Interakcje leku
Lenalidomide Pharmascience 7,5 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W praktyce klinicznej istnieje szereg ważnych interakcji lekowych, które należy uwzględnić podczas stosowania lenalidomidu. Mechanizmy interakcji są różnorodne i w niektórych przypadkach wymagają szczególnej uwagi ze strony lekarza prowadzącego terapię.¹

Czynniki wpływające na erytropoezę i ryzyko zakrzepicy

Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania lenalidomidu z deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy przyjmują leki mogące wpływać na proces erytropoezy. Dotyczy to również produktów leczniczych zwiększających ryzyko powikłań zakrzepowych, w tym hormonalnej terapii zastępczej. W takich przypadkach zaleca się wzmożony nadzór kliniczny ze względu na podwyższone ryzyko wystąpienia zakrzepicy.²

Doustne środki antykoncepcyjne

Dotychczas nie przeprowadzono formalnych badań klinicznych oceniających interakcje lenalidomidu z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Istotne jest jednak, że lenalidomid w badaniach in vitro na ludzkich hepatocytach nie wykazywał właściwości indukujących enzymy CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4/5, niezależnie od stosowanego stężenia. Z tego względu nie przewiduje się, aby lenalidomid stosowany w monoterapii zmniejszał skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych.³

Należy jednak pamiętać, że w schematach terapeutycznych zawierających deksametazon, który jest słabym lub umiarkowanym induktorem CYP3A4 i prawdopodobnie wpływa również na inne enzymy i transportery, może dojść do zmniejszenia skuteczności doustnych środków antykoncepcyjnych. Z tego powodu podczas leczenia schematami zawierającymi lenalidomid i deksametazon należy stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży.⁴

Warfaryna

Badania farmakokinetyczne wykazały, że jednoczesne, wielokrotne podawanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę nie wpływało na farmakokinetykę pojedynczej dawki R- i S-warfaryny. Podobnie jednoczesne podanie warfaryny w pojedynczej dawce 25 mg nie wpływało na farmakokinetykę lenalidomidu.⁵

Nie jest jednak jasne, czy interakcje farmakokinetyczne mogą wystąpić w warunkach klinicznych, szczególnie gdy w schemacie leczenia stosowany jest również deksametazon. Jako że deksametazon jest słabym lub umiarkowanym induktorem enzymów, a jego wpływ na działanie warfaryny nie został dokładnie określony, podczas jednoczesnego stosowania tych leków zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia, w szczególności INR.⁶

Digoksyna

Wykazano, że równoczesne stosowanie lenalidomidu w dawce 10 mg raz na dobę zwiększa stężenie digoksyny w osoczu (po podaniu pojedynczej dawki 0,5 mg) o 14% (90% przedział ufności: 0,52%-28,2%). Nie wiadomo jednak, czy efekt ten będzie podobny w praktyce klinicznej, szczególnie przy stosowaniu większych dawek lenalidomidu oraz jednoczesnym leczeniu deksametazonem.⁷

Ze względu na wąski indeks terapeutyczny digoksyny i potencjalne ryzyko zwiększenia jej stężenia, podczas równoczesnego leczenia lenalidomidem zaleca się systematyczne monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy.⁸

Statyny

Jednoczesne stosowanie statyn i lenalidomidu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia rabdomiolizy. Mechanizm tego działania ma prawdopodobnie charakter addytywny. Z tego powodu, szczególnie w początkowych tygodniach terapii skojarzonej, zaleca się wzmożoną kontrolę kliniczną oraz monitorowanie parametrów laboratoryjnych związanych z funkcją mięśni (w tym oznaczenia aktywności kinazy kreatynowej – CK).⁹

Deksametazon

Badania farmakokinetyczne wykazały, że równoczesne stosowanie deksametazonu w dawce 40 mg raz na dobę (w schemacie dawki pojedynczej lub wielokrotnej) nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu podawanego w dawce wielokrotnej (25 mg raz na dobę).¹⁰

Interakcje z inhibitorami glikoproteiny P

W badaniach in vitro wykazano, że lenalidomid jest substratem dla glikoproteiny P (P-gp), ale nie jest jej inhibitorem. Przeprowadzone badania kliniczne z silnym inhibitorem P-gp – chinidyną (600 mg, dwa razy na dobę) oraz umiarkowanie silnym inhibitorem/substratem P-gp – temsyrolimusem (25 mg) nie wykazały istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę lenalidomidu stosowanego w dawce 25 mg.¹¹

Dodatkowo stwierdzono, że równoczesne podawanie lenalidomidu nie zmieniało farmakokinetyki temsyrolimusu, co potwierdza brak istotnego klinicznie wpływu lenalidomidu na aktywność transporterów P-gp.¹²

Interakcje lenalidomidu z alkoholem

Interakcje lenalidomidu z alkoholem nie zostały szczegółowo przebadane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Jednakże, biorąc pod uwagę farmakologię lenalidomidu oraz jego wpływ na układ nerwowy i krwiotwórczy, spożywanie alkoholu podczas terapii może potencjalnie nasilać niektóre działania niepożądane leku.

Alkohol może nasilać działanie lenalidomidu na ośrodkowy układ nerwowy, powodując zwiększenie ryzyka wystąpienia zawrotów głowy, senności i zaburzeń koordynacji ruchowej. Dodatkowo, zarówno lenalidomid jak i alkohol mogą wpływać na funkcję wątroby, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka hepatotoksyczności.

Z uwagi na powyższe, zaleca się ostrożność i ograniczenie spożycia alkoholu podczas terapii lenalidomidem. Pacjenci powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku związanym z jednoczesnym spożywaniem alkoholu i stosowaniem lenalidomidu, szczególnie w przypadku współistniejących schorzeń wątroby lub stosowania innych leków o potencjalnym działaniu hepatotoksycznym.

Tabela interakcji lenalidomidu z innymi produktami leczniczymi