toksoid tężcowy
Toksoid tężcowy to zmodyfikowana, pozbawiona właściwości chorobotwórczych toksyna tężcowa, która zachowuje swoje właściwości antygenowe. Jest wytwarzany poprzez obróbkę chemiczną (najczęściej z użyciem formaldehydu) naturalnej toksyny produkowanej przez bakterię Clostridium tetani.
Toksoid tężcowy stanowi podstawowy składnik szczepionek przeciw tężcowi, takich jak szczepionka DTP (błonica-tężec-krztusiec), Td (tężec-błonica) czy TT (monowalentna szczepionka przeciwtężcowa). Podanie toksoidu stymuluje układ odpornościowy do produkcji przeciwciał neutralizujących, które chronią przed działaniem toksyny tężcowej w przypadku zakażenia.
Szczepienia toksoidem tężcowym są wysoce skuteczne w zapobieganiu tężcowi. Pełny cykl szczepień podstawowych zapewnia ochronę na około 10 lat, po czym zalecane są dawki przypominające. Toksoid tężcowy jest również stosowany w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z ranami narażonymi na zakażenie C. tetani, które nie mają aktualnych szczepień przeciwtężcowych.
Działania niepożądane po podaniu toksoidu tężcowego są zwykle łagodne i obejmują miejscowy ból, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak gorączka czy złe samopoczucie, występują rzadko. Ciężkie reakcje alergiczne należą do wyjątkowych powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Przeciwwskazania stosowania
Wodorotlenek glinu jest stosowany zarówno jako substancja czynna w lekach zobojętniających kwas żołądkowy (np. Maalox w formie tabletek i zawiesiny doustnej), jak i jako adiuwant w szczepionkach (np. D-Szczepionka błonicza adsorbowana, Infanrix-IPV, NeisVac-C, Szczepionka tężcowa adsorbowana). Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania preparatów zawierających wodorotlenek glinu jest nadwrażliwość na tę substancję lub inne składniki preparatu. W przypadku leków zobojętniających, takich jak Maalox, przeciwwskazaniem jest również ciężka niewydolność nerek ze względu na ryzyko kumulacji glinu i encefalopatii glinowej. W szczepionkach przeciwwskazania obejmują ostre stany chorobowe z gorączką oraz zaostrzenia chorób przewlekłych, które wymagają odroczenia szczepienia do czasu ustabilizowania stanu pacjenta.
adiuwant szczepionkowy, antygen krztuśca, ciężka niewydolność nerek, dawka kortykosteroidu, encefalopatia glinowa, encefalopatia o nieznanej etiologii, kumulacja glinu, lek zobojętniający kwas żołądkowy, nadwrażliwość na formaldehyd, nadwrażliwość na neomycynę, nadwrażliwość na polimyksynę, nadwrażliwość na substancje, nośnik białkowy, odpowiedź immunologiczna, ostry stan chorobowy, polisacharyd Neisseria meningitidis, reakcja poszczepienna, substancja czynna, substancja zobojętniająca kwas żołądkowy, szczepionka z wodorotlenkiem glinu, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wywiad lekarski, zaostrzenie choroby przewlekłej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tdap Szczepionka 1 dawka (0,5 ml)
Tdap Szczepionka, zawierająca w dawce 0,5 ml oczyszczone toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.) oraz krztuścowy (20 µg), adsorbowane na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al(OH)₃), jest preparatem bezkomórkowym o zmniejszonej zawartości antygenu. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, szczepionka nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co oznacza, że pacjenci po jej podaniu mogą bezpiecznie wykonywać te czynności. Substancje czynne pochodzą z hodowli Corynebacterium diphtheriae, Clostridium tetani oraz Bordetella pertussis, a preparat może zawierać śladowe ilości formaldehydu stosowanego w procesie produkcji.
ampułko-strzykawka, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, działanie niepożądane, gorączka poszczepienna, kwalifikacja do szczepienia, reakcja poszczepienna, szczepionka przeciw błonicy, Tdap szczepionka, toksoid, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zawrót głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Szczepionka NeisVac-C zawiera 10 µg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego oraz 0,5 mg Al³⁺ w postaci wodorotlenku glinu jako adjuwantu. W odróżnieniu od klasycznych leków, nie przeprowadzono standardowych badań farmakokinetycznych (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, wydalanie), gdyż szczepionki działają poprzez indukcję odpowiedzi immunologicznej, a nie osiąganie określonych stężeń substancji czynnej w osoczu. Wodorotlenek glinu pełni rolę adjuwantu, spowalniając uwalnianie antygenu i wzmacniając odpowiedź immunologiczną, co wpływa na profil farmakokinetyczny szczepionki poprzez przedłużenie ekspozycji układu immunologicznego na antygen.
adjuwant, aktywność bakteriobójcza surowicy, badanie farmakokinetyczne, immunogenność, meningokoki grupy C, miejsce iniekcji, NeisVac-C, odpowiedź immunologiczna, parametry farmakokinetyczne, podanie domięśniowe, polisacharyd Neisseria meningitidis, produkt immunologiczny, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Działania niepożądane – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, stosowana w dawce 0,5 ml u dzieci w wieku 4-8 lat oraz osób dorosłych do 93 lat, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla szczepionek skojarzonych przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Najczęstsze reakcje to miejscowe objawy zapalne (ból, zaczerwienienie, obrzęk) występujące u 31,3-82,3% pacjentów, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie. Objawy ogólnoustrojowe, takie jak gorączka, zmęczenie, ból głowy i senność, występują często i mają charakter przejściowy. Rzadziej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, powiększenie węzłów chłonnych, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadkie reakcje anafilaktyczne. Szczepionka zawiera śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng) oraz fenyloalaniny (0,0298 μg), które mogą wywołać reakcje nadwrażliwości u predysponowanych pacjentów.
błonica, ból stawowy, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, duszność, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, hipotensja, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, obrzęk gardła, obrzęk miejsca wstrzyknięcia, pertaktyna, poliomyelitis, poliowirus inaktywowany, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, układ mięśniowo-szkieletowy, węzły chłonne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clodivac nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Clodivac to adsorbowana szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, zawierająca w dawce 0,5 ml co najmniej 40 j.m. toksoidu tężcowego oraz 5 j.m. toksoidu błoniczego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu (≤0,5 mg Al³⁺). Szczepienie podstawowe obejmuje trzy dawki: dwie pierwsze podawane w odstępie 4 tygodni oraz dawkę uzupełniającą po 6-12 miesiącach. Szczepionka podawana jest głęboko podskórnie w mięsień naramienny, a jej postać to jednorodna, biała lub prawie biała zawiesina. Dawkowanie i harmonogram szczepień są zgodne z aktualnym Programem Szczepień Ochronnych, uwzględniającym specyfikę grup wiekowych i stan uodpornienia pacjenta.
błonica, Clodivac, dawka przypominająca, DTPA, mięsień naramienny, Program Szczepień Ochronnych, szczepienie pierwotne, szczepienie podstawowe, szczepienie przeciw krztuścowi, szczepienie uzupełniające, szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie wpływu leków na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa. Szczepionka Infanrix-IPV, stosowana w profilaktyce błonicy, tężca, krztuśca i poliomyelitis, zawiera w dawce 0,5 ml m.in. toksoid błoniczy (≥30 j.m.), toksoid tężcowy (≥40 j.m.), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg, pertaktyna 8 µg) oraz inaktywowane poliowirusy typów 1, 2 i 3 adsorbowane na wodorotlenku glinu. Chociaż szczepionka jest głównie podawana dzieciom, u których zdolność prowadzenia pojazdów jest mniej istotna, należy zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane, takie jak senność, która może czasowo upośledzać funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
ampułkostrzykawka, Bordetella pertussis, działanie niepożądane szczepionki, hemaglutynina włókienkowa, pertaktyna, profilaktyka błonicy, profilaktyka krztuśca, profilaktyka poliomyelitis, profilaktyka tężca, senność, szczepionka Infanrix-IPV, szczepionka złożona, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix, zawierająca zmniejszoną ilość antygenów błonicy, tężca i krztuśca, jest podawana w dawce 0,5 ml domięśniowo, preferencyjnie w mięsień naramienny, u osób powyżej 4 roku życia. Zalecane jest powtarzanie szczepienia co 10 lat. U kobiet ciężarnych dopuszcza się podanie pojedynczej dawki w II i III trymestrze. W przypadku pacjentów o nieznanej historii szczepień lub nieukończonym cyklu, schemat obejmuje podanie jednej dawki Boostrix oraz dwóch dodatkowych dawek szczepionki przeciw błonicy i tężcowi po 1 i 6 miesiącach. W profilaktyce przeciwtężcowej po urazach, u osób z wcześniejszym szczepieniem podstawowym, stosuje się jedną dawkę Boostrix wraz z immunoglobuliną przeciwtężcową. Preparat zawiera m.in. 2 j.m. toksoidu błoniczego, 20 j.m. toksoidu tężcowego oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg), adsorbowane na wodorotlenku i fosforanie glinu.
5 ml, ampułko-strzykawka, błonica, Boostrix, Bordetella pertussis, dawka 0, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunizacja, immunogenność, immunoglobulina przeciwtężcowa, iniekcja domięśniowa, krztusiec, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, profilaktyka przeciwtężcowa, reakcja poszczepienna, szczepienie podstawowe, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i krztuścowi, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zmniejszona zawartość antygenów - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana (DTP) jest przeznaczona wyłącznie dla populacji pediatrycznej i podawana w dawce 0,5 ml zawierającej: toksoid błoniczy adsorbowany ≥30 j.m., toksoid tężcowy adsorbowany ≥40 j.m. (badanie na świnkach morskich) lub ≥60 j.m. (badanie na myszach), zawiesinę inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis ≥4 j.m. oraz adiuwant wodorotlenek glinu (≤0,7 mg Al³⁺). Ze względu na wiek pacjentów, którzy nie prowadzą pojazdów mechanicznych ani nie obsługują maszyn, kwestia wpływu szczepionki na zdolność do tych czynności nie ma zastosowania klinicznego i nie wymaga omawiania podczas kwalifikacji do szczepienia.
adiuwant, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, choroba zakaźna, działanie niepożądane, immunizacja, kwalifikacja do szczepienia, objawy ogólnoustrojowe, populacja pediatryczna, przeciwwskazanie do szczepienia, reakcja poszczepienna, reakcja w miejscu podania, szczepionka DTP, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Przedawkowanie szczepionki Boostrix Polio, zawierającej toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg) oraz inaktywowany poliowirus (typ 1 – 40 jednostek antygenu D, typ 2 – 8 jednostek, typ 3 – 32 jednostki), jest rzadkim zdarzeniem klinicznym. Dane po wprowadzeniu do obrotu wskazują, że reakcje po podaniu dawki przekraczającej standardowe 0,5 ml nie różnią się istotnie od działań niepożądanych obserwowanych po prawidłowym dawkowaniu. Przedawkowanie może skutkować nasileniem typowych reakcji miejscowych (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowych (gorączka, zmęczenie, ból głowy), jednak nie wyodrębniono specyficznych objawów odróżniających je od standardowych działań niepożądanych.
adiuwant, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany poliowirus, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, nadwrażliwość, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, reakcja miejscowa, reakcja poszczepienna, szczepionka Boostrix Polio, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Szczepionka NeisVac-C zawiera 10 µg O-deacetylowanego polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego, adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺ w dawce 0,5 ml. Schemat szczepienia różni się w zależności od wieku: niemowlęta 2-4 miesiące otrzymują dwie dawki po 0,5 ml w odstępie minimum 2 miesięcy, natomiast niemowlęta powyżej 4 miesiąca życia, dzieci, młodzież i dorośli – jedną dawkę 0,5 ml. Dla niemowląt, które rozpoczęły szczepienie przed 12. miesiącem życia, zalecana jest dawka przypominająca w wieku 12-13 miesięcy, podawana co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce. Szczepionka nie jest zalecana u niemowląt poniżej 2. miesiąca życia ze względu na brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
cykl szczepień, dawka przypominająca, mięsień naramienny, Neisseria meningitidis grupy C, NeisVac-C, podanie dożylne, podanie podskórne, polisacharyd Neisseria meningitidis, przednio-boczna część uda, schemat szczepienia podstawowego, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wstrzyknięcie domięśniowe, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksoid błoniczy, będący kluczowym składnikiem wielu szczepionek przeciw błonicy, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi zgodnymi z wytycznymi Farmakopei Europejskiej. Badania toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym, przeprowadzone na zwierzętach laboratoryjnych, nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani ogólnoustrojowych, a jedynie umiarkowane, miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. w badaniach szczepionki Tdap na szczurach). Ocena tolerancji miejscowej oraz potencjalnej nadwrażliwości również nie wskazała na ryzyko dla pacjentów. Dodatkowo, badania farmakologiczne nie ujawniły interakcji ani negatywnego wpływu na podstawowe funkcje organizmu, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania toksoidu w dawkach rejestracyjnych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, efekt teratogenny, Farmakopea Europejska, okres poporodowy, organogeneza, profilaktyka błonicy, reakcja nadwrażliwości, rozwój zarodkowo-płodowy, szczepionka DTP, szczepionka wieloskładnikowa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność swoista, toksyczność wielokrotna, tolerancja miejscowa, wpływ na płodność, zgodność składników - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka PENTAXIM jest preparatem skojarzonym, zawierającym antygeny przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa), poliomyelitis (inaktywowana) oraz Haemophilus influenzae typu b (skoniugowana). W jednej dawce 0,5 ml po rekonstytucji zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid 25 µg i hemaglutynina włókienkowa 25 µg), inaktywowane wirusy poliomyelitis typ 1 (29 jednostek antygenu D), typ 2 (7 jednostek antygenu D), typ 3 (26 jednostek antygenu D) oraz 10 µg polisacharydu Hib skoniugowanego z toksoidem tężcowym. Składniki aktywne są adsorbowane na 0,3 mg uwodnionego wodorotlenku glinu, który pełni funkcję adjuwantu, przedłużając kontakt antygenów z układem immunologicznym i wzmacniając odpowiedź immunologiczną. Nie określono farmakokinetyki szczepionki, gdyż klasyczne parametry farmakokinetyczne nie mają zastosowania w przypadku szczepionek.
adjuwant, antygeny Bordetella pertussis, błonica, fenyloalanina, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, koniugacja z toksoidem tężcowym, krztusiec, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowana, polisacharyd Haemophilus influenzae, streptomycyna, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu uwodniony - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Szczepionka tężcowa adsorbowana (T)
Decyzja o zastosowaniu Szczepionki tężcowej adsorbowanej (T) powinna być podejmowana przez lekarza po szczegółowej ocenie stanu pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem historii alergii oraz wcześniejszych reakcji na szczepienia, zwłaszcza te zawierające toksoid tężcowy. Szczepionka zawiera toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 40 j.m. w 0,5 ml oraz adiuwant w postaci wodorotlenku glinu (do 1,25 mg Al³⁺), co może zwiększać ryzyko miejscowych reakcji poszczepiennych, takich jak zaczerwienienie i bolesność. Ponadto, obecność tiomersalu jako środka konserwującego wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nadwrażliwością na ten związek, co powinno być dokładnie zweryfikowane w wywiadzie lekarskim.
- Leksykon substancji czynnych
Pertaktyna – Przedawkowanie
Pertaktyna, jako kluczowy antygen krztuśca, jest składnikiem bezkomórkowych szczepionek DTP oraz szczepionek skojarzonych z komponentem poliomyelitis, występując w dawkach od 2,5 do 8 mikrogramów na 0,5 ml dawkę (np. Adacel i Adacel Polio – 3 µg, Boostrix i Boostrix Polio – 2,5 µg, Infanrix-IPV – 8 µg). Analiza charakterystyk produktów leczniczych wskazuje, że nie zidentyfikowano specyficznych zagrożeń związanych z przedawkowaniem pertaktyny. Zgłaszane przypadki przedawkowania nie wykazują odmiennych działań niepożądanych w porównaniu do standardowego dawkowania, a objawy takie jak reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowe (gorączka, zmęczenie, ból głowy) pozostają analogiczne do tych obserwowanych przy prawidłowej dawce.
antygen krztuśca, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, inaktywowany wirus poliomyelitis, krztusiec, leczenie objawowe, monitorowanie bezpieczeństwa produktu leczniczego, pertaktyna, poliomyelitis, profil działań niepożądanych, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, składnik antygenowy, szczepionka przeciwko błonicy, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka tężcowa adsorbowana (T), klasyfikowana w grupie J07AM07, zawiera toksoid tężcowy w dawce minimum 40 j.m. na 0,5 ml, adsorbowany na wodorotlenku glinu (do 1,25 mg Al³⁺). Toksoid zachowuje właściwości antygenowe natywnej toksyny, nie wykazując jej toksyczności, co umożliwia indukcję swoistej odpowiedzi immunologicznej. Szczepionka podawana domięśniowo lub podskórnie wykazuje spowolnioną resorpcję antygenu, wynikającą z adiuwantowego działania wodorotlenku glinu, który przedłuża ekspozycję układu odpornościowego na antygen i wzmacnia odpowiedź immunologiczną. Po pełnym cyklu szczepień (trzy dawki) wytwarzane są przeciwciała klasy IgG, utrzymujące się na poziomie ochronnym przez około 10 lat.
adiuwant, antygen szczepionkowy, komórka układu odpornościowego, lek przeciwinfekcyjny, makrofag, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, podanie podskórne, przeciwciało klasy IgG, przeciwciało klasy IgM, przeciwciało przeciwtężcowe, stymulacja układu odpornościowego, swoiste przeciwciało, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka przeciwbakteryjna, szczepionka tężcowa adsorbowana, toksoid tężcowy, toksyna bakteryjna, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu uwodniony, zakażenie tężcem - Leksykon leków
Interakcje leku – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Szczepionka NeisVac-C, zawierająca polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C skoniugowany z toksoidem tężcowym, może być stosowana jednocześnie z innymi szczepionkami pod warunkiem podawania w różne miejsca ciała, bez mieszania w jednej strzykawce. Badania kliniczne wykazały brak istotnego klinicznie wpływu na odpowiedź immunologiczną przy jednoczesnym podaniu z toksoidem błoniczym i tężcowym, szczepionkami przeciw krztuścowi (pełnokomórkowymi i bezkomórkowymi), Hib, IPV, MMR, skoniugowanymi szczepionkami przeciwpneumokokowymi oraz sześciowalentną szczepionką DTaP-IPV-HBV-Hib. Wartości serokonwersji po podaniu NeisVac-C wynosiły 95,7–100%, a obserwowane niewielkie różnice w mianach przeciwciał rSBA nie miały znaczenia klinicznego, pod warunkiem osiągnięcia miana co najmniej 1:8 lub 1:128. Jednoczesne podanie z żywą szczepionką przeciw rotawirusom (RotaTeq) również nie wpływało negatywnie na odpowiedź immunologiczną i charakteryzowało się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa.
antygen powierzchniowy WZW B, dopełniacz króliczy, dysfagia, działanie niepożądane, Haemophilus influenzae, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, polisacharyd Neisseria meningitidis, reakcja poszczepienna, serokonwersja, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka MMR, szczepionka pełnokomórkowa, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw rotawirusom, szczepionka przeciwpneumokokowa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX, zawiesina do wstrzykiwań zawierająca toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek antygenu D) i 3 (26 jednostek antygenu D), adsorbowane na 0,35 mg Al³⁺, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym. Ocena bezpieczeństwa obejmowała toksyczność ostrą i po podaniu wielokrotnym, tolerancję miejscową oraz ryzyko reakcji nadwrażliwości. Wyniki nie wykazały istotnych działań toksycznych, efektów kumulacyjnych ani miejscowych reakcji zapalnych, a także nie potwierdziły zwiększonego ryzyka reakcji alergicznych, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu przed wprowadzeniem do praktyki klinicznej.
adjuwant, błonica tężec poliomyelitis, dane niekliniczne, immunogenność, inaktywowany wirus poliomyelitis, nadwrażliwość, ocena toksyczności, reakcja alergiczna, stan zapalny, szczepionka DULTAVAX, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
W ocenie wpływu szczepionki Boostrix na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zgodnie z informacjami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL), jest mało prawdopodobne, aby podanie dawki 0,5 ml (zawierającej toksoid błoniczy ≥ 2 j.m., toksoid tężcowy ≥ 20 j.m., toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutyninę włókienkową 8 μg oraz pertaktynę 2,5 μg adsorbowane na wodorotlenku i fosforanie glinu) wpływało bezpośrednio na funkcje układu nerwowego odpowiedzialne za prowadzenie pojazdów. Brak działania farmakologicznego na ośrodkowy układ nerwowy potwierdza minimalne ryzyko upośledzenia funkcji poznawczych i motorycznych niezbędnych do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Informacje te opierają się na właściwościach farmakologicznych szczepionki oraz doświadczeniu klinicznym.
błonica tężec krztusiec, ból głowy, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, fosforan glinu, funkcja poznawcza, hemaglutynina włókienkowa, ośrodkowy układ nerwowy, pertaktyna, sprawność psychomotoryczna, szczepionka Boostrix, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ nerwowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – NeisVac-C
Szczepionka NeisVac-C zawiera 10 µg polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowanego z 10–20 µg toksoidu tężcowego, adsorbowanego na wodorotlenku glinu. Podanie szczepionki wymaga zachowania szczególnej ostrożności, w tym zapewnienia sprzętu do natychmiastowej interwencji w przypadku reakcji anafilaktycznej oraz obserwacji pacjenta po szczepieniu. Szczepionki nie wolno podawać dożylnie ani podskórnie ze względu na ryzyko poważnych powikłań. U pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub stosujących leczenie przeciwzakrzepowe należy rozważyć ryzyko krwawienia w miejscu podania. Szczególną uwagę należy zwrócić na wcześniaki urodzone ≤ 28 tygodnia ciąży, które wymagają monitorowania czynności oddechowej przez 48–72 godziny po szczepieniu z powodu ryzyka bezdechu, jednak szczepienie nie powinno być odraczane ze względu na korzyści kliniczne.
asplenia, bezdech, ekulizumab, gorączka, inwazyjna choroba meningokokowa, leczenie immunosupresyjne, leczenie przeciwzakrzepowe, Neisseria meningitidis, niedobór dopełniacza, niedobór układu dopełniacza, niedojrzałość układu oddechowego, reakcja anafilaktyczna, szczepionka przeciw meningokokom, toksoid tężcowy, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Preparat NeisVac-C, szczepionka meningokokowa polisacharydowa grupy C skoniugowana z toksoidem tężcowym i adsorbowana na wodorotlenku glinu (0,5 mg Al), zawiera 10 µg polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C oraz 10-20 µg toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml. Aktualne dane kliniczne nie potwierdzają jednoznacznego wpływu szczepionki na płodność ludzką, co jest istotne w konsultacjach z pacjentkami w wieku rozrodczym. Badania na modelach zwierzęcych (samice szczurów) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności, jednak brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania NeisVac-C u kobiet w ciąży, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa. W przypadku realnego ryzyka ekspozycji na meningokoki grupy C, korzyści ze szczepienia mogą przewyższać potencjalne, niezidentyfikowane ryzyko dla płodu.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Dimethyl fumarate Teva 240 mg
Fumaran dimetylu, stosowany w dawce 240 mg dwa razy na dobę, wykazuje ograniczone ryzyko interakcji farmakologicznych, nie wpływając istotnie na metabolizm przez układ cytochromu P450 ani na wiązanie z białkami osocza. Terapia skojarzona z dożylnymi kortykosteroidami w krótkich seriach nie zwiększa klinicznie istotnie częstości zakażeń u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). Szczepionki inaktywowane mogą być stosowane bezpiecznie, natomiast szczepionki żywe, atenuowane są przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko zakażeń. Jednoczesne stosowanie innych pochodnych kwasu fumarowego jest niewskazane z powodu ryzyka kumulacji ekspozycji. W badaniach klinicznych nie stwierdzono wpływu fumaranu dimetylu na farmakokinetykę interferonu beta-1a i octanu glatirameru, co umożliwia ich bezpieczne łączenie w terapii SM.
aminoglikozyd, białkomocz, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, enzym CYP, etynyloestradiol, fumaran dimetylu, interferon beta-1a, interferon niepegylowany, kortykosteroid dożylny, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norgestymat, octan glatirameru, P-glikoproteina, pochodna kwasu fumarowego, progestagen, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, stwardnienie rozsiane, szczepionka inaktywowana, szczepionka polisacharydowa przeciwko pneumokokom, szczepionka przeciwko meningokokom, szczepionka z żywymi atenuowanymi drobnoustrojami, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Bakterie Salmonella typhi – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Bakterie Salmonella typhi stanowią składnik aktywny szczepionek przeciwdurowych (Ty-Szczepionka durowa) oraz durowo-tężcowych (TyT-Szczepionka durowo-tężcowa), dostępnych w formie zawiesiny do wstrzykiwań o dawce 0,5 ml zawierającej od 5×10⁸ do 1×10⁹ inaktywowanych bakterii. Preparaty te są jednoznacznie przeciwwskazane w okresie ciąży oraz laktacji, co wynika z charakterystyk produktów leczniczych. Lekarz powinien bezwzględnie wykluczyć ciążę przed podaniem szczepionki oraz poinformować pacjentkę o konieczności odroczenia szczepienia do zakończenia karmienia piersią. W przypadku planowania ciąży zalecana jest konsultacja w celu ustalenia optymalnego terminu szczepienia. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu tych szczepionek na płodność, co należy uwzględnić podczas kwalifikacji do szczepienia.
- Leksykon substancji czynnych
Fumaran dimetylu – Interakcje
Fumaran dimetylu, stosowany w terapii rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, wykazuje specyficzny profil interakcji farmakologicznych, głównie wynikających z jego immunomodulującego działania oraz unikalnego metabolizmu niezależnego od układu cytochromu P450. Metabolizowany jest głównie przez esterazy i cykl kwasów trikarboksylowych, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez CYP. Klinicznie istotne są interakcje farmakodynamiczne, zwłaszcza z lekami immunosupresyjnymi i przeciwnowotworowymi, gdzie istnieje ryzyko addytywnego działania immunosupresyjnego, wymagające ostrożności i monitorowania zakażeń. Krótkotrwałe stosowanie dożylnych kortykosteroidów w leczeniu rzutów nie wpływa istotnie na ryzyko zakażeń, a terapia sekwencyjna lub łączona jest dopuszczalna bez konieczności modyfikacji dawkowania. W zakresie szczepień, fumaran dimetylu nie zaburza odpowiedzi immunologicznej na szczepionki inaktywowane, natomiast szczepionki żywe, atenuowane są przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko zakażeń.
aminoglikozyd, białkomocz, cykl kwasów trikarboksylowych, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, działanie immunomodulujące, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane nerkowe, etynyloestradiol, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, interakcja farmakodynamiczna, interferon beta-1a, kortykosteroid dożylny, kwas acetylosalicylowy, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norgestymat, octan glatirameru, pochodna kwasu fumarowego, progestagen, sole litu, stwardnienie rozsiane rzutowo-remisyjne, synteza prostaglandyn, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciwpneumokokowa, szczepionka żywa atenuowana, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tetana nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przedawkowanie szczepionki przeciw tężcowi Tetana, dostępnej w opakowaniach jednodawkowych (0,5 ml), jest zdarzeniem mało prawdopodobnym w praktyce klinicznej. Każda dawka zawiera nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu (do 0,7 mg Al³⁺), co minimalizuje ryzyko podania większej ilości preparatu niż zalecana dawka terapeutyczna. Charakterystyka produktu nie zawiera szczegółowych danych dotyczących objawów ani postępowania w przypadku przedawkowania, co podkreśla konieczność precyzyjnego przestrzegania schematów dawkowania i techniki podawania szczepionki.
adiuwant, adsorbcja na wodorotlenku, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, droga podania, historia szczepień, opakowanie jednodawkowe, podawanie szczepionki, przedawkowanie szczepionki, schemat dawkowania, szczepionka przeciw tężcowi, technika podania, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Przedawkowanie
Przedawkowanie szczepionki Boostrix Polio, zawierającej inaktywowany poliowirus typu 2 (szczep MEF-1) w ilości 8 jednostek antygenu D na dawkę 0,5 ml, nie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju poliomyelitis ze względu na inaktywację wirusa. Objawy przedawkowania nie różnią się istotnie od działań niepożądanych obserwowanych po standardowej dawce i obejmują potencjalne nasilenie reakcji miejscowych (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowych, typowych dla szczepionek skojarzonych. Szczepionka zawiera również śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng/dawka) oraz fenyloalaniny (0,0298 µg/dawka), co w przypadku przedawkowania może teoretycznie zwiększyć ryzyko reakcji nadwrażliwości u osób uczulonych.
antygen wirusowy, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, inaktywowany wirus, kwas para-aminobenzoesowy, leczenie objawowe, neomycyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typu 2, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, szczepionka Boostrix Polio, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX jest inaktywowaną, adsorbowaną szczepionką o zmniejszonej zawartości antygenów, przeznaczoną do czynnego uodpornienia przeciw błonicy, tężcowi oraz poliomyelitis. Produkt stosowany jest wyłącznie jako dawka przypominająca po uprzednim pełnym szczepieniu podstawowym i nie jest wskazany do szczepień podstawowych. Zalecana jest dla dzieci powyżej 6. roku życia, nastolatków oraz dorosłych w celu podtrzymania odporności. Każda dawka 0,5 ml zawiera minimum 2 j.m. toksoidu błoniczego, 20 j.m. toksoidu tężcowego oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3 w ilościach odpowiednio 40, 8 i 32 jednostek antygenu D, adsorbowane na 0,35 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺). Szczepionka zawiera także około 10 μg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.
choroba zakaźna, czynne uodpornienie, dawka przypominająca, fenyloalanina, fenyloketonuria, komórki Vero, ochrona poszczepienna, odporność poszczepienna, schemat szczepień, szczepienie podstawowe, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis inaktywowany, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – TyT – Szczepionka durowo-tężcowa szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka = 0,5 ml
Szczepionka TyT to zawiesina do wstrzykiwań, stosowana do czynnego uodpornienia przeciwko durowi brzusznemu oraz tężcowi. Każda dawka 0,5 ml zawiera inaktywowane bakterie Salmonella typhi w ilości 5×10⁸ do 1×10⁹ oraz toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 20 j.m. Produkt dostępny jest w formie 20-dawkowej i charakteryzuje się jednorodną, białą lub białoszarą zawiesiną. Szczepionka zapewnia skuteczną immunizację przy zachowaniu bezpieczeństwa stosowania, co czyni ją istotnym narzędziem w profilaktyce zakażeń bakteryjnych o wysokim ryzyku epidemiologicznym.
choroba zakaźna, Clostridium tetani, dur brzuszny, endemiczne występowanie duru brzusznego, immunizacja, neurotoksyna, profilaktyka zdrowotna, ryzyko epidemiologiczne, Salmonella typhi, skurcz mięśni, szczepienie przeciw tężcowi, tężec, toksoid tężcowy, zagrożenie epidemiczne, zakażenie Salmonella typhi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Adacel Polio 0,5 ml
Szczepionka Adacel Polio (Tdap-IPV) jest adsorbowaną, bezkomórkową szczepionką łączoną przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis, przeznaczoną do stosowania jako dawka przypominająca u osób powyżej 3. roku życia po zakończeniu podstawowego cyklu szczepień. W jednej dawce 0,5 ml zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥2 j.m. (2 Lf), toksoid tężcowy ≥20 j.m. (5 Lf), antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typ 2 i 3 5 µg) oraz inaktywowane wirusy polio typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek) i 3 (26 jednostek). Preparat zawiera także fosforan glinu (1,5 mg, 0,33 mg Al³⁺) jako adsorbent. Szczepionka może zawierać śladowe ilości formaldehydu, glutaraldehydu, antybiotyków (streptomycyna, neomycyna, polimyksyna B) oraz albuminy surowicy bydlęcej, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z alergiami.
albumina surowicy bydlęcej, ampułko-strzykawka, antygeny krztuśca, bierna ochrona przed krztuścem, błonica tężec krztusiec poliomyelitis, czynne uodpornienie, dawka przypominająca, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus polio, nadwrażliwość na składniki szczepionki, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna B, streptomycyna, szczepienie kobiet w ciąży, szczepienie podstawowe, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka Pentaxim (DTaP-IPV/Hib) jest pięciowalentnym preparatem przeznaczonym do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca, poliomyelitis oraz inwazyjnych zakażeń Haemophilus influenzae typu b (Hib). Wskazana jest do stosowania u niemowląt od 6. tygodnia życia w schemacie pierwotnym oraz jako szczepienie uzupełniające w drugim roku życia, rok po szczepieniu pierwotnym. Jedna dawka (0,5 ml) zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid i hemaglutynina włókienkowa po 25 µg), inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D) oraz 10 µg polisacharydu Hib skoniugowanego z toksoidem tężcowym. Preparat zawiera wodorotlenek glinu (0,3 mg Al³⁺) jako adiuwant oraz śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny i polimyksyny B, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z alergiami. Zawartość fenyloalaniny wynosi 12,5 µg na dawkę, co należy uwzględnić u pacjentów z fenyloketonurią.
adiuwant, Bordetella pertussis, fenyloketonuria, Haemophilus influenzae typ b, hemaglutynina włókienkowa, nadwrażliwość, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, poliomyelitis, polisacharyd Haemophilus influenzae, posocznica, rekonstytucja, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, zakażenie Hib, zapalenie nagłośni, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie stawów, zapalenie tkanki łącznej, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix, będąca bezkomórkową, złożoną szczepionką przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, zawiera w dawce 0,5 ml toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy (8 μg), hemaglutyninę włókienkową (8 μg) i pertaktynę (2,5 μg). Składniki aktywne są adsorbowane na adiuwantach wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺) i fosforanu glinu (0,2 mg Al³⁺), które modyfikują odpowiedź immunologiczną. Ze względu na charakter szczepionki, nie podlega ona standardowej ocenie farmakokinetycznej, gdyż jej działanie opiera się na indukcji odpowiedzi immunologicznej, a nie na klasycznych procesach ADME typowych dla leków.
adiuwant, badanie immunogenności, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, substancja adsorbująca, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Interakcje leku – Jaxteran 120 mg
Fumaran dimetylu, substancja czynna produktu JAXTERAN stosowanego w terapii stwardnienia rozsianego (SM), wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków. Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania z lekami przeciwnowotworowymi i immunosupresyjnymi, co wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko nasilenia immunosupresji i infekcji. Krótkotrwałe stosowanie dożylnych kortykosteroidów w rzutach SM nie zwiększa istotnie częstości infekcji. Szczepionki inaktywowane można podawać zgodnie z kalendarzem szczepień, natomiast żywe szczepionki są przeciwwskazane z powodu ryzyka zakażeń. Fumaran dimetylu jest metabolizowany przez esterazy i cykl kwasów trikarboksylowych, bez udziału układu CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych, potwierdzone badaniami z interferonem beta-1a i octanem glatirameru.
aminoglikozyd, białkomocz, cykl kwasów trikarboksylowych, cytochrom P450, doustny lek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, esteraza, etynyloestradiol, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, interferon beta-1a, kortykosteroid dożylny, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, niepegylowany interferon, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norgestymat, octan glatirameru, P-glikoproteina, pochodna kwasu fumarowego, progestagen, prostaglandyna, rumień skórny, rzut choroby, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, sole litu, stwardnienie rozsiane, szczepionka inaktywowana, szczepionka polisacharydowa przeciwko pneumokokom, szczepionka przeciwko meningokokom, szczepionka żywa atenuowana, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Szczepionka meningokokowa polisacharydowa grupy C (NeisVac-C) jest stosowana w profilaktyce zakażeń wywołanych przez Neisseria meningitidis grupy C. Głównym przeciwwskazaniem do jej podania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki preparatu, takie jak polisacharyd O-deacetylowany N. meningitidis grupy C (10 µg), toksoid tężcowy (10-20 µg) oraz wodorotlenek glinu uwodniony (0,5 mg Al³⁺ w dawce 0,5 ml). Szczególną uwagę należy zwrócić na nadwrażliwość na toksoid tężcowy, która stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do szczepienia. Preparat dostępny jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce i ma na celu wywołanie silnej odpowiedzi immunologicznej, zwłaszcza u niemowląt i małych dzieci.
konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość na substancję czynną, Neisseria meningitidis, NeisVac-C, niepożądana reakcja poszczepienna, polisacharyd O-deacetylowany, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, szczepionka meningokokowa, szczepionka meningokokowa polisacharydowa, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka PENTAXIM jest przeznaczona do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca (bezkomórkowa), poliomyelitis (inaktywowana) oraz zakażeń Haemophilus influenzae typu b (skoniugowana). Schemat szczepienia obejmuje trzy dawki pierwotne podawane w odstępach 1-2 miesięcy oraz dawkę uzupełniającą po roku od zakończenia szczepienia pierwotnego, zwykle między 16 a 18 miesiącem życia dziecka. Szczepionka podawana jest domięśniowo, u niemowląt w przednio-boczną część uda, a u starszych dzieci w mięsień naramienny. Jedna dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg), inaktywowany wirus poliomyelitis typów 1, 2 i 3 oraz 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z toksoidem tężcowym.
błonica, Bordetella pertussis, droga domięśniowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae, kalendarz szczepień, krztusiec, mięsień naramienny, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, poliomyelitis, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, rekonstytucja, streptomycyna, szczepienie pierwotne, szczepienie uzupełniające, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis - Leksykon leków
Interakcje leku – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, zawierająca toksoidy błoniczy i tężcowy, antygeny Bordetella pertussis oraz inaktywowane poliowirusy trzech typów, może być bezpiecznie podawana jednocześnie z innymi szczepionkami, takimi jak MMR, MMRV, ospa wietrzna czy HPV, bez klinicznie istotnego zaburzenia odpowiedzi immunologicznej. Zaleca się jednak podawanie różnych preparatów w różne miejsca ciała, stosując oddzielne igły i strzykawki, aby uniknąć potencjalnych interakcji miejscowych. W przypadku stosowania immunoglobulin lub innych szczepionek poza wymienionymi, brak jest szczegółowych badań, ale prawdopodobieństwo istotnych interakcji jest niskie. Szczepionka zawiera również adiuwanty (wodorotlenek glinu, fosforan glinu) oraz śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, a także minimalne ilości kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng) i fenyloalaniny (0,0298 µg), co może mieć znaczenie u pacjentów z fenyloketonurią.
błonica, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, cyklosporyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor TNF-alfa, kortykosteroid, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, metotreksat, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, ospa wietrzna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus, prednizon, szczepionka MMR, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus brodawczaka ludzkiego, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Toksoid – Przedawkowanie
Przedawkowanie toksoidów błoniczego i tężcowego, składników szczepionki Pentaxim, nie zostało dotychczas udokumentowane w praktyce klinicznej. Jedna dawka 0,5 ml szczepionki zawiera co najmniej 20 j.m. (30 Lf) toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. (10 Lf) toksoidu tężcowego, adsorbowanych na 0,3 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺). Brak danych klinicznych uniemożliwia określenie progowych dawek toksycznych oraz specyficznego postępowania w przypadku podania dawki większej niż zalecana. Teoretycznie przedawkowanie mogłoby nasilić reakcje miejscowe (zaczerwienienie, obrzęk, ból, stwardnienie) oraz ogólnoustrojowe (gorączka, złe samopoczucie, drażliwość), a także zwiększyć ryzyko reakcji alergicznych, w tym na adiuwant i śladowe ilości antybiotyków (glutaraldehyd, neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B).
charakterystyka produktu leczniczego, glutaraldehyd, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, polimyksyna B, postępowanie medyczne, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, reakcja zapalna, streptomycyna, szczepionka Pentaxim, toksoid błoniczy, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wywiad alergiczny - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poliowirus inaktywowany stanowi kluczowy składnik szczepionki skojarzonej Infanrix-IPV, zawierającej trzy serotypy: typ 1 (szczep Mahoney) w dawce 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) 8 jednostek oraz typ 3 (szczep Saukett) 32 jednostek antygenu D. Wirusy namnażane są w hodowli komórkowej VERO i inaktywowane, co zapewnia bezpieczeństwo przy zachowaniu immunogenności. Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały specyficznych efektów toksycznych ani zagrożeń dla człowieka związanych z obecnością poliowirusa w formulacji szczepionki. Ponadto, badania zgodności składników potwierdziły brak niepożądanych interakcji między inaktywowanym poliowirusem a innymi antygenami szczepionki, takimi jak toksoidy błoniczy, tężcowy oraz antygeny Bordetella pertussis.
adjuwant, antygen Bordetella pertussis, antygen D, badanie farmakologiczne, formaldehyd, hodowla komórkowa VERO, immunogenność, Infanrix-IPV, neomycyna, polimyksyna, poliowirus inaktywowany, serotypy poliowirusa, składnik immunogenny, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, toksyczność swoista, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tdap Szczepionka 1 dawka (0,5 ml)
W przypadku szczepionki Tdap, zawierającej toksoidy błoniczy (≥2 j.m./0,5 ml), tężcowy (≥20 j.m./0,5 ml) oraz krztuścowy (20 µg/0,5 ml) adsorbowane na 0,5 mg wodorotlenku glinu (Al³⁺), nie przeprowadza się standardowych badań farmakokinetycznych. Wynika to z charakteru produktów immunologicznych, dla których klasyczne parametry farmakokinetyczne (absorpcja, dystrybucja, metabolizm, eliminacja) nie mają zastosowania w ocenie skuteczności i bezpieczeństwa. Szczepionka występuje jako bezbarwna zawiesina z białymi lub szarymi drobinkami, a proces produkcji może pozostawiać śladowe ilości formaldehydu, co jest istotne w kontekście potencjalnych reakcji nadwrażliwości.
adjuwant, adsorbent, antygen bakteryjny, badanie immunogenności, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, formaldehyd, inaktywacja toksyn bakteryjnych, komórka pamięci immunologicznej, odpowiedź immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, swoiste przeciwciało, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka Tdap, toksoid błoniczy, toksoid błoniczy tężcowy krztuścowy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, węzeł chłonny, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina szczepionki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – TyT – Szczepionka durowo-tężcowa szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka = 0,5 ml
Szczepionka TyT jest preparatem łączonym, zawierającym inaktywowane bakterie Salmonella typhi w ilości od 5×10⁸ do 1×10⁹ oraz toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 20 j.m. na 0,5 ml zawiesiny do wstrzykiwań. Mechanizm działania opiera się na indukcji odporności humoralnej i komórkowej poprzez serokonwersję oraz wytworzenie pamięci immunologicznej przeciwko durowi brzusznemu i tężcowi. Oba składniki zostały inaktywowane formaldehydem w podwyższonej temperaturze, co zapewnia zachowanie właściwości antygenowych przy jednoczesnym braku potencjału chorobotwórczego.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Przedawkowanie szczepionki Boostrix, zawierającej toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.) oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 μg, hemaglutynina włókienkowa 8 μg, pertaktyna 2,5 μg), nie wykazuje specyficznych lub nasilonych działań niepożądanych w porównaniu do standardowej dawki 0,5 ml. Objawy miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk) oraz ogólnoustrojowe (zmęczenie, ból głowy, bóle mięśniowe, brak apetytu) mają podobne nasilenie jak po prawidłowym podaniu. Reakcje alergiczne mogą wystąpić, lecz nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka przy przedawkowaniu. W skład szczepionki wchodzą również adiuwanty: wodorotlenek glinu uwodniony (0,3 mg Al³⁺) i fosforan glinu (0,2 mg Al³⁺), które mogą potencjalnie nasilać miejscowe reakcje poszczepienne, a także śladowe ilości formaldehydu, co jest istotne w kontekście nadwrażliwości.
adiuwant, bezpieczeństwo farmakoterapii, błonica, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, leczenie objawowe, objaw niepożądany, obserwacja kliniczna, pertaktyna, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja poszczepienna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, szczepionka Boostrix, tężec i krztusiec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony, zmniejszona zawartość antygenów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Przeprowadzone kompleksowe badania przedkliniczne szczepionki Boostrix, obejmujące ocenę toksyczności ogólnej, bezpieczeństwa farmakologicznego oraz wpływu na procesy reprodukcyjne i rozwój zarodkowo-płodowy, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Szczepionka zawiera adsorbowane na wodorotlenku glinu i fosforanie glinu antygeny: toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.), a także antygeny Bordetella pertussis – toksoid krztuścowy (8 μg), hemaglutyninę włókienkową (8 μg) oraz pertaktynę (2,5 μg). Badania toksykologiczne potwierdziły bezpieczeństwo tych składników w dawkach zastosowanych w preparacie, a także brak negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy oraz rozwój postnatalny u zwierząt laboratoryjnych (szczury, króliki).
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Bordetella pertussis, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, pertaktyna, rozwój postnatalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, szczepionka Boostrix, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, toksyczność ogólna, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
DULTAVAX to adsorbowana szczepionka inaktywowana przeciw błonicy, tężcowi oraz poliomyelitis, o zmniejszonej zawartości antygenów, podawana w dawce 0,5 ml. Zawiera minimum 2 j.m. toksoidu błoniczego, 20 j.m. toksoidu tężcowego oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek antygenu D) i 3 (26 jednostek antygenu D), adsorbowane na 0,35 mg uwodnionego wodorotlenku glinu. Szczepionka zawiera około 10 μg fenyloalaniny na dawkę oraz substancje pomocnicze takie jak fenoksyetanol, etanol bezwodny, formaldehyd, kwas octowy i podłoże Hanksa 199. Produkt występuje w ampułko-strzykawkach po 0,5 ml, dostępnych w opakowaniach po 1 lub 10 sztuk, z igłami lub bez, wymagającymi dołączenia przed podaniem.
adsorbent, ampułko-strzykawka, badanie zgodności, chlorobutyl, fenoksyetanol, fenyloalanina, formaldehyd, hodowla komórkowa, inaktywacja, jednostka antygenu D, komórki Vero, kontrola wzrokowa, substancja pomocnicza, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i poliomyelitis, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zamrażanie, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Clodivac nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Clodivac to adsorbowany preparat przeciw błonicy i tężcowi o zmniejszonej zawartości antygenu, dostępny w postaci zawiesiny do wstrzykiwań. Każda dawka 0,5 ml zawiera minimum 40 j.m. toksoidu tężcowego oraz minimum 5 j.m. toksoidu błoniczego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu (Al³⁺ ≤ 0,5 mg/dawka), który pełni funkcję adiuwantu. Skład uzupełniają substancje pomocnicze: chlorek sodu zapewniający ciśnienie osmotyczne zbliżone do krwi oraz woda do wstrzykiwań. Preparat wymaga energicznego wstrząśnięcia przed podaniem, aby uzyskać jednorodną zawiesinę, a także wizualnej oceny celem wykluczenia obecności obcych cząstek lub zmian w wyglądzie.
adiuwant szczepionkowy, ampułka ze szkła typu I, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, dawka szczepionki, opakowanie farmaceutyczne, podanie parenteralne, szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu uwodniony, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina iniekcyjna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
DT – szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana jest przeznaczona dla dzieci z przeciwwskazaniami do szczepienia przeciw krztuścowi. Każda dawka 0,5 ml zawiera minimum 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu. Schemat szczepienia podstawowego obejmuje trzy dawki: pierwszą podawaną na przełomie 3 i 4 miesiąca życia, drugą w 5 miesiącu (6 tygodni po pierwszej) oraz trzecią w 16-18 miesiącu życia (11-13 miesięcy po drugiej dawce). Po zakończeniu cyklu podstawowego zaleca się podanie dawki przypominającej w 6 roku życia, a w przypadku jej braku – w 7 roku życia. U dzieci powyżej 7 roku życia stosuje się szczepionkę Td, zawierającą zmniejszoną ilość antygenu błoniczego.
adiuwant, działanie niepożądane, mięsień naramienny, odczyn miejscowy, podanie domięśniowe, podanie podskórne, przednioboczna część uda, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana, szczepionka Td, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina jednorodna - Leksykon leków
Przedawkowanie – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przedawkowanie szczepionki błoniczo-tężcowej adsorbowanej (DT) jest mało prawdopodobne ze względu na jednodawkowe opakowanie zawierające 0,5 ml preparatu, w którym znajduje się nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanych na wodorotlenku glinu (do 0,7 mg Al³⁺). Konstrukcja opakowania minimalizuje ryzyko podania dawki większej niż zalecana. W przypadku hipotetycznego przedawkowania może dojść do nasilenia typowych działań niepożądanych, takich jak zwiększone reakcje miejscowe (obrzęk, zaczerwienienie, ból) oraz ogólnoustrojowe (gorączka, złe samopoczucie, bóle mięśniowe), a także potencjalnie nasilonych reakcji alergicznych i związanych z adjuwantem.
adjuwant, ból mięśniowy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, gorączka, leczenie objawowe, obrzęk i zaczerwienienie, odczyn w miejscu wstrzyknięcia, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tetana Pro nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana PRO to zawiesina do wstrzykiwań zawierająca co najmniej 40 j.m. toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml, adsorbowana na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺). Preparat ma postać białej lub prawie białej, jednorodnej zawiesiny i jest stosowany w profilaktyce tężca poprzez indukcję swoistej odpowiedzi immunologicznej. W przeciwieństwie do konwencjonalnych leków, szczepionka nie wymaga oceny farmakokinetycznej, gdyż jej skuteczność nie opiera się na parametrach takich jak AUC, Vd, CL czy t½, lecz na zdolności do wywołania ochronnego miana przeciwciał przeciwko Clostridium tetani.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adacel Polio 0,5 ml
Szczepionka Adacel Polio to skojarzony preparat zawierający toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.), cztery antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typ 2 i 3 5 µg) oraz inaktywowane wirusy polio typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek) i 3 (26 jednostek). Po podaniu pojedynczej dawki 0,5 ml u dzieci (3-6 lat), młodzieży i dorosłych uzyskuje wysoką immunogenność: seroprotekcja przeciw błonicy i tężcowi wynosiła ≥92,8% i 99,5-100%, a odpowiedź na antygeny krztuśca przekraczała 91%. Ochronne miana przeciwciał przeciw wirusom polio (≥1:8) osiągnięto u 100% badanych. Szczepionka jest stosowana jako dawka przypominająca po szczepieniach podstawowych, wykazując silną odpowiedź immunologiczną niezależnie od wcześniejszego schematu szczepień (DTwP+OPV lub DTaP+IPV). Długoterminowe badania wykazały utrzymanie seroprotekcji przeciw błonicy i tężcowi oraz seropozytywności przeciw krztuścowi do 10 lat po szczepieniu.
Adacel Polio, badanie kliniczno-kontrolne, badanie kohortowe, dawka przypominająca, fimbrie, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunogenność szczepionki, inaktywowany wirus polio, IPV, korelacja serologiczna, krztusiec, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, poliomyelitis, seropozytywność, seroprotekcja, średnia geometryczna stężeń, szczepienie podstawowe, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka pełnokomórkowa, test immunoenzymatyczny, test seroneutralizacji, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, trymestr ciąży - Leksykon substancji czynnych
Toksoid tężcowy – Interakcje
Toksoid tężcowy, będący składnikiem szczepionek monowalentnych oraz skojarzonych (DT, DTP, IPV, Hib, HBV), może być bezpiecznie podawany jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami, takimi jak inaktywowane szczepionki przeciw grypie, HBV, HPV, MenACWY, MMR, ospie wietrznej czy rotawirusom, bez wpływu na odpowiedź immunologiczną. Zaleca się jednak podawanie szczepionek w różne miejsca ciała, z użyciem oddzielnych strzykawek i igieł, oraz unikanie mieszania preparatów w jednej strzykawce. Szczepionki zawierające toksoid tężcowy mogą być także podawane jednocześnie z immunoglobulinami, w tym immunoglobuliną przeciwtężcową, co jest istotne w profilaktyce poekspozycyjnej. U pacjentów leczonych immunosupresyjnie (np. cyklosporyna, kortykosteroidy, leki cytostatyczne) odpowiedź na szczepienie może być osłabiona lub nie wystąpić, dlatego szczepienia powinny być wykonane 2-4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii immunosupresyjnej.
błonica i tężec, błonica tężec krztusiec, chloramfenikol, cyklosporyna, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, Haemophilus influenzae typu B, ibuprofen, immunoglobulina przeciwtężcowa, kortykosteroid, leczenie immunosupresyjne, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwgorączkowy, odpowiedź immunologiczna, ospa wietrzna, paracetamol, poliomyelitis, polisacharyd otoczkowy, polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae, profilaktyka poekspozycyjna tężca, reakcja poszczepienna, świnka i różyczka, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw grypie, szczepionka przeciw HPV, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw meningokokom, szczepionka przeciw odrze, szczepionka przeciw półpaścowi, szczepionka przeciw rotawirusom, szczepionka skojarzona, szczepionka skoniugowana, szczepionka żywa, toksoid tężcowy, wirusowe zapalenie wątroby typu B