Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Meprelon 8 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania metyloprednizolonu

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania metyloprednizolonu opierają się na badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjalnego działania mutagennego i karcynogennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje z dostępnych badań przedklinicznych.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej przeprowadzone na szczurach wykazały, że wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) po podaniu doustnym metyloprednizolonu wynosi powyżej 4 g/kg masy ciała. Tak wysoka wartość LD50 wskazuje na stosunkowo niską toksyczność ostrej dawki metyloprednizolonu podawanego doustnie.²

Toksyczność podostra i przewlekła

W doświadczeniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano szereg zmian będących następstwem działania farmakodynamicznego metyloprednizolonu. Wśród najważniejszych efektów odnotowano:³

• Policytemię – zwiększenie liczby czerwonych krwinek
• Limfopenię – zmniejszenie liczby limfocytów we krwi
• Zanik grasicy – redukcję wielkości i funkcji tego narządu
• Zanik kory nadnerczy – zmniejszenie objętości i funkcji kory nadnerczy
• Zwiększone gromadzenie glikogenu w wątrobie – akumulację cząsteczek zapasowych

Długotrwałe podawanie metyloprednizolonu w dużych dawkach (3 i 10 mg/kg masy ciała) prowadziło dodatkowo do wystąpienia bardziej nasilonych skutków ubocznych, takich jak:⁴

• Osłabienie odporności – zwiększona podatność na infekcje
• Zmniejszona aktywność szpiku kostnego – obniżenie produkcji komórek krwi
• Zanik mięśni szkieletowych – utrata masy i funkcji mięśniowej
• Zanik jąder/jajników – redukcja wielkości i funkcji gonad
• Polidypsja – wzmożone pragnienie
• Biegunka – przyspieszona perystaltyka jelit
• Pogorszenie stanu ogólnego – pogorszenie kondycji fizycznej zwierząt

Działanie mutagenne i karcynogenne

Potencjał metyloprednizolonu do wywoływania mutacji genowych nie został kompleksowo zbadany. Przeprowadzono jednak test Amesa, którego wynik był ujemny, co sugeruje brak potencjału mutagennego w tym systemie testowym.⁵

W odniesieniu do działania karcynogennego, brakuje odpowiednich danych z długoterminowych badań na zwierzętach, którym podawano by metyloprednizolon przez dłuższy okres. Z tego względu potencjał karcynogenny substancji nie został w pełni określony.⁶

Toksyczny wpływ na rozród i rozwój potomstwa

Badania reprodukcyjne przeprowadzone na ciężarnych myszach, szczurach i królikach, którym podawano glikokortykosteroidy, w tym metyloprednizolon, wykazały zwiększoną częstość występowania rozszczepu podniebienia u potomstwa. Jest to jedna z najczęściej obserwowanych wad rozwojowych związanych z ekspozycją na glikokortykosteroidy w okresie prenatalnym.⁷

Dodatkowo glikokortykosteroidy w badaniach na zwierzętach powodowały zaburzenia wzrostu wewnątrzmacicznego, co przejawiało się niższą masą urodzeniową i opóźnieniami w rozwoju płodu. Na podstawie tych danych nie można wykluczyć wystąpienia podobnego działania u ludzi, szczególnie po długotrwałym stosowaniu glikokortykosteroidów, w tym metyloprednizolonu, w trakcie ciąży.⁸

Interpretacja danych przedklinicznych

Dane przedkliniczne dotyczące metyloprednizolonu wskazują na typowy profil bezpieczeństwa charakterystyczny dla glikokortykosteroidów. Obserwowane efekty były związane głównie z farmakologicznym działaniem substancji i pojawiały się przede wszystkim przy stosowaniu dużych dawek przez dłuższy okres. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne ryzyko dla rozwijającego się płodu, szczególnie w kontekście zwiększonego ryzyka rozszczepu podniebienia i zaburzeń wzrostu wewnątrzmacicznego.⁹