pentazocyna

Pentazocyna to syntetyczny opioid o działaniu agonistyczno-antagonistycznym, który wykazuje umiarkowane działanie przeciwbólowe. Działa jako częściowy agonista receptorów opioidowych κ (kappa) oraz słaby antagonista receptorów μ (mu), co odróżnia ją od klasycznych opioidów.

W praktyce klinicznej pentazocyna stosowana jest głównie w leczeniu bólu o nasileniu umiarkowanym do silnego. Lek może być podawany drogą doustną, domięśniową lub dożylną. Typowe dawkowanie wynosi 50 mg doustnie co 3-4 godziny lub 30 mg parenteralnie.

Profil działań niepożądanych pentazocyny obejmuje: nudności, wymioty, zawroty głowy, senność oraz zaburzenia psychiczne. Ważną cechą kliniczną jest mniejszy potencjał wywoływania depresji oddechowej w porównaniu do czystych agonistów receptora μ, jednak przy wyższych dawkach efekt ten może wystąpić.

Ze względu na swoje właściwości agonistyczno-antagonistyczne, pentazocyna może wywoływać objawy odstawienne u pacjentów fizycznie uzależnionych od opioidów. Potencjał uzależniający pentazocyny jest niższy niż w przypadku morfiny, jednak nadal istnieje ryzyko rozwoju zależności psychicznej i fizycznej podczas długotrwałego stosowania.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Palexia retard 150 mg

Tapentadol, substancja czynna Palexia retard, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych następstw klinicznych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, inne opioidy, barbiturany, leki przeciwkaszlowe, leki przeciwpsychotyczne oraz H1-antyhistaminy, które mogą powodować nasilone działanie sedacyjne, depresję oddechową, śpiączkę, a nawet zgon. Równie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie gabapentanoidów (gabapentyna, pregabalina) z tapentadolem, zwiększające ryzyko przedawkowania i depresji oddechowej. Ponadto, tapentadol może nasilać ryzyko zespołu serotoninowego przy współstosowaniu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), objawiającego się m.in. klonusem, hipertermią (>38°C) i nadciśnieniem. Warto podkreślić, że metabolizm tapentadolu odbywa się głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym (enzymy UGT1A6, UGT1A9, UGT2B7), a inhibitory tych enzymów (np. ketokonazol, flukonazol) mogą zwiększać stężenie leku, natomiast induktory (np. ryfampicyna, fenobarbital, dziurawiec) obniżają jego skuteczność.
agonista-antagonista receptora opioidowego, barbiturany, benzodiazepiny, buprenorfina, depresja oddechowa, dziurawiec zwyczajny, fenelzyna, fenobarbital, flukonazol, gabapentyna, gabapentynoid, hiperrefleksja, induktor enzymu, inhibitor izoenzymu, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, ketokonazol, klonus, kwas meklofenamowy, lek przeciwkaszlowy, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwpsychotyczne, moklobemid, nalbufina, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pregabalina, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, tapentadol, transferaza urydynodifosforanowa, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zespół odstawienny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Binatta

Produkt leczniczy BINATTA, zawierający tapentadol o przedłużonym uwalnianiu, wiąże się z ryzykiem rozwoju tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz zaburzeń związanych z używaniem opioidów, szczególnie u pacjentów z historią zaburzeń używania substancji, aktualnym paleniem tytoniu lub zaburzeniami psychicznymi. Konieczne jest ścisłe monitorowanie zachowań wskazujących na nadużywanie leku oraz ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami uspokajającymi, zwłaszcza benzodiazepinami, ze względu na ryzyko depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Zaleca się ograniczenie takiej terapii do sytuacji, gdy brak jest alternatyw, stosowanie najniższych dawek i krótkiego czasu leczenia oraz edukację pacjentów i opiekunów o potencjalnych zagrożeniach.
agonista receptora opioidowego μ, benzodiazepiny, buprenorfina, centralny bezdech senny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, depresja oddechowa, lek przeciwbólowy, lek uspokajający, nalbufina, napad drgawkowy, niedotlenienie podczas snu, ostre zapalenie trzustki, pentazocyna, skurcz zwieracza Oddiego, tapentadol, zaburzenie czynności oddechowej, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie używania substancji, zaburzenie zdrowia psychicznego, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg

Wenlafaksyna, substancja czynna preparatu Velaxin ER, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), co może prowadzić do zespołu serotoninowego – stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Zalecane są odpowiednie okresy karencji: minimum 14 dni po zakończeniu nieodwracalnych, nieselektywnych IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po zakończeniu wenlafaksyny przed rozpoczęciem IMAO. Odwracalne, selektywne IMAO (np. moklobemid) wymagają podobnej ostrożności, choć przerwa może być krótsza. Linezolid, będący słabym odwracalnym IMAO, również jest przeciwwskazany w terapii skojarzonej. Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy, lit), co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego i wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Spożywanie alkoholu podczas terapii nasila depresję OUN i ryzyko działań niepożądanych, a jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, erytromycyna) zwiększa ryzyko groźnych arytmii, w tym torsade de pointes.
2-hydroksydezypramina, alfa-hydroksymetoprolol, amiodaron, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, dekstrometorfan, dofetylid, doustna antykoncepcja, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, hormonalna antykoncepcja, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, O-demetylowenlafaksyna, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, petydyna, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, suplement tryptofanu, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, układ serotoninergiczny, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nicorette Invisipatch

Stosowanie systemu transdermalnego Nicorette Invisipatch wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak niedawny zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, ciężkie zaburzenia rytmu serca czy niewyrównane nadciśnienie tętnicze. W tych przypadkach preferowane są niefarmakologiczne metody zaprzestania palenia, a zastosowanie plastrów nikotynowych powinno być rozważane jedynie po niepowodzeniu tych metod i pod ścisłą kontrolą lekarską. U pacjentów z cukrzycą zaleca się częstsze monitorowanie glikemii, ze względu na wpływ nikotyny na metabolizm węglowodanów. Szczególną ostrożność należy zachować także u osób z guzem chromochłonnym nadnerczy, niewyrównaną nadczynnością tarczycy, zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz chorobami przewodu pokarmowego, gdyż nikotyna może nasilać objawy tych schorzeń lub zmieniać farmakokinetykę leku.
aminy katecholowe, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, flekainid, fluwoksamina, guz chromochłonny nadnerczy, imipramina, indukcja metabolizmu leku, izoenzym CYP 1A2, klirens nikotyny, klomipramina, klozapina, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm węglowodanów, nadciśnienie tętnicze, niewyrównana nadczynność tarczycy, nikotynowa terapia zastępcza, olanzapina, padaczka, pentazocyna, policykliczny węglowodór aromatyczny, rezonans magnetyczny, ropinirol, takryna, teofilina, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie rytmu serca, zapalenie przełyku, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Nicorama Mint 2 mg

Stosowanie Nicorama Mint, jako formy nikotynowej terapii zastępczej, wiąże się z istotnymi interakcjami farmakokinetycznymi i farmakodynamicznymi, głównie wynikającymi z fizjologicznych zmian po zaprzestaniu palenia. Kluczowym mechanizmem jest zmniejszenie aktywności izoenzymu CYP1A2, indukowanego przez składniki dymu tytoniowego, co prowadzi do wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak teofilina, klozapina, olanzapina, takryna, kofeina, paracetamol, warfaryna i inne. Szczególnie istotne jest monitorowanie leków o wąskim indeksie terapeutycznym (np. teofilina, klozapina, olanzapina) oraz insuliny, której podskórne wchłanianie może się zwiększyć, co wymaga dostosowania dawki w celu uniknięcia hipoglikemii. Ponadto, zmiany w poziomie katecholamin i kortyzolu pod wpływem nikotyny mogą osłabiać działanie nifedypiny i antagonistów receptorów adrenergicznych, a także zwiększać efekt agonistów receptorów adrenergicznych.
agonista receptorów adrenergicznych, antagonista receptora H2, antagonista receptorów adrenergicznych, antagonista wapnia, benzodiazepiny, beta-bloker, ciśnienie tętnicze, doustny antykoagulant, estrogeny, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenazon, fenylobutazon, flekainid, furosemid, indeks terapeutyczny, insulina, insulinoterapia, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym CYP1A2, katecholaminy, klozapina, kofeina, kortyzol, lidokaina, monitorowanie stężenia leku, nifedypina, nikotynowa terapia zastępcza, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, parametry hemodynamiczne, pentazocyna, poziom glukozy we krwi, propoksyfen, propranolol, rytm serca, takryna, teofilina, terapia antynikotynowa, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, witamina B12, wskaźnik INR
Leksykon substancji czynnych
Pentazocyna – Przeciwwskazania stosowania

Pentazocyna, dostępna w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 30 mg/ml (Pentazocinum WZF), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pentazocynę lub substancje pomocnicze, a także u osób z zaburzeniami oddychania, takimi jak depresja oddechowa, astma oskrzelowa w fazie zaostrzenia, zmniejszona rezerwa oddechowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) oraz niewydolność serca wywołaną przewlekłą chorobą płuc (serce płucne). Preparat zawiera dodatkowo sód w ilości 0,064 mmol (1,48 mg) na ml, co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi dotyczącymi sodu.
astma oskrzelowa, choroba obturacyjna układu oddechowego, depresja oddechowa, dwutlenek węgla we krwi, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, opioid, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, płyn mózgowo-rdzeniowy, POChP, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, przeciwwskazania, przewlekła obturacyjna choroba płuc, serce płucne, śpiączka, uraz głowy, zatrucie alkoholowe, zmniejszona rezerwa oddechowa
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pentazocinum WZF 30 mg/ml

Pentazocinum WZF w roztworze do wstrzykiwań (30 mg/ml) wykazuje szybkie działanie przeciwbólowe zależne od drogi podania: dożylne (2-3 min), domięśniowe i podskórne (10-20 min), z czasem działania 3-5 godzin. Lek wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (około 63%, zakres 50-70%) oraz z upostaciowanymi składnikami krwi, co wpływa na biodostępność i dystrybucję. Pentazocyna przenika przez barierę krew-mózg (stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym stanowią 30-50% stężeń w osoczu) oraz przez łożysko, co ma znaczenie kliniczne w ciąży. Po dożylnym podaniu 45 mg maksymalne stężenie w surowicy wynosi 0,106-0,243 μg/ml i osiągane jest w 15-60 minut, a okres półtrwania wynosi 2-5 godzin.
bariera krew-mózg, biodostępność, biotransformacja, działanie przeciwbólowe, glukuronidacja, glukuronizacja, indukcja enzymatyczna, łożysko, metabolizm wątrobowy, okres półtrwania, pentazocinum, pentazocyna, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, roztwór do wstrzykiwań, stężenie w surowicy, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe
Leksykon substancji czynnych
Pentazocyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Produkt leczniczy Pentazocinum WZF zawiera pentazocynę w stężeniu 30 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań. Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania pentazocyny w tym preparacie nie dostarcza dodatkowych szczegółowych danych poza tymi już zawartymi w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Warto zwrócić uwagę na obecność substancji pomocniczej – sodu w ilości 0,064 mmol (1,48 mg) na mililitr roztworu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów wymagających diety niskosodowej.
bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dieta niskosodowa, pentazocyna, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, substancja opioidowa, substancja pomocnicza, zawartość sodu
Leksykon leków
Interakcje leku – Efectin ER 37,5 37,5 mg

Wenlafaksyna, substancja czynna preparatu Efectin ER, wykazuje liczne istotne klinicznie interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca (w tym torsade de pointes) oraz zmiany stężenia leków w osoczu. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAOs), zwłaszcza nieodwracalnymi, nieselektywnymi (okres karencji 14 dni przed włączeniem wenlafaksyny i 7 dni po jej odstawieniu) oraz odwracalnymi, selektywnymi MAO-A (np. moklobemid), ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Ponadto, należy unikać kojarzenia wenlafaksyny z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. amiodaron, sotalol, tiorydazyna, erytromycyna, moksyfloksacyna) oraz inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna), które zwiększają stężenia wenlafaksyny i jej aktywnego metabolitu O-demetylowenlafaksyny (wzrost AUC wenlafaksyny o 21-70%, O-demetylowenlafaksyny o 23-33%). Współistniejące stosowanie leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, benzodiazepina, błękit metylenowy, buprenorfina, dekstrometorfan, diazepam, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, hormonalny środek antykoncepcyjny, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pentazocyna, petydyna, pozakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, środek antykoncepcyjny, tapentadol, telitromycyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol
Leksykon leków
Interakcje leku – Poltram 100 mg/ml

Tramadol, główny składnik preparatu Poltram (100 mg/ml), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie tramadolu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń OUN, ośrodka oddechowego i krążenia. Należy również unikać łączenia tramadolu z alkoholem etylowym, lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mirtazapina) oraz lekami obniżającymi próg drgawkowy, gdyż zwiększa to ryzyko zespołu serotoninowego, napadów drgawkowych oraz depresji ośrodka oddechowego. Szczególną ostrożność wymaga łączenie tramadolu z lekami o działaniu sedatywnym i opioidami o mieszanym potencjale agonistyczno-antagonistycznym (np. buprenorfina), które mogą osłabiać jego działanie przeciwbólowe lub nasilać depresję oddechową.
antagonista receptorów 5-HT3, buprenorfina, bupropion, chinidyna, cymetydyna, czas protrombinowy, depresja ośrodka oddechowego, działanie depresyjne, erytromycyna, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwzakrzepowy, lek sedatywny, lek serotoninergiczny, metabolizm wątrobowy, mirtazapina, nalbufina, ondansetron, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pochodna kumaryny, potencjał agonistyczno-antagonistyczny, próg drgawkowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tetrahydrokanabinol, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Sevredol 20 mg

Morfina, jako lek opioidowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, takich jak depresja oddechowa, nadmierna sedacja, śpiączka czy śmierć. Szczególnie istotne są interakcje z benzodiazepinami, innymi opioidami, inhibitorami MAO, lekami przeciwcholinergicznymi oraz lekami przeciwpadaczkowymi i przeciwpsychotycznymi, które nasilają depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Jednoczesne stosowanie morfiny z inhibitorami P2Y12 (np. klopidogrel, tikagrelor) może zmniejszać skuteczność terapii przeciwpłytkowej poprzez spowolnienie motoryki przewodu pokarmowego, co jest szczególnie istotne u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym. Ponadto, leki takie jak cymetydyna mogą zwiększać stężenie morfiny w osoczu poprzez hamowanie jej metabolizmu, natomiast ryfampicyna może osłabiać jej działanie przez indukcję enzymów wątrobowych. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania morfiny z agonistyczno-antagonistycznymi receptorami opioidowymi (np. pentazocyna) ze względu na ryzyko objawów odstawienia.
atropina, barbiturat, benzodiazepina, choroba Parkinsona, cymetydyna, depresja oddechowa, diazepam, działanie agonistyczno-antagonistyczne, efekt addytywny, erytromycyna, fenotiazyna, fentanyl, gabapentyna, gabapentynoid, hiperpireksja, hipotensja, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor P2Y12, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klopidogrel, lek depresyjny OUN, lek hamujący OUN, lek opioidowy, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, lek psychotropowy, lek zwiotczający mięśnie, moklobemid, objaw antycholinergiczny, ostry zespół wieńcowy, pankuronium, pentazocyna, receptor opioidowy, ryfampicyna, SSRI, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pentazocinum WZF 30 mg/ml

Pentazocinum WZF to roztwór do wstrzykiwań zawierający 30 mg/ml pentazocyny, opioidowego leku przeciwbólowego z grupy pochodnych benzomorfanu (kod ATC: N02AD01). Substancja wykazuje mieszany mechanizm działania agonistyczno-antagonistycznego, będąc częściowym agonistą receptorów κ (kappa) i słabszym agonistą receptorów δ (delta), jednocześnie antagonizując receptory μ (mu). Taki profil farmakodynamiczny przekłada się na skuteczne działanie przeciwbólowe w leczeniu bólu o umiarkowanym lub dużym nasileniu, z mniejszym potencjałem uzależniającym niż klasyczne opioidy. Produkt zawiera również 0,064 mmol (1,48 mg) sodu na ml roztworu, co należy uwzględnić w terapii pacjentów z ograniczeniami dotyczącymi podaży sodu.
aktywność agonistyczno-antagonistyczna, ból ostry, droga doustna, efekt przeciwbólowy, grupa farmakoterapeutyczna, mechanizm działania, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocinum WZF, pentazocyna, pochodna benzomorfanu, potencjał uzależniający, profil przeciwbólowy, receptor opioidowy delta, receptor opioidowy kappa, receptor opioidowy mu, roztwór do wstrzykiwań
Leksykon leków
Interakcje leku – Durogesic 12 mcg/h

Produkt leczniczy Durogesic, zawierający fentanyl w systemie transdermalnym, wykazuje liczne istotne klinicznie interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Interakcje farmakodynamiczne dotyczą głównie leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak benzodiazepiny, opioidy, leki nasenne, pochodne fenotiazyny, gabapentanoidy oraz alkohol, co może prowadzić do ciężkiej depresji oddechowej, niedociśnienia, głębokiej sedacji, śpiączki, a nawet zgonu. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), które wymaga co najmniej 14-dniowej przerwy po zakończeniu terapii IMAO. Ponadto, współstosowanie fentanylu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, IMAO) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga ścisłej obserwacji pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i podczas dostosowywania dawki.
amiodaron, benzodiazepina, buprenorfina, cymetydyna, depresja oddechowa, diltiazem, enzym CYP3A4, erytromycyna, fenobarbital, fentanyl transdermalny, fenytoina, flukonazol, gabapentanoid, gabapentyna, induktor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek serotoninergiczny, nalbufina, niedociśnienie, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pochodna fenotiazyny, pregabalina, ryfampicyna, rytonawir, sedacja, werapamil, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Petydyna – Interakcje

Petydyna chlorowodorek wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej bezpieczeństwo i skuteczność kliniczną. Rytonawir zwiększa stężenia neurotoksycznego metabolitu norpetydyny, co wymaga modyfikacji dawkowania. Fenytoina i fenobarbitale nasilają metabolizm petydyny, skracając jej okres półtrwania i zmniejszając skuteczność przeciwbólową, jednocześnie podnosząc ryzyko działań niepożądanych. Cymetydyna zmniejsza klirens petydyny, zwiększając jej stężenie i ryzyko depresji oddechowej. Interakcje z benzodiazepinami, barbituranami oraz alkoholem etylowym mają charakter addytywny, prowadząc do znacznego ryzyka nadmiernej sedacji, depresji oddechowej, śpiączki, a nawet śmierci. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie petydyny z inhibitorami MAO, które może wywołać zespół serotoninowy lub ciężką depresję oddechową, dlatego stosowanie petydyny jest przeciwwskazane przez co najmniej 14 dni po zakończeniu terapii inhibitorami MAO.
agonista receptorów opioidowych, alkohol etylowy, barbiturat, benzodiazepina, buprenorfina, cymetydyna, depresja oddechowa, działanie farmakodynamiczne, działanie neurotoksyczne, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, fenytoina, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja lekowa, metabolizm leku, nalbufina, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, norpetydyna, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, petydyna chlorowodorek, pochodne fenotiazyny, rytonawir, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, skutek kliniczny, zespół odstawienny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Venlafaxine Teva 37,5 mg

Venlafaxine Teva (wenlafaksyna) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zwłaszcza nieodwracalnymi, nieselektywnymi, gdzie konieczne jest zachowanie co najmniej 14-dniowego okresu karencji przed rozpoczęciem terapii wenlafaksyną oraz 7 dni po jej zakończeniu, aby uniknąć ryzyka zespołu serotoninowego. Odwracalne selektywne IMAO-A (np. moklobemid) i nieselektywne (np. linezolid) również stanowią wysokie ryzyko i ich łączenie z wenlafaksyną jest przeciwwskazane lub niezalecane. Ponadto, wenlafaksyna w połączeniu z innymi lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i przy zwiększaniu dawek. Alkohol nasila depresyjne działanie na OUN i może pogarszać stan psychiczny, dlatego jego spożycie podczas terapii jest niewskazane.
alprazolam, amiodaron, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, dekstrometorfan, diazepam, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, odwracalny selektywny IMAO-A, pentazocyna, petydyna, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, suplement tryptofanu, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptany, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Pentazocyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Pentazocyna, substancja czynna leku Pentazocinum WZF (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co przekłada się na upośledzenie zdolności psychomotorycznych niezbędnych do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych należą senność, zawroty głowy oraz euforia, które mogą wystąpić zarówno po jednorazowym podaniu, jak i podczas terapii przewlekłej. Objawy te znacząco obniżają czujność, koordynację ruchową oraz zdolność oceny sytuacji, co zwiększa ryzyko wypadków drogowych i urazów związanych z obsługą maszyn. Nawet pojedyncza dawka pentazocyny może powodować czasowe upośledzenie funkcji poznawczych i motorycznych, co wymaga szczególnej ostrożności.
charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, euforia, funkcja poznawcza, koordynacja ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocinum WZF, pentazocyna, roztwór do wstrzykiwań, senność, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, terapia przewlekła, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna
Leksykon leków
Skład i postać leku – Pentazocinum WZF 30 mg/ml

Pentazocinum WZF to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 30 mg/ml pentazocyny, z dodatkiem substancji pomocniczych takich jak kwas mlekowy, chlorek sodu, wodorotlenek sodu lub kwas mlekowy do regulacji pH oraz woda do wstrzykiwań. Każdy mililitr zawiera 0,064 mmol (1,48 mg) sodu, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Preparat ma postać bezbarwnego roztworu i jest dostępny w ampułkach po 1 ml, pakowanych po 10 sztuk. Należy unikać mieszania Pentazocinum WZF z barbituranami, diazepamem lub roztworami zawierającymi wodorowęglan sodu ze względu na ryzyko wytrącania się osadu, co może wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii.
ampułka szklana, barbiturany, chlorek sodu, diazepam, izotoniczność roztworu, kwas mlekowy, ochrona przed światłem, okres ważności leku, pentazocyna, roztwór do wstrzykiwań, właściwości fizykochemiczne leku, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu, wytrącanie osadu
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Matrifen 12 mikrogramów/godzinę system trandermalny

Produkt Matrifen to transdermalny system dostarczający fentanyl, silny opioid stosowany w leczeniu bólu. Ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym depresji ośrodka oddechowego, konieczne jest monitorowanie pacjentów przez co najmniej 24 godziny po usunięciu plastra, gdyż stężenie fentanylu w surowicy spada o około 50% w ciągu 20-27 godzin. Matrifen powinien być stosowany wyłącznie u pacjentów z udokumentowaną tolerancją na opioidy, gdyż u opioidowo-naïwnych, zwłaszcza w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, nawet najmniejsza dawka może wywołać zagrażającą życiu hipowentylację. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak benzodiazepiny, alkohol czy inne opioidy, ze względu na ryzyko sedacji, śpiączki i zgonu. Ponadto, u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc opioidy mogą nasilać depresję oddechową i zwiększać opór dróg oddechowych.
allodynia, benzodiazepiny, bradyarytmia, bradykardia, buprenorfina, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, fentanyl, hiperalgezja, hiperalgezja wywołana opioidami, hipowentylacja, hipowolemie, inhibitory cytochromu P450 3A4, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, miastenia, nalbufina, niedociśnienie, niedrożność porażenna jelit, ośrodkowy bezdech senny, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcje miokloniczne, stężenie fentanylu w surowicy, system transdermalny, tolerancja na opioidy, zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów, zespół odstawienia opioidów, zespół serotoninowy, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Oriven 37,5 mg

Wenlafaksyna (Oriven) wykazuje liczne istotne klinicznie interakcje, szczególnie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Stosowanie nieodwracalnych nieselektywnych IMAO jest bezwzględnie przeciwwskazane, wymagając 14-dniowego okresu wymywania przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po jej odstawieniu. Odwracalne selektywne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) również są przeciwwskazane z powodu ryzyka zespołu serotoninowego, z zaleceniem co najmniej 7-dniowego odstępu po wenlafaksynie. Linezolid, jako słaby odwracalny nieselektywny IMAO, nie powinien być stosowany jednocześnie z wenlafaksyną. Połączenie tych leków może prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, takich jak drżenia mięśni, hipertermia, drgawki, a nawet zgon. Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje farmakodynamiczne z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy, ziele dziurawca), zwiększając ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów.
amiodaron, antybiotyk makrolidowy, antybiotyki chinolonowe, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcje z etanolem, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, leki przeciwarytmiczne, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, O-demetylowenlafaksyna, pentazocyna, petydyna, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, sotalol, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Sufentanil Kalceks 50 mcg/ml

Sufentanyl Kalceks wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej, zespołu serotoninowego oraz śmierci. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z mieszanymi antagonistami-agoniści opioidowymi (nalbufina, buprenorfina, pentazocyna) oraz inhibitorami MAO, które należy odstawić co najmniej 2 tygodnie przed podaniem sufentanylu. Szczególną ostrożność wymaga łączenie sufentanylu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI), gabapentynoidami, benzodiazepinami i innymi lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN), ze względu na ryzyko nasilenia depresji oddechowej, nadmiernego uspokojenia, śpiączki i zgonu. Zaleca się ograniczenie dawki i czasu trwania terapii oraz ścisłe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych oddychających samodzielnie. Metabolizm sufentanylu odbywa się głównie przez CYP3A4, dlatego stosowanie silnych inhibitorów tego enzymu (ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) może powodować opóźnioną i przedłużoną depresję oddechową, wymagającą dostosowania dawki i intensywnej obserwacji.
barbiturany, benzodiazepiny, beta-adrenolityki, bradykardia, buprenorfina, cytochrom CYP3A4, depresja oddechowa, działanie przeciwbólowe, gabapentynoidy, hipotensja, inhibitory CYP3A4, inhibitory MAO, interakcje lekowe sufentanylu, ketokonazol, leki serotoninergiczne, nalbufina, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, podtlenek azotu, rytonawir, SNRI, spadek ciśnienia tętniczego, środki zwiotczające, SSRI, zespół odstawienia, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Poltram Combo Forte

Produkt leczniczy Poltram Combo Forte zawiera 75 mg tramadolu chlorowodorku oraz 650 mg paracetamolu i wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 4 tabletki. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko kumulacji toksycznych metabolitów i hepatotoksyczności. U pacjentów z umiarkowanym uszkodzeniem wątroby zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobą alkoholową wątroby, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością hemolityczną, odwodnieniem, długotrwałym niedożywieniem oraz u pacjentów w stanach obniżonego poziomu glutationu (np. posocznica), ze względu na zwiększone ryzyko hemolizy, nefrotoksyczności, hepatotoksyczności oraz kwasicy metabolicznej.
5-oksoprolina, alkoholizm, buprenorfina, choroba alkoholowa wątroby, drgawki, dysfagia, flukloksacylina, kwasica metaboliczna, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, leki przeciwbólowe, leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, leki przeciwpsychotyczne, nalbufina, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór glutationu, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, padaczka, paracetamol, pentazocyna, posocznica, SSRI, tramadolu chlorowodorek, uszkodzenie wątroby, uzależnienie od opioidów, zespół Gilberta
Leksykon leków
Interakcje leku – Zaldiar Effervescent 37,5 mg + 325 mg

Produkt leczniczy Zaldiar Effervescent, zawierający tramadolu chlorowodorek 37,5 mg oraz paracetamol 325 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi i selektywnymi inhibitorami MAO (typ A i B) ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. biegunką, tachykardią, drżeniami i stanami splątania. Alkohol znacząco nasila działanie uspokajające tramadolu, zwiększając ryzyko depresji oddechowej i zaburzeń psychomotorycznych, dlatego jego spożycie powinno być całkowicie wyeliminowane podczas terapii. Ponadto, aktywatory enzymatyczne takie jak karbamazepina mogą obniżać stężenie tramadolu w surowicy, zmniejszając jego efektywność przeciwbólową. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu innych opioidów, benzodiazepin, leków serotoninergicznych oraz inhibitorów CYP3A4, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, w tym depresji ośrodkowej i zespołu serotoninowego.
acenokumarol, antagonista receptora serotoninowego 5-HT3, benzodiazepina, buprenorfina, bupropion, czas protrombinowy, depresja oddechowa, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, erytromycyna, flukloksacylina, granisetron, inhibitor CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, kwasica metaboliczna, lek obniżający próg drgawkowy, lek serotoninergiczny, metabolizm CYP2D6, mirtazapina, nalbufina, napad drgawkowy, narkoza, nieselektywny inhibitor MAO, niewydolność nadnerczy, objaw odstawienny, ondansetron, opioidowy analgetyk, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, polimorfizm genetyczny, próg drgawkowy, reakcja nadwrażliwości, selektywny inhibitor MAO typu A, selektywny inhibitor MAO typu B, skurcz oskrzeli, SNRI, SSRI, tetrahydrokanabinol, tramadolu chlorowodorek, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wskaźnik INR, zaburzenie oddychania podczas snu, zespół serotoninowy, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pentazocinum WZF 30 mg/ml

Pentazocyna, dostępna w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 30 mg/ml, jest opioidowym lekiem przeciwbólowym, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas laktacji wymaga szczególnej ostrożności. Brak jest jednoznacznych danych klinicznych dotyczących wpływu pentazocyny na płodność u ludzi, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalne działanie teratogenne jedynie przy dawkach wywołujących toksyczność u ciężarnych samic. Lek przenika przez barierę łożyskową, co może skutkować depresją oddechową u noworodka oraz ryzykiem zespołu odstawiennego przy regularnym stosowaniu w ciąży. Szczególną uwagę należy zwrócić na okres okołoporodowy, zwłaszcza w ostatnich 2-3 godzinach przed porodem oraz w przypadku porodu przedwczesnego, gdzie decyzja o podaniu pentazocyny powinna być oparta na dokładnej analizie korzyści i ryzyka dla matki i płodu.
badania farmakokinetyczne, bariera łożyskowa, depresja oddechowa noworodka, działanie teratogenne, karmienie piersią, objawy toksyczne, okres okołoporodowy, opioidowy lek przeciwbólowy, pentazocinum WZF, pentazocyna, płodność, poród przedwczesny, roztwór do wstrzykiwań, stosunek korzyści do ryzyka, zespół odstawienny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Faxolet ER

Wenlafaksyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Faxolet ER) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko interakcji z alkoholem, które może nasilać depresyjny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy oraz zwiększać ryzyko przedawkowania, często z fatalnym skutkiem. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii oraz u osób poniżej 25 roku życia, z historią zachowań samobójczych lub znacznymi skłonnościami samobójczymi. Faxolet ER nie jest wskazany dla osób poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko samobójstw i agresji. Ponadto, istnieje ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych (np. SSRI, SNRI, tryptany, opioidy), objawiającego się m.in. pobudzeniem, hipertermią, tachykardią i zaburzeniami neuromięśniowymi. Zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów podczas wprowadzania i zwiększania dawki leku.
akatyzja, bezsenność, błękit metylenowy, buprenorfina, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, dekstrometorfan, dziurawiec zwyczajny, fentanyl, hiperrefleksja, hipertermia, hipomania, hiponatremia, inhibitor MAO, inhibitor zwrotnego wychwytu noradrenaliny i serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, jaskra z wąskim kątem przesączania, jaskra z zamkniętym kątem, mania, metadon, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pentazocyna, petydyna, tachykardia, tachykardia komorowa, tapentadol, tramadol, tryptan, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności płytek krwi, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oxycodon Stada 10 mg

Oksykodon, będący chlorowodorkiem oksykodonu w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg (odpowiednio 4,5 mg, 9 mg i 18 mg czystej substancji), jest pełnym agonistą receptorów opioidowych μ, κ oraz δ w ośrodkowym układzie nerwowym. Jego działanie przeciwbólowe wynika głównie z aktywacji receptorów μ i κ, co prowadzi do hamowania transmisji i percepcji bodźców bólowych na poziomie rdzenia kręgowego oraz struktur ponadrdzeniowych. Oksykodon wykazuje również działanie sedatywne, korzystne u pacjentów z towarzyszącym lękiem i niepokojem, poprzez modulację receptorów opioidowych odpowiedzialnych za regulację stanu czuwania i snu.
agonista opioidowy, alkaloid opium, analgezja, buprenorfina, chlorowodorek oksykodonu, depresja oddechowa, działanie agonistyczno-antagonistyczne, działanie przeciwbólowe, działanie uspokajające, lek przeciwbólowy opioidowy, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, percepcja bólu, profil farmakodynamiczny, rdzeń kręgowy, receptor delta, receptor kappa, receptor mu, receptor opioidowy, sedacja, tolerancja lekowa
Leksykon substancji czynnych
Nefopam – Właściwości farmakodynamiczne

Nefopam, będący pochodną difenhydraminy i oznaczony kodem ATC N02BG06, jest nienarkotycznym lekiem przeciwbólowym o mechanizmie działania polegającym na silnej inhibicji zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny oraz stymulacji zstępujących dróg serotoninergicznych. Wykazuje również wpływ na reabsorpcję dopaminy, 5-hydroksytryptofanu i GABA, a także stymuluje uwalnianie dopaminy i GABA w OUN. Jego siła przeciwbólowego działania po podaniu doustnym odpowiada około ⅓ siły morfiny (zakres 0,18-0,56) lub jest 8,4-10,4 razy większa niż kwasu acetylosalicylowego, przy czym dawki powyżej 300 mg nie zwiększają efektu analgetycznego. Nefopam nie wykazuje powinowactwa do receptorów opioidowych, nie powoduje depresji oddechowej i nie jest antagonizowany przez nalokson, co odróżnia go od klasycznych opioidów.
5-hydroksytryptofan, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, difenhydramina, dopamina, działanie cholinolityczne, działanie chronotropowe, działanie inotropowo dodatnie, działanie przeciwhistaminowe, grupa farmakoterapeutyczna, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, katecholamina endogenna, kod ATC, kodeina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwbólowy, morfina, nalokson, nienarkotyczny lek przeciwbólowy, noradrenalina, opioidowy lek przeciwbólowy, opróżnianie żołądka, orfenadryna, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, pentazocyna, pojemność minutowa serca, potencjał uzależniający, propoksyfen, receptor opioidowy, serotonina i noradrenalina, synteza prostaglandyn, właściwość antycholinergiczna, właściwość przeciwgorączkowa, właściwość przeciwzapalna, znieczulenie miejscowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Axyven 75 mg

Wenlafaksyna, składnik aktywny leku Axyven, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym zespołu serotoninowego. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), gdzie konieczna jest przerwa co najmniej 14 dni po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po odstawieniu wenlafaksyny przed wdrożeniem IMAO. Podobne zalecenia dotyczą odwracalnych, selektywnych inhibitorów MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnych, nieselektywnych inhibitorów MAO (np. linezolid). Jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, opioidy) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga uważnego monitorowania pacjenta, zwłaszcza na początku terapii i przy zwiększaniu dawki. Ponadto, alkohol nasila depresyjny wpływ wenlafaksyny na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), co może prowadzić do nadmiernej sedacji i zaburzeń koordynacji.
amiodaron, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu noradrenaliny i serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pentazocyna, petydyna, pochodna amfetaminy, pozakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, SNRI, sotalol, SSRI, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tryptofan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QTc, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Brillpharma 37,5 mg + 325 mg

Produkt leczniczy zawierający Tramadol Hydrochloride + Paracetamol wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie go z nieselektywnymi oraz selektywnymi inhibitorami MAO (A i B) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się biegunką, częstoskurczem, zlewnymi potami, drżeniem, splątaniem, a nawet śpiączką. Konieczne jest zachowanie co najmniej 14-dniowej przerwy przed rozpoczęciem terapii tramadolem u pacjentów wcześniej leczonych inhibitorami MAO. Spożywanie alkoholu podczas stosowania tego leku jest niezalecane, gdyż nasila działanie uspokajające, zwiększa ryzyko depresji oddechowej, zaburzeń świadomości oraz hepatotoksyczności, zwłaszcza w kontekście metabolizmu paracetamolu. Ponadto, karbamazepina i inne induktory enzymów mikrosomalnych obniżają stężenie tramadolu w osoczu, zmniejszając jego skuteczność, a leki opioidowe agonistyczno-antagonistyczne (np. buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) mogą osłabiać efekt przeciwbólowy i wywoływać zespół abstynencyjny.
antagonista receptora 5-HT3, baklofen, barbiturat, buprenorfina, bupropion, cholestyramina, czas protrombinowy, depresja oddechowa, domperidon, erytromycyna, hepatotoksyczność, induktor enzymów mikrosomalnych, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, ketokonazol, lek hipnotyczny, lek hipotensyjny, lek przeciwlękowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, metoklopramid, mirtazapina, N-demetylacja, nalbufina, napad drgawkowy, neuroleptyk, nieselektywny inhibitor MAO, O-demetylacja, ondansetron, opioidowy lek przeciwbólowy, paracetamol, pentazocyna, pochodna benzodiazepiny, pochodna morfiny, selektywny inhibitor MAO-A, selektywny inhibitor MAO-B, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, talidomid, tetrahydrokanabinol, toksyczność serotoninowa, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uspokajający lek przeciwhistaminowy, warfaryna, wskaźnik INR, zahamowanie ośrodka oddechowego, zespół abstynencyjny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Oramorph 2 mg/ml

Morfina, stosowana w preparacie Oramorph 2 mg/ml, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, zwłaszcza w zakresie depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i funkcji oddechowych. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne podawanie morfiny z lekami depresyjnymi na OUN, takimi jak benzodiazepiny, leki nasenne, rozluźniające mięśnie, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, fenotiazyny czy gabapentyna i pregabalina, co może skutkować depresją oddechową, głęboką sedacją, a nawet śpiączką. Przeciwwskazane jest łączenie morfiny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zagrażających życiu działań na OUN, układ oddechowy i krążeniowy. Ponadto, alkohol znacząco nasila depresję OUN i ryzyko depresji oddechowej, dlatego jego spożycie podczas terapii morfiną jest bezwzględnie zabronione. Interakcje z lekami antycholinergicznymi nasilają działania niepożądane, takie jak zaparcia, suchość w ustach i zaburzenia mikcji, natomiast mieszani agoniści/antagoniści opioidowi (np. buprenorfina, nalbufina) mogą osłabiać efekt przeciwbólowy morfiny i wywoływać zespół odstawienia.
amitryptylina, antagonista wapnia, baklofen, benzodiazepiny, beta-bloker, biodostępność morfiny, buprenorfina, choroba Parkinsona, ciężka depresja oddechowa, cymetydyna, dantrolen, depresja oddechowa, diuretyk, działanie antycholinergiczne, farmakokinetyka morfiny, fenelzyna, fenotiazyny, gabapentyna, inhibitor ACE, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor P2Y12, interakcja lekowa, klomipramina, klopidogrel, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwwymiotny, lek zwiotczający mięśnie, leki nasenne, leki rozluźniające mięśnie, moklobemid, nalbufina, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół wieńcowy, pentazocyna, prasugrel, ryfampicyna, tikagrelor, tranylcypromina, zespół odstawienia, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Pentazocyna – Właściwości farmakodynamiczne

Pentazocyna, będąca pochodną benzomorfanu i klasyfikowana pod kodem ATC N02AD01, jest opioidowym lekiem przeciwbólowym o mieszanym profilu agonistyczno-antagonistycznym. Działa głównie jako agonista receptorów kappa (κ) oraz słabiej sigma (σ), jednocześnie antagonizując receptory mu (μ). Ten mechanizm farmakodynamiczny umożliwia skuteczne leczenie bólu o umiarkowanym i dużym nasileniu, przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka uzależnienia oraz depresji oddechowej, które są typowe dla czystych agonistów receptorów μ. Pentazocyna modyfikuje percepcję bólu w ośrodkowym układzie nerwowym, co czyni ją wartościowym lekiem w sytuacjach klinicznych wymagających szybkiego i bezpiecznego uśmierzenia dolegliwości bólowych.
agonista opioidowy, agonista-antagonista opioidowy, aktywność agonistyczno-antagonistyczna, bodziec bólowy, ból o dużym nasileniu, depresja oddechowa, dieta niskosodowa, działanie farmakodynamiczne, klasyfikacja ATC, lek opioidowy, lek przeciwbólowy, opioid przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pochodna benzomorfanu, potencjał uzależniający, profil farmakologiczny, receptor kappa, receptor mu, receptor opioidowy, receptor sigma, roztwór do wstrzykiwań, skuteczność analgetyczna, terapia bólu
Leksykon leków
Interakcje leku – Poltram 50 mg

Tramadol, substancja czynna preparatu Poltram, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego, oddechowego i krążeniowego. Wysokie ryzyko niesie także kojarzenie tramadolu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mirtazapina), które może prowadzić do zespołu serotoninowego, oraz z lekami obniżającymi próg drgawkowy, co zwiększa ryzyko napadów drgawkowych. Alkohol i inne substancje działające depresyjnie na OUN nasilają działania niepożądane tramadolu, w tym sedację, zaburzenia świadomości, koordynacji, depresję oddechową i ryzyko drgawek, dlatego ich łączenie jest zdecydowanie niewskazane.
antagonista receptorów 5-HT3, AUC, ból pooperacyjny, buprenorfina, bupropion, chinidyna, Cmax, cymetydyna, czas protrombinowy, depresja oddechowa, działanie analgetyczne, działanie przeciwbólowe, erytromycyna, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, mirtazapina, nalbufina, napad drgawkowy, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pochodna kumaryny, próg drgawkowy, SNRI, sole litu, SSRI, substancja czynna, tetrahydrokanabinol, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zatrzymanie oddechu, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Binatta 150 mg

Tapentadol wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego bezpieczeństwo i skuteczność terapeutyczną. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i układ oddechowy, takimi jak benzodiazepiny, inne opioidy, barbiturany, leki przeciwpsychotyczne, przeciwhistaminowe H1 oraz gabapentanoidy (gabapentyna, pregabalina), ze względu na ryzyko nasilenia sedacji, depresji oddechowej, a nawet zgonu. W przypadku konieczności kojarzenia tych leków zaleca się redukcję dawek i ograniczenie czasu terapii. Tapentadol może również wywoływać drgawki i nasilać ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne), objawiającego się m.in. klonusem, hiperrefleksją i gorączką >38°C. Metabolizm tapentadolu odbywa się głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym (UGT1A6, UGT1A9, UGT2B7), dlatego inhibitory tych enzymów (np. ketokonazol, flukonazol) mogą zwiększać stężenie tapentadolu, natomiast induktory (np. ryfampicyna, fenobarbital, dziurawiec) mogą obniżać jego skuteczność.
alprazolam, amitryptylina, barbiturany, benzodiazepiny, buprenorfina, depresja oddechowa, depresja OUN, diazepam, difenhydramina, duloksetyna, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, fentanyl, flukonazol, fluoksetyna, gabapentanoidy, gabapentyna, hydroksyzyna, inhibitory MAO, ketokonazol, klonazepam, klonus, kwas meklofenamowy, kwetiapina, leki działające ośrodkowo, leki przeciwhistaminowe H1, leki przeciwkaszlowe, leki przeciwpsychotyczne, lorazepam, moklobemid, morfina, nalbufina, oksykodon, olanzapina, opioidy, paroksetyna, pentazocyna, pregabalina, prometazyna, przełom nadciśnieniowy, risperidon, ryfampicyna, selegilina, SNRI, SSRI, tapentadol, tramadol, transferaza urydynodifosforanowa, tranylcypromina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ serotoninergiczny, wenlafaksyna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Działania niepożądane – Pentazocinum WZF 30 mg/ml

Pentazocinum WZF (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest opioidowym analgetykiem, którego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, zarówno ośrodkowymi, jak i obwodowymi. Do najczęstszych należą nudności, wymioty, senność, nadmierne pocenie się, zawroty głowy oraz oszołomienie. Neurologiczne działania niepożądane obejmują omamy, ból głowy, euforię, dezorientację, splątanie, drżenia, parestezje, omdlenia oraz napady drgawkowe typu grand mal. Istotnym powikłaniem jest podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza w dużych dawkach, może prowadzić do uzależnienia fizycznego i zespołu odstawiennego, manifestującego się m.in. bezsennością i niezwykłymi marzeniami sennymi. Rzadkie, ale poważne działania obejmują depresję oddechową, nadciśnienie tętnicze, tachykardię, depresję krążeniową oraz niedociśnienie tętnicze. Ponadto obserwuje się zaburzenia przewodu pokarmowego, takie jak zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból brzucha oraz skurcz dróg żółciowych.
agranulocytoza, analgetyk opioidowy, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, dezorientacja, dreszcze, drżenie, eozynofilia, euforia, guzek, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadmierne pocenie, napad drgawkowy grand mal, niedociśnienie tętnicze, nudność, obrzęk twarzy, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, oszołomienie, owrzodzenie, parestezja, pentazocyna, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz dróg żółciowych, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, uzależnienie fizyczne, włóknienie mięśni, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia akomodacji, zaburzenia widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zwężenie źrenic
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lefisyo 5 mg/ml

Produkt leczniczy Lefisyo, zawierający lewometadonu chlorowodorek w stężeniu 5 mg/ml, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym benzoesan sodu (E 211) w ilości 0,3 mg/ml, który może wywoływać reakcje alergiczne. Ponadto, stosowanie Lefisyo jest bezwzględnie przeciwwskazane u osób przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) oraz w okresie dwóch tygodni po zakończeniu terapii tymi lekami, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego lub nadciśnienia tętniczego.
Jednoczesne podawanie Lefisyo z antagonistami opioidowymi, takimi jak nalokson, pentazocyna czy buprenorfina, jest również przeciwwskazane z uwagi na możliwość wywołania nagłego zespołu abstynencyjnego. Wyjątkiem jest sytuacja przedawkowania lewometadonu, gdzie podanie antagonisty opioidowego jest wskazane jako działanie ratujące życie, pomimo ryzyka zespołu abstynencyjnego. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań do stosowania Lefisyo, lekarz powinien rozważyć alternatywne metody terapii substytucyjnej, dostosowując leczenie do indywidualnego stanu klinicznego pacjenta.
agonista-antagonista opioidowy, antagonista opioidowy, benzoesan sodu, buprenorfina, inhibitor monoaminooksydazy, lewometadon, lewometadonu chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nalokson, pentazocyna, przedawkowanie, reakcja alergiczna, roztwór doustny, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia substytucyjna, uzależnienie od opioidów, zespół abstynencyjny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Matrifen 12 mikrogramów/godzinę system trandermalny 12 mcg/h

Fentanyl w postaci systemu transdermalnego (Matrifen) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym ciężkiej depresji oddechowej i śmierci. Interakcje farmakodynamiczne obejmują addytywne lub synergistyczne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) przy jednoczesnym stosowaniu z opioidami, benzodiazepinami, lekami nasennymi, fenotiazynami, trankwilizerami, lekami przeciwhistaminowymi, gabapentynoidami oraz lekami zmniejszającymi napięcie mięśniowe. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), które wymaga co najmniej 14-dniowego odstępu po ich odstawieniu. Ponadto, stosowanie fentanylu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, IMAO) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego. Opioidy o działaniu agonistyczno-antagonistycznym (buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) mogą antagonizować działanie przeciwbólowe fentanylu i wywoływać objawy odstawienne.
benzodiazepina, buprenorfina, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, erytromycyna, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flukonazol, gabapetynoid, hipowentylacja, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek nasenny, lek przeciwhistaminowy, lek serotoninergiczny, nalbufina, niedociśnienie tętnicze, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pochodna fenotiazyny, ryfampicyna, rytonawir, system transdermalny Matrifen, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Pentazocyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Pentazocyna wymaga szczególnej ostrożności w terapii ze względu na ryzyko zaostrzenia porfirii, wpływ na układ sercowo-naczyniowy (możliwe zmiany ciśnienia tętniczego), a także potencjalne powikłania u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek, gdzie zaleca się modyfikację dawki. U pacjentów z historią drgawek istnieje ryzyko ich wystąpienia po podaniu leku. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uzależnienia, a nagłe odstawienie – do zespołu abstynencyjnego objawiającego się m.in. kurczowymi bólami brzucha, nudnościami, gorączką i pobudzeniem. Pentazocyna działa jako antagonista receptorów opioidowych, co u osób uzależnionych od opioidów może wywołać objawy odstawienne. Wskazane jest monitorowanie pacjentów z chorobami endokrynologicznymi, układu moczowo-płciowego, przewodu pokarmowego oraz zaburzeniami związanymi z alkoholem.
benzodiazepina, depresja oddechowa, drgawki, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor MAO, kurczowy ból brzucha, majaczenie alkoholowe, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność lewokomorowa, nudności, pentazocyna, porfiria, przerost gruczołu krokowego, stwardnienie tkanki podskórnej, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie mięśnia, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zatrucie alkoholem, zawał mięśnia sercowego, zespół odstawienny, zespół ostrego brzucha
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nicorette Classic Gum

Stosowanie nikotynowej terapii zastępczej (NTZ) w postaci gumy Nicorette Classic Gum wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak niedawny zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, ciężkie zaburzenia rytmu serca, niewyrównane nadciśnienie tętnicze oraz niedawne incydenty naczyniowo-mózgowe. U tych pacjentów preferowane są metody niefarmakologiczne, a w przypadku konieczności stosowania gumy, leczenie powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską. Dodatkowo, u chorych z cukrzycą zaleca się częstsze monitorowanie glikemii ze względu na wpływ nikotyny na uwalnianie amin katecholowych i metabolizm węglowodanów. Szczególną ostrożność należy zachować także u pacjentów z niewyrównaną nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek, a także u osób z chorobami przewodu pokarmowego (zapalenie przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy) oraz u pacjentów z padaczką lub stosujących leki przeciwdrgawkowe.
butylohydroksytoluen, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dwunastnica, dziedziczna nietolerancja fruktozy, flekainid, fluwoksamina, guz chromochłonny nadnerczy, imipramina, izoenzym CYP 1A2, klomipramina, klozapina, lek przeciwdrgawkowy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nikotynowa terapia zastępcza, olanzapina, padaczka, pentazocyna, policykliczne węglowodory aromatyczne, reakcja alergiczna, ropinirol, sorbitol, takryna, teofilina, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia mózgowego, zaburzenia rytmu serca, zapalenie przełyku, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Skład i postać leku – Dexak 50 50 mg

Dexak 50 to roztwór do wstrzykiwań lub infuzji zawierający 50 mg deksketoprofenu (w postaci soli z trometamolem) w 2 ml ampułce, co odpowiada stężeniu 25 mg/ml. Preparat ma pH 7,0-8,0 i osmolarność 270-328 mOsmol/l. Substancje pomocnicze obejmują m.in. 200 mg etanolu 96% na ampułkę, chlorek sodu, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań. Dexak 50 może być podawany dożylnie jako wlew po rozcieńczeniu w 30-100 ml roztworu soli fizjologicznej, glukozy lub Ringera, lub jako bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne, także po zmieszaniu z kompatybilnymi lekami. Preparat wykazuje kompatybilność z heparyną, lidokainą, morfiną, teofiliną oraz dopaminą (po rozcieńczeniu w 100 ml), natomiast nie należy mieszać go w małych objętościach z dopaminą, prometazyną, pentazocyną, petydyną i hydroksyzyną ze względu na ryzyko strącenia roztworu.
ampułka typu I, chlorek poliwinylu, chlorek sodu, deksketoprofen, dopamina, etanol, heparyna, hydroksyzyna, lidokaina, morfina, octan etylowinylu, pentazocyna, petydyna, polietylen o niskiej gęstości, prometazyna, propionan celulozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sól fizjologiczna, stabilność chemiczna, teofilina, warunki aseptyczne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wstrzyknięcie dożylne
Leksykon leków
Interakcje leku – Tadomon 25 mg

Tapentadol, substancja czynna leku Tadomon, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, barbiturany, opioidy, leki przeciwpsychotyczne oraz alkohol etylowy. Połączenie tych substancji z tapentadolem zwiększa ryzyko nasilenia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki, a nawet zgonu. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z gabapentynoidami (gabapentyna, pregabalina), które potęgują ryzyko przedawkowania i depresji oddechowej. Ponadto, tapentadol może wywoływać drgawki, zwłaszcza w połączeniu z lekami obniżającymi próg drgawkowy, takimi jak SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz atypowe leki przeciwpsychotyczne, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów.
barbiturany, benzodiazepiny, buprenorfina, depresja oddechowa, depresja OUN, działanie addytywne, działanie serotoninergiczne, fenobarbital, flukonazol, gabapentynoid, glukuronidacja, hiperrefleksja, hipertonia, hipotonia, inhibitor MAO, ketokonazol, klonus, kwas meklofenamowy, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwpsychotyczny, nalbufina, OUN, pentazocyna, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, receptor opioidowy, ryfampicyna, SNRI, SSRI, tapentadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zespół odstawienny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Venlafaxine Actavis 150 mg

Wenlafaksyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), takimi jak fenelzyna czy tranylcypromina, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, który może prowadzić do ciężkich objawów neurologicznych i nawet zgonu. Zaleca się zachowanie odstępów czasowych: minimum 14 dni po zakończeniu IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7 dni po zakończeniu wenlafaksyny przed włączeniem IMAO. Również odwracalne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) i nieselektywne (np. linezolid) są przeciwwskazane lub niezalecane ze względu na podobne ryzyko. Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, lit, opioidy, ziele dziurawca), co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając ścisłej obserwacji pacjenta, zwłaszcza na początku terapii i przy zwiększaniu dawek.
amiodaron, antagonista dopaminy, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, ciężkie działanie niepożądane, dekstrometorfan, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, hiperrefleksja, hipertermia, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, komorowe zaburzenie rytmu serca, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, petydyna, pochodna amfetaminy, posakonazol, rozszerzenie źrenic, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, skurcz miokloniczny, sotalol, suplement tryptofanu, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, układ serotoninergiczny, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Pentazocinum WZF 30 mg/ml

Pentazocinum WZF (30 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie pentazocyny z benzodiazepinami, pochodnymi fenotiazyny oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, co może prowadzić do nasilenia sedacji, depresji oddechowej, a nawet śpiączki lub zgonu. W przypadku inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) istnieje ryzyko pobudzenia OUN i nadciśnienia tętniczego, dlatego zaleca się unikanie stosowania pentazocyny u pacjentów przyjmujących IMAO lub w ciągu 14 dni od ich odstawienia. Ponadto, pentazocyna wchodzi w interakcję z alkoholem etylowym, co znacząco zwiększa ryzyko ciężkiej depresji oddechowej i innych powikłań, dlatego pacjentów należy bezwzględnie poinformować o konieczności abstynencji alkoholowej podczas terapii.
agonista-antagonista receptorów opioidowych, antagonista receptorów opioidowych, benzodiazepiny, depresja oddechowa, działanie addytywne, farmakokinetyka leku, hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, hipotensja, inhibitory monoaminooksydazy, katecholaminy endogenne, nadciśnienie tętnicze, nalokson, okres półtrwania, opioidy, pentazocyna, pochodne fenotiazyny, przemiany metaboliczne, sedacja, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, uwalnianie katecholamin, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia psychomotoryczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Palexia retard 200 mg

Tapentadol, składnik preparatu Palexia retard, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z lekami o działaniu sedatywnym, takimi jak benzodiazepiny, barbiturany, inne opioidy, leki przeciwkaszlowe, przeciwpsychotyczne oraz przeciwhistaminowe H1, co może prowadzić do nasilonej sedacji, depresji oddechowej, a nawet śpiączki i zgonu. Również kojarzenie z gabapentanoidami (gabapentyna, pregabalina) znacząco zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów i depresji oddechowej. W przypadku terapii skojarzonej zaleca się redukcję dawek oraz ograniczenie czasu jednoczesnego stosowania. Ponadto, stosowanie tapentadolu z lekami o mieszanych właściwościach agonistyczno-antagonistycznych receptorów opioidowych μ (np. pentazocyna, nalbufina, buprenorfina) może osłabiać efekt przeciwbólowy i wywoływać objawy odstawienia u pacjentów przewlekle leczonych opioidami.
barbiturany, benzodiazepiny, buprenorfina, dekstrometorfan, depresja oddechowa, depresja OUN, fenobarbital, flukonazol, gabapentyna, gabapentynoid, hiperrefleksja, inhibitor MAO, ketokonazol, klonus, koordynacja psychoruchowa, kwas meklofenamowy, lek przeciwhistaminowy H1, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwpsychotyczny, nadciśnienie tętnicze, nalbufina, ośrodkowy układ nerwowy, Palexia retard, pentazocyna, pregabalina, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, receptor opioidowy, ryfampicyna, SNRI, SSRI, tapentadol, transferaza urydynodifosforanowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zespół abstynencyjny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Lafactin 37,5 mg

Wenlafaksyna, jako SNRI, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi IMAO, wymagając 14-dniowego odstępu po ich zakończeniu oraz 7-dniowego po zakończeniu wenlafaksyny. Podobne zasady dotyczą odwracalnych IMAO (np. moklobemid) i linezolidu, ze względu na wysokie ryzyko zespołu serotoninowego. Ryzyko to wzrasta także przy łączeniu wenlafaksyny z innymi lekami serotoninergicznymi, takimi jak SSRI, SNRI, tryptany, opioidy, lit czy ziele dziurawca. Zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów, szczególnie na początku terapii i przy zwiększaniu dawki. Spożywanie alkoholu podczas leczenia jest odradzane ze względu na nasilenie działania depresyjnego na OUN, zaostrzenie zaburzeń psychicznych oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, amiodaron, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, drżenie mięśni, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, farmakokinetyka, fentanyl, haloperydol, hipertermia, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, lit, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny IMAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pentazocyna, petydyna, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, skurcz miokloniczny, sotalol, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QTc, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol
Leksykon leków
Interakcje leku – Doreta 37,5 mg + 325 mg

Produkt leczniczy Doreta, zawierający tramadol chlorowodorek (37,5 mg) oraz paracetamol (325 mg), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Stosowanie Dorety jest całkowicie przeciwwskazane z inhibitorami MAO (nieselektywnymi, selektywnymi MAO-A i MAO-B) ze względu na ryzyko zespołu serotoninergicznego, objawiającego się biegunką, tachykardią, nadmiernym poceniem, drżeniem, dezorientacją, a nawet śpiączką. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu po zakończeniu terapii inhibitorami MAO przed rozpoczęciem stosowania tramadolu. Ponadto, niezalecane jest łączenie Dorety z induktorami enzymów (np. karbamazepiną), opioidowymi agonistyczno-antagonistycznymi lekami przeciwbólowymi (buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) oraz alkoholem etylowym, który nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) i zwiększa ryzyko hepatotoksyczności paracetamolu.
agonista-antagonista opioidowy, antagonista 5-HT3, baklofen, benzodiazepina, buprenorfina, bupropion, czas protrombinowy, depresja oddechowa, depresja OUN, etanol, flukloksacylina, hepatotoksyczność, induktor enzymatyczny, inhibitor MAO nieselektywny, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, INR, karbamazepina, kwasica metaboliczna, leczenie substytucyjne, lek nasenny, lek opioidowy przeciwbólowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, luka anionowa, mirtazapina, nalbufina, neuroleptyk, obniżenie progu drgawkowego, ondansetron, pentazocyna, SNRI, SSRI, talidomid, tetrahydrokannabinol, tramadol z paracetamolem, warfaryna, zespół odstawienny, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Kodeina – Przeciwwskazania stosowania

Kodeina, jako opioidowy lek przeciwbólowy i przeciwkaszlowy, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jej zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na kodeinę, paracetamol lub inne składniki preparatów złożonych. Kodeina jest przeciwwskazana u dzieci poniżej 12 lat ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, a także u dzieci i młodzieży (0-18 lat) po tonsilektomii i/lub adenoidektomii z powodu zespołu obturacyjnego bezdechu śródsennego. U pacjentów z szybkim metabolizmem CYP2D6 istnieje ryzyko przedawkowania opioidów nawet przy standardowych dawkach. Ponadto, ze względu na depresyjne działanie na ośrodek oddechowy, kodeina jest przeciwwskazana w niewydolności oddechowej, astmie oskrzelowej, mukowiscydozie, rozstrzeniu oskrzeli, ostrych napadach astmy oraz zapaleniu płuc.
adenoidektomia, astma oskrzelowa, buprenorfina, butorfanol, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, działanie przeciwkaszlowe, hepatotoksyczność paracetamolu, hydroksymaślan sodu, inhibitory MAO, karmienie piersią, lek opioidowy, leki agonistyczno-antagonistyczne, metabolizm CYP2D6, mukowiscydoza, nadwrażliwość na opioidy, nadwrażliwość na substancję czynną, nalbufina, nalorfina, niedobór dehydrogenazy G6PD, niedociśnienie, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, obturacyjny bezdech śródsenny, okno terapeutyczne, pentazocyna, poród przedwczesny, preparat złożony, przedawkowanie opioidów, przewlekłe zaparcia, rozstrzenie oskrzeli, tonsilektomia, trymestr ciąży, uraz głowy, uzależnienie od opioidów, zapalenie płuc, zespół odstawienny
Leksykon leków
Interakcje leku – Tramal Retard 200 200 mg

Tramadol (Tramal Retard) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne i mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń OUN, ośrodka oddechowego i układu krążenia. Ponadto, tramadol nasila depresję OUN w połączeniu z benzodiazepinami, gabapentanoidami, lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowymi przeciwdepresyjnymi, mirtazapiną) oraz lekami przeciwpsychotycznymi, co zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, zespołu serotoninowego i napadów drgawkowych. Szczególną ostrożność wymaga także kojarzenie tramadolu z lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryn (np. warfaryna), które mogą powodować wzrost INR i ryzyko krwawień. Warto zwrócić uwagę na potencjalne osłabienie działania przeciwbólowego tramadolu przez karbamazepinę oraz zwiększone zapotrzebowanie na tramadol przy stosowaniu ondansetronu.
amitryptylina, antagonista receptorów serotoninowych, buprenorfina, bupropion, cymetydyna, depresja oddechowa, depresja OUN, duloksetyna, dysfagia, fluoksetyna, gabapentanoidy, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, klomipramina, lek przeciwpsychotyczny, lek uspokajający, mirtazapina, moklobemid, nalbufina, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, ondansetron, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, pentazocyna, pochodna kumaryny, próg drgawkowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, tetrahydrokanabinol, tramadol, tramadolu chlorowodorek, Tramal Retard, tranylcypromina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wenlafaksyna, wskaźnik INR, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Morfina – Interakcje

Morfina wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, alkohol, leki psychotropowe, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz inhibitory monoaminooksydazy (MAO). Interakcje te mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej, hipotensji, głębokiej sedacji czy śpiączki, co wymaga ścisłego monitorowania pacjentów i często dostosowania dawek. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie morfiny z inhibitorami MAO oraz alkoholem ze względu na ryzyko zgonu. W przypadku stosowania midazolamu i opioidów konieczna jest szczególna obserwacja ze względu na zwiększone ryzyko depresji oddechowej. Ponadto, morfina może osłabiać skuteczność inhibitorów P2Y12 u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, co może wymagać rozważenia pozajelitowego podania tych leków.
amitryptylina, antagoniści opioidów, atropina, barbiturany, benzodiazepiny, biodostępność morfiny, buprenorfina, cymetydyna, cyprofloksacyna, cytochrom P450, cyzapryd, depresja oddechowa, domperydon, fenotiazyna, hipotensja, hydroksyzyna, indukcja glukuronidacji, inhibitory monoaminooksydazy, inhibitory P2Y12, klomipramina, leki antycholinergiczne, leki cholinolityczne, leki dopaminergiczne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwwymiotne, meksyletyna, metoklopramid, metylofenidat, moklobemid, nalbufina, naltrekson, neuroleptyki, nimodypina, objawy odstawienne, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół wieńcowy, pentazocyna, przedłużone uwalnianie, ryfampicyna, rytonawir, skurcz dróg żółciowych, śpiączka, środki zobojętniające kwas żołądkowy, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sufentanil hameln 5 mcg/ml

Produkt leczniczy Sufentanil hameln, dostępny w stężeniach 5 µg/ml oraz 50 µg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sufentanyl, inne morfinomimetyki lub substancje pomocnicze. Nie należy go stosować u osób z zaburzeniami predysponującymi do depresji ośrodka oddechowego, ostrą porfirią wątrobową, podczas jednoczesnego leczenia inhibitorami MAO (lub w ciągu ostatnich 14 dni), a także przy równoczesnym stosowaniu agonistów-antagonistów morfiny (np. nalbufina, buprenorfina, pentazocyna). Podawanie dożylne podczas porodu lub przed zaciśnięciem pępowiny w cięciu cesarskim jest również przeciwwskazane ze względu na ryzyko depresji oddechowej u noworodka. W przypadku podania drogą nadtwardówkową należy uwzględnić przeciwwskazania związane ze znieczuleniem regionalnym, takie jak aktywne zakażenie w miejscu wkłucia, zaburzenia krzepnięcia, anatomiczne nieprawidłowości kręgosłupa, choroby demielinizacyjne, niestabilność hemodynamiczną oraz wstrząs hipowolemiczny.
agonista/antagonista morfiny, buprenorfina, choroba sercowo-naczyniowa, cięcie cesarskie, demielinizacja, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, dieta niskosodowa, inhibitor MAO, leczenie przeciwzakrzepowe, morfinomimetyk, nadwrażliwość na substancję czynną, nalbufina, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, objawy odstawienia, pentazocyna, podanie dożylne, podanie nadtwardówkowe, podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, porfiria wątrobowa, przewlekłe schorzenie układu oddechowego, roztwór do wstrzykiwań, sufentanyl, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie świadomości, znieczulenie regionalne
Leksykon leków
Interakcje leku – Durogesic 50 mcg/h

Fentanyl, główny składnik aktywny systemu transdermalnego Durogesic, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Interakcje farmakodynamiczne obejmują synergistyczne lub antagonistyczne efekty z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak benzodiazepiny, opioidy, leki nasenne, gabapentyna czy alkohol, co może prowadzić do ciężkiej depresji oddechowej, sedacji, śpiączki, a nawet zgonu. Przeciwwskazane jest stosowanie Durogesic z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) bez co najmniej 14-dniowego odstępu, ze względu na ryzyko nasilenia działania opioidów i serotoninergicznego. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, IMAO) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego. Opioidy o mieszanym mechanizmie działania (np. buprenorfina) mogą antagonizować efekt przeciwbólowy fentanylu i wywoływać objawy odstawienia.
alkohol etylowy, amiodaron, benzodiazepina, buprenorfina, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, depresja oddechowa, diltiazem, erytromycyna, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flukonazol, gabapentyna, gabapetynoid, głęboka sedacja, induktor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwbólowy, moklobemid, nalbufina, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pregabalina, ryfampicyna, rytonawir, selegilina, śpiączka, system transdermalny, tranylcypromina, werapamil, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Poltram 100 50 mg/ml

Tramadol, główny składnik preparatów Poltram 50 i Poltram 100, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie tramadolu z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń OUN, oddechowych i krążeniowych. Jednoczesne stosowanie z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mirtazapina) może wywołać zespół serotoninowy, natomiast łączenie z lekami obniżającymi próg drgawkowy (m.in. SSRI, SNRI, leki przeciwpsychotyczne, bupropion) zwiększa ryzyko napadów drgawek. Alkohol nasila depresję OUN, prowadząc do nasilonej sedacji, zaburzeń świadomości i depresji oddechowej, co stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta. Karbamazepina, induktor enzymów wątrobowych, znacząco obniża skuteczność analgetyczną tramadolu poprzez przyspieszenie jego metabolizmu.
antagonista receptorów 5-HT3, bradykardia, buprenorfina, bupropion, chinidyna, cymetydyna, czas protrombinowy, depresja oddechowa, drżenie mięśniowe, erytromycyna, hamowanie OUN, hipertermia, hipotensja, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor MAO, karbamazepina, ketokonazol, mirtazapina, nalbufina, napad drgawkowy, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, pochodna kumaryny, Poltram, próg drgawkowy, przedawkowanie, sedacja, SNRI, splątanie, SSRI, tachykardia, tetrahydrokanabinol, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy