przerwa w terapii
Przerwa w terapii to zaplanowane lub nieplanowane czasowe wstrzymanie leczenia, które może wynikać z różnych przyczyn klinicznych lub pozaklinicznych. W praktyce medycznej takie przerwy mogą być wprowadzane celowo, by ocenić odpowiedź organizmu po odstawieniu leku, zminimalizować działania niepożądane lub zapobiec rozwojowi tolerancji na lek.
Planowe przerwy terapeutyczne stosuje się m.in. w leczeniu niektórych chorób przewlekłych, jak reumatoidalne zapalenie stawów czy łuszczyca, gdy po osiągnięciu remisji można rozważyć zmniejszenie dawki lub czasowe odstawienie leków. W przypadku chorób onkologicznych przerwy mogą być konieczne dla regeneracji organizmu między cyklami chemioterapii lub z powodu toksyczności leczenia.
Nieplanowane przerwy w terapii mogą wynikać z działań niepożądanych, interakcji lekowych, problemów z dostępnością leków lub braku współpracy pacjenta. Każda przerwa w terapii powinna być starannie monitorowana przez lekarza prowadzącego, gdyż może wpływać na skuteczność leczenia i rokowanie, szczególnie w przypadku chorób przewlekłych wymagających systematycznego podawania leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Golpimec 0,5 mg
Golpimec, zawierający fingolimodu chlorowodorek w dawce odpowiadającej 0,5 mg fingolimodu, jest wskazany do leczenia stwardnienia rozsianego i powinien być stosowany pod ścisłym nadzorem lekarzy doświadczonych w terapii tej choroby. U dorosłych zalecana dawka wynosi 0,5 mg raz na dobę doustnie. U dzieci i młodzieży powyżej 10 lat dawkowanie jest uzależnione od masy ciała: ≤40 kg – 0,25 mg raz na dobę (należy stosować inne preparaty o mocy 0,25 mg, gdyż Golpimec 0,5 mg nie jest odpowiedni), >40 kg – 0,5 mg raz na dobę. W przypadku wzrostu masy ciała powyżej 40 kg u pacjentów rozpoczynających terapię dawką 0,25 mg, konieczna jest zmiana na dawkę 0,5 mg wraz z powtórnym monitorowaniem po pierwszej dawce. Monitorowanie jest również wskazane po przerwach w leczeniu trwających odpowiednio: ≥1 dzień w pierwszych 2 tygodniach, >7 dni w 3. i 4. tygodniu oraz >2 tygodnie po miesiącu terapii.
badanie rejestracyjne, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka fingolimodu, dawkowanie fingolimodu, farmakologia kliniczna, fingolimod chlorowodorek, kapsułka twarda, łagodne zaburzenie czynności wątroby, monitorowanie pacjenta, podanie doustne, przerwa w terapii, skala Child-Pugh, stwardnienie rozsiane, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib MSN 50 mg
Leczenie sunitynibem powinno być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w terapii przeciwnowotworowej. W terapii nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) zalecana dawka wynosi 50 mg doustnie raz na dobę przez 4 tygodnie, po których następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2). W przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) dawka wynosi 37,5 mg raz na dobę, podawana ciągle bez przerw. Dawkowanie można modyfikować o 12,5 mg, przy czym dawka dobowa nie powinna przekraczać 75 mg ani być niższa niż 25 mg w GIST i MRCC, a w pNET maksymalna dawka stosowana w badaniach III fazy to 50 mg/dobę. Konieczne jest monitorowanie tolerancji i bezpieczeństwa leczenia, zwłaszcza przy modyfikacjach dawkowania.
dawka sunitynibu, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, modyfikacja dawki, modyfikacja dawkowania, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, przerwa w terapii, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitynib, sunitynibu jabłczan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fenoxa 0,5 mg
Leczenie produktem leczniczym Fenoxa, zawierającym fingolimod, powinno być inicjowane i monitorowane przez lekarza z doświadczeniem w terapii stwardnienia rozsianego. U dorosłych zalecana dawka wynosi 0,5 mg doustnie raz na dobę, podawana regularnie o stałej porze. U dzieci i młodzieży od 10 roku życia dawkowanie jest zależne od masy ciała: 0,25 mg raz na dobę dla pacjentów <40 kg (należy stosować preparaty o niższej mocy dostępne od innych producentów) oraz 0,5 mg raz na dobę dla pacjentów ≥40 kg. W przypadku przekroczenia masy ciała 40 kg u młodszych pacjentów konieczna jest zmiana dawki na 0,5 mg oraz powtórne monitorowanie, analogiczne do procedury przy pierwszej dawce. Przerwanie terapii wymaga powtórnego monitorowania, jeśli przerwa wynosi ≥1 dzień w pierwszych 2 tygodniach, >7 dni w 3. i 4. tygodniu lub >2 tygodnie po miesiącu leczenia. U pacjentów ≥65 lat zaleca się ostrożność ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
bezpieczeństwo i skuteczność leku, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dawkowanie fingolimodu, fingolimod, harmonogram dawkowania, klasyfikacja Child-Pugh, łagodne zaburzenia czynności wątroby, monitorowanie pacjenta, pierwsza dawka leku, populacja pediatryczna, przerwa w terapii, SM, stężenie terapeutyczne, stężenie terapeutyczne leku, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Brillpharma 37,5 mg + 325 mg
Produkt leczniczy Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Bristol Laboratories w dawce 37,5 mg tramadolu i 325 mg paracetamolu w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia bólu o umiarkowanym i dużym nasileniu. Standardowa dawka początkowa wynosi 2 tabletki (75 mg tramadolu + 650 mg paracetamolu), z możliwością stosowania dawek dodatkowych co minimum 6 godzin, przy maksymalnej dawce dobowej 8 tabletek (300 mg tramadolu + 2600 mg paracetamolu). Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do stanu pacjenta, z uwzględnieniem nasilenia bólu oraz reakcji na leczenie, stosując najniższą skuteczną dawkę w celu minimalizacji działań niepożądanych. Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów powyżej 75 roku życia oraz z ciężką niewydolnością nerek i/lub wątroby konieczne jest wydłużenie odstępów między dawkami i indywidualne dostosowanie schematu dawkowania, ze szczególnym nadzorem medycznym, uwzględniając zmiany farmakokinetyki u pacjentów dializowanych.
ból o dużym nasileniu, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, dawka dobowa, dializa, długotrwałe stosowanie leku, działanie niepożądane, eliminacja leku, farmakokinetyka leku, kumulacja leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, opioidowy lek przeciwbólowy, przerwa w terapii, substancja o działaniu ośrodkowym, tolerancja na lek, tramadol z paracetamolem, uśmierzenie bólu, uzależnienie od substancji psychoaktywnych