Właściwości farmakodynamiczne
Dilzem 180 retard 180 mg

Diltiazemu chlorowodorek, substancja czynna leku Dilzem 180 Retard, jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych z grupy pochodnych benzotiazepiny (kod ATC: C08DB01). Mechanizm działania opiera się na blokowaniu napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń, zmniejszenia całkowitego oporu obwodowego oraz obniżenia ciśnienia tętniczego. Diltiazem wykazuje również ujemne działanie chronotropowe, zmniejszając częstość akcji serca i hamując odruchowe tachykardie związane z wazodylatacją. Ponadto, substancja spowalnia przewodzenie impulsów elektrycznych między przedsionkiem a komorą, co jest istotne w terapii zaburzeń rytmu serca.

Właściwości farmakodynamiczne leku Dilzem 180 Retard

Diltiazemu chlorowodorek, substancja czynna leku Dilzem 180 Retard, należy do grupy farmakoterapeutycznej wybiórczych antagonistów wapnia o bezpośrednim działaniu na serce, z podgrupy pochodnych benzotiazepiny. Klasyfikowany jest kodem ATC: C08DB01. Antagoniści wapnia to substancje, które hamują napływ jonów wapniowych przez błony komórkowe, co prowadzi do szeregu efektów terapeutycznych.1

Działanie na mięśnie gładkie naczyń

Mechanizm działania diltiazemu chlorowodorku polega głównie na oddziaływaniu na mięśnie gładkie, ze szczególnym uwzględnieniem mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Poprzez blokowanie kanałów wapniowych, diltiazem powoduje zmniejszenie całkowitego oporu obwodowego w wyniku rozszerzenia naczyń. Ten efekt wazodilatacyjny prowadzi bezpośrednio do zmniejszenia obciążenia następczego serca.2

Konsekwencją tych zmian hemodynamicznych jest obniżenie ciśnienia tętniczego, co stanowi istotny element działania terapeutycznego leku w leczeniu nadciśnienia tętniczego.3

Wpływ na mięsień sercowy

Diltiazemu chlorowodorek wykazuje silne działanie na mięsień sercowy. W dawkach stosowanych w terapii, substancja czynna charakteryzuje się bezpośrednim ujemnym działaniem chronotropowym, czyli zmniejsza częstość akcji serca. Co istotne, hamuje także odruchowe zwiększenie częstości akcji serca, które mogłoby wystąpić w odpowiedzi na rozszerzenie naczyń obwodowych.4

Wpływ na przewodnictwo bodźców sercowych

Ważnym aspektem farmakodynamicznym diltiazemu jest jego wpływ na przewodzenie bodźców w sercu. Substancja zmniejsza szybkość przewodzenia impulsów elektrycznych pomiędzy przedsionkiem a komorą, co ma znaczenie w leczeniu zaburzeń rytmu serca.5

Inne efekty kardiologiczne

Dodatkowo diltiazemu chlorowodorek może wykazywać ujemne działanie inotropowe, co oznacza potencjalne zmniejszenie siły skurczu mięśnia sercowego. Ten efekt należy uwzględniać w przypadku pacjentów z niewydolnością serca lub zaburzeniami kurczliwości mięśnia sercowego.6

Podsumowanie właściwości farmakodynamicznych

Całościowe działanie farmakodynamiczne diltiazemu chlorowodorku obejmuje:

  • Rozszerzenie naczyń krwionośnych poprzez wpływ na mięśnie gładkie naczyń
  • Zmniejszenie całkowitego oporu obwodowego
  • Obniżenie ciśnienia tętniczego
  • Ujemne działanie chronotropowe (zmniejszenie częstości akcji serca)
  • Zmniejszenie szybkości przewodzenia bodźców między przedsionkiem a komorą
  • Potencjalne ujemne działanie inotropowe (zmniejszenie siły skurczu mięśnia sercowego)

Te właściwości farmakodynamiczne determinują zastosowanie leku Dilzem 180 Retard w terapii nadciśnienia tętniczego oraz chorób niedokrwiennych serca, gdzie pożądane jest zwolnienie akcji serca, zmniejszenie obciążenia następczego oraz poprawa ukrwienia mięśnia sercowego.7

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl