopniowe zwiększanie dawki do dawki podtrzymującej. Jeśli czas od odstawienia lamotryginy jest dłuższy niż 5 okresów półtrwania, dawkę należy zwiększać zgodnie z odpowiednim schematem.²

Nie zaleca się ponownego wprowadzania produktu leczniczego Epitrigine u pacjentów, którzy przerwali jego stosowanie z powodu wysypki związanej z wcześniejszym leczeniem lamotryginą, chyba że potencjalne korzyści wyraźnie przeważają nad ryzykiem.³

Dawkowanie w leczeniu padaczki

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 13 lat

Poniżej przedstawiono zalecany schemat dawkowania lamotryginy u pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 13 lat i powyżej. Nie należy przekraczać dawki początkowej i zalecanego zwiększenia dawki ze względu na ryzyko wystąpienia wysypki.⁴

**Tabela 1. Pacjenci dorośli i młodzież w wieku 13 lat i powyżej – zalecany schemat dawkowania w leczeniu padaczki**
Schemat dawkowania	Tydzień 1 + 2	Tydzień 3 + 4	Zwykle stosowana dawka podtrzymująca
Monoterapia	25 mg/dobę (raz na dobę)	50 mg/dobę (raz na dobę)	100 – 200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 50 – 100 mg co 1 do 2 tygodni, do uzyskania żądanej odpowiedzi U niektórych pacjentów dla uzyskania pożądanej odpowiedzi może być wymagane podanie 500 mg/dobę
Leczenie skojarzone z walproinianem (inhibitor glukuronidacji lamotryginy) Ten schemat dawkowania należy zastosować z walproinianem bez względu na jednoczesne podawanie innych produktów leczniczych	12,5 mg/dobę (podawane jako 25 mg co drugi dzień)	25 mg/dobę (raz na dobę)	100 – 200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 25 – 50 mg co 1 do 2 tygodni, aż do uzyskania żądanej odpowiedzi
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy Ten schemat dawkowania należy zastosować bez walproinianu, ale z: fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitalem, prymidonem, ryfampicyną, lopinawirem/rytonawirem	50 mg/dobę (raz na dobę)	100 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)	200 – 400 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 100 mg co 1 do 2 tygodni, w celu uzyskania żądanej odpowiedzi na leczenie U niektórych pacjentów dla uzyskania żądanej odpowiedzi na leczenie wymagane było podanie 700 mg/dobę
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy Ten schemat dawkowania należy zastosować z innymi produktami leczniczymi, które nie wykazują istotnego wpływu na hamowanie lub indukcję glukuronidacji lamotryginy	25 mg/dobę (raz na dobę)	50 mg/dobę (raz na dobę)	100 – 200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 50 – 100 mg co 1 do 2 tygodni, aż do uzyskania żądanej odpowiedzi na leczenie

U pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, których interakcje farmakokinetyczne z lamotryginą są obecnie nieznane, należy zastosować schemat dawkowania zalecany w przypadku leczenia skojarzonego lamotryginą z walproinianem.⁵

Dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku 2-12 lat

Poniżej przedstawiono zalecany schemat dawkowania lamotryginy u dzieci i młodzieży w wieku 2-12 lat. W przypadku tej grupy wiekowej, dawki są obliczane na podstawie masy ciała pacjenta.⁶

**Tabela 2. Dzieci i młodzież w wieku 2 do 12 lat – zalecany schemat dawkowania w leczeniu padaczki (całkowita dawka dobowa w mg/kg masy ciała/dobę)**
Schemat dawkowania	Tygodnie 1 + 2	Tygodnie 3 + 4	Zwykle stosowana dawka podtrzymująca
Monoterapia	0,3 mg/kg/dobę	0,6 mg/kg/dobę	1 – 15 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) W celu uzyskania dawki podtrzymującej dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 0,6 mg/kg/dobę co 1 – 2 tygodnie, aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi, z maksymalną dawką podtrzymującą 200 mg na dobę.
Leczenie skojarzone Z walproinianem (inhibitor glukuronidacji lamotryginy) Ten schemat dawkowania należy zastosować z walproinianem bez względu na jednoczesne podawanie innych produktów leczniczych	0,15 mg/kg/dobę (raz na dobę)	0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę)	1 – 5 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) W celu uzyskania dawki podtrzymującej dawkę należy zwiększać maksymalnie o 0,3 mg/kg/dobę co 1 – 2 tygodnie, aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi, z maksymalną dawką podtrzymującą 200 mg/dobę.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy Ten schemat dawkowania należy zastosować bez walproinianu, ale z: fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitalem, prymidonem, ryfampicyną, lopinawirem/rytonawirem	0,6 mg/kg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)	1,2 mg/kg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)	5 – 15 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) W celu uzyskania dawki podtrzymującej dawkę należy zwiększać maksymalnie o 1,2 mg/kg/dobę co 1 do 2 tygodni w celu uzyskania optymalnej odpowiedzi, z maksymalną dawką podtrzymującą 400 mg/dobę.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy Ten schemat dawkowania należy zastosować z innymi produktami leczniczymi, które nie wykazują istotnego wpływu na hamowanie lub indukcję glukuronidacji lamotryginy	0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)	0,6 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)	1 – 10 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) W celu uzyskania dawki podtrzymującej dawkę należy zwiększać maksymalnie o 0,6 mg/kg/dobę co 1 do 2 tygodni, aż do uzyskania optymalnej odpowiedzi, z maksymalną dawką podtrzymującą 200 mg/dobę.

Należy regularnie kontrolować masę ciała dziecka w celu dostosowania dawki. Jeśli w masie ciała nastąpią zmiany, dawka powinna zostać ponownie przeliczona. Jest prawdopodobne, że pacjenci w wieku od 2 do 6 lat będą wymagali dawki podtrzymującej w górnej granicy zaleconego zakresu dawek.⁸

Po uzyskaniu kontroli napadów padaczkowych w leczeniu skojarzonym, jednoczesne stosowanie innych leków przeciwpadaczkowych może zostać przerwane i pacjenci mogą kontynuować leczenie tylko lamotryginą w monoterapii.⁹

Dawkowanie u dzieci poniżej 2 lat

Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania lamotryginy w leczeniu skojarzonym napadów częściowych u dzieci w wieku od 1 miesiąca do 2 lat są ograniczone. Brak jest danych dotyczących dzieci poniżej 1 miesiąca życia. Dlatego lamotrygina nie jest zalecana u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Jeśli jednak, w oparciu o ocenę kliniczną, podjęta zostanie decyzja o zastosowaniu leczenia, należy zapoznać się z odpowiednimi punktami charakterystyki produktu leczniczego.¹⁰

Dawkowanie w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Rozpoczęcie leczenia i ustalenie dawki podtrzymującej

Poniżej przedstawiono zalecany schemat zwiększania dawki i ustalania dawki podtrzymującej u pacjentów dorosłych w wieku 18 lat i powyżej. Przejściowy schemat dawkowania obejmuje zwiększanie dawki lamotryginy do uzyskania stabilnej dawki podtrzymującej w ciągu 6 tygodni. Po tym czasie inne leki psychotropowe i/lub przeciwpadaczkowe mogą zostać odstawione, jeśli jest to uzasadnione klinicznie.¹¹

Nie należy przekraczać dawki początkowej i dalszego zalecanego zwiększenia dawki z powodu ryzyka wystąpienia wysypki.¹²

**Tabela 3. Pacjenci dorośli w wieku 18 lat i powyżej – zalecane zwiększanie dawki do uzyskania całkowitej dawki podtrzymującej w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych**
Schemat dawkowania	Tygodnie 1 + 2	Tygodnie 3 + 4	Tydzień 5	Docelowa dawka podtrzymująca (Tydzień 6)
Lamotrygina w monoterapii LUB w leczeniu skojarzonym BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy Ten schemat dawkowania należy zastosować z innymi produktami leczniczymi, które nie wykazują istotnego wpływu na hamowanie lub indukcję glukuronidacji lamotryginy	25 mg/dobę (raz na dobę)	50 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)	100 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)	200 mg/dobę – zwykle stosowana dawka dla uzyskania optymalnej odpowiedzi (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) Dawki w zakresie 100-400 mg/dobę stosowano w badaniach klinicznych
Terapia skojarzona Z walproinianem (inhibitor glukuronidacji lamotryginy) Ten schemat dawkowania należy zastosować z walproinianem bez względu na jednoczesne podawanie innych produktów leczniczych	12,5 mg/dobę (podawane jako 25 mg co drugi dzień)	25 mg/dobę (raz na dobę)	50 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)	100 mg/dobę – zwykle stosowana dawka dla uzyskania optymalnej odpowiedzi (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) Maksymalna dawka 200 mg/dobę może być stosowana w zależności od odpowiedzi klinicznej
Terapia skojarzona BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy Ten schemat dawkowania należy zastosować bez walproinianu, ale z: fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitalem, prymidonem, ryfampicyną, lopinawirem/rytonawirem	50 mg/dobę (raz na dobę)	100 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)	200 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)	300 mg/dobę w 6. tygodniu leczenia, jeśli konieczne dawka może być zwiększona do dawki docelowej 400 mg/dobę w 7. tygodniu leczenia w celu uzyskania optymalnej odpowiedzi (w dwóch dawkach podzielonych)

Dostosowanie dawki w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące dostosowania dawki lamotryginy po odstawieniu innych leków stosowanych w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych:¹⁴

Tabela 4. Pacjenci dorośli w wieku 18 lat i powyżej – dostosowanie dobowej dawki podtrzymującej produktu leczniczego Epitrigine po odstawieniu jednocześnie stosowanego innego leku w chorobie afektywnej dwubiegunowej
Schemat leczenia	Obecna dawka podtrzymująca lamotryginy (przed odstawieniem)	Tydzień 1. (początek odstawienia)	Tydzień 2.	Tydzień 3. i następne
Odstawienie walproinianu (inhibitor glukuronidacji lamotryginy) w zależności od stosowanej początkowo dawki lamotryginy	100 mg/dobę	200 mg/dobę	Należy pozostać przy dawce 200 mg/dobę
	200 mg/dobę	300 mg/dobę	400 mg/dobę	Należy pozostać przy dawce 400 mg/dobę
Odstawienie induktorów glukuronidacji lamotryginy Ten schemat dawkowania należy zastosować w przypadku odstawienia: fenytoiny, karbamazepiny	400 mg/dobę	400 mg/dobę	300 mg/dobę	200 mg/dobę
	300 mg/dobę	300 mg/dobę	225 mg/dobę	150 mg/dobę
Odstawienie produktów leczniczych, które NIE wykazują istotnego wpływu na hamowanie lub indukcję glukuronidacji lamotryginy	Należy pozostać przy dawce docelowej uzyskanej przez zwiększenie dawki (200 mg/dobę; w dwóch dawkach podzielonych) (dawka w zakresie 100 – 400 mg/dobę)

U pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, których interakcje farmakokinetyczne z lamotryginą są obecnie nieznane, zalecanym schematem leczenia jest początkowe utrzymanie aktualnie przyjmowanej dawki lamotryginy i dostosowanie terapii w zależności od odpowiedzi klinicznej.¹⁵

Dostosowanie dawki po dodaniu innych leków w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące dostosowania dawki lamotryginy po dodaniu innych leków stosowanych w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych:¹⁶

**Tabela 5. Pacjenci dorośli w wieku 18 lat i powyżej – dostosowanie dobowej dawki lamotryginy po dodaniu innych produktów leczniczych stosowanych w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych**
Obecna dawka podtrzymująca lamotryginy (przed dołączeniem)	Schemat leczenia	Tydzień 1. (początek dołączania)	Tydzień 2.	Tydzień 3. i następne
200 mg/dobę	Dodanie walproinianu (inhibitor glukuronizacji lamotryginy) w zależności od stosowanej początkowo dawki lamotryginy	100 mg/dobę	Należy pozostać przy dawce 100 mg/dobę
300 mg/dobę		150 mg/dobę	Należy pozostać przy dawce 150 mg/dobę
400 mg/dobę		200 mg/dobę	Należy pozostać przy dawce 200 mg/dobę
200 mg/dobę	Dodanie induktorów glukuronidacji lamotryginy u pacjentów, którzy NIE stosują walproinianu Ten schemat dawkowania należy zastosować w przypadku dodania następujących substancji bez walproinianu: fenytoiny, karbamazepiny, fenobarbitalu, prymidony, ryfampicyny, lopinawiru/rytonawiru	200 mg/dobę	300 mg/dobę	400 mg/dobę
150 mg/dobę		150 mg/dobę	225 mg/dobę	300 mg/dobę
100 mg/dobę		100 mg/dobę	150 mg/dobę	200 mg/dobę
Dowolna dawka	Dodanie produktów leczniczych, które NIE wykazują istotnego wpływu na hamowanie lub indukcję glukuronidacji lamotryginy	Należy pozostać przy dawce docelowej uzyskanej przez zwiększenie dawki (200 mg/dobę; dawka w zakresie 100 – 400 mg/dobę)

Odstawianie Epitrigine w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

W przeprowadzonych badaniach klinicznych nie zaobserwowano zwiększenia częstości, nasilenia lub rodzaju działań niepożądanych po nagłym odstawieniu lamotryginy w porównaniu z grupą placebo. Dlatego pacjenci mogą odstawić lamotryginę bez stopniowego zmniejszania dawki.¹⁸

Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Epitrigine nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 18 roku życia w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Przeprowadzone randomizowane badanie z odstawieniem leku nie wykazało zmiennej skuteczności, a zaobserwowano zwiększoną liczbę zgłoszeń zachowań samobójczych w tej grupie wiekowej.¹⁹

Szczególne grupy pacjentów

Pacjentki stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne

Jednoczesne stosowanie etynyloestradiolu i lewonorgestrelu (30 µg/150 µg) powoduje około dwukrotne zwiększenie klirensu lamotryginy, co skutkuje zmniejszeniem jej stężenia. Po dostosowaniu dawki, większe podtrzymujące dawki lamotryginy (nawet podwojone) mogą być konieczne do uzyskania maksymalnej odpowiedzi terapeutycznej.²⁰

W tygodniu przerwy w przyjmowaniu hormonalnych środków antykoncepcyjnych obserwowane jest dwukrotne zwiększenie stężenia lamotryginy, co może prowadzić do działań niepożądanych związanych z dawką. Dlatego zaleca się rozważenie stosowania antykoncepcji niewymagającej tygodniowej przerwy (np. ciągła antykoncepcja hormonalna lub metody niehormonalne).²¹

Rozpoczynanie podawania hormonalnych środków antykoncepcyjnych

U pacjentek już stosujących podtrzymujące dawki lamotryginy i NIE stosujących induktorów glukuronidacji, dawka podtrzymująca lamotryginy w większości przypadków będzie wymagała zwiększenia nawet dwukrotnie. Zaleca się, aby od momentu rozpoczęcia przyjmowania hormonalnej antykoncepcji, dawka lamotryginy była zwiększana o 50 do 100 mg na dobę co tydzień, w zależności od indywidualnej odpowiedzi klinicznej. Zwiększenia dawki nie powinny przekraczać tego zakresu, chyba że odpowiedź kliniczna uzasadnia zastosowanie większych przyrostów.²²

Należy rozważyć pomiar stężenia lamotryginy w surowicy przed i po rozpoczęciu hormonalnej antykoncepcji w celu potwierdzenia utrzymania początkowego stężenia lamotryginy. U pacjentek przyjmujących hormonalne środki antykoncepcyjne z tygodniem przerwy, monitorowanie stężenia lamotryginy należy przeprowadzić podczas 3 tygodnia aktywnej terapii, tj. od 15 do 21 dnia cyklu.²³

Przerywanie stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych

Po przerwaniu stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych, dawka podtrzymująca lamotryginy w większości przypadków będzie wymagała zmniejszenia o około 50%. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki dobowej lamotryginy o 50 do 100 mg co tydzień (w tempie nieprzekraczającym 25% całkowitej dawki dobowej na tydzień) przez okres 3 tygodni, chyba że odpowiedź kliniczna wskazuje inaczej.²⁴

Należy rozważyć pomiar stężenia lamotryginy przed i po przerwaniu stosowania hormonalnej antykoncepcji w celu potwierdzenia uzyskania wymaganego stężenia lamotryginy. U pacjentek kończących stosowanie tabletek antykoncepcyjnych, próbki do oznaczania stężeń lamotryginy nie powinny być pobierane w ciągu pierwszego tygodnia po zaprzestaniu stosowania tabletek.²⁵

Stosowanie z inhibitorami proteazy

Stosowanie z atazanawirem/rytonawirem

Włączenie lamotryginy do terapii atazanawirem/rytonawirem nie powinno wymagać modyfikacji zalecanego schematu zwiększania dawki. U pacjentów przyjmujących dawki podtrzymujące lamotryginy, którzy nie otrzymują induktorów glukuronidacji, konieczne może być zwiększenie dawki lamotryginy po dodaniu atazanawiru/rytonawiru lub zmniejszenie dawki w przypadku odstawienia tych leków.²⁶

Należy prowadzić kontrolę stężenia lamotryginy w osoczu przed i w okresie 2 tygodni po dodaniu lub odstawieniu atazanawiru/rytonawiru, w celu ustalenia potrzeby zmiany dawki lamotryginy.²⁷

Stosowanie z lopinawirem/rytonawirem

Włączenie lamotryginy do terapii lopinawirem/rytonawirem nie powinno wymagać modyfikacji zalecanego schematu zwiększania dawki. U pacjentów przyjmujących dawki podtrzymujące lamotryginy, którzy nie otrzymują induktorów glukuronidacji, konieczne może być zwiększenie dawki lamotryginy po dodaniu lopinawiru/rytonawiru lub zmniejszenie dawki w przypadku odstawienia tych leków.²⁸

Należy prowadzić kontrolę stężenia lamotryginy w osoczu przed i w okresie 2 tygodni po dodaniu lub odstawieniu lopinawiru/rytonawiru w celu ustalenia potrzeby zmiany dawki lamotryginy.²⁹

Pacjenci w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) nie ma potrzeby dostosowywania dawki. Farmakokinetyka lamotryginy w tej grupie wiekowej nie różni się znacząco w porównaniu z młodszą populacją dorosłych.³⁰

Zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność podczas stosowania lamotryginy u pacjentów z niewydolnością nerek. U pacjentów ze schyłkowym stadium niewydolności nerek początkowe dawki lamotryginy należy dostosować na podstawie dawkowania u pacjentów poddanych leczeniu skojarzonemu. Zmniejszenie dawek podtrzymujących może być skuteczne u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek.³¹

Zaburzenia czynności wątroby

Dawka początkowa, dawka na etapie zwiększania i dawka podtrzymująca powinny być zmniejszone o 50% u pacjentów z umiarkowanym (stopień B wg klasyfikacji Child-Pugh) i o 75% u pacjentów z ciężkim (stopień C wg klasyfikacji Child-Pugh) zaburzeniem czynności wątroby. Zwiększanie dawek i dawki podtrzymujące powinny być dostosowywane zgodnie do reakcji klinicznej na leczenie.³²

Sposób podawania

Produkt leczniczy Epitrigine podaje się doustnie. Tabletki należy połykać w całości, nie należy ich żuć ani rozkruszać.³³

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.