Dawkowanie i sposób podawania
Sunitinib MSN 50 mg
Leczenie sunitynibem powinno być prowadzone przez lekarza z doświadczeniem w terapii przeciwnowotworowej. W terapii nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) zalecana dawka wynosi 50 mg doustnie raz na dobę przez 4 tygodnie, po których następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2). W przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) dawka wynosi 37,5 mg raz na dobę, podawana ciągle bez przerw. Dawkowanie można modyfikować o 12,5 mg, przy czym dawka dobowa nie powinna przekraczać 75 mg ani być niższa niż 25 mg w GIST i MRCC, a w pNET maksymalna dawka stosowana w badaniach III fazy to 50 mg/dobę. Konieczne jest monitorowanie tolerancji i bezpieczeństwa leczenia, zwłaszcza przy modyfikacjach dawkowania.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Sunitinib MSN
- Dawkowanie podstawowe w zależności od wskazania
- Modyfikacja dawkowania w zależności od bezpieczeństwa i tolerancji
- Modyfikacja dawkowania w przypadku stosowania inhibitorów lub induktorów CYP3A4
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Sposób podawania
- Dostępne dawki i postać farmaceutyczna
- Kolejne rozdziały
Dawkowanie i sposób podawania leku Sunitinib MSN
Leczenie sunitynibem powinien inicjować lekarz posiadający doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Niniejszy dokument zawiera szczegółowe informacje dotyczące dawkowania, które należy przekazać pacjentowi oraz uwzględnić podczas wywiadu medycznego.1
Dawkowanie podstawowe w zależności od wskazania
W leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC), zalecana dawka sunitynibu wynosi 50 mg raz na dobę, podawana doustnie przez 4 kolejne tygodnie, po których następuje 2-tygodniowa przerwa. Taki schemat (4/2) stanowi pełny cykl leczenia trwający 6 tygodni.2
W przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) zalecana dawka sunitynibu wynosi 37,5 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie w sposób ciągły, bez stosowania przerw w leczeniu.3
Modyfikacja dawkowania w zależności od bezpieczeństwa i tolerancji
Modyfikacje dawkowania mogą być niezbędne w zależności od indywidualnej tolerancji leczenia przez pacjenta i profilu bezpieczeństwa. Dostępne są następujące zasady dostosowywania dawki:4
- W przypadku GIST i MRCC:
- Dawkę można modyfikować stopniowo, za każdym razem o 12,5 mg
- Dawka dobowa nie powinna przekraczać 75 mg
- Dawka dobowa nie powinna być mniejsza niż 25 mg
- W przypadku pNET:
- Dawkę można modyfikować stopniowo, za każdym razem o 12,5 mg
- Maksymalna dawka stosowana w badaniach III fazy wynosiła 50 mg na dobę
W zależności od indywidualnej oceny bezpieczeństwa i tolerancji leku, może być konieczne zastosowanie przerw w terapii.5
Modyfikacja dawkowania w przypadku stosowania inhibitorów lub induktorów CYP3A4
Należy pamiętać, że sunitynib wchodzi w istotne interakcje z lekami wpływającymi na enzym CYP3A4, co może wymagać dostosowania dawkowania:6
- Jednoczesne stosowanie z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna):
- Zasadniczo należy unikać takiego połączenia
- Jeśli jest to nieuniknione, może być konieczne zwiększenie dawki sunitynibu o 12,5 mg (do maksymalnie 87,5 mg/dobę w GIST i MRCC lub 62,5 mg/dobę w pNET)
- Wymaga starannego monitorowania tolerancji leczenia
- Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol):
- Zasadniczo należy unikać takiego połączenia
- Jeśli jest to nieuniknione, może być konieczne zmniejszenie dawki sunitynibu do minimum 37,5 mg/dobę w GIST i MRCC lub 25 mg/dobę w pNET
- Wymaga starannego monitorowania tolerancji leczenia
Przy wprowadzaniu leczenia skojarzonego należy rozważyć wybór alternatywnego leku, który nie hamuje lub ma minimalne działanie hamujące na CYP3A4.7
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku: Około jedna trzecia pacjentów uczestniczących w badaniach klinicznych była w wieku 65 lat lub powyżej. Nie zaobserwowano istotnych różnic w zakresie skuteczności i bezpieczeństwa leczenia między pacjentami młodszymi a starszymi. Nie jest więc konieczne dostosowanie dawkowania ze względu na wiek.8
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:
- Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia A i B wg klasyfikacji Child-Pugh) nie wymagają dostosowania dawki początkowej
- Stosowanie sunitynibu nie jest zalecane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia C wg klasyfikacji Child-Pugh), ponieważ nie przeprowadzono badań w tej grupie pacjentów
9
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (od łagodnych do ciężkich), ani u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) poddawanych hemodializie. Późniejsze modyfikacje dawki powinny być uzależnione od indywidualnej oceny bezpieczeństwa i tolerancji leczenia.10
Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności sunitynibu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Mimo dostępności pewnych danych, brak jest zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej.11
Sposób podawania
Sunitynib MSN podaje się doustnie. Lek może być przyjmowany niezależnie od posiłków – zarówno z jedzeniem, jak i bez jedzenia.12
W przypadku pominięcia dawki, nie należy podawać pacjentowi dawki dodatkowej. Pacjent powinien przyjąć zwykłą przepisaną dawkę następnego dnia zgodnie z harmonogramem leczenia.13
Dostępne dawki i postać farmaceutyczna
Produkt leczniczy Sunitinib MSN dostępny jest w postaci kapsułek twardych w następujących dawkach:14
| Dawka | Opis kapsułki | Rozmiar | Oznaczenia |
|---|---|---|---|
| 12,5 mg | Kapsułki żelatynowe, twarde z pomarańczowym, nieprzezroczystym korpusem i pomarańczowym, nieprzezroczystym wieczkiem, wypełnione żółtym granulowanym proszkiem | Rozmiar „4″ (długość około 15 mm) | Napisy białym tuszem: „6″ na korpusie i „MS” na wieczku |
| 25 mg | Kapsułki żelatynowe, twarde z pomarańczowym, nieprzezroczystym korpusem i karmelowym (jasnobrązowym), nieprzezroczystym wieczkiem, wypełnione żółtym granulowanym proszkiem | Rozmiar „3″ (długość około 16 mm) | Napisy białym tuszem: „7″ na korpusie i „MS” na wieczku |
| 37,5 mg | Kapsułki żelatynowe, twarde z żółtym, nieprzezroczystym korpusem i żółtym, nieprzezroczystym wieczkiem, wypełnione żółtym granulowanym proszkiem | Rozmiar „3″ (długość około 16 mm) | Napisy czarnym tuszem: „8″ na korpusie i „MS” na wieczku |
| 50 mg | Kapsułki żelatynowe, twarde z karmelowym (jasnobrązowym), nieprzezroczystym korpusem i karmelowym (jasnobrązowym), nieprzezroczystym wieczkiem, wypełnione żółtym granulowanym proszkiem | Rozmiar „2″ (długość około 18 mm) | Napisy białym tuszem: „9″ na korpusie i „MS” na wieczku |
Każda kapsułka zawiera sunitynibu jabłczan, w ilości odpowiadającej oznaczonej dawce sunitynibu (12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg lub 50 mg).15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania