Dawkowanie i sposób podawania
Pentaxim 32 jednostek antygenu D + 10 mcg + nie mniej niż 40 j.m. + 8 jednostek antygenu D + 40 jednostek antygenu D + nie mniej niż 30 j.m. + 25 mcg + 25 mcg

Szczepionka PENTAXIM jest przeznaczona do profilaktyki błonicy, tężca, krztuśca (bezkomórkowa), poliomyelitis (inaktywowana) oraz zakażeń Haemophilus influenzae typu b (skoniugowana). Schemat szczepienia obejmuje trzy dawki pierwotne podawane w odstępach 1-2 miesięcy oraz dawkę uzupełniającą po roku od zakończenia szczepienia pierwotnego, zwykle między 16 a 18 miesiącem życia dziecka. Szczepionka podawana jest domięśniowo, u niemowląt w przednio-boczną część uda, a u starszych dzieci w mięsień naramienny. Jedna dawka (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera m.in. toksoid błoniczy ≥20 j.m. (30 Lf), toksoid tężcowy ≥40 j.m. (10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg), inaktywowany wirus poliomyelitis typów 1, 2 i 3 oraz 10 µg polisacharydu Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z toksoidem tężcowym.

Dawkowanie i sposób podawania szczepionki PENTAXIM

Szczepionka PENTAXIM przeznaczona jest do stosowania w ramach szczepienia przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa, złożona), poliomyelitis (inaktywowana) i Haemophilus influenzae typ b (skoniugowana). Prawidłowe dawkowanie ma kluczowe znaczenie dla uzyskania odpowiedniej odpowiedzi immunologicznej u pacjenta.1

Schemat dawkowania szczepionki PENTAXIM

Schemat szczepienia szczepionką PENTAXIM składa się z dwóch etapów:2

  • Szczepienie pierwotne: obejmuje 3 wstrzyknięcia podane w odstępach od 1 do 2 miesięcy
  • Szczepienie uzupełniające: 1 wstrzyknięcie wykonywane po roku od zakończenia szczepienia pierwotnego, zwykle pomiędzy 16 a 18 miesiącem życia dziecka
Etap szczepienia Liczba dawek Odstęp między dawkami Wiek dziecka
Szczepienie pierwotne 3 wstrzyknięcia 1-2 miesiące Zgodnie z kalendarzem szczepień
Szczepienie uzupełniające 1 wstrzyknięcie Po roku od zakończenia szczepienia pierwotnego Zwykle między 16-18 miesiącem życia

Sposób podania szczepionki

Szczepionkę PENTAXIM należy podawać wyłącznie drogą domięśniową (im.). Miejsce podania szczepionki jest uzależnione od wieku pacjenta:3

  • U niemowląt zaleca się podawanie w środkową część przednio-bocznej części uda
  • U starszych dzieci zaleca się podawanie w mięsień naramienny

Przygotowanie szczepionki do podania

Szczepionka PENTAXIM wymaga rekonstytucji przed podaniem. Produkt składa się z mętnej, białawej, jałowej zawiesiny w ampułko-strzykawce oraz białego proszku w fiolce.4 Po rekonstytucji szczepionka ma postać mętnej i białawej zawiesiny.5

Jedna dawka szczepionki (0,5 ml) po rekonstytucji zawiera:6

  • Toksoid błoniczy: nie mniej niż 20 j.m. (30 Lf)
  • Toksoid tężcowy: nie mniej niż 40 j.m. (10 Lf)
  • Antygeny Bordetella pertussis:
    • toksoid: 25 mikrogramów
    • hemaglutynina włókienkowa: 25 mikrogramów
  • Wirus poliomyelitis (inaktywowany):
    • typ 1 (szczep Mahoney): 29 jednostek antygenu D (ekwiwalent 40 jednostek antygenu D)
    • typ 2 (szczep MEF-1): 7 jednostek antygenu D (ekwiwalent 8 jednostek antygenu D)
    • typ 3 (szczep Saukett): 26 jednostek antygenu D (ekwiwalent 32 jednostek antygenu D)
  • Polisacharyd Haemophilus influenzae typ b: 10 mikrogramów skoniugowany z toksoidem tężcowym

Informacje istotne podczas wywiadu medycznego

Podczas wywiadu medycznego przed podaniem szczepionki PENTAXIM należy zwrócić uwagę na potencjalne przeciwwskazania oraz uwzględnić, że szczepionka może zawierać śladowe ilości glutaraldehydu, neomycyny, streptomycyny i polimyksyny B, które mogą wywołać reakcje alergiczne u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością.7

Dodatkowo należy odnotować, że szczepionka zawiera fenyloalaninę w ilości 12,5 mikrogramów, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią.8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl