Działania niepożądane
Lenalidomide Pharmascience 7,5 mg

Działania niepożądane leku Lenalidomide Pharmascience

Poniższa charakterystyka działań niepożądanych dotyczy lenalidomidu, substancji czynnej preparatu Lenalidomide Pharmascience, stosowanego w różnych wskazaniach klinicznych. Przedstawione dane pochodzą z badań klinicznych, w których oceniano profil bezpieczeństwa tego leku u pacjentów z różnymi postaciami szpiczaka mnogiego.¹

Ogólny profil bezpieczeństwa

Profil bezpieczeństwa lenalidomidu został dobrze scharakteryzowany w licznych badaniach klinicznych, obejmujących zarówno nowo rozpoznany szpiczak mnogi, jak i pacjentów wcześniej leczonych. Działania niepożądane występowały z różną częstością w zależności od wskazania oraz stosowanych schematów leczenia skojarzeniowego.²

Ciężkie działania niepożądane

W różnych badaniach klinicznych zaobserwowano szereg ciężkich działań niepożądanych występujących częściej u pacjentów leczonych lenalidomidem w porównaniu z grupami kontrolnymi. Wśród najpoważniejszych powikłań należy wymienić:³

• Zapalenie płuc (10,6% w badaniu IFM 2005-02)⁴
• Zakażenie płuc (9,4% w badaniu CALGB 100104)⁵
• Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna)⁶
• Neutropenia 4. stopnia⁷
• Niewydolność nerek (włączając postać ostrą) (6,3% u pacjentów leczonych Rd lub Rd18)⁸
• Gorączka neutropeniczna (6,0% u pacjentów leczonych MPR+R)⁹
• Niedokrwistość (5,3% u pacjentów leczonych MPR+R)¹⁰
• Niedociśnienie tętnicze (6,5% u pacjentów leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem)¹¹
• Odwodnienie (5,0% u pacjentów leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem)¹²

Najczęstsze działania niepożądane w zależności od schematu leczenia

Częstość występowania działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania i zastosowanego schematu terapeutycznego. Poniżej przedstawiono najczęstsze działania niepożądane obserwowane w poszczególnych protokołach leczenia:

Leczenie podtrzymujące po ASCT

W badaniu IFM 2005-02 najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi podczas stosowania lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym były:¹³

• Neutropenia (60,8%)
• Zapalenie oskrzeli (47,4%)
• Biegunka (38,9%)
• Zapalenie jamy nosowo-gardłowej (34,8%)
• Skurcze mięśni (33,4%)
• Leukopenia (31,7%)
• Astenia (29,7%)
• Kaszel (27,3%)
• Trombocytopenia (23,5%)
• Zapalenie żołądka i jelit (22,5%)
• Gorączka (20,5%)

W badaniu CALGB 100104 najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi przy stosowaniu lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym były:¹⁴

• Neutropenia (79,0%; 71,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Trombocytopenia (72,3%; 61,6% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Biegunka (54,5%; 46,4% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Wysypka (31,7%; 25,0% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Zakażenia górnych dróg oddechowych (26,8%)
• Zmęczenie (22,8%; 17,9% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Leukopenia (22,8%; 18,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)
• Niedokrwistość (21,0%; 13,8% po rozpoczęciu leczenia podtrzymującego)

Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem

U pacjentów leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem w badaniu SWOG S0777 najczęściej obserwowano następujące działania niepożądane:¹⁵

• Zmęczenie (73,7%)
• Neuropatia obwodowa (71,8%)
• Trombocytopenia (57,6%)
• Zaparcie (56,1%)
• Hipokalcemia (50,0%)

Lenalidomid z małymi dawkami deksametazonu

U pacjentów leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z małymi dawkami deksametazonu (Rd oraz Rd18) najczęstszymi działaniami niepożądanymi były:¹⁶

• Biegunka (45,5%)
• Zmęczenie (32,8%)
• Ból pleców (32,0%)
• Astenia (28,2%)
• Zaburzenia snu (27,6%)
• Wysypka (24,3%)
• Osłabione łaknienie (23,1%)
• Kaszel (22,7%)
• Gorączka (21,4%)
• Skurcze mięśni (20,5%)

Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem

U pacjentów leczonych melfalanem, prednizonem i lenalidomidem z następczym podtrzymywaniem lenalidomidem (MPR+R) lub melfalanem, prednizonem i lenalidomidem, z następczą kontynuacją placebo (MPR+p) najczęściej obserwowano:¹⁷

• Neutropenia (83,3%)
• Niedokrwistość (70,7%)
• Trombocytopenia (70,0%)
• Leukopenia (38,8%)
• Zaparcia (34,0%)
• Biegunka (33,3%)
• Wysypka (28,9%)
• Gorączka (27,0%)
• Obrzęk obwodowy (25,0%)
• Kaszel (24,0%)
• Zmniejszone łaknienie (23,7%)
• Astenia (22,0%)

Lenalidomid z deksametazonem u pacjentów wcześniej leczonych

W badaniach klinicznych MM-009 oraz MM-010, obejmujących pacjentów ze szpiczakiem mnogim wcześniej leczonych co najmniej jednym schematem, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi podczas stosowania lenalidomidu z deksametazonem były:¹⁸

• Zmęczenie (43,9%)
• Neutropenia (42,2%)
• Zaparcie (40,5%)
• Biegunka (38,5%)
• Kurcze mięśni (33,4%)
• Niedokrwistość (31,4%)
• Trombocytopenia (21,5%)
• Wysypka (21,2%)

Tabela działań niepożądanych lenalidomidu

Szczególne zagrożenia związane z działaniami niepożądanymi

Zaburzenia hematologiczne

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi lenalidomidu są zaburzenia hematologiczne, które występują u przeważającej większości pacjentów. Obejmują one przede wszystkim neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość. Zaburzenia te mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zakażenia i krwawienia.¹⁹

Neutropenia jest jednym z najczęstszych powikłań, występującym z częstością od 42,2% do 83,3% w zależności od schematu leczenia. W skrajnych przypadkach może prowadzić do gorączki neutropenicznej, która wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.²⁰

Trombocytopenia to kolejne częste powikłanie hematologiczne, występujące z częstością od 21,5% do 72,3%. Może ona zwiększać ryzyko powikłań krwotocznych, szczególnie przy głębokim spadku liczby płytek krwi.²¹

Powikłania zakaźne

Zakażenia stanowią istotne zagrożenie u pacjentów leczonych lenalidomidem, szczególnie w kontekście występującej neutropenii. Najczęściej obserwowane są:²²

• Zapalenie płuc – poważne powikłanie infekcyjne występujące z częstością do 10,6%
• Zakażenie płuc – 9,4%
• Zapalenie oskrzeli – bardzo częste (do 47,4%)
• Zakażenia górnych dróg oddechowych – 26,8%
• Zapalenie jamy nosowo-gardłowej – 34,8%

Powikłania zakrzepowo-zatorowe

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, obejmująca zakrzepicę żył głębokich i zatorowość płucną, należy do najpoważniejszych powikłań leczenia lenalidomidem. Te zagrażające życiu zdarzenia wymagają szczególnej uwagi i odpowiedniego postępowania profilaktycznego.²³

Neuropatia obwodowa

Neuropatia obwodowa występuje szczególnie często w schematach zawierających lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, gdzie jej częstość sięga 71,8%. Jest to istotne powikłanie wpływające na jakość życia pacjentów i mogące wymagać modyfikacji dawkowania.²⁴

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego należą do bardzo częstych powikłań leczenia lenalidomidem. Obejmują one:²⁵

• Biegunka – występująca z częstością od 33,3% do 54,5%
• Zaparcie – występujące z częstością od 34,0% do 56,1%
• Zapalenie żołądka i jelit – 22,5%
• Zmniejszone łaknienie – od 23,1% do 23,7%

Zmęczenie i astenia

Zmęczenie i astenia należą do najczęstszych działań niepożądanych zgłaszanych przez pacjentów leczonych lenalidomidem. Częstość występowania zmęczenia waha się od 22,8% do 73,7%, natomiast astenia występuje u 22,0% do 29,7% pacjentów w zależności od schematu leczenia.²⁶

Reakcje skórne

Wysypka jest częstym działaniem niepożądanym podczas terapii lenalidomidem, występującym u 21,2% do 31,7% pacjentów. Zazwyczaj ma charakter łagodny do umiarkowanego, jednak w niektórych przypadkach może wymagać modyfikacji dawkowania lub przerwania leczenia.²⁷