Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Vincetan 5 mg

Preparat winpocetyny (Vincetan) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności ostrej nie udało się ustalić LD50 u psów przy dawkach doustnych powyżej 400 mg/kg m.c. ze względu na objawy nietolerancji (wymioty). Toksyczność podostra i przewlekła wykazała tolerancję dożylną u szczurów do 8 mg/kg m.c. przez 14 dni oraz u psów do 5 mg/kg m.c. przez 28 dni bez działań niepożądanych, natomiast wyższe dawki indukowały objawy autonomiczne (ślinienie, tachykardia, tachypnoe). Długoterminowe podawanie doustne w dawkach do 100 mg/kg m.c. u szczurów nie wywołało zmian klinicznych ani laboratoryjnych, a u psów dawka 45 mg/kg m.c. wiązała się z obniżonym apetytem i wymiotami. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic, jednak toksyczność rozwojowa wykazała istotne różnice międzygatunkowe: u szczurów dawki odpowiadające klinicznym wywoływały wady rozwojowe, natomiast u królików, bardziej zbliżonych metabolicznie do człowieka, toksyczność płodowa pojawiała się przy dawkach 15-krotnie wyższych (300 mg/kg/dobę). Podawanie dożylne nasilało toksyczność u ciężarnych, objawiając się krwawieniami z łożyska i poronieniami.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Vincetan

Preparat Vincetan (winpocetyna) został poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym oceniającym jego profil bezpieczeństwa w różnych modelach zwierzęcych. Analizy obejmowały badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także ocenę wpływu na płodność, potencjału mutagennego oraz rakotwórczego.1

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej winpocetyny przeprowadzono na trzech gatunkach zwierząt: myszach, szczurach i psach. W przypadku psów nie udało się ustalić wartości doustnej LD50 (dawki śmiertelnej dla 50% badanej populacji), ponieważ zwierzęta wykazywały nietolerancję na dawki przekraczające 400 mg/kg masy ciała, co objawiało się wymiotami.2

Toksyczność podostra

W badaniach toksyczności podostrej zaobserwowano, że szczury tolerowały dożylne podawanie winpocetyny w dawkach do 8 mg/kg masy ciała przez okres 14 dni bez żadnych objawów toksycznych. Podobnie u psów, którym podawano lek dożylnie w dawkach do 5 mg/kg masy ciała przez 28 dni, nie stwierdzono działań niepożądanych. Przy wyższych dawkach u psów obserwowano charakterystyczne objawy, takie jak: wzmożone ślinienie się, zwiększona częstość akcji serca oraz przyspieszony oddech. Warto podkreślić, że szczury wykazywały dobrą tolerancję na doustne podawanie winpocetyny przez 28 dni nawet w dawce 25 mg/kg masy ciała.3

Toksyczność przewlekła

Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej, trwające ponad rok, nie wykazały patologicznych zmian w stanie klinicznym zwierząt ani w parametrach laboratoryjnych. Szczury otrzymujące doustnie winpocetynę w wysokiej dawce 100 mg/kg masy ciała przez 6 miesięcy nie wykazywały żadnych układowych działań toksycznych. U psów dopiero dawka 45 mg/kg masy ciała prowadziła do obniżonego łaknienia i wymiotów. Przy podawaniu dożylnym w dawkach przekraczających 5 mg/kg masy ciała przez 90 dni, u psów obserwowano niepożądane działania takie jak: zmniejszony apetyt, drgawki, przyspieszone tętno i oddech, przy jednoczesnym braku zmian w wynikach badań laboratoryjnych i histologicznych.4

Wpływ na płodność i rozród

Badania przedkliniczne wykazały, że winpocetyna nie wywiera szkodliwego wpływu na płodność samców i samic badanych gatunków zwierząt. Jednakże odnotowano istotne różnice międzygatunkowe w zakresie toksyczności rozwojowej:5

  • U szczurów – doustne podanie winpocetyny w czasie ciąży powodowało deformacje, w tym wady rozwojowe, przy ekspozycji odpowiadającej dawkom istotnym klinicznie (w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała).6
  • U królików – gatunek metabolicznie bardziej zbliżony do człowieka, śmiertelność zarodkowo-płodowa wystąpiła przy dawkach 15-krotnie wyższych (300 mg/kg/dobę) niż u szczurów (20 mg/kg/dobę).7

Podczas podawania dużych dawek winpocetyny u niektórych zwierząt obserwowano krwawienie z łożyska i poronienia, co prawdopodobnie wynikało ze zwiększonego przepływu krwi przez łożysko. Toksyczne działanie winpocetyny na ciężarne samice nasilało się przy podawaniu drogą dożylną. Istotne jest, że badania nad toksycznością okołoporodową i poporodową nie wykazały toksycznego wpływu winpocetyny na kolejne pokolenie.8

Potencjał mutagenny

Winpocetyna została poddana ocenie potencjału mutagennego z zastosowaniem kilku różnych metod badawczych. Wszystkie przeprowadzone testy wykazały, że substancja nie ma działania mutagennego, co jest istotnym czynnikiem w ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.9

Potencjał rakotwórczy

Dwuletnie badania nad potencjałem rakotwórczym winpocetyny jednoznacznie wskazują, że substancja nie wykazuje działania rakotwórczego, co dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo jej długotrwałego stosowania.10

Wnioski z badań przedklinicznych

Na podstawie przeprowadzonych badań przedklinicznych można stwierdzić, że winpocetyna wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej. Substancja nie wpływa negatywnie na płodność, nie ma działania mutagennego ani rakotwórczego. Istotne różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na winpocetynę zaobserwowano w badaniach toksyczności rozwojowej, co należy uwzględnić przy ekstrapolacji wyników badań na organizm ludzki.11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl