Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Mechanizm działania sugammadeksu opiera się na bezpośrednim wiązaniu cząsteczek leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, co może prowadzić do różnorodnych interakcji farmakologicznych. Informacje o możliwych interakcjach bazują na powinowactwie wiązania między sugammadeksem a innymi produktami leczniczymi, badaniach nieklinicznych, badaniach klinicznych oraz zaawansowanych symulacjach w modelach uwzględniających farmakodynamikę leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe oraz farmakokinetykę interakcji między tymi lekami a sugammadeksem.¹

Na podstawie dostępnych danych, nie przewiduje się klinicznie istotnych interakcji farmakodynamicznych z większością produktów leczniczych, jednak istnieją wyjątki, które wymagają szczególnej uwagi. Interakcje z sugammadeksem można podzielić na dwie główne kategorie: interakcje wpływające na skuteczność sugammadeksu (tzw. interakcje związane z wyparciem) oraz interakcje wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (tzw. interakcje związane z wychwytem).²

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem)

Istnieje teoretyczna możliwość, że niektóre produkty lecznicze podane po zastosowaniu sugammadeksu mogą wypierać rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Takie działanie może prowadzić do nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W przypadku wystąpienia tego zjawiska, pacjent będzie wymagał wentylacji mechanicznej. Jeżeli interakcja wynika z infuzji leku, należy natychmiast przerwać jego podawanie.³

Gdy istnieje ryzyko wystąpienia interakcji związanej z wyparciem, pacjenci powinni być dokładnie monitorowani pod kątem ewentualnego nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez około 15 minut po pozajelitowym podaniu innego produktu leczniczego w okresie 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu.⁴

Do produktów leczniczych, które mogą powodować interakcje typu wyparcia, należą:

Toremifen

Toremifen charakteryzuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągać wysokie stężenia w osoczu. Konsekwencją tego może być wyparcie wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem. Klinicyści powinni być świadomi, że u pacjentów otrzymujących toremifen w dniu operacji może wystąpić wydłużenie czasu do powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9, co świadczy o przedłużonej rekonwalescencji po blokadzie nerwowo-mięśniowej.⁵

Kwas fusydowy

Dożylne podanie kwasu fusydowego w okresie przedoperacyjnym może nieznacznie wydłużyć czas do powrotu stosunku T4/T1 do wartości 0,9. Nie przewiduje się jednak nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a efekty jego działania w badaniach krwi są widoczne dopiero po 2-3 dniach.⁶

Interakcje potencjalnie wpływające na skuteczność innych produktów leczniczych (interakcje związane z wychwytem)

Podanie sugammadeksu może wpływać na skuteczność niektórych produktów leczniczych poprzez zmniejszenie stężenia ich wolnej frakcji w osoczu. W takich przypadkach zaleca się rozważenie ponownego podania danego leku, zastosowanie produktu leczniczego o równoważnym działaniu terapeutycznym (preferowany z innej grupy związków chemicznych) lub wdrożenie odpowiedniej interwencji niefarmakologicznej.⁷

Hormonalne leki antykoncepcyjne

Wykazano, że interakcja między sugammadeksem w dawce 4 mg/kg masy ciała a progestagenem może prowadzić do zmniejszenia ekspozycji na progestagen o około 34% AUC. Jest to porównywalne ze zmniejszeniem skuteczności, jakie następuje przy opóźnieniu przyjęcia dobowej dawki hormonalnego leku antykoncepcyjnego o 12 godzin. W przypadku estrogenów efekt ten wydaje się mniej znaczący.⁸

Podanie sugammadeksu w bolusie należy traktować jako równoważne z pominięciem dobowej dawki doustnego hormonalnego leku antykoncepcyjnego (zarówno złożonego, jak i zawierającego wyłącznie progestagen). Pacjentka, która przyjęła doustny lek antykoncepcyjny tego samego dnia, w którym podano sugammadeks, powinna postępować zgodnie z zaleceniami zawartymi w ulotce dotyczącej postępowania w przypadku pominięcia dawki.⁹

W przypadku stosowania hormonalnych leków antykoncepcyjnych podawanych inną drogą niż doustna, pacjentka powinna stosować dodatkową, niehormonalną metodę antykoncepcji przez kolejne 7 dni oraz zapoznać się ze szczegółowymi zaleceniami zawartymi w ulotce stosowanego leku antykoncepcyjnego.¹⁰

Interakcje wynikające z przedłużonego działania rokuronium lub wekuronium

W okresie pooperacyjnym należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu produktów leczniczych, które mogą nasilać blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ze względu na możliwość wystąpienia nawrotu blokady. Pełen wykaz leków nasilających blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego znajduje się w informacji o produkcie dołączonej do opakowań rokuronium lub wekuronium. W przypadku zaobserwowania nawrotu blokady może być konieczne wdrożenie wentylacji mechanicznej i ponowne podanie sugammadeksu.¹¹

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Sugammadeks zazwyczaj nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych, z wyjątkiem badania stężenia progesteronu w surowicy. Interferencję z tym testem obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/ml, co odpowiada najwyższemu stężeniu w osoczu po podaniu dawki 8 mg/kg masy ciała w bolusie.¹²

W badaniach z udziałem ochotników wykazano, że sugammadeks w dawkach 4 mg/kg i 16 mg/kg masy ciała powodował przejściowe wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) odpowiednio o 17% i 22% oraz czasu protrombinowego PT (INR) odpowiednio o 11% i 22%. Zaobserwowane wydłużenie aPTT i PT (INR) było jednak ograniczone i miało krótkotrwały charakter, nieprzekraczający 30 minut.¹³

W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT oraz PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem.¹⁴

Interakcje z alkoholem

Nie przeprowadzono specyficznych badań klinicznych oceniających interakcje sugammadeksu z alkoholem. Jednakże, biorąc pod uwagę mechanizm działania sugammadeksu i jego profil farmakokinetyczny, nie oczekuje się bezpośrednich interakcji farmakodynamicznych lub farmakokinetycznych z alkoholem.

Należy jednak pamiętać, że spożycie alkoholu w okresie okołooperacyjnym jest przeciwwskazane ze względu na:

• Możliwe działanie addytywne alkoholu i środków znieczulających, co może prowadzić do nasilenia depresji oddechowej i sercowo-naczyniowej
• Zwiększone ryzyko interakcji alkoholu z lekami stosowanymi w okresie okołooperacyjnym
• Negatywny wpływ na procesy gojenia i zdrowienia po zabiegu
• Potencjalne zwiększenie ryzyka pooperacyjnych nudności i wymiotów

Należy poinformować pacjentów o konieczności unikania spożywania alkoholu przez co najmniej 24 godziny przed planowanym zabiegiem chirurgicznym oraz przez okres rekonwalescencji, zgodnie z zaleceniami zespołu anestezjologicznego.

Tabela interakcji sugammadeksu z innymi produktami leczniczymi

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji lekowych w populacji pediatrycznej. U dzieci i młodzieży należy uwzględnić wszystkie wspomniane powyżej interakcje dotyczące pacjentów dorosłych oraz stosować się do ostrzeżeń zawartych w odpowiednich punktach charakterystyki produktu leczniczego.¹⁵