Przedawkowanie leku Bisoprolol Vitabalans

Przedawkowanie bisoprololu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta, szczególnie u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Ze względu na farmakologiczne działanie beta-adrenolityków, przekroczenie zalecanych dawek może prowadzić do szeregu groźnych objawów wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych w organizmie.¹

Należy zaznaczyć, że pacjenci różnią się indywidualnie pod względem wrażliwości na duże pojedyncze dawki bisoprololu. Szczególnie narażoną grupą są pacjenci z niewydolnością serca, u których skutki przedawkowania mogą być znacznie bardziej nasilone.²

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie bisoprololu hemifumaranu charakteryzuje się wystąpieniem szeregu objawów klinicznych związanych z nadmierną blokadą receptorów beta-adrenergicznych. Przejawia się to przede wszystkim zaburzeniami w układzie krążenia, oddechowym oraz metabolicznym.³

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania bisoprololu konieczne jest wdrożenie natychmiastowego i kompleksowego postępowania leczniczego, które obejmuje przerwanie leczenia bisoprololem oraz zastosowanie odpowiedniego leczenia podtrzymującego i objawowego.⁴

Zmniejszenie wchłaniania leku

Pierwszym krokiem w postępowaniu przy przedawkowaniu jest ograniczenie dalszego wchłaniania bisoprololu hemifumaranu z przewodu pokarmowego poprzez zastosowanie następujących metod:⁵

• Płukanie żołądka – procedura ta jest szczególnie skuteczna, jeśli zostanie przeprowadzona w ciągu pierwszych godzin od przedawkowania leku
• Podanie adsorbentów – przede wszystkim węgla aktywowanego, który wiąże cząsteczki leku w przewodzie pokarmowym, zapobiegając ich wchłanianiu
• Zastosowanie środków przeczyszczających – np. siarczanu sodu, które przyspieszają pasaż jelitowy i eliminację leku z organizmu

Warto zaznaczyć, że bisoprolol podlega dializie jedynie w niewielkim stopniu, co oznacza ograniczoną skuteczność tej metody w usuwaniu leku z organizmu.⁶

Leczenie powikłań przedawkowania

Postępowanie terapeutyczne powinno być ukierunkowane na konkretne objawy i powikłania wynikające z przedawkowania:⁷

1. Zaburzenia oddychania – konieczne jest ciągłe monitorowanie parametrów oddechowych. W przypadku niewydolności oddechowej należy wdrożyć oddychanie wspomagane. Przy skurczu oskrzeli stosuje się leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina lub selektywne beta2-sympatykomimetyki.
2. Powikłania sercowo-naczyniowe – wymagają leczenia objawowego:⁸
   • Blok przedsionkowo-komorowy (drugiego lub trzeciego stopnia) – wymaga dokładnego monitorowania i leczenia za pomocą wlewu izoprenaliny lub przeznaczyniowego wszczepienia czasowego stymulatora serca
   • Bradykardia – należy podać dożylnie atropinę lub metyloatropinę
   • Niedociśnienie tętnicze lub wstrząs – leczenie polega na zwiększeniu objętości wewnątrznaczyniowej poprzez podanie płynów oraz zastosowaniu leków o działaniu naczyniozwężającym⁹
3. Hipoglikemia – wymaga natychmiastowego dożylnego podania roztworu glukozy w celu wyrównania poziomu cukru we krwi¹⁰

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjenci po przedawkowaniu bisoprololu wymagają ścisłego monitorowania funkcji życiowych, zwłaszcza parametrów hemodynamicznych, rytmu serca, ciśnienia tętniczego oraz stanu neurologicznego. Szczególnie istotna jest obserwacja w kierunku późnych powikłań kardiologicznych oraz metabolicznych, które mogą wystąpić nawet po ustąpieniu ostrych objawów przedawkowania.

Należy pamiętać, że u pacjentów z niewydolnością serca przebieg kliniczny przedawkowania może być szczególnie ciężki i wymagać bardziej intensywnego i dłuższego leczenia.¹¹