Działania niepożądane
Rivaroxaban Bluefish 20 mg

Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu oceniono w 13 badaniach fazy III z udziałem 69 608 dorosłych oraz 4 badaniach pediatrycznych z 488 pacjentami. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym epistaksis (4,5%) i krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różniła się w zależności od wskazania: 6,8% w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego/kolanowego, 23% w leczeniu ZŻG i ZP oraz profilaktyce nawrotów, a u dzieci leczonych z powodu ŻChZZ aż 39,5%. Ryzyko krwawień obejmuje spektrum od łagodnych wybroczyn do zagrażających życiu krwotoków, z możliwymi powikłaniami takimi jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, niewydolność nerek i nefropatia antykoagulantowa. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powodował krwawienia z błon śluzowych, w tym nasilone krwawienia miesiączkowe u kobiet w wieku rozrodczym.

Działania niepożądane rywaroksabanu – kompleksowa analiza bezpieczeństwa stosowania

Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu zostało ocenione w ramach rozległych badań klinicznych, obejmujących trzynaście kluczowych badań fazy III z udziałem 69 608 dorosłych pacjentów oraz cztery dodatkowe badania (dwa fazy II i dwa fazy III) z udziałem 488 pacjentów pediatrycznych. Zebrane dane kliniczne oraz doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu dostarczyły szczegółowych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego leku przeciwzakrzepowego.1

Ogólny profil bezpieczeństwa

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów otrzymujących rywaroksaban były krwawienia, co wiąże się bezpośrednio z mechanizmem działania leku jako antykoagulantu. Wśród nich najczęściej obserwowano krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%). Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu był spójny w różnych wskazaniach terapeutycznych, choć częstość występowania określonych działań niepożądanych różniła się w zależności od wskazania, dawkowania oraz charakterystyki populacji pacjentów.2

Częstotliwość krwawień w badaniach klinicznych

Odsetek występowania krwawień różnił się znacząco w zależności od wskazania. W przypadku profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u pacjentów po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, krwawienia wystąpiły u 6,8% pacjentów. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) oraz profilaktyce nawrotów tych schorzeń, częstość krwawień była znacznie wyższa i wynosiła 23% pacjentów. W populacji pediatrycznej leczonej z powodu ŻChZZ odsetek ten wzrastał nawet do 39,5%.3

Powikłania krwotoczne i ich konsekwencje kliniczne

Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania, stosowanie rywaroksabanu wiąże się z ryzykiem wystąpienia krwawienia z dowolnej tkanki lub organu. Krwawienia mogą mieć różne nasilenie – od łagodnych, takich jak wybroczyny, do poważnych, zagrażających życiu krwotoków. Objawami powikłań krwotocznych mogą być: osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, obrzęk o nieznanej przyczynie, duszność oraz wstrząs. W niektórych przypadkach, jako następstwo niedokrwistości pokrwotocznej, obserwowano objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, takie jak ból w klatce piersiowej czy dławica piersiowa.4

Do poważnych powikłań ciężkiego krwawienia związanego ze stosowaniem rywaroksabanu należą:

  • Zespół ciasnoty przedziałów powięziowych
  • Niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji
  • Nefropatia związana z antykoagulantami

Podczas długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu z leczeniem antagonistami witaminy K (VKA) częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych, takie jak krwawienia z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego czy układu moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienia z pochwy i nadmierne krwawienia miesiączkowe.5

Grupy podwyższonego ryzyka krwawienia

Ryzyko wystąpienia powikłań krwotocznych jest podwyższone u określonych grup pacjentów, w szczególności u:

  • Pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym
  • Pacjentów jednocześnie stosujących leki wpływające na hemostazę
  • Kobiet w wieku rozrodczym – rywaroksaban może powodować krwawienia miesiączkowe o większym nasileniu i/lub dłuższym czasie trwania

W tych populacjach uzasadnione jest rozważenie szczególnej ostrożności podczas stosowania rywaroksabanu oraz regularne monitorowanie kliniczne w kierunku objawów krwawienia.6

Działania niepożądane w populacji pediatrycznej

Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu u 412 dzieci i młodzieży leczonych z powodu ŻChZZ był ogólnie podobny do obserwowanego u dorosłych, jednak z pewnymi różnicami w częstości występowania określonych działań niepożądanych. U dzieci i młodzieży częściej niż u dorosłych obserwowano:7

  • Ból głowy (bardzo często – 16,7%)
  • Gorączkę (bardzo często – 11,7%)
  • Krwawienie z nosa (bardzo często – 11,2%)
  • Wymioty (bardzo często – 10,7%)
  • Tachykardię (często – 1,5%)
  • Zwiększenie stężenia bilirubiny (często – 1,5%)
  • Zwiększenie stężenia sprzężonej bilirubiny (niezbyt często – 0,7%)

U dziewcząt po pierwszej miesiączce często (6,6%) obserwowano krwotok miesiączkowy. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży miały głównie nasilenie łagodne do umiarkowanego. Warto podkreślić, że małopłytkowość, obserwowana podczas doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu u osób dorosłych, występowała często (4,6%) w badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży.8

Szczegółowa charakterystyka działań niepożądanych

Działania niepożądane rywaroksabanu zostały dokładnie scharakteryzowane i skategoryzowane według klasyfikacji układów i narządów. Poniższa tabela przedstawia kompleksowy przegląd wszystkich działań niepożądanych wraz z ich częstością występowania i szczegółową charakterystyką.

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania Charakterystyka
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość (w tym wynik odpowiedniego parametru laboratoryjnego) Często Może wystąpić jako konsekwencja krwawienia; częstość występowania różni się w zależności od wskazania (1,4-5,9% pacjentów)
Trombocytopenia Niezbyt często Obserwowana u dorosłych po wprowadzeniu do obrotu; u dzieci i młodzieży występuje częściej (4,6%)
Nadpłytkowość (w tym zwiększenie liczby płytek krwi) Niezbyt często Może być związana z procesami zapalnymi lub stanem po krwawieniu
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcja alergiczna Niezbyt często Manifestuje się jako wysypka, świąd, pokrzywka
Alergiczne zapalenie skóry Niezbyt często Zmiany skórne o charakterze zapalnym z komponentem alergicznym
Obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny Rzadko Dotyczyć może twarzy, warg, języka, krtani; może zagrażać życiu
Reakcja anafilaktyczna, w tym wstrząs anafilaktyczny Częstość nieznana Ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy Często Mogą być związane z niedokrwistością lub bezpośrednim wpływem leku
Ból głowy Często U dzieci i młodzieży występuje bardzo często (16,7%)
Zaburzenia oka Krwotok oczny (w tym krwotok podspojówkowy) Niezbyt często Może objawiać się zaczerwienieniem oka, zaburzeniami widzenia
Zaburzenia serca Tachykardia Niezbyt często U dzieci i młodzieży występuje częściej (1,5%)
Omdlenie Niezbyt często Może być związane z niedokrwistością lub hipotensją
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie tętnicze Często Może nasilać się w przypadku krwawienia
Krwiak Często Gromadzenie się krwi w tkankach
Krwotok mózgowy i śródczaszkowy Niezbyt często Poważne powikłanie, potencjalnie zagrażające życiu
Zaburzenia układu oddechowego Krwawienie z nosa Często Najczęstsze krwawienie (4,5% pacjentów), u dzieci bardzo często (11,2%)
Krwioplucie Niezbyt często Odkrztuszanie krwi lub plwociny podbarwionej krwią
Zaburzenia żołądka i jelit Krwawienie z dziąseł Często Często samoograniczające się
Krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy) Często Drugie najczęstsze krwawienie (3,8% pacjentów)
Bóle brzucha oraz żołądka i jelit Często Mogą być związane z podrażnieniem błony śluzowej
Niestrawność Często Objawy dyspeptyczne
Nudności Często Częste działanie niepożądane, szczególnie na początku leczenia
Zaparcie Niezbyt często Może być związane ze zmianą diety lub aktywnością fizyczną
Biegunka Często Zwykle łagodna i przemijająca
Wymioty Niezbyt często U dzieci i młodzieży występuje bardzo często (10,7%)
Suchość błony śluzowej jamy ustnej Niezbyt często Może nasilać dyskomfort w jamie ustnej
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności aminotransferaz Często Zwykle przemijające
Zaburzenia czynności wątroby Niezbyt często Mogą manifestować się różnymi objawami klinicznymi
Zwiększenie stężenia bilirubiny Niezbyt często U dzieci i młodzieży występuje częściej (1,5%)
Zwiększenie stężenia fosfatazy alkalicznej Niezbyt często Wskaźnik funkcji wątroby
Zwiększenie aktywności GGT Niezbyt często Wskaźnik funkcji wątroby
Żółtaczka Rzadko Objawy kliniczne uszkodzenia wątroby
Cholestaza Rzadko Zaburzenie przepływu żółci
Zapalenie wątroby (w tym uszkodzenie komórek wątroby) Niezbyt często Stan zapalny miąższu wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd (w tym niezbyt częste przypadki świądu uogólnionego) Często Może być związany z reakcją alergiczną
Wysypka Często Zmiany skórne o różnym charakterze
Pokrzywka Niezbyt często Charakterystyczna wysypka alergiczna
Siniaczenie Często Związane z działaniem przeciwkrzepliwym
Krwotok skórny i podskórny Często Może objawiać się wybroczyniami, plamicą
Zespół Stevensa-Johnsona/Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka/Zespół DRESS Bardzo rzadko/Częstość nieznana Ciężkie, zagrażające życiu reakcje skórne
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe Ból kończyny Często Może być związany z innymi przyczynami
Wylew krwi do stawu Niezbyt często Może powodować ból i obrzęk stawu
Krwawienie domięśniowe Rzadko Może prowadzić do zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Krwotok z układu moczowo-płciowego (w tym krwiomocz i nadmierne krwawienie miesiączkowe) Często U kobiet w wieku <55 lat może występować bardzo często
Zaburzenie czynności nerek/niewydolność nerek wtórna do krwawienia Niezbyt często/Częstość nieznana Może być skutkiem niedokrwienia w przebiegu ciężkiego krwawienia
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Gorączka Często U dzieci i młodzieży występuje bardzo często (11,7%)
Obrzęk obwodowy Często Najczęściej w obrębie kończyn dolnych
Ogólne obniżenie siły i energii (w tym zmęczenie i astenia) Często Może być związane z niedokrwistością
Złe samopoczucie Niezbyt często Subiektywne odczucie dyskomfortu
Badania diagnostyczne Zwiększenie aktywności LDH Niezbyt często Może wskazywać na uszkodzenie tkanek
Zwiększenie aktywności lipazy Niezbyt często Może wskazywać na zaburzenia trzustki
Zwiększenie aktywności amylazy Niezbyt często Może wskazywać na zaburzenia trzustki
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Krwotok po zabiegu medycznym (w tym niedokrwistość pooperacyjna i krwotok z rany) Często Zwiększone ryzyko w okresie pooperacyjnym
Stłuczenie Często Związane ze zwiększoną tendencją do krwawień
Wydzielina z rany Niezbyt często Może być związana z powikłaniami gojenia ran

Monitorowanie i postępowanie w przypadku działań niepożądanych

Ze względu na ryzyko krwawienia podczas stosowania rywaroksabanu, kluczowe znaczenie ma odpowiedni nadzór kliniczny pacjentów. W przypadku podejrzenia krwawienia utajonego, pomocne mogą być badania laboratoryjne hemoglobiny i hematokrytu. Dla pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawienia należy rozważyć regularną kontrolę parametrów morfologicznych krwi.9

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.10

Wnioski kliniczne

Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu charakteryzuje się przede wszystkim ryzykiem wystąpienia krwawień, co jest zgodne z jego mechanizmem działania jako leku przeciwzakrzepowego. Częstość i charakter działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania, dawkowania oraz charakterystyki pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka krwawienia oraz w populacji pediatrycznej, gdzie częstość występowania niektórych działań niepożądanych jest wyższa niż u dorosłych. Regularne monitorowanie kliniczne i laboratoryjna ocena parametrów morfologicznych krwi mogą pomóc w identyfikacji i zapobieganiu poważnym powikłaniom krwotocznym związanym ze stosowaniem rywaroksabanu.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl