Dawkowanie i sposób podawania
Epitrigine 100 mg tabletki 100 mg

Epitrigine (lamotrygina) należy podawać w całości, bez żucia czy kruszenia, z dawkowaniem dostosowanym do schematu leczenia i współistniejących leków. W przypadku przerwania terapii, szczególnie powyżej 5 okresów półtrwania, konieczne jest stopniowe zwiększanie dawki, aby zmniejszyć ryzyko ciężkiej wysypki skórnej. Dawkowanie różni się w zależności od terapii: monoterapia, leczenie skojarzone z walproinianem (inhibitor glukuronidacji), leczenie z induktorami glukuronidacji (np. fenytoina, karbamazepina) oraz bez tych leków. Przykładowo, w monoterapii dawka początkowa wynosi 25 mg/dobę, zwiększana do 50 mg/dobę w 3-4 tygodniu, a dawka podtrzymująca to 100-200 mg/dobę. W terapii z walproinianem dawka początkowa to 12,5 mg/dobę (25 mg co drugi dzień), z dawką podtrzymującą 100-200 mg/dobę, z mniejszymi przyrostami dawki (25-50 mg co 1-2 tygodnie). U dzieci dawki są obliczane na kg masy ciała, z maksymalną dawką podtrzymującą do 200 mg/dobę (monoterapia) lub 400 mg/dobę (z induktorami). Lamotrygina nie jest zalecana u dzieci poniżej 2 lat ze względu na ograniczone dane bezpieczeństwa i skuteczności.

Pobierz ChPL PDF Epitrigine 100 mg tabletki – Tabletki – 100 mg
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Epitrigine
    1. Ponowne rozpoczynanie leczenia
  2. Dawkowanie w leczeniu padaczki
    1. Schemat dawkowania u pacjentów dorosłych i młodzieży powyżej 13 lat w leczeniu padaczki
    2. Schemat dawkowania u dzieci i młodzieży w wieku 2 do 12 lat w leczeniu padaczki
    3. Stosowanie u dzieci poniżej 2 lat
  3. Dawkowanie w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych
    1. Zalecany schemat zwiększania dawki i dawki podtrzymujące u dorosłych (od 18 lat)
    2. Dostosowanie dawki po odstawieniu innych leków w chorobie afektywnej dwubiegunowej
    3. Dostosowanie dawki po dodaniu innych leków w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych
    4. Odstawianie leku Epitrigine w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych
    5. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych
  4. Szczególne zalecenia dotyczące dawkowania w określonych grupach pacjentów
    1. Pacjentki stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne
    2. Rozpoczynanie podawania hormonalnych środków antykoncepcyjnych u pacjentek stosujących lamotryginę
    3. Przerwanie stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych u pacjentek stosujących lamotryginę
    4. Stosowanie z atazanawirem/rytonawirem
    5. Stosowanie z lopinawirem/rytonawirem
    6. Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
    7. Zaburzenia czynności nerek
    8. Zaburzenia czynności wątroby
    9. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. napad częściowy
  2. napad toniczno-kloniczny
  3. napad uogólniony
  4. padaczka
  5. typowy napad nieświadomości
  6. zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I
  7. zespół Lennoxa-Gastauta
Substancja czynna
  1. lamotrygina
Kategoria leku
  1. leki normotymiczne
  2. leki przeciwpadaczkowe

Dawkowanie i sposób podawania leku Epitrigine

Tabletki produktu leczniczego Epitrigine należy połykać w całości, nie należy ich żuć ani rozkruszać. W przypadku gdy obliczona dawka lamotryginy nie odpowiada liczbie całych tabletek (np. u dzieci z padaczką lub pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby), należy podawać dawkę odpowiadającą mniejszej ilości całych tabletek.1

Ponowne rozpoczynanie leczenia

Podczas ponownego rozpoczynania leczenia u pacjentów, którzy przerwali stosowanie lamotryginy, lekarz powinien ocenić konieczność stopniowego zwiększania dawki do dawki podtrzymującej. Jest to związane z ryzykiem wystąpienia poważnej wysypki skórnej przy stosowaniu dużych dawek początkowych i szybszym niż zalecane zwiększaniu dawki. Im dłuższa przerwa od ostatniej dawki, tym dokładniej należy rozważyć konieczność stopniowego zwiększania dawki. Jeśli przerwa w przyjmowaniu leku jest dłuższa niż 5 okresów półtrwania, dawkę należy zwiększać zgodnie z odpowiednim schematem.2

Nie zaleca się ponownego wprowadzania produktu Epitrigine u pacjentów, którzy przerwali jego stosowanie z powodu wysypki związanej z leczeniem lamotryginą, chyba że potencjalne korzyści wyraźnie przeważają nad ryzykiem.3

Dawkowanie w leczeniu padaczki

Ze względu na ryzyko wystąpienia wysypki nie należy przekraczać dawki początkowej i dalszego zalecanego zwiększenia dawki. W przypadku odstawienia jednocześnie stosowanych leków przeciwpadaczkowych lub wprowadzania innych leków do schematu leczenia zawierającego lamotryginę, należy rozważyć wpływ takiego postępowania na farmakokinetykę lamotryginy.4

Schemat dawkowania u pacjentów dorosłych i młodzieży powyżej 13 lat w leczeniu padaczki

Schemat dawkowania Tydzień 1 + 2 Tydzień 3 + 4 Zwykle stosowana dawka podtrzymująca
Monoterapia 25 mg/dobę (raz na dobę) 50 mg/dobę (raz na dobę) 100 – 200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 50 – 100 mg co 1-2 tygodni.
U niektórych pacjentów może być wymagane podanie 500 mg/dobę.
Leczenie skojarzone z walproinianem
(inhibitor glukuronidacji lamotryginy)
Ten schemat dawkowania należy zastosować z walproinianem bez względu na jednoczesne podawanie innych produktów leczniczych		 12,5 mg/dobę (podawane jako 25 mg co drugi dzień) 25 mg/dobę (raz na dobę) 100 – 200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 25 – 50 mg co 1-2 tygodni.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy
Ten schemat dawkowania należy zastosować bez walproinianu, ale z: fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitalem, prymidonem, ryfampicyną, lopinawirem/rytonawirem		 50 mg/dobę (raz na dobę) 100 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 200 – 400 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)
W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 100 mg co 1-2 tygodni.
U niektórych pacjentów wymagane było podanie 700 mg/dobę.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy
Ten schemat dawkowania należy zastosować z innymi produktami leczniczymi, które nie wykazują istotnego wpływu na hamowanie lub indukcję glukuronidacji lamotryginy		 25 mg/dobę (raz na dobę) 50 mg/dobę (raz na dobę) 100 – 200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
W celu uzyskania dawki podtrzymującej, dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 50 – 100 mg co 1-2 tygodni.

U pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, których interakcje farmakokinetyczne z lamotryginą są obecnie nieznane, należy zastosować schemat dawkowania jak zalecany w przypadku leczenia skojarzonego lamotryginą z walproinianem.5

Schemat dawkowania u dzieci i młodzieży w wieku 2 do 12 lat w leczeniu padaczki

Schemat dawkowania Tydzień 1 + 2 Tydzień 3 + 4 Zwykle stosowana dawka podtrzymująca
Monoterapia 0,3 mg/kg/dobę 0,6 mg/kg/dobę 1 – 15 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
W celu uzyskania dawki podtrzymującej dawkę dobową należy zwiększać maksymalnie o 0,6 mg/kg/dobę co 1-2 tygodni.
Maksymalna dawka podtrzymująca: 200 mg na dobę.
Leczenie skojarzone z walproinianem
(inhibitor glukuronidacji lamotryginy)
Ten schemat dawkowania należy zastosować z walproinianem bez względu na jednoczesne podawanie innych produktów leczniczych		 0,15 mg/kg/dobę (raz na dobę) 0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę) 1 – 5 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
W celu uzyskania dawki podtrzymującej dawkę należy zwiększać maksymalnie o 0,3 mg/kg/dobę co 1-2 tygodni.
Maksymalna dawka podtrzymująca: 200 mg/dobę.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy
Ten schemat dawkowania należy zastosować bez walproinianu, ale z: fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitalem, prymidonem, ryfampicyną, lopinawirem/rytonawirem		 0,6 mg/kg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 1,2 mg/kg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 5 – 15 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
W celu uzyskania dawki podtrzymującej dawkę należy zwiększać maksymalnie o 1,2 mg/kg/dobę co 1-2 tygodni.
Maksymalna dawka podtrzymująca: 400 mg/dobę.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy
Ten schemat dawkowania należy zastosować z innymi produktami leczniczymi, które nie wykazują istotnego wpływu na hamowanie lub indukcję glukuronidacji lamotryginy		 0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 0,6 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 1 – 10 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
W celu uzyskania dawki podtrzymującej dawkę należy zwiększać maksymalnie o 0,6 mg/kg/dobę co 1-2 tygodni.
Maksymalna dawka podtrzymująca: 200 mg/dobę.

Podobnie jak w przypadku dorosłych, u pacjentów przyjmujących leki o nieznanych interakcjach farmakokinetycznych z lamotryginą należy zastosować schemat dawkowania jak zalecany dla leczenia skojarzonego z walproinianem.6

W celu zapewnienia właściwej dawki terapeutycznej, należy regularnie kontrolować masę ciała dziecka i w razie zmian przeliczać dawkę. Jest prawdopodobne, że dzieci w wieku od 2 do 6 lat będą wymagały dawki podtrzymującej w górnej granicy zaleconego zakresu dawek.7

Stosowanie u dzieci poniżej 2 lat

Istnieją ograniczone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania lamotryginy w leczeniu skojarzonym napadów częściowych u dzieci w wieku od 1 miesiąca do 2 lat. Brak jest danych dotyczących dzieci poniżej 1 miesiąca życia. Z tego powodu lamotrygina nie jest zalecana u dzieci poniżej 2 lat. Jeśli jednak w oparciu o potrzebę kliniczną podjęta zostanie decyzja o zastosowaniu leczenia, należy zapoznać się z dodatkowymi informacjami w punktach 4.4, 5.1 i 5.2 Charakterystyki Produktu Leczniczego.8

Dawkowanie w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Zalecany schemat zwiększania dawki i dawki podtrzymujące u dorosłych (od 18 lat)

Przejściowy schemat dawkowania obejmuje zwiększanie dawki lamotryginy, aż do uzyskania stabilnej dawki podtrzymującej w ciągu 6 tygodni, po uzyskaniu której inne psychotropowe produkty lecznicze i/lub leki przeciwpadaczkowe mogą zostać odstawione, jeśli z klinicznego punktu widzenia jest to uzasadnione. Ze względu na ryzyko wystąpienia wysypki nie należy przekraczać dawki początkowej i zalecanego schematu zwiększania dawki.9

Schemat dawkowania Tydzień 1 + 2 Tydzień 3 + 4 Tydzień 5 Zwykle stosowana dawka podtrzymująca (Tydzień 6)
Lamotrygina w monoterapii LUB w leczeniu skojarzonym BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy
Ten schemat dawkowania należy zastosować z innymi produktami leczniczymi, które nie wykazują istotnego wpływu na hamowanie lub indukcję glukuronidacji lamotryginy		 25 mg/dobę (raz na dobę) 50 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 100 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 200 mg/dobę – zwykle stosowana dawka dla uzyskania optymalnej odpowiedzi (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
Dawki w zakresie 100-400 mg/dobę stosowano w badaniach klinicznych
Terapia skojarzona Z walproinianem
(inhibitor glukuronidacji lamotryginy)
Ten schemat dawkowania należy zastosować z walproinianem bez względu na jednoczesne podawanie innych produktów leczniczych		 12,5 mg/dobę (podawane jako 25 mg co drugi dzień) 25 mg/dobę (raz na dobę) 50 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 100 mg/dobę – zwykle stosowana dawka dla uzyskania optymalnej odpowiedzi (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
Maksymalna dawka 200 mg/dobę może być stosowana w zależności od odpowiedzi klinicznej
Terapia skojarzona BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy
Ten schemat dawkowania należy zastosować bez walproinianu, ale z: fenytoiną, karbamazepiną, fenobarbitalem, prymidonem, ryfampicyną, lopinawirem/rytonawirem		 50 mg/dobę (raz na dobę) 100 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 200 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 300 mg/dobę w 6. tygodniu leczenia, jeśli konieczne dawka może być zwiększona do dawki docelowej 400 mg/dobę w 7. tygodniu leczenia w celu uzyskania optymalnej odpowiedzi (w dwóch dawkach podzielonych)

U pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, których interakcje farmakokinetyczne z lamotryginą są obecnie nieznane, należy zastosować schemat dawkowania jak zalecany w przypadku leczenia skojarzonego lamotryginą z walproinianem.10

Dostosowanie dawki po odstawieniu innych leków w chorobie afektywnej dwubiegunowej

Po uzyskaniu docelowej podtrzymującej dawki dobowej, inne produkty lecznicze mogą być odstawione według poniższego schematu:11

Schemat leczenia Obecna dawka podtrzymująca lamotryginy (przed odstawieniem) Tydzień 1. (początek odstawienia) Tydzień 2. Tydzień 3. i następne
Odstawienie walproinianu
(inhibitor glukuronidacji lamotryginy)
W zależności od stosowanej początkowo dawki lamotryginy		 100 mg/dobę 200 mg/dobę Należy pozostać przy dawce 200 mg/dobę
200 mg/dobę 300 mg/dobę 400 mg/dobę Należy pozostać przy dawce 400 mg/dobę
Odstawienie induktorów glukuronidacji lamotryginy
(w zależności od stosowanej pierwotnie dawki lamotryginy)
Ten schemat dawkowania należy zastosować w przypadku odstawienia: fenytoiny, karbamazepiny		 400 mg/dobę 400 mg/dobę 300 mg/dobę 200 mg/dobę
300 mg/dobę 300 mg/dobę 225 mg/dobę 150 mg/dobę
Odstawienie produktów leczniczych, które NIE wykazują istotnego wpływu na hamowanie lub indukcję glukuronidacji lamotryginy Należy pozostać przy dawce docelowej uzyskanej przez zwiększenie dawki (200 mg/dobę; w dwóch dawkach podzielonych) (dawka w zakresie 100 – 400 mg/dobę)

U pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, których interakcje farmakokinetyczne z lamotryginą są obecnie nieznane, zalecanym schematem leczenia jest początkowe utrzymanie aktualnie przyjmowanej dawki lamotryginy i dostosowanie terapii w zależności od odpowiedzi klinicznej.12

Dostosowanie dawki po dodaniu innych leków w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Nie ma doświadczeń klinicznych dotyczących dostosowania dobowej dawki lamotryginy po dodaniu innych produktów leczniczych. Jednakże, na podstawie badań interakcji z innymi produktami leczniczymi, można zaproponować następujące zalecenia:13

Obecna dawka podtrzymująca lamotryginy (przed dołączeniem) Tydzień 1. (początek dołączania) Tydzień 2. Tydzień 3. i następne
Dodanie walproinianu (inhibitor glukuronizacji lamotryginy) w zależności od stosowanej początkowo dawki lamotryginy:
200 mg/dobę 100 mg/dobę Należy pozostać przy dawce 100 mg/dobę
300 mg/dobę 150 mg/dobę Należy pozostać przy dawce 150 mg/dobę
400 mg/dobę 200 mg/dobę Należy pozostać przy dawce 200 mg/dobę
Dodanie induktorów glukuronidacji lamotryginy u pacjentów, którzy NIE stosują walproinianu (w zależności od stosowanej początkowo dawki lamotryginy):
Ten schemat dawkowania należy zastosować w przypadku dodania: fenytoiny, karbamazepiny, fenobarbitalu, prymidony, ryfampicyny, lopinawiru/rytonawiru
150 mg/dobę 150 mg/dobę 225 mg/dobę 300 mg/dobę
100 mg/dobę 100 mg/dobę 150 mg/dobę 200 mg/dobę
Dodanie produktów leczniczych, które NIE wykazują istotnego wpływu na hamowanie lub indukcję glukuronidacji lamotryginy
Należy pozostać przy dawce docelowej uzyskanej przez zwiększenie dawki (200 mg/dobę; dawka w zakresie 100 – 400 mg/dobę)

U pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, których interakcje farmakokinetyczne z lamotryginą są obecnie nieznane, należy zastosować schemat dawkowania jak zalecany w przypadku leczenia skojarzonego lamotryginą z walproinianem.14

Odstawianie leku Epitrigine w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Badania kliniczne nie wykazały zwiększenia częstości, stopnia nasilenia wrażliwości lub działań niepożądanych po nagłym odstawieniu lamotryginy w porównaniu z grupą placebo. Dlatego u tych pacjentów można odstawić lamotryginę bez stopniowego zmniejszania dawki.15

Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Produkt leczniczy Epitrigine nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 roku życia, ponieważ w przeprowadzonym randomizowanym badaniu z odstawieniem leku wykazano brak zmiennej skuteczności oraz zgłoszono zwiększoną liczbę zachowań samobójczych.16

Szczególne zalecenia dotyczące dawkowania w określonych grupach pacjentów

Pacjentki stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne

Stosowanie jednocześnie etynyloestradiolu i lewonorgestrelu (30 µg/150 µg) powodowało około dwukrotne zwiększenie klirensu lamotryginy, co skutkuje zmniejszeniem stężenia lamotryginy. Po dostosowaniu dawki, większe podtrzymujące dawki lamotryginy (nawet podwojone) mogą być konieczne do uzyskania maksymalnej odpowiedzi terapeutycznej. W tygodniu przerwy w przyjmowaniu hormonalnych środków antykoncepcyjnych, obserwowane jest dwukrotne zwiększenie stężenia lamotryginy, co może wiązać się z działaniami niepożądanymi.17

Zaleca się stosowanie antykoncepcji nie wymagającej tygodniowej przerwy w stosowaniu tabletek, jako leczenia pierwszego rzutu (np. ciągła antykoncepcja hormonalna lub metody antykoncepcyjne niehormonalne).18

Rozpoczynanie podawania hormonalnych środków antykoncepcyjnych u pacjentek stosujących lamotryginę

U pacjentek już stosujących podtrzymujące dawki lamotryginy i NIE stosujących induktorów glukuronidacji lamotryginy, dawka podtrzymująca lamotryginy w większości przypadków może wymagać nawet dwukrotnego zwiększenia. Zalecane jest, aby od rozpoczęcia przyjmowania hormonalnej antykoncepcji dawka lamotryginy była zwiększana o 50 do 100 mg na dobę co tydzień, w zależności od indywidualnej klinicznej odpowiedzi na leczenie. Zwiększenia dawki nie powinny przekraczać tego zakresu, chyba że odpowiedź kliniczna sugeruje zastosowanie większych dawek.19

Należy rozważyć pomiar stężenia lamotryginy przed i po rozpoczęciu hormonalnej antykoncepcji w celu potwierdzenia utrzymania początkowego stężenia lamotryginy. Jeśli to konieczne, dawka powinna być dostosowana. U pacjentek przyjmujących hormonalne środki antykoncepcyjne z tygodniem nieaktywnej terapii, monitorowanie stężenia lamotryginy należy przeprowadzić podczas 3 tygodnia aktywnej terapii, tj. od 15 do 21 dnia przyjmowania tabletek.20

Przerwanie stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych u pacjentek stosujących lamotryginę

Dawka podtrzymująca lamotryginy u pacjentek już przyjmujących podtrzymujące dawki lamotryginy i NIE stosujących induktorów glukuronidacji lamotryginy w większości przypadków może wymagać zmniejszenia o 50%. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki dobowej lamotryginy o 50 do 100 mg co tydzień (wielkość nie może przekroczyć 25% całkowitej dawki dobowej na tydzień) przez okres 3 tygodni, chyba że odpowiedź kliniczna wskazuje na inne wartości.21

Jako potwierdzenie uzyskania wymaganego stężenia lamotryginy należy rozważyć pomiar stężenia lamotryginy przed i po przerwaniu stosowania hormonalnej antykoncepcji. U pacjentek przyjmujących hormonalne środki antykoncepcyjne z tygodniem nieaktywnej terapii, monitorowanie stężenia lamotryginy należy przeprowadzić podczas 3 tygodnia aktywnej terapii, tj. od 15 do 21 dnia cyklu. Próbki do oznaczania stężeń lamotryginy po całkowitym odstawieniu hormonalnych środków antykoncepcyjnych nie powinny być pobierane w ciągu pierwszego tygodnia po zaprzestaniu stosowania tabletek antykoncepcyjnych.22

Stosowanie z atazanawirem/rytonawirem

Włączenie lamotryginy do istniejącej terapii atazanawirem/rytonawirem nie powinno wymagać modyfikacji zalecanego schematu zwiększania dawki lamotryginy. U pacjentów stosujących dawki podtrzymujące lamotryginy, którzy nie otrzymują induktorów glukuronidacji, może być konieczne zwiększenie dawki lamotryginy w przypadku dodania atazanawiru/rytonawiru lub zmniejszenie dawki w przypadku odstawienia atazanawiru/rytonawiru.23

Należy prowadzić kontrolę stężenia lamotryginy w osoczu przed i w okresie 2 tygodni po dodaniu lub odstawieniu atazanawiru/rytonawiru, w celu ustalenia potrzeby zmiany dawki lamotryginy.24

Stosowanie z lopinawirem/rytonawirem

Włączenie lamotryginy do istniejącej terapii lopinawirem/rytonawirem nie powinno wymagać modyfikacji zalecanego schematu zwiększania dawki lamotryginy. U pacjentów stosujących dawki podtrzymujące lamotryginy, którzy nie otrzymują induktorów glukuronidacji, może być konieczne zwiększenie dawki lamotryginy w przypadku dodania lopinawiru/rytonawiru lub zmniejszenie dawki w przypadku odstawienia lopinawiru/rytonawiru.25

Należy prowadzić kontrolę stężenia lamotryginy w osoczu przed i w okresie 2 tygodni po dodaniu lub odstawieniu lopinawiru/rytonawiru w celu ustalenia potrzeby zmiany dawki lamotryginy.26

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u osób w podeszłym wieku. Farmakokinetyka lamotryginy w tej grupie wiekowej nie różni się znacząco w porównaniu z młodszą grupą wiekową.27

Zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność podczas stosowania lamotryginy u pacjentów z niewydolnością nerek. U pacjentów ze schyłkowym stadium niewydolności nerek początkowe dawki lamotryginy należy dostosować na podstawie dawkowania u pacjentów poddanych leczeniu skojarzonemu. Zmniejszenie dawek podtrzymujących może być skuteczne u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek.28

Zaburzenia czynności wątroby

Dawka początkowa, dawka na etapie zwiększania i dawka podtrzymująca powinny być zmniejszone o około 50% u pacjentów z umiarkowanym (stopień B wg klasyfikacji Child-Pugh) i o 75% u pacjentów z ciężkim (stopień C wg klasyfikacji Child-Pugh) zaburzeniem czynności wątroby. Zwiększanie dawek i dawki podtrzymujące powinny być dostosowywane zgodnie do reakcji klinicznej na leczenie.29

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl