Interakcje leku
SENOLEK 50 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Difenhydramina, jako substancja o działaniu przeciwhistaminowym i przeciwcholinergicznym, wchodzi w interakcje z wieloma grupami leków. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis interakcji, które mogą wystąpić podczas stosowania difenhydraminy w postaci produktu leczniczego SENOLEK, 50 mg, kapsułki miękkie.¹

Interakcje z lekami wpływającymi na przewodnictwo serca

Leki wydłużające odstęp QT w zapisie elektrokardiograficznym są bezwzględnie przeciwwskazane do jednoczesnego stosowania z difenhydraminą. Należą do nich przede wszystkim leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, prokainamid) oraz klasy III (np. amiodaron, sotalol), ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes.²

Interakcje z lekami o działaniu na ośrodkowy układ nerwowy

Difenhydramina wykazuje zdolność do nasilania działania uspokajającego innych substancji wpływających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. Dotyczy to następujących grup leków:

• Leki uspokajające – nasilenie efektu sedatywnego
• Leki nasenne – wydłużenie i pogłębienie działania nasennego
• Leki przeciwlękowe – wzmocnienie efektu anksjolitycznego i sedatywnego
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – nasilenie działania uspokajającego oraz sumarycznie działania przeciwcholinergicznego³

Interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) wchodzą w istotne interakcje z difenhydraminą poprzez przedłużanie i nasilanie jej działania przeciwcholinergicznego. W przypadku konieczności stosowania difenhydraminy u pacjentów przyjmujących IMAO należy zachować szczególną ostrożność. Ponadto, difenhydraminę należy stosować z ostrożnością przez co najmniej 2 tygodnie od zakończenia terapii inhibitorami MAO ze względu na utrzymujące się działanie tych leków.⁴

Interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi

Ze względu na własne działanie przeciwmuskarynowe, difenhydramina może nasilać efekt innych leków o działaniu przeciwcholinergicznym, takich jak:

• Atropina i inne leki przeciwcholinergiczne – sumowanie efektów antymuskarynowych
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne – nasilone działanie przeciwcholinergiczne

Przed jednoczesnym zastosowaniem difenhydraminy z wymienionymi lekami pacjent powinien skonsultować się z lekarzem w celu oceny potencjalnego ryzyka nasilonych objawów niepożądanych związanych z działaniem przeciwcholinergicznym.⁵

Interakcje farmakometaboliczne

Difenhydramina wykazuje istotne interakcje na poziomie metabolizmu wątrobowego:

• Jest inhibitorem izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450, co może prowadzić do interakcji z substancjami metabolizowanymi głównie przez ten izoenzym
• Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami metabolizowanymi przez CYP2D6, takimi jak metoprolol lub wenlafaksyna⁶

Sama difenhydramina jest substratem o wysokim powinowactwie do izoenzymu CYP2D6, dlatego:

• Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi inhibitorami CYP2D6
• Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania difenhydraminy osobom o wolnym lub bardzo wolnym metabolizmie z udziałem tego enzymu, ze względu na ryzyko kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych⁷

Interakcje z alkoholem

Alkohol etylowy wchodzi w szczególnie istotną interakcję z difenhydraminą. Jednoczesne spożywanie alkoholu podczas stosowania produktu SENOLEK 50 mg powoduje nasilenie działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Skutki tego typu interakcji mogą obejmować:

• Znaczne nasilenie działania uspokajającego
• Wzmożenie zaburzeń psychomotorycznych
• Pogorszenie zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn
• Ryzyko wystąpienia nadmiernej sedacji
• W skrajnych przypadkach – depresja oddechowa

Z tego powodu podczas stosowania difenhydraminy kategorycznie nie zaleca się spożywania alkoholu w jakiejkolwiek ilości.⁸

Tabela interakcji difenhydraminy z innymi substancjami

Powyższa tabela przedstawia najważniejsze interakcje difenhydraminy zawartej w produkcie SENOLEK 50 mg z innymi substancjami leczniczymi oraz z alkoholem etylowym. Poziom istotności klinicznej interakcji określono jako bardzo wysoki, wysoki lub średni, uwzględniając potencjalne zagrożenia zdrowotne dla pacjenta wynikające z danej interakcji.⁹