Działania niepożądane leku Rivaroxaban Aurovitas

Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu zostało gruntownie ocenione w trzynastu kluczowych badaniach klinicznych fazy III, obejmujących łącznie 69 608 dorosłych pacjentów oraz 488 pacjentów pediatrycznych w badaniach fazy II i III. Szczegółowa analiza bezpieczeństwa dostarczyła kompleksowych danych dotyczących profilu działań niepożądanych tego leku w różnych wskazaniach terapeutycznych.¹

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej raportowanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów stosujących rywaroksaban są krwawienia. W szczególności często zgłaszanymi rodzajami krwawień były: krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%). Działania niepożądane związane z krwawieniami stanowią istotny element profilu bezpieczeństwa preparatu, co wynika z mechanizmu działania leku jako antykoagulantu.²

Częstość występowania krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania terapeutycznego. W przypadku profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u pacjentów po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, krwawienia obserwowano u 6,8% pacjentów, a anemię u 5,9%. Natomiast w przypadku leczenia zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), krwawienia występowały u 23% pacjentów, zaś anemia u 1,6% pacjentów.³

Działania niepożądane według częstotliwości występowania

Działania niepożądane rywaroksabanu klasyfikuje się według częstości występowania jako: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) lub o częstości nieznanej (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).⁴

Szczegółowy opis działań niepożądanych

Ryzyko krwawień

Ze względu na farmakologiczny mechanizm działania, stosowanie rywaroksabanu może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem utajonego lub jawnego krwawienia z dowolnej tkanki lub organu, które może prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej. Objawy podmiotowe, przedmiotowe oraz nasilenie (w tym zgon) będą różnić się w zależności od miejsca oraz nasilenia lub rozległości krwawienia i/lub niedokrwistości.⁵

W badaniach klinicznych w trakcie długotrwałego leczenia rywaroksabanem w porównaniu z leczeniem antagonistami witaminy K (VKA) częściej obserwowano krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienie z pochwy lub nadmierne krwawienie miesiączkowe) i niedokrwistość.⁶

W celu wykrywania utajonego krwawienia i określania ilościowego znaczenia klinicznego jawnego krwawienia, oprócz odpowiedniego nadzoru klinicznego, zaleca się wykonywanie badań laboratoryjnych hemoglobiny/hematokrytu, jeśli uzna się to za stosowne.⁷

Grupy zwiększonego ryzyka krwawień

Ryzyko krwawienia może być większe w następujących grupach pacjentów:

• Pacjenci z niekontrolowalnym ciężkim nadciśnieniem tętniczym krwi
• Pacjenci jednocześnie stosujący leczenie wpływające na hemostazę

⁸

Należy również zwrócić uwagę, że krwawienie menstruacyjne u kobiet stosujących rywaroksaban może mieć większe nasilenie i/lub być dłuższe.⁹

Objawy powikłań krwotocznych

Objawami powikłań krwotocznych mogą być:

• Osłabienie
• Bladość
• Zawroty głowy
• Ból głowy lub obrzęk niewiadomego pochodzenia
• Duszność
• Wstrząs niewiadomego pochodzenia

¹⁰

W niektórych przypadkach, jako następstwo niedokrwistości obserwowano objawy niedokrwienia mięśnia sercowego, takie jak ból w klatce piersiowej lub dławica piersiowa.¹¹

Powikłania wtórne krwawień

Dla rywaroksabanu zgłaszano znane wtórne powikłania ciężkiego krwawienia, takie jak:

• Zespół ciasnoty przedziałów powięziowych – występujący w wyniku krwawienia do tkanek miękkich
• Niewydolność nerek – z powodu obniżonej perfuzji
• Nefropatia związana z antykoagulantami

¹²

Działania niepożądane u dzieci i młodzieży

Ocena bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży opiera się na danych z dwóch badań fazy II i jednego fazy III, obejmujących dzieci i młodzież w wieku od urodzenia do poniżej 18 lat. Ogólnie profil bezpieczeństwa u 412 dzieci i młodzieży leczonych rywaroksabanem był podobny do obserwowanego u dorosłych oraz spójny wśród podgrup wiekowych, chociaż ocena jest ograniczona małą liczbą pacjentów.¹³

U dzieci i młodzieży częściej niż u dorosłych zgłaszano następujące działania niepożądane:

• Ból głowy (bardzo często, 16,7%)
• Gorączka (bardzo często, 11,7%)
• Krwawienie z nosa (bardzo często, 11,2%)
• Wymioty (bardzo często, 10,7%)
• Tachykardia (często, 1,5%)
• Zwiększenie stężenia bilirubiny (często, 1,5%)
• Zwiększenie stężenia sprzężonej bilirubiny (niezbyt często, 0,7%)

¹⁴

Podobnie jak u dorosłych, krwotok miesiączkowy obserwowano u 6,6% (często) dziewczynek po pierwszej miesiączce. Małopłytkowość, obserwowana podczas doświadczenia po wprowadzeniu produktu do obrotu u dorosłych, występowała często (4,6%) w badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży.¹⁵

Działania niepożądane leku u dzieci i młodzieży miały głównie nasilenie łagodne do umiarkowanego.¹⁶

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.¹⁷