Przedawkowanie
Aurex 40 40 mg

Przedawkowanie cytalopramu stanowi stan zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej hospitalizacji i monitorowania funkcji życiowych, ze szczególnym uwzględnieniem układu nerwowego i sercowo-naczyniowego. Objawy kliniczne obejmują drgawki, senność, śpiączkę, drżenie, zawroty głowy oraz osłupienie, a także tachykardię, bradykardię, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu typu torsade de pointes, blok lewej odnogi pęczka przedsionkowo-komorowego, szeroki zespół QRS oraz komorowe i przedsionkowe arytmie. Wczesne objawy autonomiczne to nudności, wymioty, rozszerzenie źrenic, pocenie się, sinica i hiperwentylacja. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest rabdomioliza prowadząca do ostrej niewydolności nerek. Nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego leczenie opiera się na podtrzymujących i objawowych procedurach, takich jak podanie węgla aktywowanego, osmotycznych leków przeczyszczających, rozważenie płukania żołądka oraz zabezpieczenie dróg oddechowych w przypadku zaburzeń świadomości.

Przedawkowanie leku Aurex 40

Przedawkowanie cytalopramu stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Dotychczasowe dane kliniczne dotyczące przedawkowania cytalopramu są ograniczone, przy czym wiele raportowanych przypadków obejmuje jednoczesne przedawkowanie innych substancji psychoaktywnych lub alkoholu. W literaturze medycznej istnieją pojedyncze doniesienia o przypadkach śmiertelnych po przedawkowaniu wyłącznie cytalopramu, jednak większość zgonów związanych z przedawkowaniem tego leku dotyczyła sytuacji, gdy pacjent zażył również inne leki1.

Objawy kliniczne przedawkowania

Spektrum objawów przedawkowania cytalopramu jest szerokie i obejmuje zaburzenia w funkcjonowaniu wielu układów, ze szczególnym uwzględnieniem układu nerwowego i sercowo-naczyniowego. Objawy mogą rozwijać się dynamicznie i prowadzić do poważnych powikłań, dlatego pacjent wymaga natychmiastowej hospitalizacji i monitorowania funkcji życiowych2.

W literaturze medycznej opisywano także rzadkie przypadki rabdomiolizy w przebiegu ciężkiego przedawkowania cytalopramu, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek i dalszych powikłań metabolicznych3.

Postępowanie w przedawkowaniu

Nie istnieje specyficzne antidotum dla cytalopramu, dlatego leczenie przedawkowania opiera się na procedurach objawowych i podtrzymujących. W przypadku przedawkowania cytalopramu należy zastosować standardowe procedury postępowania w zatruciach lekami psychotropowymi, obejmujące:4

  • Podanie węgla aktywowanego w celu ograniczenia wchłaniania leku z przewodu pokarmowego
  • Zastosowanie osmotycznych leków przeczyszczających (np. siarczanu sodu)
  • Rozważenie opróżnienia żołądka, szczególnie w przypadku niedawnego zażycia dużej dawki leku
  • W przypadku zaburzeń świadomości należy zabezpieczyć drogi oddechowe poprzez intubację

Niezbędne jest ciągłe monitorowanie czynności życiowych pacjenta oraz wykonywanie seryjnych badań elektrokardiograficznych (EKG). Dotyczy to szczególnie pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka kardiologicznego5.

Szczególnej uwagi w monitorowaniu zapisu EKG wymagają pacjenci:

Objawy przedawkowania cytalopramu

Układ/kategoria Objawy kliniczne Charakterystyka
Objawy neurologiczne Drgawki Mogą wystąpić nagle, nawet przy umiarkowanym przedawkowaniu
Senność, śpiączka Postępujące zaburzenia świadomości od senności do śpiączki
Drżenie Może być pierwszym objawem rozwijającego się zespołu serotoninowego
Zawroty głowy Często towarzyszą zaburzeniom hemodynamicznym
Osłupienie Stan znacznego spowolnienia psychoruchowego
Objawy sercowo-naczyniowe Tachykardia Częsta reakcja we wczesnej fazie przedawkowania
Bradykardia Może wystąpić w późniejszej fazie zatrucia
Wydłużenie odstępu QT Potencjalnie zagrażające życiu zaburzenie repolaryzacji komór serca
Zatrzymanie czynności serca Najpoważniejsze powikłanie związane z przedawkowaniem
Nadciśnienie tętnicze Często obserwowane w początkowej fazie zatrucia
Niedociśnienie tętnicze Może wystąpić w późniejszej fazie przedawkowania
Zaburzenia rytmu typu torsade de pointes Groźna arytmia komorowa, związana z wydłużeniem odstępu QT
Blok lewej odnogi pęczka przedsionkowo-komorowego Zaburzenie przewodzenia w sercu widoczne w EKG
Szeroki zespół QRS Objaw blokady wewnątrzkomorowej
Komorowe i przedsionkowe zaburzenia rytmu Różnorodne arytmie o różnym stopniu nasilenia
Objawy autonomiczne Nudności, wymioty Częste wczesne objawy przedawkowania
Rozszerzenie źrenic Efekt antycholinergiczny
Pocenie się Objaw dysautonomii i/lub zespołu serotoninowego
Sinica Objaw ciężkiego niedotlenienia tkanek
Hiperwentylacja Może być kompensacyjna w przypadku kwasicy metabolicznej
Zespoły kliniczne Zespół serotoninowy Potencjalnie zagrażający życiu stan objawiający się pobudzeniem, hipertermią, zaburzeniami świadomości, sztywnością mięśniową i autonomiczną niestabilnością
Rabdomioliza Rozpad mięśni prążkowanych prowadzący do uwolnienia mioglobiny i potencjalnej niewydolności nerek

Szczególne grupy ryzyka

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności układu sercowo-naczyniowego, ponieważ są oni predysponowani do wystąpienia poważnych powikłań kardiologicznych po przedawkowaniu cytalopramu. Monitorowanie zapisu EKG jest niezbędne u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią oraz u osób przyjmujących leki mogące wpływać na przewodnictwo serca6.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby wymagają szczególnej uwagi ze względu na potencjalnie spowolniony metabolizm cytalopramu, co może prowadzić do wyższych stężeń leku we krwi i nasilenia objawów toksycznych7.

  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl