Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rosuvastatin/Ezetimibe Teva 5 mg + 10 mg
Badania przedkliniczne leku Rosuvastatin/Ezetimibe Teva wykazały, że działania toksyczne obserwowane podczas terapii skojarzonej są typowe dla statyn, jednak z nasileniem wynikającym z interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Miopatia u szczurów pojawiała się przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC) dla statyn oraz 500-2000-krotnie wyższych dla metabolitów ezetymibu w porównaniu do dawek terapeutycznych u ludzi. Ezetymib nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego w badaniach in vivo i in vitro. W badaniach reprodukcyjnych u królików odnotowano zaburzenia rozwoju kośćca płodu, takie jak zrośnięcie kręgów piersiowych i ogonowych oraz zmniejszenie liczby kręgów ogonowych, natomiast u szczurów i królików nie stwierdzono działania teratogennego. Dane dotyczące rozuwastatyny nie wskazały na szczególne zagrożenia dla człowieka, choć brak jest szczegółowych badań dotyczących wpływu na kanał potasowy hERG.
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Rosuvastatin/Ezetimibe Teva
- Wyniki badań dla terapii skojarzonej ezetymibu i statyn
- Potencjał genotoksyczny i rakotwórczy terapii skojarzonej
- Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu
- Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny
- Dane przedkliniczne dotyczące ezetymibu
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Rosuvastatin/Ezetimibe Teva
Badania przedkliniczne produktu Rosuvastatin/Ezetimibe Teva dostarczają istotnych informacji dotyczących profilu bezpieczeństwa zarówno w przypadku terapii skojarzonej, jak i poszczególnych substancji czynnych stosowanych oddzielnie. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego leku.1
Wyniki badań dla terapii skojarzonej ezetymibu i statyn
W badaniach przedklinicznych z jednoczesnym zastosowaniem ezetymibu i statyn zaobserwowano, że występujące działania toksyczne były typowe dla statyn, jednak niektóre z tych działań charakteryzowały się większym nasileniem w porównaniu do monoterapii statynami. Nasilenie to przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym oraz farmakodynamicznym między substancjami czynnymi w terapii skojarzonej. Co istotne, podobnych efektów nie zaobserwowano podczas badań klinicznych.2
Miopatię u szczurów stwierdzano dopiero po podaniu dawek znacząco przekraczających dawki lecznicze stosowane u ludzi. Konkretnie, występowała ona przy dawkach około 20-krotnie większych pod względem wartości AUC dla statyn oraz przy 500-2000 razy większych wartościach AUC dla czynnych metabolitów ezetymibu.3
Potencjał genotoksyczny i rakotwórczy terapii skojarzonej
W szeregu badań in vivo oraz in vitro nie stwierdzono genotoksycznego działania ezetymibu stosowanego zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej ze statynami. Długotrwałe badania oceniające potencjalne działanie rakotwórcze ezetymibu wykazały wyniki ujemne, co wskazuje na brak rakotwórczego działania tej substancji.4
Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu
Jednoczesne stosowanie ezetymibu i statyn nie wykazało działania teratogennego u szczurów. Niemniej jednak, u ciężarnych samic królików odnotowano pewne zaburzenia rozwoju kośćca płodu, takie jak:5
- Zrośnięcie kręgów piersiowych – zaburzenie polegające na nieprawidłowym połączeniu kręgów w odcinku piersiowym kręgosłupa
- Zrośnięcie kręgów ogonowych – nieprawidłowe połączenie kręgów w odcinku ogonowym
- Zmniejszenie liczby kręgów ogonowych – redukcja liczby kręgów w odcinku ogonowym kręgosłupa
Dane przedkliniczne dotyczące rozuwastatyny
Dane niekliniczne dotyczące rozuwastatyny, uzyskane w konwencjonalnych badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka. Warto zaznaczyć, że nie przeprowadzono szczegółowych badań wpływu rozuwastatyny na aktywność kanału potasowego hERG.6
Działania niepożądane rozuwastatyny w badaniach na zwierzętach
W badaniach przedklinicznych zaobserwowano działania niepożądane, których nie stwierdzono w badaniach klinicznych u ludzi, a które występowały u zwierząt przy ekspozycji zbliżonej do uzyskiwanej podczas leczenia. Te działania obejmowały:7
- Zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów – prawdopodobnie związane z farmakologicznym działaniem rozuwastatyny
- Wpływ na pęcherzyk żółciowy u psów (nie obserwowano tego efektu u małp)
- Toksyczne działanie na jądra – obserwowane przy podawaniu większych dawek leku u małp i psów8
Wpływ rozuwastatyny na reprodukcję
W badaniach na szczurach zaobserwowano toksyczny wpływ rozuwastatyny na reprodukcję. Efekty te obejmowały zmniejszenie:9
- Wielkości miotu – redukcja liczby młodych w miocie
- Masy ciała nowonarodzonych szczurów – niższa waga urodzeniowa młodych
- Przeżywalności nowonarodzonych szczurów – obniżony wskaźnik przeżycia młodych
Należy podkreślić, że powyższe działania obserwowano po podaniu dawek toksycznych dla matki, gdy ekspozycja ogólnoustrojowa była kilkakrotnie większa niż po podaniu dawki leczniczej u ludzi.10
Dane przedkliniczne dotyczące ezetymibu
Badania na zwierzętach dotyczące toksyczności ezetymibu po podaniu wielokrotnym nie wskazały na istnienie konkretnego narządu szczególnie narażonego na toksyczne działanie tej substancji.11
Wpływ ezetymibu na układ żółciowy
W badaniach przedklinicznych na psach, którym podawano ezetymib przez cztery tygodnie w dawkach ≥0,03 mg/kg/mc./dobę, zaobserwowano 2,5- do 3,5-krotne zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci znajdującej się w pęcherzyku żółciowym. Jednakże w dłuższym, trwającym rok badaniu na psach otrzymujących ezetymib w dawkach do 300 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono zwiększenia częstości kamicy żółciowej ani innych niekorzystnych oddziaływań na wątrobę i drogi żółciowe.12
Znaczenie tych danych dla ludzi nie jest w pełni poznane. Nie można jednoznacznie wykluczyć potencjalnego ryzyka powstawania kamieni żółciowych związanego z leczniczym zastosowaniem ezetymibu.13
Wpływ ezetymibu na reprodukcję i rozwój płodu
W badaniach przedklinicznych wykazano, że ezetymib:14
- Nie wpływał na płodność samic i samców szczurów
- Nie wykazywał działania teratogennego u szczurów ani królików
- Nie wpływał na rozwój zarodków i noworodków
Po podaniu wielokrotnych dawek ezetymibu wynoszących 1000 mg/kg mc./dobę stwierdzono, że substancja ta przenikała przez barierę łożyskową u ciężarnych samic szczurów i królików. Warto odnotować, że stosowanie ezetymibu w kombinacji z lowastatyną wykazywało letalne działanie na zarodki.15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania