toksoid tężcowy
Toksoid tężcowy to zmodyfikowana, pozbawiona właściwości chorobotwórczych toksyna tężcowa, która zachowuje swoje właściwości antygenowe. Jest wytwarzany poprzez obróbkę chemiczną (najczęściej z użyciem formaldehydu) naturalnej toksyny produkowanej przez bakterię Clostridium tetani.
Toksoid tężcowy stanowi podstawowy składnik szczepionek przeciw tężcowi, takich jak szczepionka DTP (błonica-tężec-krztusiec), Td (tężec-błonica) czy TT (monowalentna szczepionka przeciwtężcowa). Podanie toksoidu stymuluje układ odpornościowy do produkcji przeciwciał neutralizujących, które chronią przed działaniem toksyny tężcowej w przypadku zakażenia.
Szczepienia toksoidem tężcowym są wysoce skuteczne w zapobieganiu tężcowi. Pełny cykl szczepień podstawowych zapewnia ochronę na około 10 lat, po czym zalecane są dawki przypominające. Toksoid tężcowy jest również stosowany w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z ranami narażonymi na zakażenie C. tetani, które nie mają aktualnych szczepień przeciwtężcowych.
Działania niepożądane po podaniu toksoidu tężcowego są zwykle łagodne i obejmują miejscowy ból, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak gorączka czy złe samopoczucie, występują rzadko. Ciężkie reakcje alergiczne należą do wyjątkowych powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Przedawkowanie
Przedawkowanie polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowanego z toksoidem tężcowym, stosowanego w szczepionce NeisVac-C, jest zdarzeniem o bardzo niskim prawdopodobieństwie, głównie ze względu na jednokrotne dawkowanie i podawanie przez wykwalifikowany personel. W badaniu klinicznym 40 niemowląt otrzymało cztery dawki szczepionki (10 µg polisacharydu i 10-20 µg toksoidu tężcowego, z 0,5 mg Al jako adjuwantem) w wieku 2., 3., 4. miesiąca oraz 12-14 miesiąca życia, bez wystąpienia ciężkich działań niepożądanych. Dane te sugerują, że nawet wielokrotne podanie nie powoduje istotnych zagrożeń, choć teoretycznie może nasilać typowe reakcje poszczepienne, takie jak miejscowy obrzęk, zaczerwienienie, ból czy gorączka, bez jednoznacznej zależności od dawki.
adjuwant, ampułko-strzykawka, ciężkie działanie niepożądane, działanie niepożądane, gorączka poszczepienna, leczenie objawowe, miejsce podania, NeisVac-C, O-deacetylowany polisacharyd, obrzęk, polisacharyd meningokokowy, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, schemat szczepień, szczepionka skoniugowana, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Skład i postać leku – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
NeisVac-C to skoniugowana szczepionka meningokokowa polisacharydowa grupy C, zawierająca 10 µg O-deacetylowanego polisacharydu z Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego, adsorbowana na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺) w dawce 0,5 ml. Produkt jest dostępny w postaci półprzejrzystej, białej lub prawie białej zawiesiny w ampułko-strzykawkach ze szkła typu I, z osłonką i zatyczką z gumy bromobutylowej. Szczepionka zawiera substancje pomocnicze: chlorek sodu i wodę do wstrzykiwań. Przechowywanie zalecane jest w temperaturze 2-8°C, z możliwością jednorazowego przechowywania do 9 miesięcy w temperaturze do 25°C, przy zachowaniu całkowitego okresu ważności 42 miesięcy. Przed podaniem należy dokładnie wstrząsnąć zawiesinę i ocenić jej jednorodność oraz brak zanieczyszczeń; w przypadku obecności ciał obcych lub przebarwień szczepionka nie powinna być stosowana.
ampułko-strzykawka, chlorek sodu, ciało obce, guma bromobutylowa, jednorodna zawiesina, Neisseria meningitidis, niezgodność farmaceutyczna, polisacharyd O-deacetylowany, substancja pomocnicza, supernatant, szczep C11, szczepionka adsorbowana, szczepionka meningokokowa, szczepionka skoniugowana, toksoid tężcowy, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu, wstrząsanie zawiesiny, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd haemophilus influenzae typ b – Właściwości farmakodynamiczne
Polisacharyd Haemophilus influenzae typ b (Hib) w szczepionce Pentaxim występuje w formie skoniugowanej z toksoidem tężcowym (kompleks PRP-T) w dawce 10 µg na szczepienie. Koniugacja polisacharydu PRP z białkiem nośnikowym zmienia odpowiedź immunologiczną z grasiczoniezależnej na grasiczozależną, co umożliwia indukcję silnej odpowiedzi serologicznej anty-PRP oraz powstanie pamięci immunologicznej u niemowląt, w tym poniżej 15. miesiąca życia. Po zakończeniu pełnego cyklu szczepienia pierwotnego (3 dawki) co najmniej 97,2% niemowląt osiąga poziom przeciwciał anty-PRP > 0,15 µg/ml, co stanowi minimalny próg ochrony przed inwazyjnymi zakażeniami Hib. Dawka uzupełniająca podana w 16-18 miesiącu życia podnosi poziom przeciwciał do ≥ 1,0 µg/ml u 100% zaszczepionych dzieci, co koreluje z długotrwałą ochroną.
antygen grasiczozależny, antygen krztuśca, choroba inwazyjna, fosforan polirybozorybitolu, inaktywowany wirus poliomyelitis, odpowiedź grasiczoniezależna, odpowiedź immunologiczna, pamięć immunologiczna, polisacharyd Haemophilus influenzae typ b, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, zakażenie Haemophilus influenzae, zakażenie inwazyjne, zapalenie nagłośni, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie stawów - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Poliowirus typ 3 (szczep Saukett) jest kluczowym składnikiem inaktywowanej szczepionki Boostrix Polio, w której dawce 0,5 ml zawiera 32 jednostki antygenu D. Szczepionka ta, produkowana na hodowli komórkowej VERO, zawiera również inaktywowane antygeny poliowirusów typ 1 (szczep Mahoney, 40 jednostek antygenu D) oraz typ 2 (szczep MEF-1, 8 jednostek antygenu D), a także toksoidy błoniczy (≥2 jednostki międzynarodowe), tężcowy (≥20 jednostek międzynarodowych) i antygeny Bordetella pertussis. Wszystkie składniki są adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) i fosforanie glinu (0,2 mg Al3+). Preparat może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng/dawka) oraz fenyloalaniny (0,0298 µg/dawka), które nie wpływają na bezpieczeństwo stosowania.
Boostrix Polio, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany poliowirus, komórki Vero, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus typ 3, reakcja poszczepienna, serotypy poliowirusa, sprawność psychomotoryczna, szczep Mahoney, szczep MEF-1, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana
Szczepionka DT (błoniczo-tężcowa adsorbowana) w dawce 0,5 ml zawiera co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, a jako adiuwant wodorotlenek glinu (do 0,7 mg Al³⁺). Przed podaniem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego i badania kwalifikacyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem historii alergii, wcześniejszych reakcji poszczepiennych oraz stanu zdrowia pacjenta. Szczepienie wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa, w tym zapewnienia gotowości do natychmiastowej interwencji w przypadku reakcji anafilaktycznej oraz obserwacji pacjenta przez minimum 30 minut po iniekcji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów immunosupresyjnych, u których odpowiedź immunologiczna może być osłabiona, oraz u bardzo niedojrzałych wcześniaków (urodzonych ≤28. tygodnia ciąży), u których istnieje ryzyko bezdechu wymagające monitorowania oddechu przez 48-72 godziny po szczepieniu.
adiuwant, bezdech poszczepienny, leczenie immunosupresyjne, niedobór odporności, podanie donaczyniowe, przeciwciała przeciwbłonicze, przeciwciała przeciwtężcowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja poszczepienna, szczepionka DT, terapia immunosupresyjna, tiomersal, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wcześniak niedojrzały, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wywiad lekarski - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tdap Szczepionka 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tdap jest przeznaczona do stosowania jako dawka przypominająca przeciwko błonicy, tężcowi oraz krztuścowi u pacjentów powyżej 4. roku życia. Preparat został klinicznie zweryfikowany pod kątem bezpieczeństwa i skuteczności w grupie wiekowej 4–55 lat, co umożliwia jej szerokie zastosowanie u dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Decyzja o podaniu szczepionki powinna być oparta na aktualnych, oficjalnych zaleceniach krajowych dotyczących szczepień ochronnych, uwzględniających epidemiologię oraz priorytety zdrowotne. Preparat dostępny jest w formie bezbarwnej zawiesiny do wstrzykiwań (0,5 ml) w ampułko-strzykawce, co ułatwia precyzyjne dawkowanie.
adiuwant, ampułko-strzykawka, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, detoksykacja toksyn, formaldehyd, nadwrażliwość, odpowiedź immunologiczna, szczepienie przypominające, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka Tdap, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – TyT – Szczepionka durowo-tężcowa
Przed podaniem szczepionki durowo-tężcowej (TyT) konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego oraz badania kwalifikacyjnego, uwzględniającego historię wcześniejszych szczepień i ewentualnych działań niepożądanych. Szczepienie wymaga zachowania ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z immunosupresją lub niedoborami odporności, u których zaleca się przesunięcie terminu szczepienia oraz kontrolę poziomu przeciwciał po immunizacji. Preparat podaje się w dawce 0,5 ml zawiesiny zawierającej inaktywowane bakterie Salmonella typhi (5×10⁸–1×10⁹) oraz toksoid tężcowy (≥20 j.m.), a technika iniekcji musi wykluczać podanie donaczyniowe poprzez aspirację przed wstrzyknięciem.
dur brzuszny, immunizacja, leczenie immunosupresyjne, niedobór odporności, odczyn poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, podanie donaczyniowe, przeciwciała, reakcja anafilaktyczna, Salmonella typhi, szczepionka durowo-tężcowa, technika aspiracji, tężec, toksoid tężcowy, wywiad lekarski, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Adacel 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Adacel to adsorbowana, bezkomórkowa szczepionka skojarzona przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, zawierająca toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz antygeny krztuśca: toksoid krztuścowy (2,5 μg), hemaglutyninę włókienkową (5 μg), pertaktynę (3 μg) i fimbrie typu 2 i 3 (5 μg), adsorbowane na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al³⁺). Badania immunogenności wykazały wysoką skuteczność w indukowaniu ochronnych poziomów przeciwciał (≥0,1 j.m./ml dla błonicy i tężca, ≥5 EU/ml dla krztuśca) u dzieci (4-6 lat), młodzieży (11-17 lat) i dorosłych (18-64 lat). Poziomy przeciwciał przeciw antygenom krztuśca (PT, FHA, PRN, FIM) po dawce przypominającej były porównywalne lub wyższe niż w badaniu Sweden I, potwierdzając skuteczność ochronną na poziomie około 85%. Długoterminowe obserwacje wykazały utrzymywanie się seroprotekcji przeciw błonicy (81,2-97,0%) i tężcowi (97,1-100%) oraz seropozytywności przeciw antygenom krztuśca przez 3-10 lat po szczepieniu. U dorosłych ≥40 lat, niezaszczepionych w ciągu ostatnich 20 lat, pojedyncza dawka Adacel POLIO wywołała seropozytywność ≥95,8% przeciw antygenom krztuśca oraz ≥82,4% i ≥98,5% przeciw błonicy i tężcowi odpowiednio.
antygen krztuśca, fimbrie typu 2 i 3, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunogenność szczepionki, ochronny poziom przeciwciał, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, przeciwciało, przekazanie przeciwciał, seropozytywność, seroprotekcja, szczepienie kobiet w ciąży, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka DTaP, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i krztuścowi, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Szczepionka NeisVac-C zawiera 10 µg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego, adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺ w postaci wodorotlenku glinu. Przeprowadzone badania farmakologiczne nie wykazały sygnałów bezpieczeństwa wskazujących na potencjalne ryzyko dla pacjentów. Ocena pirogenności potwierdziła brak potencjału do wywoływania reakcji gorączkowych po podaniu szczepionki. Badania toksyczności, zarówno po pojedynczym, jak i wielokrotnym podaniu, nie ujawniły istotnych działań niepożądanych ani kumulacji toksyczności.
badanie farmakologiczne, badanie pirogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie niepożądane, funkcja rozrodcza, Neisseria meningitidis grupy C, polisacharyd, profil bezpieczeństwa, reakcja gorączkowa, rozwój płodu, rozwój postnatalny, szczepionka NeisVac-C, toksoid tężcowy, toksyczność po podaniu pojedynczym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wodorotlenek glinu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Skład i postać leku – Adacel Polio 0,5 ml
ADACEL POLIO to adsorbowana zawiesina do wstrzykiwań, zawierająca precyzyjnie określone ilości antygenów błonicy (≥2 j.m., 2 Lf), tężca (≥20 j.m., 5 Lf), bezkomórkowego krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typ 2 i 3 – 5 µg) oraz inaktywowanego wirusa polio typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek antygenu D) i 3 (26 jednostek antygenu D) w dawce 0,5 ml. Adiuwantem jest fosforan glinu (1,5 mg, 0,33 mg Al). Produkt może zawierać śladowe ilości formaldehydu, glutaraldehydu, antybiotyków (streptomycyna, neomycyna, polimyksyna B) oraz albuminy surowicy bydlęcej. Szczepionka wymaga wstrząśnięcia przed podaniem, jest dostępna w ampułko-strzykawkach o pojemności 0,5 ml, przechowywana w temperaturze 2–8°C, nie wolno jej zamrażać. Po wyjęciu z lodówki stabilna do 72 godzin w temp. do 25°C.
adiuwant, aktywność biologiczna, albumina surowicy bydlęcej, ampułko-strzykawka, antygen krztuśca, ciało obce, dawka szczepionki, fenoksyetanol, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, neomycyna, niezgodność farmaceutyczna, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, podanie parenteralne, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowany, polisorbat 80, środek konserwujący, środek powierzchniowo czynny, streptomycyna, substancja pomocnicza, szczepionka przeciw błonicy, tężec i krztusiec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio inaktywowany, woda do wstrzykiwań, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX, zawierająca toksoidy błoniczy i tężcowy oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3, jest adsorbowaną szczepionką o zmniejszonej zawartości antygenów. Przed podaniem należy wykluczyć przeciwwskazania, w tym ciężką ostrą chorobę z gorączką, która może obniżyć skuteczność szczepienia lub zwiększyć ryzyko działań niepożądanych. Łagodne infekcje, takie jak nieznaczne infekcje górnych dróg oddechowych, nie stanowią przeciwwskazania. Szczepionka zawiera 0,5 ml dawki, w której znajduje się około 10 μg fenyloalaniny, 0,35 mg glinu (Al³⁺) w postaci wodorotlenku glinu oraz śladowe ilości antybiotyków: neomycyny, streptomycyny i polimyksyny B, co jest istotne w kontekście alergii i fenyloketonurii.
adiuwant, drgawki, encefalopatia, fenyloalanina, fenyloketonuria, immunizacja, inaktywowany wirus poliomyelitis, infekcja górnych dróg oddechowych, nadwrażliwość na antybiotyki, neomycyna, polimyksyna B, reakcja anafilaktyczna, streptomycyna, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i poliomyelitis, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd haemophilus influenzae typ b – Działania niepożądane
Polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (10 µg w szczepionce Pentaxim), skoniugowany z toksoidem tężcowym, jest istotnym składnikiem szczepionek skoniugowanych, jednak może wywoływać różnorodne działania niepożądane. Najczęściej obserwuje się reakcje miejscowe, takie jak duże obrzęki (>50 mm) i rumień, które pojawiają się w ciągu 24-72 godzin i ustępują samoistnie w ciągu 3-5 dni. Charakterystyczne są także obrzękowe reakcje kończyn dolnych, występujące rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), zwykle po pierwszej dawce, ustępujące w ciągu 24 godzin. Działania ogólnoustrojowe obejmują gorączkę ≥38°C, senność, drażliwość, nerwowość i nietypowy płacz, występujące bardzo często (≥1/10). Rzadziej mogą pojawić się drgawki, epizody hipotensyjno-hiporeaktywne oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk twarzy, obrzęk Quinckego, reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
bezdech wcześniaków, drażliwość, drgawki gorączkowe, dyspnea, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, funkcja oddechowa, gorączka, Haemophilus influenzae typ b, nietypowy płacz, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, plamica, polisacharyd Haemophilus influenzae, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, rumień, sinica, toksoid tężcowy, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adacel 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Adacel, będąca bezkomórkowym, złożonym preparatem adsorbowanym przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, zawiera w jednej dawce 0,5 ml: toksoid błoniczy ≥ 2 j.m. (2 Lf), toksoid tężcowy ≥ 20 j.m. (5 Lf), oraz antygeny krztuśca w ilościach: toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg i fimbrie typu 2 i 3 5 µg. Preparat zawiera również 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al) jako adiuwant oraz śladowe ilości formaldehydu i glutaraldehydu. Charakterystyka Produktu Leczniczego jednoznacznie wskazuje, że nie zidentyfikowano przypadków przedawkowania, a ryzyko to jest praktycznie wyeliminowane dzięki podawaniu szczepionki w predefiniowanej dawce 0,5 ml w ampułko-strzykawce, co uniemożliwia przekroczenie zalecanej dawki w warunkach klinicznych.
Adacel, adiuwant, ampułko-strzykawka, antygen krztuśca, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, pertaktyna, szczepionka DTP, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana
DTP-szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana zawiera minimalnie 30 j.m. toksoidu błoniczego, 40 j.m. toksoidu tężcowego (60 j.m. w badaniu na myszach) oraz 4 j.m. inaktywowanego Bordetella pertussis w dawce 0,5 ml. Przed podaniem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego i badania fizykalnego w celu wykluczenia przeciwwskazań. Szczepienie wymaga zapewnienia możliwości natychmiastowego leczenia wstrząsu anafilaktycznego. U pacjentów z niedoborami odporności lub immunosupresją zaleca się przesunięcie szczepienia do zakończenia terapii oraz kontrolę poziomu przeciwciał po immunizacji. Szczególną ostrożność należy zachować u wcześniaków urodzonych ≤ 28. tygodnia ciąży, monitorując czynność oddechową przez 48-72 godziny po szczepieniu w warunkach szpitalnych ze względu na ryzyko bezdechu.
badanie lekarskie, bezdech, Bordetella pertussis, immunogenność, leczenie immunosupresyjne, niedobór odporności, przeciwciała przeciwbłonicze, przeciwciała przeciwtężcowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja gorączkowa, reakcja niepożądana, szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa, szczepionka skoniugowana przeciw pneumokokom, tiomersal, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wcześniak niedojrzały, wstrząs anafilaktyczny, wywiad lekarski, zaburzenia krzepliwości krwi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DTP (błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana) jest podawana w dawce 0,5 ml zawierającej minimum 30 j.m. toksoidu błoniczego, 40 j.m. toksoidu tężcowego (badanie na świnkach morskich) lub 60 j.m. (badanie na myszach), co najmniej 4 j.m. inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis oraz do 0,7 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adjuwantu. Podstawowy schemat szczepienia obejmuje 4 dawki: trzy pierwsze podawane w odstępach 6-8 tygodni w pierwszych 6 miesiącach życia dziecka oraz dawkę przypominającą w 2. roku życia. Uzupełnienie szczepienia jest możliwe do 3. roku życia, jeśli pierwotny schemat nie został zrealizowany terminowo.
adjuwant, Bordetella pertussis, inaktywowany szczep, mięsień naramienny, podanie domięśniowe, podskórne podanie szczepionki, Program Szczepień Ochronnych, przednioboczna część uda, schemat szczepienia, szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa, toksoid błoniczy, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zaburzenie krzepliwości krwi, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Interakcje leku – Clodivac nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Clodivac, zawierająca nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i 5 j.m. toksoidu błoniczego w dawce 0,5 ml, może być podawana jednocześnie z innymi szczepionkami z Programu Szczepień Ochronnych oraz immunoglobulinami, pod warunkiem stosowania odrębnych miejsc iniekcji i osobnych narzędzi do podania. U pacjentów leczonych immunosupresyjnie (kortykosteroidy systemowe, leki cytotoksyczne, inhibitory kalcyneuryny, leki biologiczne) obserwuje się potencjalne osłabienie odpowiedzi immunologicznej, co wymaga rozważenia odroczenia szczepienia lub modyfikacji terapii. W przypadku stosowania leków przeciwzakrzepowych i przeciwpłytkowych (np. warfaryna, acenokumarol, ASA, klopidogrel) należy zachować ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia w miejscu iniekcji, stosując odpowiednią technikę i dłuższy ucisk miejsca podania.
acenokumarol, ibuprofen, immunoglobulina, immunoglobuliny, inhibitor kalcyneuryny, klopidogrel, koncentrat czynników krzepnięcia, kortykosteroid systemowy, kwas acetylosalicylowy, lek biologiczny modyfikujący przebieg choroby, lek cytotoksyczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, odpowiedź immunologiczna, osocze świeżo mrożone, paracetamol, produkt krwiopochodny, szczepionka Clodivac, szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, terapia immunosupresyjna, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, układ odpornościowy, warfaryna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tetana Pro nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Ocena wpływu szczepionki Tetana PRO, zawierającej nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺ w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, wskazuje na brak istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Dane kliniczne oraz Charakterystyka Produktu Leczniczego potwierdzają, że szczepionka nie wywołuje negatywnych efektów psychomotorycznych, co pozwala pacjentom na kontynuowanie czynności wymagających sprawności psychofizycznej bez specjalnych ograniczeń. Producent klasyfikuje wpływ preparatu jako nieistotny lub nieistniejący w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego i pracy z maszynami.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane szczepionki, jednostka międzynarodowa, profil bezpieczeństwa, reakcja miejscowa, reakcja poszczepienna, sprawność psychofizyczna, szczepionka przeciw tężcowi, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Bakterie Salmonella typhi – Wskazania do stosowania
Bakterie Salmonella typhi stanowią kluczowy składnik szczepionek przeciw durowi brzusznemu, dostępnych w formie monowalentnej (Ty-Szczepionka durowa) oraz skojarzonej (TyT-Szczepionka durowo-tężcowa). Każda dawka (0,5 ml) zawiera inaktywowane bakterie w ilości od 5×10⁸ do 1×10⁹. Szczepienia te są wskazane przede wszystkim w celu czynnego uodpornienia w sytuacjach epidemiologicznych, takich jak masowe szczepienia podczas zagrożenia epidemicznego oraz indywidualne szczepienia osób z grup wysokiego ryzyka, w tym pracowników służb komunalnych oraz podróżujących do krajów endemicznych (Azja Południowa, Afryka, Ameryka Łacińska). W przypadku zagrożenia epidemicznego szczepionki te są stosowane do szybkiego ograniczenia rozprzestrzeniania się choroby, zwłaszcza w warunkach klęsk żywiołowych czy obozów dla uchodźców.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tdap Szczepionka 1 dawka (0,5 ml)
Tdap Szczepionka to adsorbowana szczepionka skojarzona przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, zawierająca oczyszczone toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.) oraz krztuścowy (20 µg) adsorbowane na 0,5 mg Al(OH)₃. Badania kliniczne obejmowały populacje w wieku 5-55 lat, wykazując wysoką odpowiedź immunologiczną z poziomem przeciwciał przeciw błonicy i tężcowi ≥0,1 j.m./ml u 98,5-100% uczestników, co koreluje z ochroną. W przypadku krztuśca, chociaż serologiczna korelacja z ochroną nie jest określona, odpowiedź po szczepieniu przypominającym anty-PT wynosiła 92-97,4%, a stężenia przeciwciał anty-PT (GMC) wahały się od 74,2 do 223 j.m./ml, co potwierdza immunogenność składnika krztuścowego identycznego z bezkomórkową szczepionką pediatryczną.
Ochrona przeciw błonicy i tężcowi utrzymuje się co najmniej 10 lat, zgodnie z obowiązującymi standardami, natomiast czas trwania ochrony przeciw krztuścowi nie jest precyzyjnie określony, choć dane obserwacyjne wskazują na brak istotnego spadku ochrony w ciągu pierwszych 5 lat po szczepieniu. Istotnym czynnikiem wpływającym na skuteczność szczepienia przeciw krztuścowi jest poziom przeciwciał przed podaniem dawki przypominającej, a ryzyko braku odpowiedzi immunologicznej jest wyższe u osób w wieku 40-55 lat. Wyniki te podkreślają znaczenie indywidualizacji strategii szczepień oraz monitorowania odpowiedzi immunologicznej w starszych grupach wiekowych.
Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, dawka przypominająca szczepionki, korelacja serologiczna, odpowiedź immunologiczna, przeciwciała anty-PT, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka bezkomórkowa przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i krztuścowi, szczepionka Tdap, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tdap Szczepionka 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tdap, zawierająca antygeny błonicy (≥2 j.m.), tężca (≥20 j.m.) oraz krztuśca (20 μg) w dawce 0,5 ml, jest dostępna wyłącznie w ampułko-strzykawkach jednodawkowych, co praktycznie eliminuje ryzyko przedawkowania. Każda dawka zawiera również 0,5 mg aluminium w postaci uwodnionego wodorotlenku glinu (Al(OH)₃). Produkt ma postać bezbarwnej zawiesiny z białymi lub szarymi drobinkami, co ułatwia wizualną ocenę prawidłowości szczepionki przed podaniem. Należy zwrócić uwagę na obecność śladowych ilości formaldehydu, istotnych w kontekście alergii u pacjentów nadwrażliwych.
- Leksykon substancji czynnych
Fimbrie typu 2 i 3 – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Fimbrie typu 2 i 3, stanowiące kluczowe antygeny bakterii Bordetella pertussis, są składnikiem szczepionki ADACEL w dawce 5 mikrogramów na podanie. W skład szczepionki wchodzą również toksoidy błoniczy, tężcowy i krztuścowy oraz inne antygeny, adsorbowane na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al3+), co zapewnia powolne uwalnianie i minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych. Dane kliniczne nie wykazują istotnego wpływu szczepionki, w tym fimbrii typu 2 i 3, na funkcje neuromotoryczne, zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Brak jest udokumentowanych działań niepożądanych wpływających na funkcje poznawcze lub motoryczne, a całościowa ocena bezpieczeństwa nie wskazuje na klinicznie istotne zaburzenia tych zdolności.
Adacel, antygen krztuścowy, Bordetella pertussis, fimbrie typu 2 i 3, fosforan glinu, funkcje neuromotoryczne, funkcje psychomotoryczne, hemaglutynina włókienkowa, objawy poszczepienne, pertaktyna, reakcja poszczepienna, szczepionka przeciwkrztuścowa, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Wirus polio – Właściwości farmakodynamiczne
Wirus poliomyelitis (polio) występuje w szczepionkach skojarzonych ADACEL POLIO i TETRAXIM w formie inaktywowanej (IPV), zawierających trzy serotypy: typ 1 (Mahoney), typ 2 (MEF-1) oraz typ 3 (Saukett). W jednej dawce (0,5 ml) obu preparatów znajdują się odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D dla poszczególnych typów wirusa. Szczepionki te indukują produkcję neutralizujących przeciwciał, które zapobiegają infekcji neuronów i rozwojowi paraliżu. Badania kliniczne potwierdzają wysoką immunogenność i bezpieczeństwo, wykazując 100% seroprotekcję (miano ≥1:8 lub ≥5 w teście seroneutralizacji) u dzieci, młodzieży i dorosłych po podaniu dawek przypominających lub pierwotnych. Ochrona utrzymuje się nawet do 10 lat po szczepieniu, a powtórne szczepienie wywołuje odpowiedź immunologiczną u ≥98,5% osób. Szczepionka ADACEL POLIO może zastąpić szczepionki dT lub dT-IPV w schematach przypominających.
antygen D, dawka przypominająca, dawka uzupełniająca, inaktywowany wirus polio, indukcja przeciwciał, jednostka antygenu D, komórki Vero, poliomyelitis, przeciwciała neutralizujące, seroprotekcja, serotypy wirusa polio, szczepienie pierwotne, szczepionka atenuowana, szczepionka IPV, szczepionka OPV, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, VAPP, wirus polio typ 1, wirus polio typ 2, wirus polio typ 3 - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Boostrix Polio to adsorbowana szczepionka o zmniejszonej zawartości antygenów, przeznaczona do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca (bezkomórkowa) oraz poliomyelitis (inaktywowana). Jedna dawka wynosi 0,5 ml i zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥2 j.m. (2,5 Lf), toksoid tężcowy ≥20 j.m. (5 Lf), antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutyninę włókienkową 8 µg, pertaktynę 2,5 µg oraz inaktywowane poliowirusy typ 1 (40 jednostek antygenu D), typ 2 (8 jednostek antygenu D) i typ 3 (32 jednostki antygenu D). Szczepionka jest wskazana dla osób powyżej 3 roku życia, w tym kobiet ciężarnych w II i III trymestrze, i powinna być podawana domięśniowo, najlepiej w mięsień naramienny, z zachowaniem aseptyki. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 3 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Schemat szczepienia obejmuje podanie pojedynczej dawki 0,5 ml, z zaleceniem uzupełnienia cyklu szczepień u młodzieży i dorosłych niezaszczepionych lub z nieukończonym cyklem przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, poprzez dwie dodatkowe dawki podawane odpowiednio 1 i 6 miesięcy po dawce pierwszej. Boostrix Polio może być również stosowana w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z ryzykiem tężca, które wcześniej przeszły szczepienie podstawowe toksoidem tężcowym, z jednoczesnym podaniem immunoglobuliny przeciwtężcowej. Powtórne szczepienia należy wykonywać zgodnie z oficjalnymi wytycznymi. Szczepionka może zawierać śladowe ilości fenyloalaniny, formaldehydu, neomycyny, polimyksyny oraz kwasu para-aminobenzoesowego, co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta.
błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany poliowirus, kobieta ciężarna, kwas para-aminobenzoesowy, mięsień naramienny, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, podanie domięśniowe, polimyksyna, poliomyelitis, szczepienie przypominające, szczepionka bezkomórkowa, technika aseptyczna, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, trymestr ciąży, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Act-HiB 10 mcg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b skoniugowanego z 18-30 mcg toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Act-HIB zawiera 10 mikrogramów polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z 18-30 mikrogramami toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml. Schemat dawkowania jest dostosowany do wieku pacjenta: dzieci do 6. miesiąca życia otrzymują 3 dawki podstawowe co 1-2 miesiące oraz dawkę uzupełniającą rok po ostatniej dawce; dzieci między 6. a 12. miesiącem życia – 2 dawki podstawowe w odstępie 1 miesiąca oraz dawkę uzupełniającą w 18. miesiącu życia; natomiast dzieci od 1. do 5. roku życia otrzymują jednorazową dawkę bez konieczności podania dawki uzupełniającej. W przypadku kontaktu z chorym na inwazyjną chorobę wywołaną przez H. influenzae typ b, szczepienie należy przeprowadzić zgodnie z odpowiednim schematem wiekowym, a także zaszczepić osobę chorującą (index case).
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie szczepionki, droga domięśniowa, Haemophilus influenzae typ b, inwazyjna choroba, mięsień czworogłowy uda, mięsień naramienny, ochrona immunologiczna, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, polisacharyd otoczkowy, szczepienie poekspozycyjne, szczepionka Act-HIB, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Act-HiB 10 mcg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b skoniugowanego z 18-30 mcg toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Act-HIB to skoniugowany preparat przeciw Haemophilus influenzae typu b, zawierający 10 mikrogramów polisacharydu otoczkowego skoniugowanego z 18-30 mikrogramami toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml po rekonstytucji. Przeciwwskazania do jej podania obejmują nadwrażliwość na którykolwiek składnik szczepionki, w tym polisacharyd, toksoid tężcowy oraz śladowe ilości formaldehydu, które mogą występować jako pozostałość procesu produkcyjnego. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, u których wystąpiły reakcje nadwrażliwości po wcześniejszym podaniu skoniugowanej szczepionki przeciw H. influenzae typu b – w takich przypadkach podanie kolejnej dawki jest bezwzględnie przeciwwskazane.
Act-HIB, formaldehyd, gorączka, Haemophilus influenzae typ b, konsultacja alergologiczna, nadwrażliwość, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd otoczkowy, profilaktyka zakażeń, przeciwwskazanie do szczepienia, reakcja nadwrażliwości, reakcja poszczepienna, substancja czynna, szczepionka skoniugowana, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Infanrix-IPV jest wskazana do stosowania jako szczepienie uzupełniające i przypominające przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis u dzieci w wieku od 16 miesięcy do 13 lat, które uprzednio przeszły szczepienie pierwotne. Każda dawka 0,5 ml zawiera toksoid błoniczy (≥ 30 j.m.), toksoid tężcowy (≥ 40 j.m.), antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy (25 μg), hemaglutyninę włókienkową (25 μg) oraz pertaktynę (8 μg). Ponadto, szczepionka zawiera inaktywowane wirusy polio trzech typów: typ 1 (szczep Mahoney) – 40 jednostek antygenu D, typ 2 (szczep MEF-1) – 8 jednostek antygenu D oraz typ 3 (szczep Saukett) – 32 jednostki antygenu D. Antygeny są adsorbowane na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺), co wzmacnia odpowiedź immunologiczną. Produkt jest dostępny w formie mętnej, białej zawiesiny do wstrzykiwań w ampułkostrzykawce i może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, a także < 0,07 ng kwasu para-aminobenzoesowego oraz 0,036 μg fenyloalaniny, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią. Komponenty wirusowe namnażane są w hodowli komórkowej VERO.
adjuwant, Bordetella pertussis, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, kalendarz szczepień, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, szczepienie podstawowe, szczepienie uzupełniające, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
Infanrix-IPV to adsorbowana szczepionka zawierająca toksoidy błoniczy (≥30 j.m.), tężcowy (≥40 j.m.), antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy (25 µg), hemaglutyninę włókienkową (25 µg) oraz pertaktynę (8 µg), a także inaktywowane wirusy poliomyelitis typ 1 (40 jednostek antygenu D), typ 2 (8 jednostek antygenu D) i typ 3 (32 jednostki antygenu D). Składniki aktywne są adsorbowane na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu. Szczepionka jest dostępna w postaci mętnej, białej zawiesiny w ampułkostrzykawce o objętości 0,5 ml. Produkt może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny, polimyksyny, a także poniżej 0,07 ng kwasu para-aminobenzoesowego i 0,036 µg fenyloalaniny na dawkę. W składzie pomocniczym znajdują się m.in. chlorek sodu, Medium 199 oraz woda do wstrzykiwań, co zapewnia izotoniczność i stabilność preparatu.
adiuwant, ampułkostrzykawka, błonica, Bordetella pertussis, chlorek sodu, fenyloalanina, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, jednostka antygenu D, krztusiec, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis inaktywowany, poliowirus inaktywowany, szczepionka adsorbowana, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka złożona, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vaqta 25 25 U wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep CR326F/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml), dla dzieci i młodzieży
VAQTA 25 to inaktywowana szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (WZW A), zawierająca atenuowany szczep wirusa, adsorbowany na hydroksyfosforanosiarczanie glinu. Badania kliniczne wykazały wysoką immunogenność preparatu: serokonwersję u dzieci około 12-miesięcznych osiągano w 96% po 6 tygodniach od podania dawki pierwotnej, a u dzieci i młodzieży ≥ 2 lat – w 97% po 4 tygodniach. Kluczowe badanie Monroe, obejmujące 1037 dzieci i młodzieży (2–16 lat), potwierdziło skuteczność ochronną pojedynczej dawki szczepionki na poziomie 100% od 2 tygodni po szczepieniu, z utrzymaniem ochrony przez co najmniej 9 lat i brakiem zachorowań na WZW A w obserwowanej grupie. Dodatkowo, podanie dawki uzupełniającej między 6 a 18 miesiącem po szczepieniu pierwotnym potwierdziło utrzymanie pamięci immunologicznej, co manifestowało się wysokimi mianami przeciwciał. Immunogenność szczepionki nie ulegała osłabieniu przy jednoczesnym podaniu z innymi szczepionkami pediatrycznymi, a obecność przeciwciał matczynych u dzieci około 12 miesięcy nie wpływała na odpowiedź immunologiczną.
działanie niepożądane, formaldehyd, Haemophilus influenzae typ b, hydroksyfosforanosiarczan glinu, immunogenność, inaktywowany wirus WZW A, pamięć immunologiczna, przeciwciała matczyne, przeciwciało, serokonwersja, seronegatywność, seropozytywność, średnia geometryczna miana przeciwciał, szczepionka pneumokokowa skoniugowana, szczepionka przeciwko ospie wietrznej, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirusowe zapalenie wątroby typu A, WZW A - Leksykon substancji czynnych
Formaldehyd – Właściwości farmakodynamiczne
Formaldehyd (HCHO) jest kluczowym związkiem stosowanym w produkcji szczepionek, pełniąc funkcję środka inaktywującego wirusy oraz detoksykującego toksyny bakteryjne. Mechanizm działania opiera się na tworzeniu wiązań krzyżowych z białkami, co prowadzi do denaturacji i utraty funkcji biologicznej patogenów, przy jednoczesnym zachowaniu ich antygenowości. W szczepionkach przeciwgrypowych (np. VaxigripTetra, Fluarix Tetra) formaldehyd inaktywuje wirusy, umożliwiając indukcję odpowiedzi immunologicznej, potwierdzoną w badaniach immunogenności i skuteczności (np. skuteczność 52,03% u dzieci 6-35 miesięcy w przypadku Fluarix Tetra). W szczepionkach przeciwbakteryjnych (np. Boostrix Polio, Infanrix-IPV) formaldehyd przekształca toksyny w toksoidy, które zachowują immunogenność, ale tracą toksyczność, co potwierdzają wysokie wskaźniki seroprotekcji i długotrwała ochrona (do 5-10 lat). Śladowe ilości formaldehydu pozostające w preparatach są ściśle kontrolowane i mieszczą się w bezpiecznych zakresach, nie wpływając negatywnie na immunogenność ani bezpieczeństwo szczepionek.
białko nośnikowe, denaturacja białek, detoksykacja toksyn bakteryjnych, grypa potwierdzona laboratoryjnie, Haemophilus influenzae typ b, inaktywacja wirusów, kontaktowe zapalenie skóry, kwasy nukleinowe, nadwrażliwość na formaldehyd, POChP, polisacharyd otoczkowy, profilaktyka chorób zakaźnych, przeciwciała przeciw hemaglutyninie, reakcja opóźniona, rumień, seroprotekcja, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw grypie, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka przeciwbakteryjna, szczepionka przeciwwirusowa, test płatkowy, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wiązania krzyżowe - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd otoczkowy haemophilus influenzae typ b – Przeciwwskazania stosowania
Polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typu b (Hib) skoniugowany z toksoidem tężcowym stanowi substancję czynną szczepionki Act-HIB, stosowanej w profilaktyce zakażeń wywołanych przez H. influenzae typu b. Podstawowym przeciwwskazaniem do podania preparatu jest nadwrażliwość na polisacharyd, toksoid tężcowy lub formaldehyd, który może występować w śladowych ilościach w produkcie. Ponadto, przeciwwskazaniem jest wystąpienie reakcji alergicznej po wcześniejszym podaniu szczepionki skoniugowanej przeciw Hib. Szczepienie należy odroczyć w przypadku gorączki lub ostrej choroby, aby uniknąć nakładania się objawów chorobowych z ewentualnymi odczynami poszczepiennymi, co mogłoby utrudnić ocenę stanu klinicznego pacjenta. Szczepionka zawiera mniej niż 23 mg sodu na dawkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
Act-HIB, białko nośnikowe, bilans korzyści i ryzyka, dieta niskosodowa, formaldehyd, Haemophilus influenzae typ b, nadwrażliwość na substancję czynną, niepożądany odczyn poszczepienny, objawy alergiczne, ostra choroba, polisacharyd otoczkowy, profilaktyka zakażeń, reakcja nadwrażliwości, stan gorączkowy, szczepionka skoniugowana, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Toksoid tężcowy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Toksoid tężcowy, będący inaktywowaną toksyną Clostridium tetani, jest powszechnie stosowanym składnikiem szczepionek zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych, większość szczepionek zawierających toksoid tężcowy nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Dotyczy to zarówno monowalentnych preparatów przeciwtężcowych, jak i szczepionek złożonych, takich jak Clodivac, Tdap, Boostrix, Adacel czy ich wariantów polio. Wyjątkiem są niektóre preparaty, np. Dultavax, gdzie odnotowano możliwość wystąpienia zawrotów głowy, czy Infanrix-IPV, w którym senność po szczepieniu może czasowo obniżyć zdolności psychomotoryczne, co jest szczególnie istotne u osób starszych prowadzących pojazdy.
charakterystyka produktu leczniczego, Clostridium tetani, działania niepożądane, Haemophilus influenzae, immunogenność, Neisseria meningitidis, odpowiedź immunologiczna, przeciwciała ochronne, senność, szczepionka błoniczo-tężcowa, szczepionka DTP, szczepionka durowo-tężcowa, szczepionka monowalentna, szczepionka Tdap, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka Pentaxim, zawierająca toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg), inaktywowany wirus poliomyelitis typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D) oraz polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (10 µg, skoniugowany z toksoidem tężcowym), jest przeznaczona wyłącznie do stosowania w populacji pediatrycznej. Ze względu na brak badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią, preparat nie jest wskazany dla tych grup pacjentek. W związku z tym nie ma konieczności oceny wpływu szczepionki na płodność, ciążę czy laktację.
błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, fenyloalanina, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae, haemophilus typ b skoniugowana, hemaglutynina włókienkowa, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowana, polisacharyd Haemophilus influenzae, streptomycyna, szczepionka Pentaxim, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix, zawierająca toksoid błoniczy (≥2 j.m., 2,5 Lf), toksoid tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf) oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg), jest adsorbowana na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) i fosforanie glinu (0,2 mg Al3+). Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej podania są nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym formaldehyd w śladowych ilościach, oraz reakcje alergiczne po wcześniejszych szczepieniach przeciw błonicy, tężcowi lub krztuścowi. Szczególną uwagę należy zwrócić na powikłania neurologiczne, takie jak encefalopatia o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu krztuścowym, drgawki czy epizody hipotoniczno-hiporeaktywne, które stanowią przeciwwskazanie do podania Boostrix. Również przejściowa trombocytopenia po wcześniejszych szczepieniach jest wskazaniem do rezygnacji z podania preparatu.
antygen Bordetella pertussis, choroba gorączkowa, drgawka, działanie niepożądane szczepionki, encefalopatia o nieznanej etiologii, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, łagodna infekcja, nadwrażliwość na substancje czynne, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, powikłanie neurologiczne, substancja pomocnicza, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw tężcowi, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, trombocytopenia przejściowa, wodorotlenek glinu, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 2 – Dawkowanie i sposób podawania
Szczepionka Boostrix Polio zawiera inaktywowane antygeny poliowirusa typu 1 (40 jednostek antygenu D, szczep Mahoney), typu 2 (8 jednostek antygenu D, szczep MEF-1) oraz typu 3 (32 jednostki antygenu D, szczep Saukett), namnażane w hodowli komórkowej VERO. Podawana jest w dawce 0,5 ml domięśniowo, głównie w mięsień naramienny, jako dawka przypominająca u osób powyżej 3 roku życia, w celu wzmocnienia odporności przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Szczepionka jest wskazana także dla kobiet w ciąży w II i III trymestrze oraz w postępowaniu poekspozycyjnym przy ranach z ryzykiem tężca, gdzie podaje się ją wraz z immunoglobuliną przeciwtężcową. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 3 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
antygen D, aseptyka, dawka przypominająca szczepionki, formaldehyd, immunoglobulina przeciwtężcowa, iniekcja domięśniowa, komórki Vero, mięsień naramienny, nadwrażliwość na substancje, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, polimyksyna, poliomyelitis, poliowirus, poliowirus typ 2, szczepienie podstawowe, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
W przypadku szczepionki DULTAVAX, zawierającej toksoidy błoniczy (≥2 j.m.) i tężcowy (≥20 j.m.) adsorbowane na wodorotlenku glinu (0,35 mg Al³⁺) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis (typ 1 – 29 j.a.D., typ 2 – 7 j.a.D., typ 3 – 26 j.a.D.), standardowe badania farmakokinetyczne nie są przeprowadzane. Wynika to z charakteru działania szczepionki, której celem jest indukcja odpowiedzi immunologicznej, a nie osiągnięcie określonych stężeń substancji czynnej w osoczu. Adsorpcja antygenów na wodorotlenku glinu powoduje powolne uwalnianie w miejscu podania, co wzmacnia i wydłuża odpowiedź immunologiczną.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TETRAXIM jest adsorbowanym preparatem zawierającym pełną dawkę antygenów przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa) oraz poliomyelitis (inaktywowany). Każda dawka o objętości 0,5 ml zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowany wirus polio typ 1 (29 jednostek antygenu D), typ 2 (7 jednostek) i typ 3 (26 jednostek). Adjuwantem jest wodorotlenek glinu (0,3 mg Al³⁺). Preparat może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny, polimyksyny B oraz 12,5 µg fenyloalaniny, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.
adjuwant, błonica, Bordetella pertussis, dawka uzupełniająca, droga domięśniowa, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, mięsień naramienny, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis inaktywowany, przednio-boczna powierzchnia uda, streptomycyna, szczepienie pierwotne, szczepienie przypominające, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio inaktywowany, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd haemophilus influenzae typ b – Przeciwwskazania stosowania
Polisacharyd Haemophilus influenzae typ b, obecny w szczepionce Pentaxim w ilości 10 mikrogramów i skoniugowany z toksoidem tężcowym, stanowi kluczowy składnik immunogennej formuły. Przeciwwskazania do stosowania tej szczepionki obejmują przede wszystkim nadwrażliwość na polisacharyd Hib, składniki pomocnicze oraz śladowe ilości substancji używanych w procesie produkcyjnym, takich jak glutaraldehyd, neomycyna, streptomycyna i polimyksyna B. Szczepionka jest również przeciwwskazana u pacjentów z historią zagrażających życiu reakcji alergicznych po wcześniejszym podaniu preparatów zawierających ten antygen. Dodatkowo, odroczenie szczepienia jest wskazane w przypadku gorączki lub ostrej choroby, a bezwzględnym przeciwwskazaniem jest postępująca encefalopatia lub encefalopatia występująca w ciągu 7 dni po podaniu poprzedniej dawki szczepionki przeciw krztuścowi.
antygen krztuśca, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae typ b, nadwrażliwość, neomycyna, ostra choroba, Pentaxim, polimyksyna B, polisacharyd Haemophilus influenzae typ b, postępująca encefalopatia, reakcja alergiczna, reakcja zagrażająca życiu, streptomycyna, substancja pomocnicza, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka skoniugowana, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Bordetella pertussis – Właściwości farmakodynamiczne
Szczepionka DTP zawiera inaktywowany szczep Bordetella pertussis w ilości nie mniejszej niż 4 j.m. na dawkę 0,5 ml, stanowiący pełnokomórkowy antygen krztuścowy, który po chemicznym zabiciu i odtoksycznieniu zachowuje właściwości immunogenne. Podanie szczepionki indukuje produkcję swoistych przeciwciał oraz pamięć immunologiczną, zapewniając ochronę przed krztuścem po pełnym schemacie szczepienia obejmującym 3 dawki pierwotne i 1 dawkę uzupełniającą zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych. Składniki szczepionki adsorbowane są na wodorotlenku glinu (do 0,7 mg Al³⁺), który pełni funkcję adiuwanta, wzmacniając odpowiedź immunologiczną, a obecność całych komórek krztuśca dodatkowo potęguje efekt adiuwancyjny wobec toksoidów błoniczego (≥30 j.m.) i tężcowego (≥40 j.m. w badaniu na świnkach morskich lub ≥60 j.m. w badaniu na myszach).
antygen krztuścowy, błonica, Bordetella pertussis, działanie adiuwancyjne, Farmakopea Europejska, inaktywowany szczep, kod ATC, krztusiec, odtoksycznienie, pamięć immunologiczna, Program Szczepień Ochronnych, Światowa Organizacja Zdrowia, szczepionka DTP, szczepionka przeciwbłonicza, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd otoczkowy haemophilus influenzae typ b – Przedawkowanie
Polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typu b, będący kluczowym składnikiem szczepionki Act-HIB, występuje w dawce 10 µg na 0,5 ml preparatu i jest skoniugowany z toksoidem tężcowym w ilości 18-30 µg, co zwiększa jego immunogenność. Szczepionka podawana jest w standardowej, ujednoliconej dawce 0,5 ml, a po rekonstytucji preparat jest przezroczysty i bezbarwny, co umożliwia kontrolę jakości przed podaniem. W dokumentacji produktu nie zidentyfikowano pojęcia przedawkowania polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b, co wskazuje na brak klinicznie istotnego ryzyka związanego z nadmiernym podaniem tej substancji w kontekście stosowania szczepionki.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Clodivac
Szczepionka Clodivac zawiera toksoid tężcowy (≥40 j.m.) oraz toksoid błoniczy (≥5 j.m.) w dawce 0,5 ml, adsorbowane na wodorotlenku glinu (≤0,5 mg Al³⁺). Przed podaniem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego, uwzględniającego historię szczepień i ewentualne reakcje niepożądane, oraz ocena stanu zdrowia pacjenta w celu wykluczenia przeciwwskazań. Szczepionka nie może być podawana donaczyniowo, a personel medyczny powinien być przygotowany do natychmiastowego leczenia reakcji anafilaktycznych. Po szczepieniu pacjent wymaga 30-minutowej obserwacji w celu wczesnego wykrycia potencjalnych powikłań.
biologiczny produkt leczniczy, leczenie immunosupresyjne, niedobór odporności, obserwacja lekarska, odpowiedź immunologiczna, podanie donaczyniowe, powikłanie poszczepienne, przeciwciała przeciwbłonicze, przeciwciała przeciwtężcowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja poszczepienna, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu uwodniony, wywiad lekarski, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Toksoid – Interakcje
Toksoidy, takie jak toksoid błoniczy (≥20 j.m.), tężcowy (≥40 j.m.) oraz krztuścowy (25 µg) zawarte w szczepionce PENTAXIM, mogą być podawane jednocześnie z innymi preparatami immunologicznymi, np. M-M-RVAXPRO (przeciw odrze, śwince i różyczce) oraz HBVAXPRO (przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B), pod warunkiem wykonania iniekcji w dwa różne miejsca ciała. Po szczepieniu preparatem zawierającym polisacharyd Hib skoniugowany z toksoidem tężcowym obserwuje się wydalanie polisacharydu z moczem, co może skutkować fałszywie dodatnimi wynikami badania moczu na obecność zakażenia Hib przez 1-2 tygodnie. W takich przypadkach zaleca się wykonanie dodatkowych badań diagnostycznych w celu potwierdzenia zakażenia. Szczepionka może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu oraz antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje.
fenyloketonuria, Haemophilus influenzae typu B, kortykosteroid systemowy, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd bakteryjny, polisacharyd otoczkowy, reakcja nadwrażliwości, szczepionka Pentaxim, szczepionka przeciw odrze, szczepionka przeciw WZW B, terapia immunosupresyjna, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wynik fałszywie dodatni, zakażenie Hib - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Adacel 1 dawka (0,5 ml)
Ocena wpływu szczepionki ADACEL, zawierającej toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typ 2 i 3 5 µg) adsorbowane na fosforanie glinu (1,5 mg, 0,33 mg Al3+), na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn wykazała brak istotnego wpływu. Pomimo braku specjalistycznych badań klinicznych w tym zakresie, dane zawarte w Charakterystyce Produktu Leczniczego wskazują, że ADACEL nie zaburza zdolności psychomotorycznych niezbędnych do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Jednakże, ze względu na możliwość wystąpienia reakcji poszczepiennych, takich jak gorączka czy osłabienie, które mogą pośrednio wpływać na tę zdolność, zaleca się zachowanie ostrożności i indywidualną ocenę pacjenta.
antygen krztuśca, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, interakcja lekowa, krztusiec, pertaktyna, reakcja poszczepienna, świadoma zgoda, szczepionka Adacel, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i krztuścowi, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy - Leksykon substancji czynnych
Toksoid tężcowy – Dawkowanie i sposób podawania
Toksoid tężcowy jest kluczowym składnikiem wielu szczepionek stosowanych zarówno w szczepieniach podstawowych, jak i przypominających, podawanych w dawce 0,5 ml, z różną zawartością antygenu wyrażoną w jednostkach międzynarodowych (j.m.). Monowalentne szczepionki tężcowe, takie jak Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) i Tetana, zawierają co najmniej 40 j.m. toksoidu i stosowane są głównie w profilaktyce poekspozycyjnej oraz szczepieniach przypominających. Schemat podstawowy obejmuje dwie dawki w odstępie 4-6 tygodni oraz dawkę uzupełniającą po 6-12 miesiącach, a dawki przypominające podaje się co 10 lat. Szczepionki skojarzone zawierają różne ilości toksoidu tężcowego: 40 j.m. w preparatach pediatrycznych (np. DTP, DT, Infanrix-IPV) oraz 20 j.m. w szczepionkach dla młodzieży i dorosłych (np. Adacel, Boostrix). Toksoid tężcowy pełni także rolę białka nośnikowego w szczepionkach skoniugowanych przeciw Haemophilus influenzae typu b (Act-HiB) i Neisseria meningitidis grupy C (NeisVac-C), gdzie jego dawka wynosi od 10 do 30 μg, dostosowaną do celu szczepienia.
białko nośnikowe, błonica, dawka przypominająca, dawka uzupełniająca, Haemophilus influenzae, immunogenność antygenu, immunoglobulina przeciwtężcowa, jednostka międzynarodowa, krztusiec, mięsień czworogłowy, mięsień naramienny, monowalentna szczepionka przeciwtężcowa, Neisseria meningitidis, podanie domięśniowe, podanie podskórne, profilaktyka poekspozycyjna, rekonstytucja szczepionki, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, szczepionka skojarzona, szczepionka skoniugowana, tężec, tężec noworodkowy, toksoid tężcowy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakażenie tężcem - Leksykon leków
Działania niepożądane – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana (DT) zawiera w jednej dawce 0,5 ml co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na nie więcej niż 0,7 mg Al³⁺ w postaci zawiesiny do wstrzykiwań. Profil bezpieczeństwa preparatu obejmuje działania niepożądane o częstości nieznanej, co oznacza, że nie można ich precyzyjnie określić na podstawie dostępnych danych. Najczęściej obserwuje się przejściowy ból głowy, reakcje alergiczne o różnym nasileniu, a także objawy ogólne takie jak gorączka, dreszcze, nadmierne pocenie się i złe samopoczucie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko bezdechu u bardzo niedojrzałych wcześniaków urodzonych w ≤ 28. tygodniu ciąży, co wymaga ścisłego monitorowania podczas szczepienia tej grupy pacjentów.
bezdech, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dreszcze, gorączka, guzek podskórny, naciek limfatyczny, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, nadwrażliwość na glin, niedojrzały wcześniak, niepożądane działanie leku, nudność, obrzęk, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, ropień aseptyczny, swędzenie, szczepionka błoniczo-tężcowa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wymioty, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie, ziarniniak, złe samopoczucie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg
Szczepionka PENTAXIM to pięcioskładnikowa, adsorbowana szczepionka skojarzona, zawierająca toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid i hemaglutynina włókienkowa po 25 µg każdy), inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1 (29 jednostek antygenu D), 2 (7 jednostek) i 3 (26 jednostek) oraz polisacharyd Haemophilus influenzae typu b (10 µg, skoniugowany z toksoidem tężcowym). Szczepionka dostępna jest w formie proszku i zawiesiny do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań (0,5 ml dawka po rekonstytucji). Zawiera śladowe ilości glutaraldehydu, antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B) oraz fenyloalaninę (12,5 µg/dawka), co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów, zwłaszcza z fenyloketonurią.
Bordetella pertussis, fenoksyetanol, fenyloalanina, fenyloketonuria, formaldehyd, glutaraldehyd, Haemophilus influenzae, Haemophilus influenzae typ b, haemophilus typ b, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis, streptomycyna, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka skoniugowana, tężec, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań