Dawkowanie i sposób podawania
Octagam 5% 50 mg/ml

Leczenie substytucyjne preparatem Octagam 5% (immunoglobulina ludzka do infuzji dożylnej) powinno być prowadzone przez specjalistę z doświadczeniem w terapii niedoborów odporności. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od odpowiedzi klinicznej i masy ciała pacjenta, szczególnie u osób z nieprawidłową masą ciała, gdzie dawkę ustala się na podstawie standardowej masy ciała. W terapii pierwotnych niedoborów odporności dawka początkowa wynosi 0,4-0,8 g/kg mc., a dawka podtrzymująca 0,2-0,8 g/kg mc. co 3-4 tygodnie, z celem utrzymania minimalnego stężenia IgG na poziomie ≥6 g/l. W przypadku wtórnych niedoborów odporności stosuje się dawkę 0,2-0,4 g/kg mc. co 3-4 tygodnie, z możliwością modyfikacji w zależności od częstości zakażeń. Dla innych wskazań, takich jak pierwotna małopłytkowość immunologiczna, zespół Guillain-Barré, choroba Kawasaki, CIDP czy wieloogniskowa neuropatia ruchowa, stosuje się specyficzne schematy dawkowania, np. w chorobie Kawasaki jednorazowa dawka 2 g/kg mc. w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym, a w CIDP dawka początkowa 2 g/kg mc. podzielona na 2-5 dni i dawka podtrzymująca 1 g/kg mc. co 3 tygodnie. Dawkowanie u dzieci i młodzieży jest analogiczne do dawkowania u dorosłych, a modyfikacje dawki nie są wymagane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek czy w podeszłym wieku, o ile nie ma innych wskazań klinicznych.

Dawkowanie i sposób podawania leku Octagam 5%

Leczenie substytucyjne preparatem Octagam 5% (roztwór immunoglobuliny ludzkiej normalnej do infuzji dożylnej) powinno być inicjowane i monitorowane przez lekarza specjalistę z doświadczeniem w terapii niedoborów odporności. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta.1

W przypadku pacjentów z nieprawidłową masą ciała (niedowaga lub nadwaga) konieczna może być modyfikacja dawki. U pacjentów z nadwagą dawkę należy ustalać w oparciu o standardową fizjologiczną masę ciała.2

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Leczenie substytucyjne w pierwotnych niedoborach odporności

Schemat dawkowania powinien zapewnić osiągnięcie minimalnego stężenia IgG (mierzonego przed kolejną infuzją) na poziomie co najmniej 6 g/l lub w zakresie referencyjnym właściwym dla wieku pacjenta. Leczenie wymaga kontynuacji przez okres 3-6 miesięcy do uzyskania stanu wyrównania niedoborów.3

Zalecana dawka początkowa wynosi 0,4-0,8 g/kg masy ciała podana jednorazowo, a następnie stosuje się dawkę podtrzymującą 0,2-0,8 g/kg masy ciała co 3-4 tygodnie. Dla osiągnięcia docelowego stężenia IgG na poziomie 6 g/l, wymagana dawka najczęściej mieści się w zakresie 0,2-0,8 g/kg masy ciała miesięcznie.4

Istotne jest regularne monitorowanie stężeń minimalnych IgG oraz ich ocena w kontekście częstości występowania infekcji. W celu zmniejszenia częstości infekcji bakteryjnych może być konieczne zwiększenie dawki i dążenie do wyższego stężenia minimalnego.5

Wtórne niedobory odporności

W przypadku wtórnych niedoborów odporności zalecana dawka wynosi 0,2-0,4 g/kg masy ciała co 3-4 tygodnie. Modyfikacja dawki może być konieczna w celu optymalizacji ochrony przed zakażeniami – zwiększenie dawki u pacjentów z nawracającymi zakażeniami lub rozważenie zmniejszenia dawki u pacjentów bez zakażeń.6

Pierwotna małopłytkowość immunologiczna

W leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej można zastosować jeden z dwóch alternatywnych schematów dawkowania:7

  • 0,8-1 g/kg masy ciała w pierwszym dniu leczenia; dawkę tę można powtórzyć jednorazowo w ciągu 3 dni
  • 0,4 g/kg masy ciała na dobę przez 2-5 dni

W przypadku nawrotu choroby leczenie można powtórzyć.

Zespół Guillain-Barré

Dawkowanie w zespole Guillain-Barré wynosi 0,4 g/kg masy ciała na dobę przez 5 dni, z możliwością powtórzenia dawki w przypadku nawrotu.8

Choroba Kawasaki

W chorobie Kawasaki stosuje się pojedynczą dawkę 2,0 g/kg masy ciała. Pacjentom należy równocześnie podawać kwas acetylosalicylowy.9

Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna (CIDP)

Schemat dawkowania w CIDP obejmuje:10

  • Dawka początkowa: 2 g/kg masy ciała podzielone na 2-5 kolejnych dni
  • Dawka podtrzymująca: 1 g/kg masy ciała w ciągu 1-2 kolejnych dni co 3 tygodnie

Ocena efektu leczenia powinna być przeprowadzana po każdym cyklu. Jeśli po 6 miesiącach terapii nie obserwuje się poprawy, leczenie należy przerwać. W przypadku skuteczności leczenia, decyzja o kontynuacji długoterminowej terapii zależy od lekarza prowadzącego i powinna uwzględniać odpowiedź pacjenta oraz jej utrzymywanie się. Dawkowanie i odstępy między kolejnymi dawkami należy indywidualnie dostosować do przebiegu choroby.11

Wieloogniskowa neuropatia ruchowa (MMN)

W leczeniu wieloogniskowej neuropatii ruchowej stosuje się następujący schemat:12

  • Dawka początkowa: 2 g/kg masy ciała podane w ciągu 2-5 kolejnych dni
  • Dawka podtrzymująca: 1 g/kg masy ciała co 2-4 tygodnie lub 2 g/kg masy ciała co 4-8 tygodni

Podobnie jak w przypadku CIDP, efekt leczenia należy oceniać po każdym cyklu, z możliwością przerwania terapii po 6 miesiącach w przypadku braku efektu. Leczenie długoterminowe zależy od decyzji lekarza, z uwzględnieniem indywidualnej odpowiedzi pacjenta i przebiegu choroby.13

Zestawienie dawkowania leku Octagam 5%

Wskazanie Dawka Częstotliwość podawania
Leczenie substytucyjne w pierwotnych niedoborach odporności Dawka początkowa: 0,4-0,8 g/kg mc. Co 3-4 tygodnie
Dawka podtrzymująca: 0,2-0,8 g/kg mc.
Wtórne niedobory odporności 0,2-0,4 g/kg mc. Co 3-4 tygodnie
Pierwotna małopłytkowość immunologiczna 0,8-1,0 g/kg mc. W 1. dniu, z możliwością powtórzenia w ciągu 3 dni
0,4 g/kg mc./dobę Przez 2-5 dni
Zespół Guillain-Barré 0,4 g/kg mc./dobę Przez 5 dni
Choroba Kawasaki 2 g/kg mc. Dawka jednorazowa w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym
Przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna (CIDP) Dawka początkowa: 2 g/kg mc. W dawkach podzielonych w ciągu 2-5 dni
Dawka podtrzymująca: 1 g/kg mc. Co 3 tygodnie w ciągu 1-2 dni
Wieloogniskowa neuropatia ruchowa (MMN) Dawka początkowa: 2 g/kg mc. W ciągu 2-5 kolejnych dni
Dawka podtrzymująca: 1 g/kg mc. Co 2-4 tygodnie
Alternatywnie: 2 g/kg mc. Co 4-8 tygodni w ciągu 2-5 dni

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (w wieku 0-18 lat) nie różni się od dawkowania u dorosłych. Dla każdego wskazania dawka określana jest na podstawie masy ciała i dostosowywana do odpowiedzi klinicznej w danym stanie chorobowym.14

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Brak dowodów wskazujących na konieczność modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.15

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności modyfikacji dawki, chyba że jest to klinicznie wskazane z innych powodów.16

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawki, chyba że jest to klinicznie uzasadnione.17

Sposób podawania leku Octagam 5%

Preparat Octagam 5% przeznaczony jest wyłącznie do podania dożylnego w postaci infuzji. Zalecana początkowa szybkość infuzji wynosi 1 ml/kg masy ciała/godzinę przez pierwsze 30 minut. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy zmniejszyć szybkość infuzji lub przerwać podawanie produktu.18

Jeśli pacjent dobrze toleruje infuzję, szybkość podawania może być stopniowo zwiększana, maksymalnie do 5 ml/kg masy ciała/godzinę.19

Linię do infuzji można przepłukać przed i po podaniu produktu Octagam 5% solą fizjologiczną lub 5% roztworem glukozy w wodzie.20

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl