Przedawkowanie
Napritum 500 mg

Przedawkowanie naproksenu prowadzi do wieloukładowych objawów klinicznych, obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (ospalość, zawroty głowy, drgawki), przewód pokarmowy (ból nadbrzusza, krwawienia, nudności), wątrobę (przemijające uszkodzenie, podwyższenie enzymów), nerki (ostra niewydolność), układ krzepnięcia (hipotrombinemia z wydłużeniem czasu protrombinowego), układ oddechowy (depresja oddechowa, bezdech) oraz sercowo-naczyniowy (nadciśnienie tętnicze). Rzadko obserwuje się reakcje anafilaktoidalne oraz kwasicę metaboliczną. Objawy neurologiczne mogą progresować do śpiączki, a krwawienia z przewodu pokarmowego mogą mieć charakter jawny lub utajony. Brak jest precyzyjnych danych dotyczących dawki toksycznej, jednak konieczna jest szybka identyfikacja i interwencja w przypadku podejrzenia przedawkowania.

Przedawkowanie leku Napritum (naproksen)

Przedawkowanie naproksenu może prowadzić do szeregu poważnych następstw zdrowotnych, obejmujących zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego, przewodu pokarmowego, nerek oraz wątroby. Szczegółowa znajomość objawów przedawkowania oraz procedur terapeutycznych jest kluczowa dla personelu medycznego w celu skutecznego zarządzania takim stanem klinicznym.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Spektrum objawów klinicznych przedawkowania naproksenu jest szerokie i wieloukładowe. Obejmują one zaburzenia neurologiczne, gastroenterologiczne, nefrologiczne oraz hepatologiczne. W rzadkich przypadkach obserwuje się również zaburzenia hematologiczne i oddechowe.2

Należy zwrócić szczególną uwagę na możliwość wystąpienia potencjalnie zagrażających życiu objawów, takich jak nadciśnienie tętnicze, depresja oddechowa oraz śpiączka, które chociaż występują rzadko, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.3

W literaturze opisano przypadek, w którym zaobserwowano przemijające wydłużenie czasu protrombinowego spowodowane hipotrombinemią. Efekt ten mógł wynikać z selektywnego hamowania syntezy czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K.4

U niektórych pacjentów po przedawkowaniu naproksenu odnotowano incydenty drgawek, jednakże nie ustalono jednoznacznie związku przyczynowo-skutkowego z przyjmowaniem leku. Brak jest również dokładnych danych określających dawkę leku, która mogłaby stanowić zagrożenie dla życia pacjenta.5

Należy być świadomym możliwości wystąpienia reakcji anafilaktoidalnych po przedawkowaniu naproksenu, podobnie jak ma to miejsce przy terapeutycznym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).6

Układ/narząd Objawy przedawkowania Częstość występowania Charakterystyka kliniczna
Ośrodkowy układ nerwowy Ospałość, zawroty głowy, senność, ból głowy, dezorientacja, pobudzenie, szumy uszne, omdlenia, drgawki Częste (drgawki – rzadko) Zaburzenia świadomości mogą postępować od senności do śpiączki
Przewód pokarmowy Ból w nadbrzuszu, dyskomfort w jamie brzusznej, krwawienie z przewodu pokarmowego, biegunka, zgaga, niestrawność, nudności, wymioty Częste (biegunka – rzadko) Krwawienie z przewodu pokarmowego może mieć manifestację jawną lub utajoną
Wątroba Przemijające zmiany w czynności wątroby, uszkodzenie wątroby Częste Może manifestować się podwyższeniem enzymów wątrobowych
Układ krzepnięcia Hipotrombinemia Rzadko Może prowadzić do wydłużenia czasu protrombinowego
Nerki Ostra niewydolność nerek Rzadko Wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek
Układ oddechowy Bezdech, depresja oddechowa Bardzo rzadko Stan zagrażający życiu, wymagający natychmiastowej interwencji
Układ sercowo-naczyniowy Nadciśnienie tętnicze Rzadko Wymaga monitorowania parametrów życiowych
Zaburzenia metaboliczne Kwasica metaboliczna Rzadko Wymaga monitorowania równowagi kwasowo-zasadowej
Reakcje nadwrażliwości Reakcje anafilaktoidalne Rzadko Stan potencjalnie zagrażający życiu

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania naproksenu jest wielokierunkowe i obejmuje metody zapobiegające dalszemu wchłanianiu leku, monitorowanie stanu pacjenta oraz leczenie objawowe.7

Postępowanie na etapie wczesnym

  1. Zapobieganie dalszemu wchłanianiu leku:
    • Płukanie żołądka – szczególnie zalecane przy spożyciu dużych ilości leku
    • Podanie węgla aktywnego (adsorbent) – w celu zmniejszenia absorpcji naproksenu
    • Zastosowanie siarczanu sodu (środek przeczyszczający) – przyspiesza eliminację leku z przewodu pokarmowego

Powyższe procedury powinny być wykonane w odpowiedniej sekwencji: najpierw płukanie żołądka, następnie podanie wody lub napoju owocowego z węglem aktywnym oraz siarczanem sodu.8

Monitoring i leczenie podtrzymujące

Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkiej kwasicy metabolicznej, konieczne jest uważne monitorowanie równowagi kwasowo-zasadowej.9

Istotne jest zapewnienie odpowiedniej diurezy oraz ścisłe monitorowanie funkcji nerek i wątroby.10

Pacjenci po przedawkowaniu naproksenu wymagają obserwacji przez minimum cztery godziny od momentu spożycia potencjalnie toksycznych ilości leku.11

Leczenie powikłań

W przypadku wystąpienia częstych lub przedłużających się drgawek, zalecane jest dożylne podanie diazepamu.12

Dodatkowe interwencje terapeutyczne należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta.13

Dalsze leczenie ma charakter podtrzymujący i objawowy. Hemodializa standardowo nie zmniejsza stężenia naproksenu w osoczu ze względu na jego wysoki stopień wiązania z białkami osocza. Jednakże u pacjentów z niewydolnością nerek, którzy przyjęli naproksen, hemodializa może być wskazana jako metoda eliminacji toksycznych metabolitów leku.14

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl