Dawkowanie i sposób podawania
Czynnik IX

Dawkowanie i sposób podawania czynnika IX

Leczenie preparatami zawierającymi czynnik IX powinno być rozpoczęte pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu hemofilii. Prawidłowe dawkowanie i monitorowanie terapii są kluczowe dla osiągnięcia optymalnych efektów klinicznych.^{1 2}

Monitorowanie leczenia

W trakcie leczenia zalecane jest odpowiednie oznaczanie stężeń czynnika IX w celu precyzyjnego określenia dawki i częstotliwości powtarzania wlewów. Jest to szczególnie istotne, ponieważ u poszczególnych pacjentów odpowiedź na czynnik IX może być różna. Różnice mogą dotyczyć biologicznego okresu półtrwania oraz czasu powrotu do zdrowia.³

Dawka ustalona na podstawie masy ciała może wymagać dostosowania u pacjentów z niedowagą lub nadwagą. W przypadku poważnych zabiegów chirurgicznych nieodzowne jest dokładne monitorowanie leczenia substytucyjnego poprzez analizę krzepliwości (ocena aktywności czynnika IX w osoczu).^{4 5}

Obliczanie dawki czynnika IX

Dawka i czas trwania leczenia substytucyjnego zależą od kilku czynników:^{6 7}

• Stopnia nasilenia niedoboru czynnika IX
• Umiejscowienia i nasilenia krwawienia
• Stanu klinicznego pacjenta

⁸

Liczba podawanych jednostek czynnika IX wyrażona jest w jednostkach międzynarodowych (j.m.), które odnoszą się do aktualnego wzorca Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) dla produktów zawierających czynnik IX. Aktywność czynnika IX w osoczu wyrażana jest jako wartość procentowa (w odniesieniu do wartości normalnych w osoczu ludzkim) lub w jednostkach międzynarodowych (w odniesieniu do wzorca Międzynarodowego dla czynnika IX w osoczu).^{9 10}

Jedna jednostka międzynarodowa (j.m.) aktywności czynnika IX odpowiada ilości czynnika IX w jednym mililitrze prawidłowego osocza ludzkiego.^{11 12}

Wyliczenie wymaganej dawki czynnika IX oparte jest na danych empirycznych:

• Dla produktu Betafact: 1 j.m. czynnika IX na kg masy ciała powoduje wzrost aktywności czynnika IX w osoczu o 1,08% względem wartości normalnej.¹³
• Dla produktu Immunine: 1 j.m. czynnika IX na kg masy ciała podnosi aktywność czynnika IX w osoczu o 1,1% aktywności prawidłowej u pacjentów w wieku 12 lat i starszych.¹⁴

Wymagana dawka ustalana jest za pomocą odpowiedniego wzoru:

• Dla Betafact: Liczba wymaganych jednostek = masa ciała (kg) × pożądany wzrost aktywności czynnika IX (%) (j.m./dl) × 0,93¹⁵
• Dla Immunine: Wymagana liczba jednostek = masa ciała (kg) x pożądany wzrost czynnika IX (%) (j.m./dl) x 0,9¹⁶

Podawana ilość i częstotliwość podawania powinny być każdorazowo uzależnione od skuteczności klinicznej w poszczególnych przypadkach.^{17 18}

Szczegółowa tabela dawkowania w zależności od rodzaju krwawienia

W przypadku incydentów krwotocznych aktywność czynnika IX nie powinna spadać poniżej podanego poziomu aktywności w osoczu (wyrażonego w procentach wartości normalnej lub j.m./dl) w danym okresie. Poniższa tabela stanowi pomoc w określaniu dawki podczas epizodów krwawienia i zabiegów chirurgicznych.^{19 20}

^{21 22}

W niektórych okolicznościach może być konieczne zastosowanie dawek większych od wyliczonych, zwłaszcza w przypadku dawki początkowej.^{23 24}

Dawkowanie w profilaktyce

W ramach długoterminowej profilaktyki przeciwkrwotocznej u pacjentów z ciężką postacią hemofilii B zwyczajowo stosowane dawki czynnika IX wynoszą 20–40 j.m. na kilogram masy ciała, podawane w odstępie 3–4 dni.^{25 26}

W niektórych przypadkach, zwłaszcza u młodszych pacjentów, może być konieczne skrócenie odstępów dawkowania lub stosowanie wyższych dawek.^{27 28}

Dawkowanie u pacjentów pediatrycznych

Doświadczenie z podawaniem czynnika IX dzieciom jest ograniczone. W przypadku produktu Betafact, w ramach badania klinicznego 13 dzieciom w wieku poniżej sześciu lat podawano produkt, stosując dawki zbliżone do tych podawanych u dorosłych pacjentów.²⁹

W przypadku produktu Immunine, zalecenia dotyczące stosowania u pacjentów pediatrycznych mogą odnosić się do pacjentów w wieku od 12 do 18 lat. W grupie wiekowej od 6 do 12 lat dostępne dane kliniczne nie są wystarczające, aby podać zalecenia dotyczące dawkowania.³⁰

Pacjenci uprzednio nie leczeni

Dla produktu Betafact dostępne dane nie pozwalają na przedstawienie zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów wcześniej nie leczonych.³¹

Szczególne sytuacje terapeutyczne

W przypadku pacjentów z wysokim mianem inhibitora czynnika IX, gdy indukcja stanu tolerancji immunologicznej (ITI) nie powiodła się lub nie jest rozważana, można zastosować produkt FEIBA NF w dawce 70–100 j./kg mc. co drugi dzień. Jeżeli krwawienie u pacjenta nie ustępuje, dawkę można zwiększyć do 100 j./kg mc. podawanych codziennie lub stopniowo ją zmniejszać.³²

Podczas indukcji stanu tolerancji immunologicznej (ITI), FEIBA NF można podawać jednocześnie z koncentratami czynnika VIII, w dawkach 50-100 j./kg mc. dwa razy na dobę, aż miano inhibitora obniży się do <2 j.B.³³

Sposób podawania

Preparaty czynnika IX podawane są dożylnie. Zalecana szybkość przepływu różni się w zależności od produktu:

• Dla produktu Betafact: Zaleca się, aby szybkość przepływu nie przekraczała 4 ml/minutę.³⁴
• Dla produktu Immunine: Zaleca się, aby nie podawać więcej niż 2 ml na minutę.³⁵
• Dla produktu FEIBA NF: Musi być podawany we wstrzyknięciu dożylnym lub infuzji dożylnej. Szybkość podawania powinna zapewniać komfort dla pacjenta i nie powinna przekraczać maksymalnej szybkości 2 j./kg mc. na minutę.³⁶

Przed podaniem konieczne jest przygotowanie roztworu zgodnie z instrukcją producenta (rekonstytucja). Szczegółowe informacje znajdują się w odpowiednich punktach charakterystyki produktu leczniczego.³⁷

Monitorowanie leczenia produktem FEIBA NF

W przypadku niedostatecznej odpowiedzi na leczenie produktem FEIBA NF zaleca się oznaczenie liczby płytek krwi, ponieważ wystarczająca ilość czynnościowo sprawnych płytek jest niezbędna do skuteczności tego produktu.³⁸

Z uwagi na złożony mechanizm działania FEIBA NF, nie jest dostępny żaden sposób bezpośredniego monitorowania substancji czynnych. Badania układu krzepnięcia takie jak czas krzepnięcia krwi (WBCT), tromboelastogram (TEG, r-wskaźnik) i czas krzepnięcia kaolinowo-kefalinowy (aPTT) zwykle pokazują tylko niewielkie skrócenie i niekoniecznie odzwierciedlają poprawę kliniczną. Z tego powodu badania te mają bardzo ograniczoną wartość w monitorowaniu leczenia produktem FEIBA NF.³⁹