sunitynib w ciąży
Sunitynib jest inhibitorem kinaz tyrozynowych stosowanym w leczeniu nowotworów, głównie raka nerkowokomórkowego, nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz guzów neuroendokrynnych trzustki. Mechanizm jego działania polega na blokowaniu receptorów czynników wzrostu, co hamuje angiogenezę nowotworową i proliferację komórek nowotworowych.
Stosowanie sunitynibu w ciąży jest przeciwwskazane. Lek jest klasyfikowany w kategorii D ryzyka stosowania w ciąży według FDA, co oznacza, że istnieją dowody na ryzyko dla płodu. Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne i embriotoksyczne sunitynibu. Może on powodować wady rozwojowe płodu, zaburzenia organogenezy oraz zwiększać ryzyko poronień.
Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące sunitynib powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu terapii. W przypadku konieczności zastosowania leczenia przeciwnowotworowego u kobiety ciężarnej, należy rozważyć potencjalne korzyści dla matki względem ryzyka dla płodu, a decyzja powinna być podjęta indywidualnie przez wielospecjalistyczny zespół medyczny.
Istnieją bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania sunitynibu u kobiet w ciąży. Jeśli pacjentka leczona sunitynibem zajdzie w ciążę, należy natychmiast przerwać terapię i rozważyć alternatywne metody leczenia. Konieczna jest szczegółowa diagnostyka prenatalna oraz ścisłe monitorowanie przebiegu ciąży.