Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Bisoprolol Vitabalans

Stosowanie bisoprololu wymaga zachowania szczególnej ostrożności w wielu sytuacjach klinicznych. Lek Bisoprolol Vitabalans (5 mg i 10 mg tabletki) zawiera jako substancję czynną bisoprololu hemifumaran, który jest selektywnym beta-adrenolitykiem. Lekarz powinien zwrócić uwagę na następujące aspekty przed rozpoczęciem i w trakcie terapii tym lekiem.¹

Przeciwwskazania do stosowania w przewlekłej niewydolności serca

Należy podkreślić, że mimo iż niektóre produkty zawierające bisoprolol są stosowane w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, to Bisoprolol Vitabalans nie powinien być stosowany w tym wskazaniu. Leczenie przewlekłej niewydolności serca beta-adrenolitykami wymaga bardzo dokładnego, stopniowego zwiększania dawki, co nie jest możliwe przy zastosowaniu tego produktu.²

Interakcje lekowe wymagające ostrożności

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania bisoprololu z następującymi lekami:³

• Antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu
• Preparatami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym
• Lekami przeciwarytmicznymi klasy I

Sytuacje kliniczne wymagające szczególnej ostrożności

Bisoprolol Vitabalans należy stosować ze szczególną ostrożnością w następujących przypadkach:⁴

Jednoczesne podawanie amiodaronu

Przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu istnieje ryzyko wystąpienia zaburzeń automatyzmu kurczliwości i przewodzenia. Dzieje się tak na skutek zahamowania kompensacyjnych reakcji współczulnych.⁵

Choroby układu oddechowego

Szczególnej uwagi wymaga stosowanie bisoprololu u pacjentów ze skurczem oskrzeli (astmą oskrzelową, obturacyjną chorobą płuc). W przypadku astmy oskrzelowej lub innych przewlekłych chorób obturacyjnych płuc, które mogą powodować objawy, należy jednocześnie podawać leki rozszerzające oskrzela. U pacjentów z astmą może wystąpić zwiększony opór w drogach oddechowych, co może wymagać zwiększenia dawki beta2-mimetyków. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie badań czynnościowych układu oddechowego.⁶

Inhibitory acetylocholinoesterazy

Jednoczesne podawanie inhibitorów acetylocholinoesterazy (w tym takryny) może prowadzić do wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego i/lub nasilenia bradykardii.⁷

Znieczulenie ogólne

Podczas stosowania wziewnych środków znieczulających może dojść do osłabienia tachykardii odruchowej i zwiększenia ryzyka wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Utrzymująca się blokada receptorów beta zmniejsza ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu w trakcie indukcji i intubacji. Należy bezwzględnie poinformować anestezjologa o przyjmowaniu przez pacjenta bisoprololu.⁸

Jeśli pacjent ma zostać poddany znieczuleniu ogólnemu, lekarz anestezjolog musi być poinformowany o stosowaniu leku beta-adrenolitycznego. Jeśli konieczne jest przerwanie stosowania beta-adrenilotyku przed planowaną operacją, należy zrobić to stopniowo i zakończyć na 48 godzin przed zabiegiem.⁹

Jodowe środki kontrastujące

Podczas stosowania jodowych środków kontrastujących beta-adrenolityki mogą hamować kompensacyjne reakcje sercowo-naczyniowe związane z niedociśnieniem lub wstrząsem indukowanym przez te środki.¹⁰

Cukrzyca

U pacjentów z cukrzycą przebiegającą z dużymi wahaniami stężenia glukozy we krwi objawy hipoglikemii mogą być maskowane. W trakcie leczenia bisoprololem należy regularnie monitorować stężenie glukozy.¹¹

Nadczynność tarczycy

Objawy podmiotowe i przedmiotowe tyreotoksykozy mogą być maskowane podczas leczenia bisoprololem.¹²

Inne sytuacje kliniczne wymagające uwagi

Stosowanie bisoprololu wymaga także ostrożności w następujących przypadkach:¹³

• Ścisły post – wymaga monitorowania pacjenta
• Leczenie odczulające – bisoprolol, podobnie jak inne beta-adrenolityki, może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać ciężkość reakcji anafilaktycznych. Leczenie adrenaliną może nie dawać oczekiwanych efektów terapeutycznych i mogą być konieczne większe dawki epinefryny (adrenaliny)
• Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia¹⁴
• Dławica piersiowa typu Prinzmetala – beta-adrenolityki mogą zwiększać liczbę i wydłużać czas trwania napadów dławicowych u pacjentów z tym typem dławicy¹⁵
• Choroby okluzyjne naczyń obwodowych i zaburzenia krążenia obwodowego, takie jak zespół Raynauda i chromanie przestankowe – nasilenie objawów może wystąpić szczególnie na początku terapii¹⁶

Guz chromochłonny nadnerczy (phaeochromocytoma)

U pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy nie wolno podawać bisoprololu, dopóki nie zostanie uzyskana blokada receptorów alfa-adrenergicznych.¹⁷

Łuszczyca

U pacjentów z łuszczycą lub łuszczycą w wywiadzie beta-adrenolityki (w tym bisoprolol) można podawać wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.¹⁸

Stosowanie soczewek kontaktowych

U pacjentów noszących soczewki kontaktowe należy uwzględnić, że beta-adrenolityki mogą zmniejszać ilość wydzielanych łez i powodować suchość spojówek.¹⁹

Monitorowanie i zakończenie leczenia

Rozpoczęcie leczenia bisoprololem wymaga regularnego monitorowania, szczególnie w przypadku leczenia pacjentów w podeszłym wieku. Nie można nagle przerywać leczenia bisoprololem, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, chyba że istnieją do tego wyraźne wskazania. Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do przemijającego pogorszenia czynności serca, a także stwarza ryzyko wystąpienia zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu.²⁰

Stosowanie w sporcie – testy antydopingowe

Bisoprolol jako substancja czynna może powodować pozytywne wyniki w testach antydopingowych, co należy uwzględnić u sportowców.²¹