Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Mechanizm interakcji sugammadeksu z innymi lekami opiera się na powinowactwie wiązania między sugammadeksem a innymi substancjami leczniczymi. Informacje przedstawione poniżej zostały opracowane w oparciu o badania nie-kliniczne, badania kliniczne oraz symulacje w modelach uwzględniających farmakodynamiczne działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i farmakokinetyczne interakcje.¹

Mechanizmy interakcji z sugammadeksem

W przypadku sugammadeksu wyróżnia się dwa główne mechanizmy interakcji:

• Interakcje związane z wyparciem – niektóre leki mogą wypierać rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem, co może prowadzić do nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej.
• Interakcje związane z wychwytem – sugammadeks może wiązać się z innymi lekami, zmniejszając ich wolną frakcję w osoczu, co może obniżać ich skuteczność.

Według dostępnych danych nie oczekuje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z innymi lekami poza toremifenu, kwasu fusydowego (interakcje wyparcia) oraz hormonalnych środków antykoncepcyjnych (interakcje wychwytu).²

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem)

Podanie niektórych produktów leczniczych po zastosowaniu sugammadeksu może teoretycznie spowodować wyparcie rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. W konsekwencji może to prowadzić do nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W takiej sytuacji konieczne jest wdrożenie wentylacji mechanicznej pacjenta. Jeśli podawany jest lek w formie infuzji, który wywołał reakcję wyparcia, należy przerwać jego podawanie.³

W przypadku przewidywanego ryzyka wystąpienia interakcji związanej z wyparciem, pacjent powinien być ściśle monitorowany pod kątem nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez około 15 minut po podaniu innego produktu leczniczego drogą pozajelitową w okresie 7,5 godziny od podania sugammadeksu.⁴

Do leków mogących wchodzić w interakcje wyparcia należą:

• Toremifen – charakteryzuje się dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągać wysokie stężenia w osoczu, co może prowadzić do wyparcia wekuronium lub rokuronium z kompleksu. W rezultacie czas powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9 może być wydłużony u pacjentów, którzy otrzymali toremifen w dniu operacji.⁵
• Kwas fusydowy (dożylny) – podanie w okresie przedoperacyjnym może nieznacznie wydłużyć czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9. Nie oczekuje się nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a jego efekty w badaniach krwi są widoczne dopiero po 2-3 dniach.⁶

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem)

Podanie sugammadeksu może zmniejszyć skuteczność niektórych produktów leczniczych poprzez redukcję ich wolnej frakcji w osoczu. W takiej sytuacji zaleca się rozważenie ponownego podania danego leku, zastosowanie produktu o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej z innej grupy związków chemicznych) lub wdrożenie interwencji niefarmakologicznej.⁷

Hormonalne leki antykoncepcyjne

Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję sugammadeksu z hormonalnymi lekami antykoncepcyjnymi. Badania wykazały, że podanie sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. może zmniejszyć ekspozycję na progestagen o 34% (AUC), co jest podobne do sytuacji, gdy dobowa dawka hormonalnego leku antykoncepcyjnego zostanie przyjęta z 12-godzinnym opóźnieniem. Może to potencjalnie obniżyć skuteczność antykoncepcji. W przypadku estrogenów efekt ten wydaje się być mniejszy.⁸

Z tego względu uważa się, że podanie sugammadeksu w bolusie jest równoznaczne z pominięciem dobowej dawki doustnych hormonalnych leków antykoncepcyjnych (zarówno złożonych, jak i zawierających tylko progestagen). W takim przypadku należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi pominięcia dawki, które są zawarte w ulotce danego leku antykoncepcyjnego.⁹

W przypadku hormonalnych leków antykoncepcyjnych stosowanych inną drogą niż doustna, należy przez kolejnych 7 dni stosować dodatkową niehormonalną metodę antykoncepcji oraz zapoznać się ze szczegółowymi zaleceniami zawartymi w ulotce danego środka antykoncepcyjnego.¹⁰

Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium

Gdy w okresie pooperacyjnym stosowane są produkty lecznicze, które mogą nasilać blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość nawrotu blokady. Szczegółowy wykaz leków nasilających blokadę nerwowo-mięśniową znajduje się w charakterystyce produktu leczniczego rokuronium lub wekuronium. W przypadku nawrotu blokady może być konieczne zastosowanie wentylacji mechanicznej i ponowne podanie sugammadeksu.¹¹

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Sugammadeks zazwyczaj nie wywiera wpływu na wyniki badań laboratoryjnych. Wyjątkiem może być oznaczanie stężenia progesteronu w surowicy. Interferencję z tym badaniem obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/ml (najwyższe stężenie w osoczu po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie).¹²

W badaniach wykazano, że sugammadeks w dawkach 4 mg/kg mc. i 16 mg/kg mc. powoduje krótkotrwałe (≤ 30 minut) wydłużenie:

• czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) – maksymalnie o 17% (dawka 4 mg/kg mc.) i 22% (dawka 16 mg/kg mc.)
• czasu protrombinowego PT (INR) – maksymalnie o 11% (dawka 4 mg/kg mc.) i 22% (dawka 16 mg/kg mc.)

¹³

Badania in vitro wykazały interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem.¹⁴

Interakcje sugammadeksu z alkoholem

Nie przeprowadzono szczegółowych badań oceniających bezpośrednie interakcje między sugammadeksem a alkoholem. Jednakże należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ:

• Alkohol może nasilać działanie niektórych leków wpływających na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe
• Alkohol może nasilać depresyjny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy w okresie pooperacyjnym
• Spożycie alkoholu może wpływać na metabolizm wątrobowy innych jednocześnie stosowanych leków

Z uwagi na to, że sugammadeks jest stosowany głównie w warunkach szpitalnych w trakcie procedur anestezjologicznych, ryzyko interakcji z alkoholem w bezpośrednim okresie okołooperacyjnym jest minimalne. Zaleca się jednak powstrzymanie się od spożywania alkoholu przez co najmniej 24 godziny po podaniu sugammadeksu, ze względu na ogólne zasady postępowania pooperacyjnego.

Zastosowanie u dzieci i młodzieży

Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji lekowych u dzieci i młodzieży. U pacjentów pediatrycznych należy uwzględnić wszystkie interakcje opisane powyżej dla pacjentów dorosłych oraz ostrzeżenia zawarte w informacji o produkcie.¹⁵

Tabela interakcji lekowych z sugammadeksem