Właściwości farmakokinetyczne
Kandesar 16 mg
Kandesartan cyleksetyl, prolek podawany doustnie, ulega szybkiej konwersji do aktywnego kandesartanu, którego bezwzględna biodostępność wynosi około 40% po podaniu roztworu i około 14% po podaniu w formie tabletek. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest po 3-4 godzinach, a farmakokinetyka wykazuje liniowy wzrost stężenia wraz ze wzrostem dawki w zakresie terapeutycznym. Lek charakteryzuje się wysokim (>99%) wiązaniem z białkami osocza oraz pozorną objętością dystrybucji około 0,1 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w płynie pozakomórkowym. Metabolizm kandesartanu jest ograniczony, z wydalaniem głównie w postaci niezmienionej przez nerki (26% dawki) i kał (56% dawki), a okres półtrwania wynosi około 9 godzin, bez kumulacji przy wielokrotnym podawaniu. Biodostępność i farmakokinetyka nie są istotnie modyfikowane przez posiłek ani płeć pacjenta.
Właściwości farmakokinetyczne kandesartanu
Kandesartan cyleksetyl, substancja czynna produktu leczniczego Kandesar, po podaniu doustnym ulega przekształceniu do postaci aktywnej – kandesartanu. Proces ten stanowi kluczowy element dla rozpoczęcia działania terapeutycznego leku i determinuje jego dalsze losy w organizmie człowieka. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane farmakokinetyczne dotyczące kandesartanu, pogrupowane według poszczególnych etapów jego przemian w organizmie.1
Wchłanianie i biodostępność
Biodostępność kandesartanu charakteryzuje się specyficznym profilem. Bezwzględna biodostępność kandesartanu wynosi około 40% po doustnym podaniu roztworu kandesartanu cyleksetylu. Względna biodostępność kandesartanu cyleksetylu w postaci tabletek w porównaniu z roztworem doustnym wynosi około 34%, cechując się jednocześnie bardzo małą zmiennością międzyosobniczą. Na podstawie tych danych szacuje się, że bezwzględna biodostępność kandesartanu po podaniu w postaci tabletki wynosi około 14%.2
Po przyjęciu tabletki kandesartanu cyleksetylu, stężenie maksymalne (Cmax) substancji czynnej w surowicy krwi osiągane jest po upływie 3-4 godzin. Istotną cechą farmakokinetyki kandesartanu jest liniowy wzrost stężenia w surowicy wraz ze zwiększeniem dawki w zakresie dawek terapeutycznych, co pozwala na przewidywalną odpowiedź kliniczną. Co ważne, biodostępność kandesartanu nie zależy od przyjmowanego pokarmu, co umożliwia stosowanie leku bez względu na posiłki.3
W kontekście parametrów farmakokinetycznych, nie wykazano różnic związanych z płcią, co oznacza, że zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn, kandesartan wykazuje zbliżony profil farmakokinetyczny. Pole pod krzywą stężenia w surowicy względem czasu (AUC) dla kandesartanu nie ulega istotnym zmianom pod wpływem pożywienia.4
Dystrybucja w organizmie
Kandesartan charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, przekraczającym 99%. Ten wysoki poziom wiązania ma istotne znaczenie dla dystrybucji leku w organizmie oraz dla czasu jego działania. Pozorna objętość dystrybucji kandesartanu wynosi 0,1 l/kg, co wskazuje na jego dystrybucję głównie w płynie pozakomórkowym.5
Metabolizm
Metabolizm kandesartanu odbywa się w ograniczonym zakresie. Substancja jest wydalana głównie w niezmienionej postaci z moczem i żółcią, a jedynie w niewielkim stopniu ulega metabolizmowi wątrobowemu przy udziale izoenzymu CYP2C9 cytochromu P450.6
Na podstawie badań interakcji ustalono, że kandesartan nie wpływa na aktywność izoenzymów CYP2C9 i CYP3A4. Badania in vitro wskazują również na brak potencjalnych interakcji z lekami metabolizowanymi przez inne izoenzymy cytochromu P450, takie jak CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 czy CYP3A4.7
Eliminacja
Okres półtrwania kandesartanu wynosi około 9 godzin, co ma istotne znaczenie dla ustalenia schematu dawkowania. Właściwością wartą podkreślenia jest brak kumulacji leku przy wielokrotnym podawaniu, co zwiększa bezpieczeństwo terapii.8
Całkowity osoczowy klirens kandesartanu wynosi około 0,37 ml/min/kg, z czego klirens nerkowy stanowi około 0,19 ml/min/kg. Wydalanie kandesartanu przez nerki odbywa się dwoma mechanizmami: poprzez przesączanie kłębuszkowe oraz aktywne wydzielanie kanalikowe.9
Po doustnym podaniu dawki kandesartanu cyleksetylu znakowanego izotopem 14C, lek jest wydalany następującymi drogami:10
- z moczem – około 26% dawki w postaci niezmienionego kandesartanu oraz 7% w postaci nieaktywnego metabolitu
- z kałem – około 56% dawki w postaci niezmienionego kandesartanu oraz 10% w postaci nieaktywnego metabolitu
Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
U osób w wieku powyżej 65 lat obserwuje się wyraźne zmiany w parametrach farmakokinetycznych kandesartanu. Wartości Cmax są wyższe o około 50%, a AUC wzrasta o około 70% w porównaniu z młodszymi pacjentami. Pomimo tych różnic w farmakokinetyce, reakcja ciśnienia tętniczego i częstość występowania działań niepożądanych po zastosowaniu określonej dawki produktu Kandesar są podobne u młodszych pacjentów i osób w podeszłym wieku.11
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Stopień zaburzenia czynności nerek ma istotny wpływ na farmakokinetykę kandesartanu:12
- przy łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniu czynności nerek: Cmax wzrasta o około 50%, AUC o około 70%, natomiast okres półtrwania (t½) nie ulega zmianie
- przy ciężkim zaburzeniu czynności nerek: Cmax wzrasta o około 50%, AUC o około 110%, a okres półtrwania (t½) w końcowej fazie eliminacji wydłuża się około dwukrotnie
- u pacjentów poddawanych hemodializie: wartości AUC są zbliżone do obserwowanych u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
W dwóch badaniach obejmujących pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby zaobserwowano wzrost wartości AUC dla kandesartanu – w pierwszym badaniu o około 20%, a w drugim badaniu aż o 80%. Należy zaznaczyć, że brak jest doświadczenia w stosowaniu leku u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.13
Dzieci i młodzież
Właściwości farmakokinetyczne kandesartanu u dzieci i młodzieży zostały ocenione w dwóch badaniach z zastosowaniem pojedynczej dawki:14
- W grupie dzieci w wieku 1 do <6 lat (10 pacjentów o masie ciała 10 do <25 kg) podano dawkę 0,2 mg/kg w postaci zawiesiny doustnej. Nie wykazano korelacji pomiędzy Cmax i AUC a wiekiem lub masą ciała. Ze względu na brak danych o klirensie, nie można określić korelacji pomiędzy klirensem a masą ciała/wiekiem w tej grupie pacjentów.15
- W grupie dzieci w wieku 6 do <17 lat (22 pacjentów) podano pojedynczą dawkę 16 mg w postaci tabletki. Nie wykazano korelacji pomiędzy Cmax i AUC a wiekiem, natomiast stwierdzono istotną korelację pomiędzy masą ciała a Cmax (p=0,012) i AUC (p=0,011). Podobnie jak w młodszej grupie, brak danych o klirensie uniemożliwia określenie korelacji pomiędzy klirensem a masą ciała/wiekiem.16
Ekspozycja na kandesartan u dzieci w wieku powyżej 6 lat była podobna do obserwowanej u dorosłych przy zastosowaniu tej samej dawki. Farmakokinetyka kandesartanu cyleksetylu nie była badana u dzieci poniżej 1 roku życia.17
Parametry farmakokinetyczne kandesartanu – zestawienie
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość |
|---|---|
| Bezwzględna biodostępność (roztwór doustny) | około 40% |
| Bezwzględna biodostępność (tabletki) | około 14% |
| Czas do osiągnięcia Cmax | 3-4 godziny |
| Wiązanie z białkami osocza | ponad 99% |
| Pozorna objętość dystrybucji | 0,1 l/kg |
| Okres półtrwania (t½) | około 9 godzin |
| Całkowity klirens osoczowy | około 0,37 ml/min/kg |
| Klirens nerkowy | około 0,19 ml/min/kg |
| Wydalanie z moczem (kandesartan) | 26% dawki |
| Wydalanie z moczem (metabolit nieaktywny) | 7% dawki |
| Wydalanie z kałem (kandesartan) | 56% dawki |
| Wydalanie z kałem (metabolit nieaktywny) | 10% dawki |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania