Właściwości farmakodynamiczne
Biosotal 40 40 mg

Sotalol, dostępny w dawkach 40 mg i 80 mg (Biosotal), jest racemiczną mieszaniną izomerów D- i L-sotalolu, wykazującą podwójny mechanizm działania jako niewybiórczy beta-adrenolityk (klasa II leków przeciwarytmicznych) oraz środek wydłużający czas trwania potencjału czynnościowego (klasa III). Farmakologicznie, sotalol wydłuża okres refrakcji w przedsionkach, komorach i dodatkowych drogach przewodzenia, co manifestuje się w EKG wydłużeniem odstępów PR, QT i QTc, bez istotnych zmian w czasie trwania zespołu QRS. Działanie beta-adrenolityczne jest dominujące przy dawkach od 25 mg, natomiast efekty klasy III ujawniają się przy dawkach powyżej 160 mg. L-izomer odpowiada za właściwości beta-adrenolityczne, podczas gdy oba izomery wykazują działanie przeciwarytmiczne klasy III.

Pobierz ChPL PDF Biosotal 40 – Tabletki – 40 mg
  1. Właściwości farmakodynamiczne sotalolu
    1. Charakterystyka ogólna
    2. Działanie elektrofizjologiczne
    3. Różnice w działaniu izomerów
    4. Zależność efektu farmakologicznego od dawki
    5. Działanie hemodynamiczne
    6. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. częstoskurcz nadkomorowy
  2. częstoskurcz okołowęzłowy
  3. częstoskurcz śródwęzłowy
  4. komorowe zaburzenie rytmu serca
  5. migotanie przedsionków
  6. trzepotanie przedsionków
  7. zaburzenie rytmu w przebiegu zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a
Substancja czynna
  1. sotalol
Kategoria leku
  1. beta-adrenolityki
  2. leki przeciwarytmiczne

Właściwości farmakodynamiczne sotalolu

Sotalol (dostępny w produkcje leczniczym Biosotal w dawkach 40 mg i 80 mg) jest klasyfikowany do grupy farmakoterapeutycznej niewybiórczych beta-adrenolityków o kodzie ATC: C 07 AA 07. Stanowi on racemiczną mieszaninę dwóch izomerów: D-sotalolu i I-sotalolu, które odpowiadają za różne aspekty działania leku. 1

Charakterystyka ogólna

Sotalol charakteryzuje się podwójnym mechanizmem działania, łącząc cechy:

  • niewybiórczego leku beta-adrenolitycznego (klasa II leków przeciwarytmicznych)
  • środka wydłużającego czas trwania potencjału czynnościowego (klasa III leków przeciwarytmicznych)

W przeciwieństwie do wielu innych beta-adrenolityków, sotalol nie wykazuje wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej ani właściwości stabilizujących błonę komórkową. 2

Działanie elektrofizjologiczne

Główne działanie sotalolu polega na wydłużeniu okresu refrakcji w przedsionkach, komorach i dodatkowych drogach przewodzenia. Lek powoduje wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego w mięśniu sercowym poprzez opóźnienie fazy repolaryzacji. 3

Te mechanizmy działania charakterystyczne dla klas II i III leków przeciwarytmicznych znajdują odzwierciedlenie w zapisie EKG w postaci:

  • wydłużenia odstępu PR
  • wydłużenia odstępu QT
  • wydłużenia odstępu QTc (odstęp QT skorygowany dla rytmu serca)
  • braku istotnych zmian czasu trwania zespołu QRS

4

Różnice w działaniu izomerów

W strukturze sotalolu występują dwa izomery, których działanie farmakologiczne jest zróżnicowane:

  • d-sotalol i l-sotalol – oba izomery mają podobne właściwości leku przeciwarytmicznego klasy III
  • l-izomer sotalolu – odpowiada wyłącznie za właściwości beta-adrenolityczne leku

5

Zależność efektu farmakologicznego od dawki

Działanie farmakologiczne sotalolu wykazuje wyraźną zależność od stosowanej dawki:

  • Małe dawki (25 mg) – dominuje działanie beta-adrenolityczne
  • Duże dawki (powyżej 160 mg) – ujawnia się działanie charakterystyczne dla klasy III leków przeciwarytmicznych

6

Działanie hemodynamiczne

Ze względu na działanie beta-adrenolityczne, sotalol wywiera istotny wpływ na parametry hemodynamiczne:

  • Powoduje zmniejszenie akcji serca (działanie chronotropowe ujemne)
  • Wywołuje ograniczone zmniejszenie siły skurczu mięśnia sercowego (działanie inotropowe ujemne)

Efekty te prowadzą do zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, co ma szczególne znaczenie w terapii choroby niedokrwiennej serca. Dodatkowo, u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym sotalol wywołuje stopniowe, ale znaczące zmniejszenie zarówno ciśnienia skurczowego, jak i rozkurczowego. 7

Parametr Działanie sotalolu Mechanizm Dawka wywołująca efekt
Blokada receptorów beta-adrenergicznych Niewybiórczy antagonizm Klasa II leków przeciwarytmicznych Od 25 mg
Potencjał czynnościowy Wydłużenie czasu trwania Klasa III leków przeciwarytmicznych Powyżej 160 mg
Okres refrakcji Wydłużenie w przedsionkach, komorach i dodatkowych drogach przewodzenia Klasa III leków przeciwarytmicznych Powyżej 160 mg
Akcja serca Zmniejszenie (chronotropowe ujemne) Blokada receptorów beta-adrenergicznych Od 25 mg
Siła skurczu mięśnia sercowego Ograniczone zmniejszenie (inotropowe ujemne) Blokada receptorów beta-adrenergicznych Od 25 mg
Ciśnienie tętnicze Stopniowe zmniejszenie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego Blokada receptorów beta-adrenergicznych Zależne od dawki

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl