Dawkowanie i sposób podawania
Lamotrix 25 mg

Lamotrix, zawierający lamotryginę w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, wymaga precyzyjnego dostosowania dawkowania do stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając współistniejące choroby i stosowane leki. Szczególną ostrożność należy zachować przy wznowieniu terapii po przerwie, zwłaszcza jeśli przerwa przekracza pięciokrotny okres półtrwania leku, stosując odpowiedni schemat stopniowego zwiększania dawki, aby zminimalizować ryzyko ciężkiej wysypki. Dawkowanie w padaczce różni się w zależności od wieku pacjenta oraz obecności inhibitorów (np. walproinianu) lub induktorów glukuronidacji (np. fenytoina, karbamazepina). Przykładowo, u dorosłych w monoterapii dawka podtrzymująca wynosi 100–200 mg/dobę, a w leczeniu skojarzonym z walproinianem rozpoczyna się od 12,5 mg/dobę, zwiększając do 100–200 mg/dobę. U dzieci dawki są wyrażone wagowo (mg/kg/dobę), z maksymalnymi dawkami podtrzymującymi do 400 mg/dobę w zależności od schematu leczenia i współistniejących leków. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 2 lat ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności.

Pobierz ChPL PDF Lamotrix – Tabletki – 25 mg
  1. Dawkowanie i sposób podawania lamotryginy
    1. Ponowne rozpoczęcie leczenia
    2. Dawkowanie w padaczce
  2. Schemat dawkowania dla dorosłych i młodzieży w leczeniu padaczki
  3. Schemat dawkowania dla dzieci i młodzieży w wieku 2-12 lat
    1. Dzieci poniżej 2 lat
  4. Dawkowanie w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych
    1. Odstawianie innych leków u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi
    2. Przerwanie leczenia u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi
    3. Dzieci i młodzież z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi
  5. Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
    1. Kobiety stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne
    2. Stosowanie z atazanawirem/rytonawirem lub lopinawirem/rytonawirem
    3. Pacjenci w podeszłym wieku
    4. Zaburzenia czynności nerek
    5. Zaburzenia czynności wątroby
  6. Sposób podawania
    1. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. napad częściowy
  2. napad toniczno-kloniczny
  3. napad uogólniony
  4. typowy napad nieświadomości
  5. zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I
  6. zespół Lennoxa-Gastauta
Substancja czynna
  1. lamotrygina
Kategoria leku
  1. leki normotymiczne
  2. leki przeciwpadaczkowe

Dawkowanie i sposób podawania lamotryginy

Produkt leczniczy Lamotrix zawiera lamotryginę w trzech dostępnych mocach: 25 mg, 50 mg i 100 mg w postaci białych, okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek. Dawkowanie musi być precyzyjnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem wskazań i występujących chorób współistniejących.1

Ponowne rozpoczęcie leczenia

W przypadku wznowienia terapii lamotryginą u pacjentów, którzy przerwali leczenie, należy zachować szczególną ostrożność. Konieczna jest ocena potrzeby stopniowego zwiększania dawki do dawki podtrzymującej ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkiej wysypki związanej ze stosowaniem dużych dawek początkowych i zbyt szybkim zwiększaniem dawek. Im dłuższa przerwa od ostatniej dawki, tym większą uwagę należy zwrócić na stopniowe zwiększanie dawki.2

Jeśli czas od przerwania stosowania lamotryginy jest dłuższy niż pięciokrotny okres półtrwania leku, należy zastosować właściwy schemat zwiększania dawki. Nie zaleca się ponownego leczenia produktem Lamotrix u pacjentów, którzy wcześniej przerwali leczenie z powodu wystąpienia wysypki, chyba że potencjalne korzyści przeważają wyraźnie nad ryzykiem.3

Dawkowanie w padaczce

Szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania w padaczce różnią się w zależności od wieku pacjenta oraz stosowanych jednocześnie leków przeciwpadaczkowych. Poniżej przedstawiono schematy dawkowania dla poszczególnych grup pacjentów.

Schemat dawkowania dla dorosłych i młodzieży w leczeniu padaczki

Schemat dawkowania Tygodnie 1 + 2 Tygodnie 3 + 4 Dawka podtrzymująca
Monoterapia 25 mg/dobę (raz na dobę) 50 mg/dobę (raz na dobę) 100−200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą można zwiększać dawkę o maksymalnie 50-100 mg co jeden do dwóch tygodni.
U niektórych pacjentów konieczne było zastosowanie dawki 500 mg/dobę.
Leczenie skojarzone Z walproinianem
(inhibitor glukuronidacji lamotryginy)		 12,5 mg/dobę (podawane jako 25 mg co drugi dzień) 25 mg/dobę (raz na dobę) 100–200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą można zwiększać dawkę o maksymalnie 25-50 mg co jeden do dwóch tygodni.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy
(fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon, ryfampicyna, lopinawir/rytonawir)		 50 mg/dobę (raz na dobę) 100 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 200–400 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych)
Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą można zwiększać dawkę o maksymalnie 100 mg co jeden do dwóch tygodni.
U niektórych pacjentów konieczne było zastosowanie dawki 700 mg/dobę.
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy 25 mg/dobę (raz na dobę) 50 mg/dobę (raz na dobę) 100−200 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą można zwiększać dawkę o maksymalnie 50-100 mg co jeden do dwóch tygodni.

Powyższy schemat dawkowania dotyczy dorosłych i młodzieży w wieku 13 lat i powyżej. U pacjentów przyjmujących produkty lecznicze o obecnie nieznanych interakcjach farmakokinetycznych z lamotryginą, należy stosować schemat leczenia jak dla lamotryginy w leczeniu skojarzonym z walproinianem.4

Schemat dawkowania dla dzieci i młodzieży w wieku 2-12 lat

Schemat dawkowania Tygodnie 1 + 2 Tygodnie 3 + 4 Dawka podtrzymująca
Monoterapia w leczeniu typowych napadów nieświadomości 0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 0,6 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 1–15 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą można zwiększać dawkę o maksymalnie 0,6 mg/kg/dobę co jeden do dwóch tygodni.
Maksymalna dawka podtrzymująca: 200 mg/dobę
Leczenie skojarzone Z walproinianem
(inhibitor glukuronidacji lamotryginy)		 0,15 mg/kg/dobę (raz na dobę) 0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę) 1–5 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą można zwiększać dawkę o maksymalnie 0,3 mg/kg/dobę co jeden do dwóch tygodni.
Maksymalna dawka podtrzymująca: 200 mg/dobę
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji lamotryginy
(fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, prymidon, ryfampicyna, lopinawir/rytonawir)		 0,6 mg/kg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 1,2 mg/kg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 5–15 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą można zwiększać dawkę o maksymalnie 1,2 mg/kg/dobę co jeden do dwóch tygodni.
Maksymalna dawka podtrzymująca: 400 mg/dobę
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji lamotryginy 0,3 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 0,6 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 1–10 mg/kg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych)
Aby osiągnąć dawkę podtrzymującą można zwiększać dawkę o maksymalnie 0,6 mg/kg/dobę co jeden do dwóch tygodni.
Maksymalna dawka podtrzymująca: 200 mg/dobę

Aby zapewnić podawanie właściwej dawki terapeutycznej, należy monitorować masę ciała dziecka i w razie jej zmiany odpowiednio dostosować dawkę. U pacjentów w wieku od 2 do 6 lat prawdopodobnie wymagane będzie zastosowanie dawek podtrzymujących z górnego zakresu zalecanego przedziału dawkowania.5

Dzieci poniżej 2 lat

Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania lamotryginy u dzieci poniżej 2 lat są ograniczone. U dzieci w wieku od 1 miesiąca do 2 lat istnieją tylko ograniczone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania lamotryginy w terapii skojarzonej napadów częściowych. Brak danych dla dzieci poniżej 1 miesiąca życia. Z tego względu nie zaleca się stosowania produktu Lamotrix u dzieci poniżej 2 lat.6

Dawkowanie w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Zalecany schemat zwiększania dawek oraz dawki podtrzymujące dla pacjentów dorosłych (w wieku 18 lat i powyżej) z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi różni się od schematu stosowanego w padaczce. Schemat ten obejmuje etap zwiększania dawek lamotryginy aż do uzyskania stabilizującej dawki podtrzymującej w ciągu sześciu tygodni.

Schemat dawkowania Tygodnie 1 + 2 Tygodnie 3 + 4 Tydzień 5 Dawka docelowa (Tydzień 6)
Monoterapia LUB leczenie skojarzone BEZ walproinianu i BEZ induktorów glukuronidacji 25 mg/dobę (raz na dobę) 50 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 100 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 200 mg/dobę – zwykle stosowana dawka docelowa zapewniająca optymalną odpowiedź kliniczną
Dawki w zakresie 100-400 mg/dobę stosowano w badaniach klinicznych
Leczenie skojarzone Z walproinianem 12,5 mg/dobę (podawane jako 25 mg co drugi dzień) 25 mg/dobę (raz na dobę) 50 mg/dobę (raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych) 100 mg/dobę – zwykle stosowana dawka docelowa
W zależności od odpowiedzi klinicznej można zastosować maksymalną dawkę 200 mg/dobę
Leczenie skojarzone BEZ walproinianu i Z induktorami glukuronidacji 50 mg/dobę (raz na dobę) 100 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 200 mg/dobę (w dwóch dawkach podzielonych) 300 mg/dobę w tygodniu 6., zwiększona do zwykle stosowanej dawki docelowej 400 mg/dobę w tygodniu 7., jeśli konieczne

U pacjentów przyjmujących produkty lecznicze o nieznanych interakcjach z lamotryginą, należy stosować schemat leczenia jak dla lamotryginy w leczeniu skojarzonym z walproinianem.7

Odstawianie innych leków u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi

Po osiągnięciu docelowej dawki podtrzymującej stabilizującej, można odstawić inne jednocześnie stosowane leki przeciwpadaczkowe lub psychotropowe. W przypadku konieczności odstawienia leków współistniejących podczas terapii lamotryginą, należy uwzględnić wpływ tej zmiany na farmakokinetykę lamotryginy i dostosować dawkowanie.8

Przerwanie leczenia u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi

W badaniach klinicznych po nagłym przerwaniu leczenia lamotryginą nie zwiększała się częstość, nasilenie ani rodzaj działań niepożądanych w porównaniu z placebo. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi można przerwać stosowanie lamotryginy bez stopniowego zmniejszania dawki.9

Dzieci i młodzież z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi

Nie zaleca się stosowania produktu Lamotrix u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi. Badania kliniczne wykazały brak znamiennej skuteczności oraz zwiększoną liczbę zachowań samobójczych w tej grupie wiekowej.10

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Kobiety stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne

Stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych (szczególnie połączenia etynyloestradiolu/lewonorgestrelu) powoduje około dwukrotne zwiększenie klirensu lamotryginy, co może wymagać stosowania większych dawek podtrzymujących lamotryginy. Podczas tygodniowej przerwy w stosowaniu hormonalnych środków antykoncepcyjnych („tydzień bez tabletek”) obserwowano dwukrotne zwiększenie stężenia lamotryginy w osoczu.11

Z uwagi na możliwe działania niepożądane zależne od dawki, jako leczenie pierwszego rzutu należy rozważyć stosowanie antykoncepcji niewymagającej tygodniowej przerwy (np. hormonalne środki antykoncepcyjne podawane w sposób ciągły lub zastosowanie metod niehormonalnych).12

W przypadku rozpoczynania lub przerywania stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych u pacjentek już leczonych lamotryginą, konieczne może być dostosowanie dawki lamotryginy:

  • Rozpoczynanie hormonalnej antykoncepcji – może wymagać zwiększenia dawki lamotryginy o 50-100 mg/dobę co tydzień, w zależności od odpowiedzi klinicznej.13
  • Przerywanie hormonalnej antykoncepcji – wymaga zwykle zmniejszenia dawki lamotryginy o 50-100 mg/dobę co tydzień (nie przekraczając 25% całkowitej dawki tygodniowej) przez 3 tygodnie.14

Zaleca się kontrolę stężenia lamotryginy w osoczu przed i po zmianach w stosowaniu antykoncepcji hormonalnej, aby potwierdzić utrzymanie właściwego stężenia terapeutycznego.15

Stosowanie z atazanawirem/rytonawirem lub lopinawirem/rytonawirem

W przypadku dołączenia lamotryginy do leczenia atazanawirem/rytonawirem lub lopinawirem/rytonawirem, dostosowanie schematu dawkowania w fazie początkowej może nie być konieczne. Natomiast u pacjentów już przyjmujących dawki podtrzymujące lamotryginy i niestosujących induktorów glukuronidacji, może być konieczne zwiększenie dawki lamotryginy po dodaniu tych leków lub jej zmniejszenie po ich odstawieniu.16

W celu ustalenia, czy konieczne jest dostosowanie dawki, należy kontrolować stężenie lamotryginy w osoczu przed i w ciągu dwóch tygodni po rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia tymi lekami.17

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów powyżej 65 lat nie jest konieczne dostosowywanie schematu dawkowania. Farmakokinetyka lamotryginy w tej grupie wiekowej nie różni się znacząco od farmakokinetyki u młodszych pacjentów.18

Zaburzenia czynności nerek

Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Lamotrix u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek początkowe dawki lamotryginy zależą od rodzaju stosowanych jednocześnie leków. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek skuteczna może okazać się mniejsza dawka podtrzymująca.19

Zaburzenia czynności wątroby

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wymaga istotnej modyfikacji:

  • U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stopień B wg klasyfikacji Child-Pugh) należy zmniejszyć dawkę początkową, dawkę w okresie zwiększania i dawkę podtrzymującą o około 50%.
  • U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C wg klasyfikacji Child-Pugh) należy zmniejszyć dawkę początkową, dawkę w okresie zwiększania i dawkę podtrzymującą o około 75%.

Dawki w okresie zwiększania i dawki podtrzymujące należy zawsze dostosować do odpowiedzi klinicznej.20

Sposób podawania

Tabletki Lamotrix należy przyjmować doustnie. Tabletki należy połykać w całości, nie należy ich rozgryzać ani rozkruszać.21

Dawkowanie może odbywać się raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych, w zależności od wskazania, dawki całkowitej oraz stanu klinicznego pacjenta. Należy bezwzględnie przestrzegać zalecanego schematu zwiększania dawki, aby zmniejszyć ryzyko ciężkich powikłań skórnych.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl