Żółta febra
Rokowania, prognozy i postęp choroby
Wynik kliniczny zakażenia wirusem żółtej febry jest zróżnicowany, od postaci subklinicznych po ciężkie, zagrażające życiu. Około 15% pacjentów objawowych rozwija ciężką postać choroby, charakteryzującą się żółtaczką, niewydolnością wątroby i nerek oraz objawami krwotocznymi, z śmiertelnością sięgającą 30-50%. Kluczowe czynniki prognostyczne związane z wyższą śmiertelnością to starszy wiek, płeć męska, leukocytoza i neutrofilia, podwyższone poziomy aminotransferaz (ALT, AST), bilirubiny, kreatyniny, przedłużony czas protrombinowy oraz wysokie miano wirusa w osoczu (≥5,1 log10 kopii/ml). W modelu wielowymiarowym niezależnie istotne były wiek, liczba neutrofilów, poziom AST i miano wirusa, przy czym 100% pacjentów z neutrofilami ≥4000 komórek/μl i mianem wirusa ≥5,1 log10 kopii/ml zmarło.
Żółta febra – Rokowanie (przewidywanie wyniku)
Wynik kliniczny zakażenia wirusem żółtej febry (Żółta febra) może być zróżnicowany, od łagodnych objawów do ciężkiej choroby zagrażającej życiu. Większość przypadków zakażenia jest subkliniczna lub łagodnie objawowa, z doskonałym rokowaniem. Pełny powrót do zdrowia może jednak trwać tygodnie lub miesiące, nawet po przebytej łagodnej postaci choroby. W większości przypadków dochodzi do odwrócenia dysfunkcji wątroby i nerek 1.
Ciężka postać choroby i wskaźniki śmiertelności
Około 15% objawowych pacjentów rozwinie ciężką postać choroby. Dane wskazują, że około 10-25% pacjentów rozwinie poważne objawy, w tym żółtaczkę, gorączkę, niewydolność nerek i wątroby. Śmiertelność w przypadkach ciężkiej postaci choroby wynosi od 30% do 50%. Ogólnie, około 3-70% pacjentów umiera po zakażeniu wirusem żółtej febry, przy czym wyższa śmiertelność występuje zwykle u pacjentów z uszkodzeniem wątroby i nerek 1. Według danych CDC, współczynnik śmiertelności w ciężkich przypadkach wynosi 30%-60% 2.
Po początkowej prezentacji objawów większość pacjentów wykazuje poprawę. Po krótkiej remisji trwającej 48 godzin, około 12% zakażonych pacjentów przechodzi do poważniejszej postaci choroby, charakteryzującej się objawami krwotocznymi, żółtaczką, a ostatecznie wstrząsem i niewydolnością wielonarządową 2.
Czynniki prognostyczne śmiertelności
Badania obserwacyjne zidentyfikowały kliniczne i laboratoryjne predyktory śmiertelności przy przyjęciu do szpitala, które mogą pomóc w opiece nad pacjentami z wirusem żółtej febry. Identyfikacja tych markerów prognostycznych może pomóc lekarzom w ustaleniu priorytetów przyjęcia na oddział intensywnej terapii, ponieważ stan pacjentów często szybko się pogarsza 3.
Z wyższą śmiertelnością związane są następujące czynniki:
- Starszy wiek 3
- Płeć męska 3
- Wyższe liczby leukocytów i neutrofilów 3
- Wyższe poziomy aminotransferazy alaninowej (ALT) 3
- Podwyższony poziom aminotransferazy asparaginianowej (AST) 3
- Podwyższony poziom bilirubiny 3
- Podwyższony poziom kreatyniny 3
- Przedłużony czas protrombinowy 3
- Wyższe miano wirusa żółtej febry w osoczu 3
W modelu regresji wielowymiarowej, starszy wiek, podwyższona liczba neutrofilów, zwiększony poziom AST i wyższe miano wirusa pozostały niezależnie związane ze śmiercią. Wszyscy pacjenci (100%) z liczbą neutrofilów wynoszącą 4000 komórek/ml lub więcej i mianem wirusa 5,1 log10 kopii/ml lub wyższym zmarli (95% CI 72-100), w porównaniu z zaledwie 11% śmiertelności wśród pacjentów z liczbą neutrofilów poniżej 4000 komórek/ml i mianem wirusa poniżej 5,1 log10 kopii/ml 3.
Znaczenie wczesnej diagnozy
Czas diagnozy ma kluczowe znaczenie dla rokowania. Ponieważ żółtaczka pojawia się późno w przebiegu choroby, większość przypadków jest diagnozowana zbyt późno dla skutecznej opieki wspomagającej i szybkiej kontroli wektorów. W obszarach ze znaną lokalną transmisją żółtej febry, definicja podejrzanego przypadku bez żółtaczki jako istotnego kryterium mogłaby ułatwić wcześniejszą diagnozę, opiekę i kontrolę 45.
Badania wykazały, że pacjenci byli diagnozowani zbyt późno na skuteczną opiekę wspomagającą i kierowanie potencjalnych środków kontroli wektorów. W momencie gdy zakażeni pacjenci z ciężkimi objawami otrzymywali odpowiednią opiekę zdrowotną (mediana czasu do hospitalizacji wynosiła 17 dni po wystąpieniu objawów), krytyczne 12-15 dni na zapobieganie śmierci poprzez opiekę wspomagającą już minęły 4.
Ryzyko dla podróżujących
Nieszczepieni podróżni do obszarów endemicznych są narażeni na wysokie ryzyko rozwoju objawowej choroby w porównaniu z rdzennymi mieszkańcami, którzy nabyli odporność 1. W latach 1970-2015 zgłoszono 11 przypadków żółtej febry u osób ze Stanów Zjednoczonych i Europy, które podróżowały do Afryki Zachodniej (6 przypadków) lub Ameryki Południowej (5 przypadków); 8 (73%) zmarło. Tylko 1 podróżny miał udokumentowaną historię szczepienia przeciwko żółtej febrze; ten podróżny przeżył 2.
W latach 2016-2018, w związku z wybuchami epidemii w Angoli i Brazylii, zgłoszono 37 przypadków związanych z podróżami u nieszczepionych podróżnych będących mieszkańcami obszarów lub krajów nieendemicznych, w tym 15 podróżnych europejskich i 1 amerykańskiego podróżnego do Peru 2.
Ryzyko zachorowania na żółtą febrę podczas podróży jest trudne do przewidzenia ze względu na zróżnicowanie ekologicznych determinantów transmisji wirusa. Dla dwutygodniowego pobytu, szacowane ryzyko zachorowania i śmierci z powodu żółtej febry dla nieszczepionego podróżnego odwiedzającego obszar endemiczny jest następujące:
- Dla Afryki Zachodniej: ryzyko zachorowania wynosi 50 na 100 000, a ryzyko śmierci 10 na 100 000 6
- Dla Ameryki Południowej: ryzyko zachorowania wynosi 5 na 100 000, a ryzyko śmierci 1 na 100 000 6
Te szacunki opierają się na ryzyku dla lokalnych populacji, często w szczycie sezonu transmisji, i mogą nie odzwierciedlać dokładnie ryzyka dla podróżnych, którzy mają inny profil odporności, stosują środki zapobiegające ukąszeniom komarów, mają mniejszą ekspozycję na zewnątrz lub podróżują poza szczytem sezonu. Ryzyko zakażenia podróżnego jest prawdopodobnie większe, gdy w miejscu docelowym występują ogniska choroby 6.
Znaczenie szczepień i przewidywanie odpowiedzi immunologicznej
Szczepienia są kluczowym czynnikiem wpływającym na rokowanie w przypadku potencjalnej ekspozycji na wirusa żółtej febry. Głównym wyzwaniem w wakcynologii jest prospektywne określenie skuteczności szczepionki. Badania z wykorzystaniem podejścia biologii systemowej zidentyfikowały sygnatury genowe, które korelują i przewidują odpowiedź limfocytów T CD8+ na szczepionkę YF-17D z dokładnością do 90% w niezależnym, zaślepionym badaniu 7.
Odrębna sygnatura, w tym czynnik wzrostu limfocytów B TNFRS17, przewidywała odpowiedź przeciwciał neutralizujących z dokładnością do 100%. Szczepienie indukowało geny regulujące wyczuwanie wirusa i produkcję interferonu typu I 7. Dane te podkreślają użyteczność podejść z zakresu biologii systemowej w przewidywaniu skuteczności szczepionek, co może mieć istotne znaczenie dla rokowania w narażonych populacjach.
Czynniki wpływające na śmiertelność
Zarówno niemowlęta, jak i osoby starsze są bardziej narażone na zgon niż inne osoby. Śmierć często następuje w ciągu 2 tygodni w toksycznej fazie zakażenia, zwykle w ciągu pierwszych 10 dni tej fazy 1. Współczynniki śmiertelności są nieco niższe w Afryce Zachodniej w porównaniu z Ameryką Południową. Jednak ostateczna śmiertelność zależy od zjadliwości szczepu zakażającego i podatności pacjenta 1.
Istnieją również rzadkie przypadki poszczepiennych deficytów neurologicznych i choroby trzewnej prowadzącej do śmierci 1.
Podsumowanie czynników prognostycznych
Na podstawie dostępnych danych, do najważniejszych czynników prognostycznych w żółtej febrze należą:
- Wiek pacjenta (gorsze rokowanie u niemowląt i osób starszych) 13
- Status szczepienia (nieszczepieni mają wyższe ryzyko ciężkiej choroby) 12
- Czas do diagnozy i leczenia (wczesna interwencja poprawia rokowanie) 4
- Parametry laboratoryjne (liczba neutrofilów, poziomy enzymów wątrobowych, kreatynina, miano wirusa) 3
- Zjadliwość szczepu zakażającego 1
- Obecność uszkodzenia wątroby i nerek 1
Poprawa wczesnego dostępu do opieki zdrowotnej i opracowanie definicji przypadku, które nie obejmują żółtaczki jako istotnego kryterium, w obszarach gdzie ustalona jest miejska transmisja żółtej febry, ułatwi wczesne wykrywanie przypadków i zarządzanie nimi, co może znacząco poprawić rokowanie 5.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.