Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Feksofenadyna nie podlega procesom biotransformacji wątrobowej, co istotnie wpływa na jej profil interakcji z innymi lekami. Z uwagi na brak metabolizmu wątrobowego, feksofenadyna nie wchodzi w interakcje z produktami leczniczymi, które są metabolizowane na poziomie wątroby.¹

Interakcje z antybiotykami i lekami przeciwgrzybiczymi

Badania kliniczne wykazały, że jednoczesne stosowanie feksofenadyny chlorowodorku z erytromycyną lub ketokonazolem prowadzi do 2-3-krotnego zwiększenia stężenia feksofenadyny w osoczu krwi. Co istotne, obserwowane zmiany farmakokinetyczne nie przekładają się na wydłużenie odcinka QT w zapisie elektrokardiograficznym, ani nie powodują zwiększenia częstości występowania działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii feksofenadyną.²

Mechanizm wzrostu stężenia feksofenadyny w osoczu przy jednoczesnym podaniu erytromycyny lub ketokonazolu został zbadany na modelach zwierzęcych. Wyniki badań sugerują, że obserwowany wzrost stężenia spowodowany jest zwiększonym wchłanianiem leku w przewodzie pokarmowym, a także – odpowiednio – zmniejszonym wydalaniem z żółcią lub obniżonym wydzielaniem żołądkowo-jelitowym.³

Interakcje z inhibitorami pompy protonowej i lekami zobojętniającymi

Nie stwierdzono interakcji między feksofenadyną a omeprazolem, powszechnie stosowanym inhibitorem pompy protonowej. Natomiast w przypadku leków zobojętniających kwas solny w żołądku, zawierających wodorotlenek glinu i magnezu, zaobserwowano istotną interakcję. Podanie takich preparatów na 15 minut przed przyjęciem feksofenadyny chlorowodorku powoduje zmniejszenie biodostępności feksofenadyny. Mechanizm tej interakcji najprawdopodobniej polega na wiązaniu cząsteczek feksofenadyny w przewodzie pokarmowym przez jony glinu i magnezu.⁴

W celu uniknięcia tej niekorzystnej interakcji, zaleca się zachowanie minimum 2-godzinnej przerwy między przyjęciem leków zobojętniających zawierających wodorotlenek glinu i magnezu, a podaniem feksofenadyny chlorowodorku.⁵

Interakcje z alkoholem

Feksofenadyna należy do grupy leków przeciwhistaminowych drugiej generacji, które w przeciwieństwie do starszych przedstawicieli tej klasy, charakteryzują się minimalnym lub brakiem działania sedatywnego. W dostępnych danych klinicznych dotyczących feksofenadyny nie odnotowano istotnych interakcji z alkoholem etylowym na poziomie farmakodynamicznym ani farmakokinetycznym.

Jednakże, podobnie jak w przypadku innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu i stosowaniu feksofenadyny, zwłaszcza u pacjentów wykazujących indywidualną wrażliwość na działanie sedatywne leków przeciwhistaminowych lub alkoholu.

Warto podkreślić, że feksofenadyna, w przeciwieństwie do leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji:

• Nie potęguje działania depresyjnego alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy
• Nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas jednoczesnego spożywania niewielkich ilości alkoholu
• Nie wchodzi w interakcje metaboliczne z alkoholem na poziomie wątroby, ze względu na brak biotransformacji wątrobowej feksofenadyny

Tabela interakcji produktu Fexofast 120 mg