Właściwości farmakokinetyczne
Karbis 8 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Karbis

Lek Karbis zawiera jako substancję czynną kandesartan cyleksetylu, który występuje w postaci tabletek o mocy 8 mg, 16 mg oraz 32 mg. Właściwości farmakokinetyczne obejmują procesy, którym lek podlega w organizmie – od momentu przyjęcia do całkowitej eliminacji.¹

Wchłanianie i dystrybucja

Po podaniu doustnym, kandesartan cyleksetylu ulega przekształceniu do postaci czynnej – kandesartanu. Biodostępność bezwzględna kandesartanu po podaniu w postaci roztworu doustnego wynosi około 40%. Natomiast względna biodostępność po podaniu w postaci tabletki, w porównaniu z roztworem doustnym, wynosi około 34%, przy bardzo małej zmienności. Szacowana biodostępność bezwzględna po podaniu w postaci tabletki wynosi zatem 14%.²

Maksymalne stężenie kandesartanu w surowicy (Cmax) występuje po 3 do 4 godzin od zażycia tabletki. Istotną cechą kandesartanu jest liniowy wzrost stężenia w surowicy wraz ze zwiększaniem dawki w zakresie dawek terapeutycznych. Nie zaobserwowano różnic w farmakokinetyce kandesartanu związanych z płcią pacjenta.³

Pokarm nie wpływa istotnie na biodostępność kandesartanu ani na wielkość pola pod krzywą zależności stężenia kandesartanu od czasu (AUC).⁴

Kandesartan charakteryzuje się silnym wiązaniem z białkami osocza (ponad 99%), a jego pozorna objętość dystrybucji wynosi 0,1 l/kg masy ciała.⁵

Biotransformacja i wydalanie

Kandesartan jest wydalany głównie w postaci niezmienionej z moczem i żółcią. Jedynie niewielka część leku podlega metabolizmowi wątrobowemu przy udziale izoenzymu CYP2C9. Badania interakcji wykazały brak wpływu kandesartanu na CYP2C9 i CYP3A4.⁶

Na podstawie badań in vitro, nie przewiduje się interakcji w warunkach in vivo z lekami, których metabolizm zależy od cytochromu P450 i jego izoenzymów: CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 lub CYP3A4.⁷

Okres półtrwania kandesartanu w fazie eliminacji wynosi około 9 godzin. Istotne jest, że kandesartan nie kumuluje się w organizmie po wielokrotnym podaniu dawek.⁸

Całkowity klirens osoczowy kandesartanu wynosi około 0,37 ml/min/kg masy ciała, z czego klirens nerkowy stanowi około 0,19 ml/min/kg masy ciała. Wydalanie kandesartanu przez nerki zachodzi zarówno przez przesączanie kłębuszkowe, jak i poprzez czynne wydzielanie kanalikowe.⁹

Po doustnym podaniu kandesartanu cyleksetylu znakowanego izotopem ¹⁴C, rozkład wydalania przedstawia się następująco:

• 26% dawki – wydalane z moczem w postaci kandesartanu
• 7% dawki – wydalane z moczem w postaci nieaktywnych metabolitów
• 56% dawki – wykrywane w kale w postaci kandesartanu
• 10% dawki – wykrywane w kale w postaci nieaktywnych metabolitów

¹⁰

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w wieku powyżej 65 lat obserwuje się zmiany w parametrach farmakokinetycznych kandesartanu w porównaniu do osób młodszych:

• Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) zwiększa się o około 50%
• Pole pod krzywą stężeń (AUC) zwiększa się o około 80%

Pomimo tych różnic, działanie przeciwnadciśnieniowe oraz częstość występowania działań niepożądanych są podobne u pacjentów młodych i w wieku podeszłym, co nie wymaga modyfikacji dawkowania w tej grupie wiekowej.¹¹

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Parametry farmakokinetyczne kandesartanu ulegają istotnym zmianom u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek:

¹²

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby obserwowano zwiększenie średniej wielkości pola pod krzywą stężeń kandesartanu (AUC):

• W jednym badaniu wzrost o około 20%
• W drugim badaniu wzrost o około 80%

Brak jest danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.¹³

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Właściwości farmakokinetyczne kandesartanu były badane u dzieci z nadciśnieniem tętniczym w dwóch grupach wiekowych:

1. Dzieci w wieku 1 do <6 lat:
   • 10 dzieci o masie ciała 10 do <25 kg otrzymało dawkę pojedynczą 0,2 mg/kg w zawiesinie doustnej
   • Nie zaobserwowano korelacji pomiędzy Cmax i AUC a wiekiem lub masą ciała
   • Brak danych dotyczących klirensu, co uniemożliwia ocenę potencjalnej korelacji między klirensem a masą ciała/wiekiem
2. Dzieci w wieku 6 do <17 lat:
   • 22 dzieci otrzymało pojedynczą dawkę leku w postaci tabletki 16 mg
   • Nie zaobserwowano korelacji pomiędzy Cmax i AUC a wiekiem
   • Masa ciała istotnie korelowała z Cmax (p=0,012) oraz AUC (p=0,011)
   • Brak danych dotyczących klirensu, co uniemożliwia ocenę potencjalnej korelacji między klirensem a masą ciała/wiekiem

U dzieci w wieku powyżej 6 lat ekspozycja na lek była podobna jak u dorosłych, którym podawano taką samą dawkę. Farmakokinetyka kandesartanu cyleksetylu nie była badana u dzieci i młodzieży poniżej 1. roku życia.¹⁴