CVVHDF
CVVHDF (ang. Continuous Veno-Venous Hemodiafiltration) to technika ciągłego leczenia nerkozastępczego stosowana w intensywnej terapii u pacjentów z ostrym uszkodzeniem nerek. Metoda ta łączy zalety hemodializy i hemofiltracji, umożliwiając jednoczesne usuwanie toksyn na drodze dyfuzji i konwekcji.
Procedura CVVHDF wykorzystuje zewnętrzny układ przepływu krwi z dostępem żylno-żylnym, gdzie krew jest pobierana z jednej żyły centralnej, przepuszczana przez hemofiltr i zwracana do układu żylnego pacjenta. W przeciwieństwie do standardowej hemodializy, CVVHDF działa w sposób ciągły (24h/dobę), co pozwala na łagodniejsze i bardziej fizjologiczne usuwanie płynów i toksyn u niestabilnych hemodynamicznie pacjentów.
Główne wskazania do zastosowania CVVHDF obejmują ostre uszkodzenie nerek w przebiegu wstrząsu, sepsy, niewydolności wielonarządowej oraz u pacjentów z przewodnieniem opornym na leczenie diuretykami. Zaletą tej metody jest możliwość precyzyjnej kontroli bilansu płynów oraz skuteczne usuwanie toksyn mocznicowych i cytokin prozapalnych, co ma szczególne znaczenie u pacjentów w stanie krytycznym.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Cifoban to roztwór do infuzji o stężeniu 136 mmol/L cytrynianu, stosowany jako antykoagulant w miejscowej antykoagulacji cytrynianowej (RCA) podczas terapii pozaustrojowego oczyszczania krwi, takich jak CVVHD, CVVHDF, SLEDD i TPE. Dawkowanie leku powinno być proporcjonalne do przepływu krwi w obiegu pozaustrojowym, dążąc do utrzymania stężenia zjonizowanego wapnia za filtrem na poziomie poniżej 0,3-0,35 mmol/L, co zwykle wymaga podania 4-5 mmol cytrynianu na litr przepływającej krwi. Przepływ infuzji Cifobanu (mL/min) oblicza się ze wzoru: (dawkowanie cytrynianu × przepływ krwi w mL/min) ÷ 136 mmol/L. Utrzymanie prawidłowego stężenia zjonizowanego wapnia systemowego wymaga suplementacji wapnia, a maksymalna dobowa objętość leku u dorosłych nie powinna przekraczać 10,4 litra. Zaleca się stosowanie roztworów dializacyjnych bezwapniowych, niskosodowych i niskowodorowęglanowych, z uwzględnieniem specyfiki trybu terapii i rodzaju płynu substytucyjnego, zwłaszcza w terapii ciągłej i SLEDD.
antykoagulant cytrynianowy, CVVHDF, kumulacja cytrynianu, kwasica mleczanowa, miejscowa antykoagulacja cytrynianowa, niewydolność wątroby, obciążenie płynem, podanie pozaustrojowe, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, pozaustrojowy obieg krwi, przedawkowanie, SLEDD, suplementacja wapnia, świeżo mrożone osocze, terapeutyczna wymiana osocza, TPE, zaburzenie metabolizmu cytrynianu
