Dawkowanie i sposób podawania
Injectio Glucosi 10% Baxter 100 mg/ml
Injectio Glucosi 10% Baxter to hipertoniczny roztwór glukozy do infuzji, którego dawkowanie wymaga indywidualizacji w zależności od wskazania terapeutycznego, wieku, masy ciała oraz stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych o masie około 70 kg dawki wahają się od 500 do 3000 ml/dobę (7-40 ml/kg/dobę) z maksymalną prędkością podawania 5 mg/kg/min (3 ml/kg/godz.), natomiast u pacjentów pediatrycznych dawkowanie jest dostosowane do masy ciała, np. 100 ml/kg/dobę dla dzieci do 10 kg, z prędkością 6-11 ml/kg/godz. (10-18 mg/kg/min). Konieczne jest monitorowanie bilansu płynów, stężenia glukozy i elektrolitów, zwłaszcza sodu, aby zapobiec hiponatremii i hiperglikemii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zespołem SIADH oraz przy jednoczesnym stosowaniu agonistów wazopresyny, ze względu na ryzyko hipotoniczności roztworu po metabolizmie glukozy.
Dawkowanie i sposób podawania leku Injectio Glucosi 10% Baxter
Roztwór do infuzji Injectio Glucosi 10% Baxter wymaga precyzyjnego dawkowania, które zależy od kilku kluczowych czynników, takich jak wskazanie terapeutyczne, wiek pacjenta, masa ciała oraz stan kliniczny. Niezbędne jest regularne monitorowanie pacjenta podczas terapii, ze szczególnym uwzględnieniem bilansu płynów, stężenia glukozy oraz elektrolitów w surowicy krwi, zwłaszcza sodu.1
Monitorowanie pacjenta podczas terapii
Ze względu na ryzyko hiponatremii, konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów biochemicznych zarówno przed rozpoczęciem, jak i w trakcie infuzji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z nieosmotyczną stymulacją wydzielania wazopresyny (zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, SIADH) oraz na osoby przyjmujące jednocześnie leki z grupy agonistów wazopresyny. Kontrola stężenia sodu jest szczególnie istotna przy podawaniu płynów o osmolarności niższej niż fizjologiczna, ponieważ Injectio Glucosi 10% Baxter może stać się skrajnie hipotoniczny w organizmie w wyniku metabolizmu glukozy.2
Dawkowanie u pacjentów dorosłych i w podeszłym wieku
Poniższa tabela przedstawia zalecane dawkowanie dla dorosłych pacjentów o średniej masie ciała około 70 kg:3
| Wskazanie | Dawkowanie | Prędkość podawania | Czas trwania infuzji |
|---|---|---|---|
| Źródło węglowodanów w monoterapii lub w żywieniu pozajelitowym | 500-3000 ml/dobę (7-40 ml/kg/dobę) | Maksymalnie 5 mg/kg mc./min (3 ml/kg mc./godz.) | Bez ograniczenia czasu – zależnie od stanu klinicznego pacjenta |
| Zapobieganie i leczenie hipoglikemii | 50-250 ml na dawkę | W zależności od rodzaju dodawanego produktu leczniczego | W zależności od właściwości dodawanego produktu leczniczego |
| Nawadnianie w stanach utraty wody i odwodnienia u pacjentów z wysokim zapotrzebowaniem na węglowodany | 50-250 ml na dawkę | W zależności od rodzaju dodawanego produktu leczniczego | W zależności od właściwości dodawanego produktu leczniczego |
| Rozcieńczanie produktów leczniczych wykazujących zgodność | 50-250 ml na dawkę | W zależności od rodzaju dodawanego produktu leczniczego | W zależności od właściwości dodawanego produktu leczniczego |
Uwaga: W przypadku zastosowania największej możliwej objętości, należy podać ją w ciągu 24 godzin w celu uniknięcia hemodylucji.4
Należy pamiętać, że prędkość podawania nie powinna przekraczać zdolności organizmu pacjenta do utleniania glukozy, aby uniknąć hiperglikemii.5
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Dawkowanie u pacjentów pediatrycznych wymaga szczególnej uwagi. Szybkość i objętość infuzji powinien określić lekarz z doświadczeniem w prowadzeniu terapii płynowej u dzieci i młodzieży, uwzględniając wiek, masę ciała, stan kliniczny i metaboliczny pacjenta oraz stosowane jednocześnie leczenie.6
| Wskazanie | Grupa pacjentów | Dawkowanie | Prędkość podawania |
|---|---|---|---|
| Źródło węglowodanów w monoterapii lub w żywieniu pozajelitowym | Masa ciała 0–10 kg | 100 ml/kg/dobę | 6–11 ml/kg/godz. (10–18 mg/kg/min.) |
| Masa ciała 10–20 kg | 1000 ml + 50 ml/kg ponad 10 kg/dobę | 5–11 ml/kg/godz. (9–18 mg/kg/min.) | |
| Masa ciała > 20 kg | 1500 ml + 20 ml/kg ponad 20 kg/dobę | 4–8 ml/kg/godz. (7–14 mg/kg/min.) | |
| Niezależnie od wieku | 4 ml/kg/godz. (7–8,5 mg/kg/min.) | ||
| Zapobieganie i leczenie hipoglikemii | Niezależnie od wieku | Dawka początkowa: 50–100 ml na dawkę | W zależności od właściwości dodawanego produktu leczniczego |
| Nawadnianie w stanach utraty wody i odwodnienia u pacjentów z dużym zapotrzebowaniem na węglowodany | Niezależnie od wieku | Dawka początkowa: 50–100 ml na dawkę | W zależności od właściwości dodawanego produktu leczniczego |
| Rozcieńczanie produktów leczniczych wykazujących zgodność | Niezależnie od wieku | Dawka początkowa: 50–100 ml na dawkę | W zależności od właściwości dodawanego produktu leczniczego |
Uwaga: Duże objętości w zakresie zalecanej dawki powinny być podane w ciągu 24 godzin, w celu uniknięcia hemodylucji. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać metabolicznych zdolności pacjenta do utleniania glukozy, aby zapobiec hiperglikemii.7
Możliwości modyfikacji dawkowania
W zależności od stanu klinicznego pacjenta, można zmniejszyć zalecaną prędkość podawania w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia niepożądanej diurezy osmotycznej. Gdy roztwór stosowany jest do rozcieńczania lub dostarczania dodatkowych, zgodnych produktów leczniczych dożylnie, zalecenia dotyczące stosowania tych dodatkowych substancji będą decydować o wyborze odpowiednich objętości w danym rodzaju terapii.8
Sposób podawania
Injectio Glucosi 10% Baxter jest roztworem hipertonicznym, który podawany jest zwykle przez żyłę obwodową lub centralną. Przy podawaniu do naczyń obwodowych należy uwzględnić osmolarność roztworu, szczególnie w przypadku dodania innych produktów leczniczych.9
W przypadku rozpoczynania podawania roztworów zawierających glukozę należy rozważyć stopniowe zwiększanie szybkości przepływu.10
Środki ostrożności przed użyciem lub podaniem
- Przed zastosowaniem należy wizualnie skontrolować roztwór do infuzji – powinien być przezroczysty, bez widocznych cząstek, a pojemnik nie może być uszkodzony11
- Podawanie rozpocząć natychmiast po podłączeniu zestawu do infuzji12
- Roztwór podawać za pomocą jałowego sprzętu z zastosowaniem zasad aseptyki13
- Zestaw do infuzji wstępnie wypełnić roztworem, aby zapobiec przedostaniu się powietrza do układu14
Suplementacja elektrolitami i dodawanie produktów leczniczych
W zależności od potrzeb klinicznych pacjenta może być wskazana suplementacja elektrolitami. Dodatkowe produkty lecznicze można wprowadzać przed infuzją lub w jej trakcie, korzystając z dedykowanego portu.15
Przy dodawaniu innych leków należy:16
- Potwierdzić końcową osmolarność roztworu (podawanie roztworów hiperosmolarnych może powodować podrażnienie i zapalenie żył)
- Dokładnie i ostrożnie wymieszać dodawany produkt z roztworem w warunkach aseptycznych
- Roztwory z dodatkowymi produktami leczniczymi zużyć natychmiast, bez przechowywania
- Otrzymaną mieszaninę, w zależności od końcowej osmolarności, podawać przez podłączenie do żyły centralnej lub obwodowej17
Należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko wystąpienia zatoru powietrznego podczas podawania infuzji.18
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania