Przedawkowanie – Dilzem 180 retard 180 mg

Przedawkowanie
Dilzem 180 retard 180 mg

Przedawkowanie diltiazemu chlorowodorku, zwłaszcza w dawce 180 mg (Dilzem 180 Retard), prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i nerkowego, które mogą zagrażać życiu. Objawy kliniczne obejmują nasilone niedociśnienie tętnicze, bradykardię zatokową (<60 uderzeń/min), bloki przedsionkowo-komorowe różnego stopnia, ostre uszkodzenie nerek spowodowane hipoperfuzją oraz wstrząs. Mechanizmy tych objawów wynikają z nadmiernej blokady kanałów wapniowych, prowadzącej do rozszerzenia naczyń obwodowych, hamowania węzła zatokowego i przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz wtórnej hipoperfuzji narządowej.

Pobierz ChPL PDF Dilzem 180 retard – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – 180 mg

Wskazania

Substancja czynna

diltiazem

Kategoria leku

Przedawkowanie leku Dilzem 180 Retard

Przedawkowanie diltiazemu chlorowodorku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy kliniczne ostrego przedawkowania tego antagonisty wapnia obejmują szereg zaburzeń układu sercowo-naczyniowego oraz nerkowego, które mogą zagrażać życiu pacjenta.¹

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie Dilzem 180 Retard (tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierających 180 mg diltiazemu chlorowodorku) może manifestować się poprzez szereg objawów klinicznych, które wynikają z nasilonego działania farmakologicznego leku na układ sercowo-naczyniowy oraz perfuzję narządową.²

Objaw przedawkowania	Opis objawu	Mechanizm
Nasilone niedociśnienie	Znaczący spadek ciśnienia tętniczego, mogący prowadzić do wstrząsu i spadku perfuzji narządowej	Nadmierna blokada kanałów wapniowych prowadząca do rozszerzenia naczyń obwodowych
Bradykardia zatokowa	Zwolnienie rytmu serca poniżej 60 uderzeń na minutę, może występować z lub bez rozkojarzenia przedsionkowo-komorowego	Hamujący wpływ na węzeł zatokowy i przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym
Zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego	Bloki przedsionkowo-komorowe różnego stopnia, mogące prowadzić do całkowitego bloku serca	Wydłużenie czasu przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym
Ostre uszkodzenie nerek	Gwałtowne pogorszenie funkcji nerek z retencją produktów przemiany azotowej	Wtórne do hipoperfuzji nerek spowodowanej niedociśnieniem i wstrząsem
Wstrząs	Stan krytycznego niedotlenienia tkanek wynikający z niedostatecznej perfuzji narządowej	Konsekwencja ciężkiego niedociśnienia i zaburzeń hemodynamicznych

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania diltiazemu wymaga hospitalizacji i podjęcia niezwłocznych działań terapeutycznych. Kluczowe jest zastosowanie odpowiednich procedur eliminujących lek z organizmu oraz przeciwdziałających jego skutkom farmakologicznym.³

Postępowanie w przypadku przedawkowania diltiazemu chlorowodorku powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych i obejmuje:

Dekontaminację przewodu pokarmowego – płukanie żołądka jest zalecane szczególnie w przypadku rozpoznania przedawkowania we wczesnej fazie, co może zmniejszyć wchłanianie leku⁴
Diurezę osmotyczną – stosowana w celu zwiększenia eliminacji leku z organizmu i zapobiegania uszkodzeniu nerek⁵
Czasową elektrostymulację serca – w przypadku wystąpienia zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego lub ciężkiej bradykardii opornej na farmakoterapię⁶

Leczenie korygujące

W ramach terapii farmakologicznej przedawkowania diltiazemu proponowane jest zastosowanie następujących leków:⁷

Atropina – stosowana w celu przyspieszenia zwolnionej czynności serca (bradykardii) poprzez blokowanie nerwu błędnego
Wazopresory (np. noradrenalina, adrenalina) – podawane w celu zwiększenia ciśnienia tętniczego i poprawy perfuzji narządowej w przypadku ciężkiego niedociśnienia i wstrząsu
Leki inotropowe (np. dobutamina) – poprawiające kurczliwość mięśnia sercowego i zwiększające rzut serca
Glukagon – działający poprzez mechanizm niezależny od kanałów wapniowych, zwiększający kurczliwość mięśnia sercowego i poprawiający przewodzenie przedsionkowo-komorowe
Glukonian wapnia we wlewie – dostarczający jonów wapnia, które konkurują z diltiazem o miejsca wiązania w kanałach wapniowych, przeciwdziałając jego efektom farmakologicznym

Należy podkreślić, że leczenie przedawkowania Dilzem 180 Retard wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych pacjenta, w tym ciągłego monitorowania EKG, ciśnienia tętniczego, diurezy oraz parametrów funkcji nerek.⁸

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.