Interakcje leku
Bufomix Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Bufomix Easyhaler (160 mikrogramów + 4,5 mikrogramów)/dawkę inhalacyjną zawiera dwie substancje czynne – budezonid i formoterolu fumaran dwuwodny, które mogą wchodzić w istotne interakcje z innymi lekami. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę potencjalnych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych.¹

Interakcje farmakokinetyczne

Szczególną uwagę należy zwrócić na inhibitory enzymu CYP3A4, które mogą istotnie wpływać na metabolizm budezonidu. Silne inhibitory CYP3A (takie jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon, kobicystat oraz inhibitory proteazy HIV) mogą znacząco podwyższać stężenia budezonidu w osoczu, dlatego ich jednoczesne stosowanie z produktem Bufomix Easyhaler powinno być unikane.²

W przypadku konieczności jednoczesnego zastosowania tych leków, zaleca się zachowanie jak najdłuższego odstępu pomiędzy podaniem inhibitora CYP3A4 a budezonidu. U pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP3A nie zaleca się stosowania terapii podtrzymującej i łagodzącej objawy z wykorzystaniem produktu Bufomix Easyhaler.³

Badania farmakologiczne wykazały, że ketokonazol, silny inhibitor CYP3A4, w dawce dobowej 200 mg powoduje średnio sześciokrotny wzrost stężenia w osoczu jednocześnie podawanego doustnie budezonidu (dawka pojedyncza 3 mg). W sytuacji, gdy ketokonazol podawano 12 godzin po budezonidzie, stężenie budezonidu wzrastało średnio 3-krotnie, co wskazuje, że rozdzielenie w czasie podawania tych leków może częściowo zmniejszyć nasilenie interakcji.⁴

Istnieją ograniczone dane dotyczące interakcji budezonidu w wysokich dawkach z itrakonazolem. Wykazano, że podanie itrakonazolu w dawce 200 mg raz na dobę jednocześnie z wziewnym budezonidem (pojedyncza dawka 1000 µg) może powodować średnio 4-krotny wzrost stężenia budezonidu w osoczu.⁵

Szczególną uwagę należy zwrócić na produkty zawierające kobicystat. Jednoczesne podawanie inhibitorów CYP3A, w tym produktów zawierających kobicystat, zwiększy ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Zaleca się unikanie takiego połączenia leków, chyba że korzyść przewyższa zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem glikokortykosteroidów. W przypadku konieczności ich jednoczesnego stosowania, pacjenta należy uważnie obserwować w celu wykrycia ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów.⁶

Interakcje farmakodynamiczne

Beta-blokery mogą osłabiać lub całkowicie hamować działanie formoterolu, dlatego produktu leczniczego Bufomix Easyhaler nie należy podawać jednocześnie z beta-blokerami (włączając krople do oczu zawierające beta-blokery), chyba że istnieją szczególne wskazania kliniczne uzasadniające takie połączenie.⁷

Jednoczesne stosowanie leków przeciwarytmicznych i innych preparatów mogących wydłużać odstęp QT jest potencjalnie niebezpieczne. Dotyczy to:

• Chinidyny – lek przeciwarytmiczny klasy IA
• Dyzopiramidu – lek przeciwarytmiczny klasy IA
• Prokainamidu – lek przeciwarytmiczny klasy IA
• Pochodnych fenotiazyny – leki przeciwpsychotyczne
• Leków przeciwhistaminowych, szczególnie terfenadyny
• Trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych

Wymienione leki mogą doprowadzić do wydłużenia odstępu QTc i zwiększyć ryzyko wystąpienia groźnych arytmii komorowych.⁸

Należy zwrócić uwagę, że lewodopa (stosowana w chorobie Parkinsona), L-tyroksyna (stosowana w niedoczynności tarczycy), oksytocyna oraz alkohol mogą negatywnie wpływać na tolerancję serca na leki z grupy β2-sympatykomimetyków, do których należy formoterol.⁹

Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), w tym leków o właściwościach podobnych do furazolidonu i prokarbazyny, może nasilać reakcje nadwrażliwości i zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.¹⁰

U pacjentów otrzymujących znieczulenie ogólne z wykorzystaniem fluorowcowanych węglowodorów (np. halotan, izofluran) jednocześnie z Bufomix Easyhaler występuje podwyższone ryzyko arytmii.¹¹

Jednoczesne stosowanie innych beta-blokerów i leków przeciwcholinergicznych może wykazywać addycyjny (sumujący się) efekt rozszerzający oskrzela, co może być korzystne klinicznie, ale wymaga odpowiedniego monitorowania pacjenta.¹²

U pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy (np. digoksyna) należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ hipokaliemia, która może być następstwem leczenia agonistami receptorów beta2-adrenergicznych, może zwiększać predyspozycje do wystąpienia arytmii.¹³

Hipokaliemia indukowana przez leki beta2-adrenergiczne może się nasilać przy równoczesnym stosowaniu:

• Pochodnych ksantyny (np. teofilina)
• Kortykosteroidów
• Leków moczopędnych

W takich przypadkach zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy krwi.¹⁴

W dostępnych badaniach nie zaobserwowano interakcji budezonidu i formoterolu z innymi lekami powszechnie stosowanymi w leczeniu astmy oskrzelowej.¹⁵

Należy podkreślić, że badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych, co może ograniczać wnioskowanie o potencjalnych interakcjach w populacji pediatrycznej.¹⁶

Interakcje z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem Bufomix Easyhaler może prowadzić do istotnych interakcji farmakodynamicznych. Alkohol etylowy może zaburzać tolerancję serca na leki z grupy β2-sympatykomimetyków, do których należy formoterol zawarty w produkcie Bufomix Easyhaler.¹⁷

Mechanizm tej interakcji polega na wpływie alkoholu na układ adrenergiczny oraz na bezpośrednim działaniu na mięsień sercowy. Klinicznie może to prowadzić do:

• Nasilenia tachykardii
• Zwiększenia ryzyka arytmii
• Niestabilności hemodynamicznej
• Wzmożonego drżenia mięśniowego

Pacjenci stosujący Bufomix Easyhaler powinni być poinformowani o konieczności unikania spożywania alkoholu lub znacznego ograniczenia jego konsumpcji, szczególnie w początkowym okresie leczenia oraz przy zwiększaniu dawki preparatu, kiedy organizm adaptuje się do działania formoterolu.

Tabela interakcji