Dilzem 180 retard
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 180 mg
Lek zawiera 180 mg diltiazemu chlorowodorku oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Jest dostępny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Stosuje się go w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, w tym dusznicy bolesnej stabilnej, niestabilnej oraz naczynioskurczowej, a także nadciśnienia tętniczego. Tabletki pomagają kontrolować objawy i poprawiają funkcjonowanie układu krążenia.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Dilzem 180 Retard, zawierający 180 mg diltiazemu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazań klinicznych. W leczeniu choroby niedokrwiennej serca zaleca się rozpoczęcie terapii od 1/2 tabletki dwa razy na dobę (łącznie 180 mg/dobę), z możliwością stopniowego zwiększenia dawki do 360 mg/dobę w przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej. W terapii nadciśnienia tętniczego początkowa dawka to 1 tabletka (180 mg) rano, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 360 mg/dobę. Tabletki należy przyjmować przed posiłkami, w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Zaleca się regularną kontrolę i ewentualną redukcję dawki co 2-3 miesiące przy długotrwałym stosowaniu.
Stosowanie Dilzem 180 Retard u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z niewydolnością nerek lub wątroby wymaga szczególnej ostrożności i może wymagać dostosowania dawki. Odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, aby uniknąć ryzyka destabilizacji klinicznej. Wszelkie zmiany dawkowania lub przerwanie terapii powinny być konsultowane z lekarzem prowadzącym. Schemat dawkowania i dawki maksymalne przedstawiają się następująco: choroba niedokrwienna serca – 180 mg/dobę (początkowo) do 360 mg/dobę (maksymalnie), nadciśnienie tętnicze – 180 mg/dobę do 360 mg/dobę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Dilzem 180 retard 180 mg
choroba niedokrwienna serca, diltiazem chlorowodorek, Dilzem, efekt hipotensyjny, efekt kliniczny, leczenie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent w podeszłym wieku, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Diltiazem chlorowodorek (Dilzem 180 Retard), jako antagonista kanału wapniowego, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z konwencją MedDRA. Do najczęstszych należą: nerwowość i bezsenność (≥1/100 do <1/10), ból głowy i zawroty głowy, blok przedsionkowo-komorowy (I-III stopnia), kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, zaparcia, niestrawność, ból żołądka, nudności oraz obrzęk obwodowy. Rzadziej obserwuje się bradykardię (<1/100), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AIAT, LDH, fosfatazy zasadowej), pokrzywkę, suchość błony śluzowej jamy ustnej, a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Nieznana jest częstość występowania małopłytkowości, zmian nastroju (w tym depresji), objawów pozapiramidowych, zapalenia naczyń, rozrostu dziąseł, zapalenia wątroby, ginekomastii oraz obrzęku naczynioruchowego.
Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak ciężkie zaburzenia przewodzenia serca (blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, blok odnogi pęczka Hisa) prowadzące do bradykardii i asystolii oraz zastoinową niewydolność serca wynikającą z ujemnego działania inotropowego. Ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ostra uogólniona wysypka krostkowa i obrzęk naczynioruchowy, wymagają natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia leczenia. Monitorowanie funkcji wątroby jest zalecane ze względu na ryzyko zapalenia wątroby i wzrostu enzymów wątrobowych. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego, co umożliwia ciągłą ocenę stosunku korzyści do ryzyka terapii diltiazemem.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Dilzem 180 retard 180 mg
antagonista kanału wapniowego, asystolia, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, diltiazem chlorowodorek, działanie chronotropowo ujemne, działanie dromotropowe, działanie inotropowe, działanie inotropowo ujemne, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, ginekomastia, konwencja MedDRA, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, małopłytkowość, mioklonie, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra uogólniona wysypka krostkowa, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczeniopodobny, złuszczające zapalenie skóry -
Interakcje leku
Diltiazem chlorowodorek, metabolizowany przez CYP3A4 i będący umiarkowanym inhibitorem tego enzymu, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie diltiazemu z dantrolenem (i.v.), iwabradyną oraz lomitapidem ze względu na ryzyko migotania komór, nadmiernej bradykardii oraz hepatotoksyczności. Wysokie ryzyko działań niepożądanych występuje przy łączeniu z beta-adrenolitykami, amiodaronem, digoksyną oraz innymi lekami przeciwarytmicznymi, co wymaga ścisłego monitorowania klinicznego i EKG. Diltiazem może również zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez CYP3A4, takich jak statyny, benzodiazepiny (midazolam, triazolam), metyloprednizolon, inhibitory mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) oraz cyklosporyna, co wiąże się z koniecznością dostosowania dawkowania i monitorowania toksyczności.
Interakcje farmakodynamiczne z pochodnymi azotanów, lekami alfa-adrenolitycznymi, litem oraz teofiliną wymagają ostrożności i monitorowania parametrów klinicznych, zwłaszcza ciśnienia tętniczego i stężenia leków w osoczu. Ryfampicyna, jako induktor CYP3A4, może obniżać stężenie diltiazemu, co wymaga kontroli stanu pacjenta podczas zmiany terapii. Alkohol, wykazując addytywne działanie rozszerzające naczynia krwionośne, zwiększa ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zawrotów głowy i omdleń, dlatego zaleca się jego unikanie podczas leczenia diltiazemem. W praktyce klinicznej konieczne jest stopniowe wprowadzanie i dostosowywanie dawek diltiazemu oraz leków współstosowanych, szczególnie tych wpływających na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie oraz metabolizm przez CYP3A4, aby minimalizować ryzyko poważnych działań niepożądanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Dilzem 180 retard 180 mg
amiodaron, antagonista receptora H2, antagonista wapnia, benzodiazepina, blok zatokowy, bradykardia, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, dantrolen, digoksyna, diltiazem chlorowodorek, działanie hipotensyjne, ewerolimus, glikoproteina p, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor enzymu, inhibitor mTOR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, iwabradyna, karbamazepina, kortykosteroid, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwarytmiczny, lomitapid, metyloprednizolon, midazolam, migotanie komór, miopatia, neurotoksyczność, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, pochodna azotanów, rabdomioliza, ranitydyna, ryfampicyna, statyna, syrolimus, temsyrolimus, teofilina, triazolam, zaburzenie przewodzenia -
Profil bezpieczeństwa leku
Stosowanie diltiazemu chlorowodorku, zwłaszcza w formie produktu Dilzem 180 Retard, wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. U kobiet karmiących lek jest przeciwwskazany ze względu na przenikanie substancji czynnej do mleka matki, co wymaga alternatywnych metod karmienia. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby obserwuje się potencjalne zwiększenie stężenia diltiazemu w osoczu, co nakłada konieczność ścisłego monitorowania farmakokinetyki i indywidualnego dostosowania dawki, aby uniknąć toksyczności i działań niepożądanych.
Podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn zaleca się zachowanie ostrożności z uwagi na możliwe działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i złe samopoczucie, które mogą zaburzać zdolności psychomotoryczne. Brak jest natomiast danych dotyczących interakcji diltiazemu z alkoholem, co wskazuje na potrzebę ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka w praktyce klinicznej. W sumie, stosowanie diltiazemu wymaga uwzględnienia specyficznych przeciwwskazań i modyfikacji dawkowania w zależności od stanu pacjenta oraz jego indywidualnych predyspozycji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Dilzem 180 retard 180 mg
-
Przeciwwskazania
Diltiazemu chlorowodorek, składnik aktywny preparatu Dilzem 180 Retard, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną, co jest istotne u osób z nietolerancją tego cukru. Bezwzględne przeciwwskazania dotyczą schorzeń układu bodźcoprzewodzącego serca, takich jak zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym stymulatorem komorowym), blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (również z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem) oraz ciężka bradykardia z częstością akcji serca poniżej 40 uderzeń na minutę. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością lewej komory serca i zastojem płucnym ze względu na negatywne działanie inotropowe, które może pogorszyć stan kliniczny.
Stosowanie Dilzem 180 Retard jest również przeciwwskazane w skojarzeniu z niektórymi lekami ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakologicznych. Dotyczy to dożylnego podawania dantrolenu, które w połączeniu z diltiazem może prowadzić do niebezpiecznych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, a także jednoczesnego stosowania iwabradyny, co zwiększa ryzyko nadmiernej bradykardii. Ponadto, łączenie diltiazemu z lomitapidem jest przeciwwskazane z powodu potencjalnych interakcji metabolicznych. Przestrzeganie tych bezwzględnych przeciwwskazań jest kluczowe dla uniknięcia poważnych działań niepożądanych, w tym zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca oraz pogorszenia niewydolności serca.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Dilzem 180 retard 180 mg
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dantrolen, diltiazemu chlorowodorek, Dilzem 180 Retard, dysfagia, działanie inotropowe, iwabradyna, laktoza jednowodna, lomitapid, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, niewydolność lewej komory serca, rytm serca, stymulator komorowy, substancja pomocnicza, układ bodźcoprzewodzący serca, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie rytmu serca, zastój płucny, zastój w krążeniu płucnym, zespół chorego węzła zatokowego -
Przedawkowanie
Przedawkowanie diltiazemu chlorowodorku, zwłaszcza w dawce 180 mg (Dilzem 180 Retard), prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i nerkowego, które mogą zagrażać życiu. Objawy kliniczne obejmują nasilone niedociśnienie tętnicze, bradykardię zatokową (<60 uderzeń/min), bloki przedsionkowo-komorowe różnego stopnia, ostre uszkodzenie nerek spowodowane hipoperfuzją oraz wstrząs. Mechanizmy tych objawów wynikają z nadmiernej blokady kanałów wapniowych, prowadzącej do rozszerzenia naczyń obwodowych, hamowania węzła zatokowego i przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz wtórnej hipoperfuzji narządowej.
Leczenie przedawkowania diltiazemu wymaga hospitalizacji i intensywnej terapii obejmującej dekontaminację przewodu pokarmowego (płukanie żołądka), diurezę osmotyczną oraz czasową elektrostymulację serca w przypadku ciężkich zaburzeń przewodzenia lub bradykardii opornej na leczenie farmakologiczne. Farmakoterapia obejmuje podawanie atropiny (przyspieszenie czynności serca), wazopresorów (noradrenalina, adrenalina) w celu poprawy ciśnienia tętniczego i perfuzji, leków inotropowych (dobutamina) zwiększających kurczliwość mięśnia sercowego, glukagonu działającego niezależnie od kanałów wapniowych oraz glukonianu wapnia podawanego dożylnie w celu konkurencji z diltiazem o miejsca wiązania w kanałach wapniowych. Niezbędne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, EKG, ciśnienia tętniczego, diurezy oraz funkcji nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Dilzem 180 retard 180 mg
adrenalina, antagonista wapnia, atropina, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, całkowity blok serca, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, Dilzem, diureza, diureza osmotyczna, dobutamina, elektrokardiogram, elektrostymulacja serca, glukagon, glukonian wapnia, hipoperfuzja nerek, kanał wapniowy, lek inotropowy, naczynie obwodowe, niedociśnienie, niedotlenienie tkanek, noradrenalina, ostre uszkodzenie nerek, parametr hemodynamiczny, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ sercowo-naczyniowy, wazopresor, wstrząs, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania diltiazemu chlorowodorku, substancji czynnej Dilzem 180 Retard, wykazały brak działania mutagennego i rakotwórczego zarówno in vitro, jak i in vivo. Testy genotoksyczności oraz badania onkogenności nie potwierdziły potencjału genotoksycznego ani indukcji nowotworów, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenne i onkogenne przy stosowaniu leku. Jednakże, badania na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) ujawniły istotne działanie teratogenne, w tym wady rozwojowe kręgosłupa i kończyn, a także zaburzenia płodności u szczurów. Dodatkowo, przy dużych dawkach dootrzewnowych obserwowano rzadkie wady układu sercowo-naczyniowego płodów.
Wpływ diltiazemu na przebieg porodu i przeżywalność potomstwa również budzi istotne obawy – podawanie leku w ostatnim okresie ciąży u szczurów powodowało dystocję oraz zwiększało umieralność okołoporodową noworodków. Te dane przedkliniczne podkreślają konieczność ostrożnej oceny stosunku korzyści do ryzyka u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży, ze względu na potencjalne zagrożenia dla rozrodu, rozwoju embrionalnego oraz przebiegu porodu. Wartości i obserwacje dotyczące teratogenności, kardiotoksyczności płodowej oraz wpływu na płodność i poród powinny być uwzględniane w decyzjach terapeutycznych dotyczących stosowania Dilzem 180 Retard.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dilzem 180 retard 180 mg
badanie przedkliniczne, diltiazem chlorowodorek, Dilzem 180 Retard, dystocja, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, obumieranie zarodków, onkogeneza, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjalne zagrożenie, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość, teratogenność, układ sercowo-naczyniowy, umieralność okołoporodowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności -
Skład i postać leku
Dilzem 180 Retard to preparat zawierający 180 mg chlorowodorku diltiazemu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia stabilne utrzymanie stężenia terapeutycznego substancji czynnej przy zmniejszonej częstotliwości dawkowania. Tabletki są białe, owalne, powlekane i posiadają linie podziału po obu stronach, co ułatwia ich identyfikację i ewentualne dzielenie. System uwalniania zapewnia stopniowe dostarczanie diltiazemu, co jest korzystne w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego wymagających długotrwałego i stabilnego działania leku. Preparat jest dostępny w opakowaniach zawierających 30 tabletek, umieszczonych w blistrach z folii Al/PCV lub Al/PVC/PVDC. Okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji.
W składzie Dilzem 180 Retard znajdują się substancje pomocnicze, w tym laktoza jednowodna, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze to m.in. olej rycynowy uwodorniony, kwas stearynowy, hydroksyetyloceluloza, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, makrogol 6000 oraz polidimetylosiloksan, które pełnią funkcje wypełniaczy, substancji smarujących, powlekających i przeciwzbrylających. Preparat nie wymaga specjalnych warunków przechowywania poza standardowym zabezpieczeniem przed dostępem dzieci. Nie odnotowano istotnych niezgodności farmaceutycznych, a niezużyte leki należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji farmaceutyków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Dilzem 180 retard 180 mg
blister z folii, diltiazemu chlorowodorek, hydroksyetyloceluloza, hypromeloza, kwas stearynowy, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol 6000, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, olej rycynowy uwodorniony, polidimetylosiloksan, przedłużone uwalnianie, stężenie terapeutyczne leku, substancja czynna, substancja plastyfikująca, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja smarująca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tytanu dwutlenek -
Specjalne ostrzeżenia
Terapia diltiazemem w dawce 180 mg (Dilzem 180 Retard) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory serca, bradykardią oraz blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, ze względu na ryzyko pogorszenia wydolności serca, zaostrzenia bradykardii i zaburzeń przewodzenia, w tym bloku całkowitego. Należy monitorować parametry hemodynamiczne oraz funkcję nerek, zwłaszcza u osób z istniejącą chorobą serca, ciężką bradykardią lub niedociśnieniem, gdyż odnotowano przypadki ostrej niewydolności nerek wynikającej z obniżonej perfuzji. Przed zabiegami operacyjnymi ze znieczuleniem ogólnym istotne jest poinformowanie anestezjologa o stosowaniu diltiazemu, ze względu na potencjalne nasilenie zaburzeń kurczliwości i przewodzenia mięśnia sercowego oraz interakcje z lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne.
U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek lub wątroby może dochodzić do zwiększenia stężenia diltiazemu w osoczu, co wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego i częstości akcji serca, szczególnie na początku terapii. Ponadto, antagonisty wapnia, w tym diltiazem, mogą wywoływać zaburzenia nastroju, w tym depresję, co wymaga obserwacji stanu psychicznego pacjentów z historią zaburzeń psychicznych. Ze względu na hamowanie motoryki przewodu pokarmowego, należy zachować ostrożność u osób z zaburzeniami perystaltyki jelit, ryzykiem niedrożności oraz chorobami przewodu pokarmowego wpływającymi na pasaż treści. Pacjentów należy również poinformować, że obecność resztek tabletek o przedłużonym uwalnianiu w kale nie wpływa na skuteczność leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Dilzem 180 retard
antagonista wapnia, blok całkowity, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, bradykardia, częstość akcji serca, depresja, diltiazem chlorowodorek, kurczliwość mięśnia sercowego, motoryka przewodu pokarmowego, naczynie krwionośne, niedociśnienie, niedrożność jelit, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, parametr hemodynamiczny, perfuzja nerek, perystaltyka jelit, środek anestetyczny, stężenie diltiazemu w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wydolność serca, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie nastroju, zaburzenie przewodzenia w sercu, zapis EKG, znieczulenie ogólne -
Właściwości farmakodynamiczne
Diltiazemu chlorowodorek, substancja czynna leku Dilzem 180 Retard, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy pochodnych benzotiazepiny (kod ATC: C08DB01). Mechanizm działania opiera się na blokowaniu napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń, zmniejszenia całkowitego oporu obwodowego oraz obniżenia ciśnienia tętniczego. Diltiazem wykazuje również ujemne działanie chronotropowe, zmniejszając częstość akcji serca i hamując odruchowe tachykardie związane z wazodylatacją. Ponadto, substancja spowalnia przewodzenie impulsów elektrycznych między przedsionkiem a komorą, co jest istotne w terapii zaburzeń rytmu serca.
W dawkach terapeutycznych diltiazemu chlorowodorek może wykazywać ujemne działanie inotropowe, co należy uwzględnić u pacjentów z niewydolnością serca lub zaburzeniami kurczliwości mięśnia sercowego. Kompleksowy profil farmakodynamiczny obejmuje rozszerzenie naczyń, zmniejszenie oporu obwodowego, obniżenie ciśnienia tętniczego, ujemne działanie chronotropowe i inotropowe oraz spowolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Te właściwości predysponują Dilzem 180 Retard do stosowania w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca, gdzie kluczowe jest zmniejszenie obciążenia następczego i poprawa perfuzji mięśnia sercowego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Dilzem 180 retard 180 mg
antagonista wapnia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, diltiazem, działanie chronotropowe ujemne, działanie inotropowe ujemne, kanał wapniowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie następcze, opór obwodowy, pochodna benzotiazepiny, wazodilatacja, zaburzenie rytmu serca, zmiana hemodynamiczna -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Diltiazem chlorowodorek w dawce 180 mg (postać o przedłużonym uwalnianiu) wymaga szczególnej ostrożności przy przepisywaniu kobietom w wieku rozrodczym, ciężarnym oraz karmiącym piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję u zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, króliki). W związku z tym nie zaleca się stosowania diltiazemu u kobiet planujących ciążę lub nie stosujących skutecznej antykoncepcji. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności stosowania odpowiednich metod antykoncepcyjnych oraz rozważyć zmianę terapii na bezpieczniejszą w przypadku planowania ciąży, uwzględniając indywidualny bilans korzyści i ryzyka.
Diltiazem przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa dla niemowląt, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku w okresie laktacji. W przypadku konieczności terapii diltiazemem u kobiet karmiących, należy zrezygnować z karmienia piersią i zapewnić alternatywne źródło pokarmu, np. mleko modyfikowane. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką ograniczenia danych klinicznych, toksyczny wpływ leku na reprodukcję, konieczność antykoncepcji oraz przeciwwskazania do stosowania podczas karmienia, przekazując informacje w sposób zrozumiały i dostosowany do sytuacji klinicznej pacjentki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dilzem 180 retard 180 mg
-
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Dilzem 180 Retard, zawierający 180 mg chlorowodorku diltiazemu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, może wywoływać działania niepożądane istotnie wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Do najczęściej występujących należą zawroty głowy oraz złe samopoczucie, które mogą zaburzać percepcję przestrzenną, czas reakcji oraz koncentrację. Pomimo braku specyficznych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ leku na te zdolności, ryzyko to jest na tyle istotne, że lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o konieczności zachowania ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz o konieczności zaprzestania prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia niekorzystnych objawów.
Indywidualna reakcja pacjenta na Dilzem 180 Retard może się różnić w zależności od wieku, stanu zdrowia, dawki leku oraz współistniejącej farmakoterapii, zwłaszcza leków działających na ośrodkowy układ nerwowy. Lekarz powinien uwzględnić te czynniki podczas konsultacji oraz dokładnie udokumentować przekazanie informacji o potencjalnym wpływie leku na zdolność prowadzenia pojazdów w dokumentacji medycznej. Takie postępowanie jest niezbędne zarówno z punktu widzenia bezpieczeństwa pacjenta, jak i wymogów prawnych oraz etycznych, minimalizując ryzyko ewentualnych roszczeń w przypadku zdarzeń niepożądanych podczas terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dilzem 180 retard 180 mg
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek diltiazemu, Dilzem, działanie niepożądane, efekt skumulowany, ośrodkowy układ nerwowy, percepcja przestrzenna, praktyka kliniczna, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, złe samopoczucie